🇺🇦 #NowPlaying on BBC #Radio3's #InConcert Huang Ruo, BBC Concert Orchestra & Ellie Slorach: 🎵 City of Floating Sounds #BBCRadio3 #HuangRuo #BBCConcertOrchestra #EllieSlorach

Akkoord Magazine: ‘Reinbert de Leeuw is alleen maar melodie’

Het is alweer bijna een hele maand geleden dat ik dit blog update, wat vliegt de tijd. De première van Seungh-Ah-Oh’s Words & Beyond II: Nan Sul Hun was een groot succes. Voorafgaand sprak ik met de componist en haar vormgeefster Jinnie Seo, wier prachtige installatie zich tot buiten de Grote Zaal van het Muziekgebouw aan ‘t IJ uitstrekte, in het trappenhuis.

Jinnie Seo – Thea Derks – Seungh-Ah Oh MGIJ 29-1-2014

Op woensdag 5 november werd de tweede aflevering van Panorama de Leeuw uitgezonden op de ConcertZender. Hierin volgde ik De Leeuw op zijn ontdekkingsreis van de chromatische muziek, die componisten als Liszt, Skrjabin en Schönberg eind negentiende, begin twintigste eeuw ontwikkelden. Vooral het laatste deel uit het Tweede Strijkkwartet van Schönberg, waarin de tonaliteit gaat zweven op een door een sopraan gezongen tekst van Stefan George oogstte veel waardering.

De Leeuw zei over dit Tweede Strijkkwartet in mijn biografie Reinbert de Leeuw, mens of melodie: ‘Dat vertelt in een notendop het verhaal van de tonaliteit – je ziet haar voor je ogen verdwijnen. Het begint in fis-klein, daarna vervaagt de grondtoon, om in het vierde deel geheel te verdwijnen en pas aan het slot daarvan weer terug te keren. Het eindigt in Fis-groot, maar wat daartussenin allemaal gebeurt, adem-be-ne-mend. Dat kon ik niet vaak genoeg horen. Het is letterlijk “Ich fühle Luft von anderem Planeten”, een vers van Stefan George dat in het vierde deel wordt gezongen.’

De tweede aflevering van Panorama de Leeuw kunt u hier terugluisteren. (klikken op het luidsprekertje naast de titel.) Morgen neem ik de derde uitzending op, waarin ik nog even stil blijf staan bij de jaren vijftig van de vorig eeuw. Deze zijn de muziekgeschiedenis ingegaan als uiterst behoudend, maar tijdens het onderzoek voor mijn biografie bleek dit nogal overtrokken te zijn.

Er waren juist veel nieuwe initiatieven die de allernieuwste noten van harte omarmden, en ik heb het beeld van een dorre avant-garde-woestijn in mijn boek dan ook aardig bijgesteld. Op woensdag 3 december 2014 geef ik enkele voorbeelden. Zo werd al in 1951 het integrale pianowerk van Schönberg uitgevoerd tijdens de Gaudeamus Muziekweek en in datzelfde jaar stelden Hetta en Peter Rester hun Suite aan de Eerste Helmersstraat in Amsterdam open voor aanstormend muzikaal talent; vijf jaar later werd het Contactorgaan Elektronische Muziek opgericht.

Op 7 november klonk in TivoliVredenburg de Wereldpremière van Percussion Concerto No. 2 van de Schotse componist en dirigent James MacMillan in de concertserie De Vrijdag van Vredenburg van de AVROTROS op Radio 4. Het stuk werd uitgevoerd door het Radio Filharmonisch Orkest o.l.v. vaste gastdirigent James Gaffigan; solist was de eveneens Schotse slagwerker Colin Currie. Ik sprak met MacMillan over zijn nieuwe werk en maakte een reportage van het repetitieproces voor de live uitzending op Radio 4. 

Thea Derks + James MacMillan na afloop WP van Tweede Slagwerkconcert, TivoliVredenburg 7-11-2014

Een week later bracht het Radio Filharmonisch Orkest onder leiding van chef-dirigent Markus Stenz werken van Hanns Eisler en Kurt Weill, met als soliste de Canadese Measha Brueggergosman. Ik sprak haar uitgebreid voor de live uitzending van het concert en maakte een interview met Markus Stenz voor het programmaboek, onder de titel ‘Soms voel ik: Nu wordt het muziek!’ Het gesprek met Brueggergosman werd uitgezonden tijdens de live registratie op Radio4. 

Measha Brueggergosman + Thea Derks MCO 12-11-2014

Ik kon het concert niet bijwonen, want ik ging een weekje naar New York, waar ik o.a. de laatste voorstelling van The Death of Klinghoffer van John Adams bezocht in The Met en een concert van Anne-Sophie Mutter en haar Mutter Virtuosi in Carnegie Hall. Beide vielen tegen. Adams vanwege de matige enscenering en dito libretto, Mutter vanwege haar niet geïnformeerde uitvoering van het dubbelconcert in d-klein BWV 1043 van Bach. Haar spel en dat van haar strijkorkest waren ook slordig in de Amerikaanse première van het Tweede Vioolconcert van André Previn.

In New York trof ik ook mijn vriend Huang Ruo, een Chinese componist die sinds 2000 in Amerika woont en bouwt aan een succesvolle carrière. Zijn opera Dr. Sun Yat-sen kreeg in juli zijn Amerikaanse première in een bejubelde productie van de opera van Santa Fe.

Huang Ruo + Thea Derks at Grand Sichuan Restaurant New York 16-11-2014

Op zaterdagochtend 22 november was ik weer terug in Nederland en bij thuiskomst lag de  nieuwe editie van Akkoord Magazine in de bus. Tot mijn verrassing trof ik hierin een korte recensie van mijn biografie Reinbert de Leeuw, mens of melodie. Na een bondige samenvatting van de perikelen rond de publicatie, concludeert auteur Jet Ellerbroek: ‘Het is bij De Leeuw niet mens én melodie, niet mens óf melodie, maar gewoon alleen maar melodie.’

Akkoord Magazine dec-jan 2014-15

Morgen naar Hilversum voor een reportage van de repetitie van het nieuwe stuk van Joey Roukens, dat hij schreef in opdracht van De Vrijdag van Vredenburg, voor het Radio Filharmonisch Orkest en het Groot Omroepkoor. Chef-dirigent Markus Stenz leidt het geheel in goede banen. De reportage wordt a.s. vrijdag 28 november 2014 uitgezonden tussen acht en kwart over acht door de AVROTROS op Radio 4. Ik sprak eerder met Roukens over Rising Phenix voor Cultuurpers. Snelle reageerders krijgen via dit interview korting op de toegangskaarten.

En a.s. donderdag en vrijdag doe ik de inleidingen bij concerten van Amsterdam Sinfonietta in het Muziekgebouw aan ‘t IJ. Donderdag spreek ik op het Foyerdeck 1 met de componist Rozalie Hirs, die op verzoek van het strijkorkest een nieuw stuk componeesrde, Lichtende Drift.  Vrijdag praat ik in de Grote Zaal met artistiek leider en concertmeester Candida Thompson en met Daniel Bard, aanvoerder van de altviolen. Beide avonden hoop ik ook de violiste Isabelle Faust te spreken, solist in het Concerto funèbre  van Karl Amadeus Hartmann en de Fantasie in C voor viool en strijkorkest van Robert Schumann.

En ondertussen ben ik volop bezig met de voorbereidingen voor de lezing over mijn biografie Reinbert de Leeuw, mens of melodie op zondag 14 december 2014 bij Boekhandel Roelants in Nijmegen. Mijn neef Will Derks zorgt voor een muzikaal intermezzo op gitaar en brengt samen met de zangeres Irma Bogers enkele liederen van Charles Ives. De lezing begint om 16.00 uur en na afloop zal ik uiteraard mijn boek signeren.

#ColinCurrie #GaudeamusMuziekweek #HuangRuo #JamesGaffigan #JamesMacMillan #JinnieSeo #JohnAdams #MarkusStenz #MeashaBrueggergosman #RadioFilharmonischOrkest #ReinbertDeLeeuw #RisingPhenix #SeunghAhOh #TheDeathOfKlinghoffer #WordsBeyondIINanSulHun

Abschied in Panorama de Leeuw XV

A.s. woensdag 6 januari draai ik in Panorama de Leeuw op de Concertzender het grootschalige orkestwerk Abschied, dat Reinbert de Leeuw in 1973 componeerde. Met dit kolkende stuk – ‘een permanent soort razernij’ – in zijn eigen woorden, leek hij voorgoed afscheid  te nemen van de Romantiek, het symfonieorkest én zijn carrière als componist.

Het werd in première gebracht door het Rotterdams Philharmonisch Orkest o.l.v. Edo de Waart en verscheen op een elpee, die echter zelden of nooit op welke zender dan ook te horen is. Op deze langspeler staat ook Hymns & Chorals, dat ik draaide in aflevering XII.

Wat zou het mooi zijn als het nieuwe jaar ook een Abschied zou betekenen van het vele geweld in het afgelopen jaar – en in de jaren daarvóór. Dit zal helaas wel te veel gevraagd zijn, want de mens schijnt nu een keer de onbedwingbare behoefte te hebben de ander zijn of haar wil op te leggen, desnoods met geweld.

Maar hoop doet leven, en op 7 januari speelt het Brodsky Quartet in het Muziekgebouw aan ‘t IJ de cyclus Trees Walls Cities over de helende kracht van muziek. Ze vroegen acht componisten een stuk te schrijven over een iconische stad waar muren een belangrijke rol spelen: om de vijand buiten te houden, het volk binnen, of om bevolkingsgroepen van elkaar te scheiden.

De wal op Cyprus die werd opgeworpen tussen de Turkse en Griekse bevolking

Een zeer actueel thema, gezien de vele muren die alom worden opgericht om vluchtelingen uit conflictgebieden te weren uit ons comfortabele, rijke Westen. Maar ook de verzoenende werking van muziek heeft zo zijn grenzen. Zo vertelde Daniel Rowland, primarius van het Brodsky Quartet, me in een gesprek voor Cultuurpers dat de burgemeester van Dubrovnik weigerde  de Servische componiste Isidora Žebeljan toe te laten bij de première van haar eigen stuk. Je leest mijn interview hier.

Op zondag 20 december verzorgde ik de inleiding bij een concert van het Residentie Orkest in TivoliVredenburg, met o.a. het Concert voor twee piano’s van Mozart. Solisten waren Lucas en Arthur Jussen, met wie ik sprak over hun aanpak en over mogelijke meningsverschillen over interpretaties. Ze speelden twee varianten voor, waarbij ik het publiek liet kiezen: unaniem opteerde men voor de wat lyrischere interpretatie van Lucas.

Thea Derks – Arthur en Lucas Jussen, TivoliVredenburg 20-12-2015

Een week eerder speelde het Residentie Orkest in de NTR ZaterdagMatinee de wereldpremière van het Pianoconcert Unscrolled van mijn Chinees-Amerikaanse vriend Huang Ruo, dit seizoen composer in residence van het Amsterdamse Concertgebouw. De eerste componist ooit die deze eer te beurt valt, ik ben heel trots op hem. Ik leerde Huang Ruo kennen in 2005, toen hij meedong naar de Gaudeamus Muziekprijs en we werden meteen vrienden. 

Helaas moest ik wegens familieomstandigheden zijn wereldpremière missen, maar we hebben de schade daarna ruimschoots ingehaald. Op dinsdag 15 december was Huang Ruo te gast bij het Conservatorium van Amsterdam, met onder andere een interview en een uitvoering van zijn stuk Leaving Sao. Arnold Marinissen leidde het studentenensemble The Score Collective en Ruo nam zelf de zangpartij voor zijn rekening. Het stuk werd een dag later met groot succes herhaald tijdens een lunchconcert in een uitpuilende Kleine Zaal van het Concertgebouw.  Diezelfde avond kwam hij met zijn vrouw Shelley en zijn zoontje Nike bij me eten.

Nike – Huang Ruo – Thea Derks, 16-12-2015

Ook op 16 december overleed de legendarische Nederlandse alt Aafje Heynis, 91 jaar oud. Ze was niet alleen geliefd vanwege haar warme, diepe timbre, maar ook om haar eenvoudige en bescheiden persoonlijkheid. Ze was altijd dienstbaar aan de muziek en werd wel vergeleken met de Britse alt Kathleen Ferrier, wier docent haar met vooruitziende blik ooit een grootse carrière voorspelde. Ik schreef een in memoriam.

Op donderdag 10 december gaf ik de derde les van mijn cursus over hedendaagse muziek in het Muziekgebouw aan ‘t IJ, ditmaal gewijd aan de Tweede Weense School. Met aansluitend een concert van het Vlaamse Collectief o.l.v. Reinbert de Leeuw, met als soliste de sopraan Katrien Baerts. De uitvoering had helaas niet het hoge niveau dat De Leeuw eerder dat jaar bereikte met een geheel aan Janácek gewijd programma waaraan ook Collegium Vocale Gent meewerkte.

Een dag eerder klonk in het Muziekgebouw aan ‘t IJ de wereldpremière van de opera Eichmann, gemaakt door de componist Alejandra Castro Espejo en de librettist Bo Tarenskeen. Ik sprak met Castro Espejo over haar compositie, maar helaas werd geen van de hooggespannen verwachtingen ingevuld. Ten eerste was er geen sprake van opera: het merendeel van de tijd werd er niet gezongen maar gesproken; elke vorm van drama ontbrak en er was evenmin interactie tussen de personages.

Adolf Eichmann tijdens zijn proces in Jeruzalem, 1961 (c) https://www.timesofisrael.com

Ten tweede bestond het ‘libretto’ uit nietszeggende teksten over van alles en nog wat, maar ging het nergens over de beloofde spanning tussen het volgen van ons eigen geweten of bureaucratisch uitvoeren wat anderen ons opdragen, zoals Adolf Eichmann deed. Dat de antropologe Hannah Arendt hem niet als een bloeddorstig monster beschouwde, maar als een onbetekenend individu, kwam evenmin uit de verf. De thematiek heeft beslist operapotentie, maar kwam geen moment tot leven.

Zoals ik in mijn vorige blog al meldde, verzorgde ik op donderdag 3 december de inleiding bij een uitvoering van Mantra voor twee piano’s en elektronica van Karlheinz Stockhausen. Ik had mijn gesprek met Pierre-Laurent Aimard, Tamara Stefanovich en de elektronicus Marco Stroppa geregistreerd met mijn smartphone. Anders dan ik verwacht had, was de opname van een behoorlijke kwaliteit, dus plaatste ik deze op YouTube.

Het toeval wil dat diezelfde week ensemble Insomnio nóg een keer de 90e verjaardag van Pierre Boulez vierde met een minifestival. Hij was samen met Stockhausen een van de belangrijke vernieuwers van de muziek van na de Tweede Wereldoorlog. Het door hen gepredikte serialisme is allang op zijn retour, maar hun status is er niet minder om.

Tijdens de kerstvakantie sprak ik voor Cappella Amsterdam met dirigente Maria van Nieukerken over haar carte blanche concert rond elegiën, dat 26 en 17 januari wordt uitgevoerd in Utrecht en Amsterdam. En voor het Noord Nederlands Orkest schreef ik een toelichting bij Canto ostinato voor vier piano’s van Simeon ten Holt en bij de wereldpremière van diens orkestwerk Une musique blanche in de Oosterpoort te Groningen op 22 januari 2016.

Op de valreep van het nieuwe jaar werd ik door Huize Gaudeamus gestrikt voor een lezing over mijn biografie Reinbert de Leeuw, mens of melodie op donderdag 4 februari. En vanavond heb ik een afscheidsdiner met Huang Ruo, die morgen terugvliegt naar New York.

Mijn jaar kan nu al niet meer stuk. Ik wens ook u een mooi en gelukkig 2016!

#AafjeHeynis #Abschied #AdolfEichmann #ArnoldMarinissen #ArthurJussen #BoTarenskeen #BrodskyQuartet #CantoOstinato #CappellaAmsterdam #CollegiumVocaleGent #ConcertgebouwAmsterdam #Cultuurpers #DanielRowland #EdoDeWaart #HetCollectief #HuangRuo #HuizeGaudeamus #Insomnio #IsidoraZebeljan #KarlheinzStockhausen #LeavingSao #LucasJussen #Mantra #MariaCastraEspejo #MariaCastroEspejo #MariaVanNieukerken #MensOfMelodie #mensOfMelodiePanoramaDeLeeuw #MuziekgebouwAanTIJ #NoordNederlandsOrkest #NTRZaterdagMatinee #Oosterpoort #PanoramaDeLeeuw #PierreBoulez #PierreLaurentAimard #ReinbertDeLeeuw #ResidentieOrkest #RotterdamsPhilharmonischOrkest #ScoreCollective #SimeonTenHolt #TamaraStefanovich #TheaDerks #TivoliVredenburg #TreesWallsCities #TweedeWeenseSchool #UneMusiqueBlanche #Unscrolled

Van Han-Na Chang tot Marie Jaëll, Olga Neuwirth en meer

Ik heb mijn blog schandelijk verwaarloosd de afgelopen periode, het was een beetje druk….

Op 9 mei kwam mijn vriend Huang Ruo weer naar Amsterdam, voor het tweede deel van zijn verblijf op uitnodiging van het Concertgebouw, waar hij dit seizoen huiscomponist is. We gingen samen naar een uitvoering van Don Giovanni van Mozart in de Stopera. De regie viel helaas niet mee… Een maand later sprak ik Huang Ruo voor het coverartikel van het oktobernummer van Preludium. Die maand speelt het Carducci Quartet het voor hen gecomponeerde strijkkwartet The Flag Project.

Huang Ruo + Thea Derks, Stadskantine A’dam 6-6-2016

Voor Cultuurpers deed ik een interview met de Koreaans-Amerikaanse cellist/dirigent Han-Na Chang. Zij maakte haar Nederlandse dirigentendebuut met het Noord Nederlands Orkest, waarmee zij het Eerste Pianoconcert van Tsjaikovski uitvoerde, met Nelson Goerner aan de piano. Na de pauze stond de Tiende Symfonie van Sjostakovitsj op het programma.

Chang is een interessante, frisse vrouw, die de musici zelfverzekerd en met veel elan door de muziek voerde. Ik bezocht het concert op 27 mei in het Concertgebouw in Amsterdam en werd getroffen door het hoge niveau van de uitvoering.  Na afloop: op de foto!

Han-Na Chang + Thea Derks Concertgebouw 27-5-2016 NNO

Een week eerder, op 15 mei, overleed de Nederlandse componist Bernard van Beurden. Een charmante en enthousiasmerende persoonlijkheid, die zich zijn leven lang inzette voor amateurmuziek. Hij schreef aansprekende stukken, waarin hij niet op de hurken ging maar veel van de musici vergde. Maar nooit té veel, hij wist hen te overtuigen ook de moeilijkere noten met vuur te verdedigen. Ik schreef een in memoriam voor Cultuurpers. Als eerbetoon draaide ik in Panorama de Leeuw XX zijn Mis voor sopraan, accordeon, cello en harmonieorkest uit 1989.

Donderdag 19 mei verzorgde ik de inleiding bij het concert ‘Chopin in Bohemen’ van Amsterdam Sinfonietta in TivoliVredenburg in Utrecht. Op het programma stond – uiteraard – het Tweede Pianoconcert van Chopin, met Khatia Buniatishvili aan de piano. De overige componisten waren Tsjechen: Antonín Dvorák, Erwin Schulhoff en Pavel Haas. Ik sprak o.a. met de – Hongaarse! – cellist Ors Kószeghy.

Ors Köszeghy + Thea Derks TivoliVredenburg 19-5-2016

Zondag 29 mei was ik bij een concert in Museum Kröller-Müller in Otterlo, georganiseerd door 401 Nederlandse Opera’s, een organisatie die zich inzet voor vergeten Nederlands operarepertoire. Er werd een hele reeks onbekende aria’s en duetten uitgevoerd, gelardeerd met enkele instrumentale intermezzi. Ik schreef een bespreking voor Cultuurpers.

De hele maand mei luisterde ik met veel plezier naar de muziek van Marie Jaëll, een Franse pianist en componist die geweldige muziek componeerde, waarin ze haar tijd vaak ver vooruit was. Heel fijn dat Palazzetto Bru-Zane nu een boekje met daarin drie cd’s heeft uitgebracht, met uitmuntende uitvoeringen. Dat laat bij vrouwelijke componisten nogal eens te wensen over helaas. Kortom, voorbeeldig, zoals te lezen in mijn recensie. Jaëll is voor mij een grote ontdekking, die veel meer bekendheid zou moeten krijgen.

Marie Jaëll

Op 31 mei sprak ik uitgebreid met Louis Andriessen, jarenlange kompaan van Reinbert de Leeuw, die ook zijn nieuwste opera, Theatre of the World in première bracht. Plaats van handeling was Los Angeles, maar aangezien het een coproductie betrof met het Holland Festival, werd zijn opera ook in Nederland uitgevoerd, in Theater Carré. Het – behoorlijk onnavolgbare – libretto is geïnspireerd op de laatste levensuren van de Jezuïtische wetenschapper Athanasius Kircher (1601-1680). Ons gesprek was er niet minder geanimeerd om. En de muziek was mooi en zeer afwisselend.

Thea Derks + Louis Andriessen 31-5-2016

Vanwege het Holland Festival zit de agenda deze maand sowieso stevig vol. Op 9 juni speelde London Sinfonietta de double-bill The Cure/The Corridor van Harrison Birtwistle in het Muziekgebouw aan ‘t IJ. Ik schreef een voorbeschouwing en trof na afloop de altviolist Paul Silverthorne, met wie ik enkele malen een nieuwemuziekfestival in Odessa had bezocht. Tot mijn verrassing was ook Birtwistle zelf aanwezig, die ik in het verleden vaker heb geïnterviewd. We gingen samen met dirigent Geoffrey Paterson op de foto.

Geoffrey Paterson – Harry Birtwistle – Thea Derks MGIJ 9 June 2016

Een dag later deed ik de inleiding bij de Nederlandse première van Oh komm, Heiliger Geist voor koor, orkest, bas en sopraan van Sofia Goebaidoelina. Een bijzonder werk, zoals eigenlijk al haar stukken. Meeslepend in zijn heftige geloofsbelijdenis, met een indrukwekkend stamelend koor, dat als het ware huivert voor de komst van de goddelijke genade. Ik maakte voor de live uitzending van het AVROTROS Vrijdoncert een reportage.

Woensdag 15 juni zat ik alweer in de Stopera, voor een uitvoering van Pique Dame van Tsjaikovski. Prachtige muziek, piekfijn uitgevoerd door het Koor van De Nationale Opera en het Koninklijk Concertgebouw o.l.v. Mariss Jansons. Jammer van de wonderlijke regie, waarin Tsjaikovski zelf als handelend personage werd opgevoerd. Dat is op zich nog niet zo erg, maar dat hij samenviel met Vorst Jeletski was buitengewoon verwarrend.

Focus componist van het Holland Festival was dit jaar Olga Neuwirth, de Oostenrijkse componist wier opera Bählamms Fest ik zeer bewonder. Die stond echter niet op het programma, wel drie andere stukken. Ik schreef alle toelichtingen en een muzikaal portret voor het Holland Festival.

Haar in de Gashouder uitgevoerde, avondvullende Le Encantadas viel een beetje tegen. Neuwirth wil er te veel inhoud in stoppen en blijft qua muzikaal idioom een beetje hangen in de vroegere avant-garde. Ook haar stuk Torsion voor fagot solo stond op de rol, tijdens een puntgaaf concert van de Franse meesterfagottist Pascal Gallois in het Bimhuis op zondag 19 juni. Klapper van de avond was Dialogue de l’ombre double van de eerder dit jaar overleden Pierre Boulez.

Joey Roukens na afloop van Morphic Waves, Concertgebouw Amsterdam, 20-6-2016

Last but not least bezocht ik maandag 20 juni een concert van het Nederlands Philharmonisch Orkest in het Concertgebouw. Joey Roukens is dit seizoen hun huiscomponist en had een nieuw stuk gecomponeerd, Morphic Waves. Een zinderend werk, dat in grote golven de zaal overspoelde, maar af en toe tot rust kwam met lyrische en ingetogen soli van fluit, viool en andere instrumenten. Ik genoot van het uitbundige slagwerk, waarop ik vanaf mijn podiumplaats uitstekend zicht had.

Tussen de bedrijven door werk werk ik aan een toelichting bij Der nächtliche Wanderer van Reinbert de Leeuw, voor een concert in de vermaarde BBC Proms op 4 augustus.

#401NederlandseOperaS #AmsterdamSinfonietta #AthanasiusKircher #AVROTROSVrijdagconcert #BählammsFest #BernardVanBeurden #Concertgebouw #Cultuurpers #DeNationaleOpera #DonGiovanni #GeoffreyPaterson #HanNaChang #HarrisonBirtwistle #HollandFestival #HuangRuo #JoeyRoukens #KröllerMüller #LouisAndriessen #MarieJaëll #MorphicWaves #MuziekgebouwAanTIJ #NederlandsPhilharmonischOrkest #NelsonGoerner #NoordNederlandsOrkest #OlgaNeuwirth #OrsKöszeghy #PanoramaDeLeeuw #PascalGallois #PaulSilverthorne #PierreBoulez #PiqueDame #ReinbertDeLeeuw #Sjostakovitsj #SofiaGoebaidoelina #TheCorridorTheCure #TheaDerks #TheatreOfTheWorld #TivoliVredenburg

Composer Huang Ruo: ‘I was inspired by your system of dikes & dunes’

The Chinese-American composer Huang Ruo (Hainan, 1976) was composer in residence with the Amsterdam Concertgebouw in the season of 2015-16. During the three months he spent in the Netherlands, he immersed himself in both culture and nature.

The Concertgebouw teamed him up with landscape artist Adriaan Geuze, and their cooperation resulted in the new work Woven, that will be premièred on Thursday 2 March by Asko|Schönberg in the series ‘Scherpdenkers’ (“sharp thinkers”).

I interviewed Huang Ruo in June 2016 about his experiences and about his ideas on the new composition.

Huang Ruo + Thea Derks, Stadskantine A’dam 6-6-2016

You spent a month in the Netherlands in December and now you’ve been here for another month. What are the most striking things you’ve learnt?

Most important for me was to really understand the culture and the place. I used to visit Amsterdam before, but always for a very short time, like a tourist. The first time I came was in 2000, before the Netherlands joined the euro. Having been here in the winter and now in the summer provided me two very different perspectives. It enabled me to really experience Dutch life.

Rembrandt’s chiaroscuro

I remember a great day away in December. The sky was overcast, there wasn’t much sunlight, sometimes we just went through the clouds. Later that day I was sitting in a café talking with someone, and suddenly a ray of sunshine pierced the black sky. Through the window it fell upon the person sitting across from me. I felt as if I saw a canvas by Rembrandt or other Dutch painters. That use of light and darkness, the famous chiaroscuro!

Rembrandt van Rijn The Nightwatch

I at once realized this wasn’t just an invention out of nowhere, it came from real life. This made it quite special to me: the precious light that provides focus, that gives life. The contrast between light and dark was very inspiring. It’s not something you experience everywhere, nor every day. It helped me understand the great Dutch painters. This was a very important lesson to me.

Has it inspired you musically?

In a very abstract way, in a broad sense it will be inspiring I’m sure. For my upcoming project I spent a day in Rotterdam with landscape architect Adriaan Geuze. We were introduced by Simon Reinink, director of the Concertgebouw.

I’ve always loved architecture and nature and during my travels around the world I see a lot of architecture designed by Dutch architects. In Xi’an I was impressed by Adriaan’s Garden of 10,000 Bridges, a bamboo wood through which a string of red bridges is woven, like a Chinese dragon. This wonderful design reminded me of my own Concerto nr. 2: The Lost Garden.

Adriaan Geuze: Garden of 10,000 Bridges

Adriaan took me, my wife Shelley and my son Nyquist on a road trip. He wanted to show us the Dutch landscape and we drove along lots of ducks and dikes. He is such a unique artist. And so knowledgeable! He knows both the artistic and the engineering side of things.

What really inspired me is how the dikes-system works in the Netherlands. I think it’s fascinating how your country was founded on creativity. People have to work with nature in order to survive, in order to be productive. Adriaan took me to the beach. He showed me that on the very edge of the water there is this natural sand dome. It was formed by ocean waves. There is a big dike, and in front of this the water deposits sand. Little hills, like dunes in the desert.

Duinen bij de Oosterscheldekering – Foto Ad Snelderwaard

This beautiful landscape was created naturally, but is also partially man-made, because of the dike. So we climbed up the sand dune, and looked over the ocean. Then he showed me some seedlings they’d planted, that would help solidify the sand. It was a magical moment.

Mini-landscape

It would be wonderful to import some sand onto the Concertgebouw stage, putting it on the edge to create this mini-landscape. Thus you’d create a barrier between the stage and the audience, resembling the one between the land and the ocean.

The relationship between the performer on stage and the audience off stage is analogous to this barrier. I’m still thinking of how to spatialize and theatricalize the piece. Throughout the performance maybe the musicians cross over the line. One by one, and the sand goes by. It gets carried out, like the water that’s being pulled out toward the ocean.

Also I have this image of a percussionist playing a bull’s roar. It’s a piece of wood tied to a long string, which you swing in the air. It looks a bit like a windmill and creates this whirling sound. Visually and sonically this could be quite interesting. But at this moment I’m just envisioning, I still have to talk more with Adriaan and with Concertgebouw about this idea. It could or could not work. – Let’s wait and see.

Asko|Schönberg, conductor Huang Ruo
2 March Concertgebouw Amsterdam, 3 March Muziekgebouw Eindhoven
Huang Ruo – The Lost Garden: Concerto no. 2
J.L. Adams – The Light Within
Cage – In a Landscape
Huang Ruo – Woven (commissioned by Royal Concertgebouw, world première)

#AdriaanGeuze #AskoSchönberg #Concertgebouw #GardenOf10 #GardenOf10000Bridges #HuangRuo #Rembrandt #TheLostGardenConcertoNr2

Huang Ruo: grief not quite palpable in ‘Between Two Lights’

Halfway through the third movement, attention slackens. People look at the ceiling, run their hands through their hair, shift in their seats. We are about three quarters of an hour in and have three more to go in Huang Ruo‘s six-part mourning piece Between Two Lights, during its world premiere at Amsterdam’s Muziekgebouw aan ‘t IJ on Thursday 22 May.

Huang Ruo’s publisher Ricordi lists this as ‘opera’, though there are no vocal soloists, orchestra or ensemble. The cast consists only of the Netherlands Chamber Choir and two percussionists. Ruo himself conducts, while dancer and choreographer Grace Ellen Barkey acts as a jack-of-all-trades.

She drags spotlights and projection screens onto the stage, snuggles up to the singers, pushes them in certain directions, dances in front of and behind the screens and between the singers. This multitasking is in itself a clever idea of the directors (Aïda Gabriëls and Tido Visser), but Barkey’s constant meddling works rather more as a jammer than adding a deeper layer of meaning.

Light is life

While the audience trickled in, she already acted as ‘moderator’ in a discussion about death between singers and musicians. One finds it frightening because any day could be her last, while another experiences the freedom to fully enjoy everything that comes his way. It remains guesswork whether their texts are spontaneous or rehearsed.

In a brief interview with Barkey, Huang Ruo tells how he travelled to China during the corona pandemic to say goodbye to his dying mother. During the mandatory quarantine, he immersed himself in the Heart Sutra, a Buddhist text on emptiness. From this, he used five parts for his libretto, while he based the sixth and final part – ‘Towards Rebirth’ – on a poem of his own.

With a firm voice he demonstrates the desperate cries he uttered during his mother’s funeral. The translation of this reads something like ‘mother, mother, why have you left me?’ Since we regard life as light and at our death we move towards a yet unknown light, he named his piece Between Two Lights. Then he takes his stand behind his lectern on the hall floor; the singers set up and behind an instrument case on stage, Barkey in their midst.

Heavenly singing

It begins beautifully: the choir opens with heavenly singing at a slow pace, simultaneously hinting at Renaissance polyphony and Eastern European folk music, with spicy dissonant harmonies. Then Barkey dazzles us with a spotlight, which she places in the back left corner of the stage. With slight urgency, she leads the singers to that same spot, and carries Ruo’s lectern along, allowing him to keep conducting while positioning himself in front of them, and part 2 begins, ‘Separating from Life’.

The angelic singing continues, albeit now accompanied by slow gong beats. Understandably, Ruo wants to achieve a ritualistic atmosphere, but the somewhat uniform sound world soon loses expressiveness and fails to really move us. In the following ‘Visions of Nirvana’, the vocals become slightly more agile and rhythmic, and we see vivid projections of foliage on screens wheeled onto the stage by Barkey.

Birth is death

It is almost a relief when next appear video projections of people recounting their personal experiences of death. A great-grandfather who was a doctor recognises an inextricable link between birth and death. Not only did he see many babies and newly delivered mothers die, but we also have a first death experience when we leave the womb. A woman wearing a headscarf tells how a daughter could not let her mother go, even though she had long since said goodbye to life; she could not die because she did not want to cause her child grief.

The sections that follow offer more of the same musically, even if we briefly perk our ears to some lively wah-wah effects in the women’s choir in the fourth section and scanned vocals from the men’s choir to almost swinging woodblocks and gongs in the fifth. In the closing ‘Towards Rebirth’, Barkey places an extra spotlight in the right front corner of the stage and literally dances between two lights. Huang Ruo fires his singers to a deafening climax, himself shouting his previously demonstrated call ecstatically above them.

Desolation

Then he extinguishes his iPad and sits down on his conductor’s platform with shoulders drooping, while the choir sings on independently. Their voices slowly fade away into nothingness, accompanied by a whirring bull roarer and a buzzing singing bowl, adding to the ritual atmosphere. The dancer leaves the stage, hands cupped in front of her eyes. Rather than a rebirth, there seems to be immense sadness and desolation.

Huang Ruo’s grief may be genuine, and the last scene definitely has impact, but overall the composer has not quite succeeded in making the feeling of mourning palpable.

Between Two Lights is a production of Muziektheater Transparant & Netherlands Chamber Choir and tours Belgium and the Netherlands through 8 June.

#AïdaGabriel #BetweenTwoLights #GraceEllenBarkey #HuangRuo #MuziektheaterTransparant #NetherlandsChamberChoir #TidoVisser

<<Book of Mountains and Seas>>
New album release! One of the few amazing vocal ensembles, #arsnovacopenhagen, conducted by #PaulHiller, composer #HuangRuo, percussion #GertMortensen, #Hsiao-TungYuan, and #MichaelMurphy. I had the privilege to be part of this unique production working together with many talented people. It was a very special experience, especially during the pandemic time. Check the music here, https://www.naxos.com/CatalogueDetail/?id=9.70371
#NewonNAXOS #choir #percussion #chamberopera #山海經