Madarch clustiau’r ysgaw (Auricularia auricula-judae), wedi’u casglu o’r goeden ysgaw farw yng ngardd fy mam. Ar ôl eu golchi, wna i eu sychu er mwyn mynd â nhw adre, ac wedyn eu had-hydradu ar gyfer coginio.
Patsyn braf madarch y torthau melyn (Hypholoma fasciculare / sulphur tuft) yn ein gardd dan y coed afalau. Ces i fach o banics pan gwelais i nhw gyntaf, gan feddwl mai ffwng mêl oedden nhw, sy'n gallu lladd coed, ac sydd wedi’u sbotio yn y pentre gerllaw.
Mae'r rhain yn ddiniwed, er yn wenwynog i ni, yn anffodus. Braf eu gweld, beth bynnag.
Madarch newydd i fi, yn tyfu ar fôn coeden wrth ochr y ffordd rhwng Pentregât a Phontgarreg. Roedd yr ap Seek yn awgrymu Cyfrwy cennog (Polyporus squamosus), sy’n amlwg yn anghywir, ac wedyn Amanita’r gwybed (A. muscaria), sy’n bosibl, er bod y lliw yn anarferol.
Wedi eu gadael i dyfu mwy, gobeithio caf i gyfle i fynd yn ôl i edrych eto.
Unrhyw syniadau?
“Mycoaesthetics”, Natalia Cecire a Samuel Solomon
Soniwyd am yr erthygl hon mewn adolygiad o gyfieithiad newydd nofel Olga Tokarczuk “The Empusium" yn yr LRB newydd, a ches i fy siomi ar yr ochr orau i weld ei bod ar gael am ddim ar wefan Prifysgol Chicago.
https://www.journals.uchicago.edu/doi/epdfplus/10.1086/730345
Madarch clustiau’r ysgaw (Auricularia auricula-judae), cyn ac ar ôl iddyn nhw cael eu hailhydradu ar gyfer rysait newydd yr wythnos.
Casglais i'r rhain yn y cwm bach, “Cwm Ceiliog” yn ôl rhai, sy'n arwain o Bontgarreg i Gapel y Wig, gyda rhai ohonyn nhw yn dod o waelod hen ardd Dolgoi Bach, y lle gafodd Cranogwen ei geni.
~meoralis~
Nic Dafis
DeiH