Daily trivia - there actually was no difference between the Greeks and Romans, that's a 19th century AD invention of Hellenophobes secretly working for the Ottoman Empire

https://piefed.social/c/historymemes/p/1940263/daily-trivia-there-actually-was-no-difference-between-the-greeks-and-romans-that-s-a-19

Bow and face your fate, your emperor elephant has come to a decision. 
You are not worthy and sentenced to being crushed under your god, don't fight it or I'll level the town too~

A great update of thatonelizard.bsky.social piece with colors!

#682 #appledectomy #macro #micro #male #elephant #giant #toga #foot #footfocus #roman #fat #emperor

De moord op Julius Caesar (6): de aanval

Verschillende bronnen documenteren de moord op Julius Caesar. Te beginnen met de correspondentie van de politicus Cicero, die voldoende van het complot wist om te weten dat hij niet méér wilde weten. Hij bleef die dag weg, maar zou er later naar verwijzen in zijn toespraken. Dat levert niet zo heel veel informatie op, maar het is het oudste bewijs dát er iets is gebeurd. Een echt verslag krijgen we pas na een halve eeuw: de beschrijving door Nikolaos van Damascus. Het relaas van Titus Livius is verloren gegaan en Velleius Paterculus maakt vooral duidelijk dat de moordenaars wel iets dankbaarder hadden mogen reageren op Caesars clementie. We moeten tot de vroege tweede eeuw wachten tot we opnieuw een bron hebben: Suetonius. Daarop volgt Ploutarchos, die verschillende keren over de moord heeft geschreven, het meest uitgebreid in zijn biografieën van Caesar en van Brutus. Tot slot is er de beschrijving door Appianus.

Het ergerlijke is dat achter al die bronnen feitelijk slechts twee verslagen schuil gaan: enerzijds Nikolaos van Damascus, anderzijds de gedeelde bron van Suetonius, Ploutarchos en Appianus. De voornaamste verschillen tussen die drie zijn dat Ploutarchos de reactie noemt van de geschokte senatoren – de meeste aanwezigen zaten immers niet in het complot – en dat Suetonius verschillende tradities kent over Caesars laatste woorden. Omdat de overeenkomsten zo groot zijn, is er evident een gemeenschappelijke bron, wellicht Titus Livius. En als je de vier verslagen leest, vraag je je af ze feitelijk niet allemaal teruggaan op één bron.

Tullius Cimber

Degenen die hem wilden doden, gingen rondom hem staan. De eerste die op hem toekwam, was Tillius Cimber, wiens broer door Caesar was verbannen. Hij stapte op hem af alsof hij een smeekbede wilde doen namens zijn broer.noot Nikolaos van Damascus, Augustus 88.

Terwijl hij plaats nam, kwamen de samenzweerders om hem heen staan, zogenaamd om hem te begroeten, en direct trad Tillius Cimber, die de leidersrol op zich had genomen, op hem toe als om iets te vragen.noot Suetonius, Caesar 82; vert. Daan den Hengst.

Toen Caesar binnenkwam, stond de Senaat eerbiedig op, en enkele vrienden van Brutus gingen achter hem staan, rondom zijn zetel. Andere gingen hem tegemoet om het verzoek te steunen van Tillius Cimber, die hem benaderde over zijn verbannen broer, en begeleidden hem zo tot aan zijn zetel. Caesar nam plaats.noot Ploutarchos, Caesar 66; vert. Hetty van Rooijen.

Tillius Cimber, een van hen, kwam voor hem staan en vroeg hem zijn verbannen broer toe te staan terug te keren.noot Appianus, Burgeroorlogen 2.117; vert. John Nagelkerken.

Weigering

Tillius Cimber greep Caesars toga, zogenaamd als smekeling maar feitelijk om te verhinderen dat hij op zou staan en om zijn handen kon gebruiken. Caesar reageerde vol kwaadheid.noot Nikolaos van Damascus, Augustus 88.

Toen Caesar hem terugwees en met een gebaar beduidde dat hij met zijn verzoek moest wachten, greep Cimber zijn toga bij beide schouders vast. Caesar riep uit: “Maar dit is geweld!”noot Suetonius, Caesar 82; vert. Daan den Hengst.

Caesar wees hun verzoeken af, en sloeg bij hun aandringen tegen ieder van hen een barsere toon aan, waarop Tillius met beide handen Caesars toga vastgreep en haar wegtrok van zijn hals. Dat was het sein voor de aanslag.noot Ploutarchos, Caesar 66; vert. Hetty van Rooijen.

Toen Caesar daarop simpelweg antwoordde dat die zaak een andere keer aan de orde moest komen, pakte Cimber hem bij zijn purperen gewaad alsof hij er nog verder op aan wilde dringen en trok het kleed weg, zodat zijn hals bloot lag, terwijl hij uitriep: “Waar wachten jullie nog op, vrienden?”noot Appianus, Burgeroorlogen 2.117; vert. John Nagelkerken.

De eerste steek

De samenzweerders, vastberaden, trokken snel hun dolken en sprongen op Caesar af. Eerst stak Servilius Casca hem in de linkerschouder, vlak boven het sleutelbeen, maar door zijn nervositeit miste hij zijn doel.noot Nikolaos van Damascus, Augustus 88-89.

Op hetzelfde ogenblik bracht een van de gebroeders Casca hem van achteren een wond toe, even onder de keel.noot Suetonius, Caesar 82; vert. Daan den Hengst.

Eerst bracht Casca hem met zijn dolk een steek toe in zijn nek die niet diep of dodelijk was. Hij was natuurlijk te nerveus bij het begin van zo’n waagstuk.noot Ploutarchos, Caesar 66; vert. Hetty van Rooijen.

Casca, die boven Caesars hoofd uittorende, stootte als eerste zijn dolk in diens keel, maar die ketste weg en raakte zijn borst.noot Appianus, Burgeroorlogen 2.117; vert. John Nagelkerken.

Over vijf minuten meer.

[Een overzicht van de reeks #RealTimeCaesar is hier.]

Rex Sacrorum

In ancient Roman religion, the rex sacrorum (“king of the sacred things,” sometimes called rex sacrificulus) was a senatorial priesthood reserved for patricians. The rex sacrorum was based in the Regia.

During the Roman Republic, the rex sacrorum was chosen by the pontifex maximus (the chief high priest of the College of Pontiffs in ancient Rome) from a list of patricians (patricians were originally a group of ruling-class families in ancient Rome) submitted by the College of Pontiffs.

A further requirement was that he be born to parents married through the ritual of confarreatio. This was also the form of marriage he himself had to enter. His wife (the regina sacrorum) also performed religious duties specific to her role. Marriage was such a fundamental part of the priesthood that if the regina died, the rex had to resign. The rex sacrorum was above the pontifex maximus. Although he was more or less a powerless figurehead.

The rex sacrorum wore a toga, the undecorated soft “shoeboot” (calceus), & carried a ceremonial axe. As a priest of the archaic Roman religion, he sacrificed capite velato, with head covered.

The rex held a sacrifice on the Kalends of each month. Kalends is the 1st day of every month in the Roman Calendar. The word ‘calendar’ comes from this word. On the Nones (the Roman Calendar used by the Roman Kingdom & Roman Republic), he announced the dates of festivals for the month.

On March 24 & May 24, he held a sacrifice in the Comitium. The Comitium was the original open-air public meeting space of ancient Rome & had major religious & prophetic significance. In addition to these duties, the rex sacrorum seems to have functioned as the high priest of Janus.

In Rome, the priesthood was deliberately depoliticized. The rex sacrorum wasn’t elected. His inauguration was merely witnessed by a comitia calata, an assembly called for the purpose. The rex was barred from a political & military command. After the overthrow of the Roman kings, the office of rex sacrorum fulfilled at least some of the sacral duties of kingship, with the consuls assuming political power & military command, as well as some sacral functions.

As the wife of the rex sacrorum, the regina sacrorum (“queen of the sacred things”) was a high priestess who carried out ritual duties only she could perform. On the Kalends of every month, the regina presided at the sacrifice of a sow (porca) or female lamb (agna) to Juno. The reginas were equal to their male partners. These 2 priesthood were gender-balanced & had shared duties.

While performing her rituals, the regina wore a headdress called the arculum, formed from a garland of pomegranate twigs tied up with a white woolen thread. The rex & regina sacrorum were required to marry by the ritual of confarreatio, originally reserved for patricians. But after the Lex Canuleia of 445 BC, it’s possible that the regina could’ve been plebeian. Plebeians/plebs were the general body of the free Roman citizens who weren’t patricians.

The office of Rex Sacrorum wasn’t a highly coveted position among the patricians. Although the rex sacrorum was technically superior to the pontiffs, the rank conferred no real political gain. Because of this, there would be some years without a rex sacrorum at all.

By the time of Antony’s civil war, the office was entirely in disuse. But seems to have been revived later by Augustus, as there was mention of it during the empire until it was probably abolished by Theodosius I.

Make a one-time donation

Your contribution is appreciated.

Make a monthly donation

Your contribution is appreciated.

Make a yearly donation

Your contribution is appreciated.

TOGA×アンブロ、“メタル装飾”配したブルゾンやコラボロゴ刺繍入りドレスなど
https://www.fashion-press.net/news/136177?media=line

#fashionpress #トーガ #TOGA #アンブロ #umbro #ファッション #アイテム #トートバッグ #プリーツ #スラックス #TOGA_金沢店 #TOGA_KANAZAWA_STORE #トーガ_阪急うめだ本店 #TOGA_Hankyu_Umeda_Main_Store #トーガ_エックスティーシー_原宿 #TOGA_XTC_HARAJUKU

フェニックス by TOGA、“機能性素材”のMA-1＆鮮やかグラフィックのバルーンスカートなど
https://www.fashion-press.net/news/141450?media=line

#fashionpress #トーガ #TOGA #フェニックス #phenix #ファッション #アイテム #プリーツ #ミリタリー #ユニセックス

TOGA 2026年春夏コレクション - 平凡な服に宿る個性
https://www.fashion-press.net/news/139281?media=line

#fashionpress #トーガ #TOGA #ファッション #コレクション #コラボレーション #洋服やアクセサリーの素材