De reis van Xuan Zang (2)
Een stupa bij Taxila[Ik blogde gisteren over de Chinese boeddhistische pelgrim Xuan Zang, die een bezoek bracht aan India en daarvan verslag deed. Deel een is hier.]
Vanuit Kashmir verder reizend naar de Punjab, werden Xuan Zang en zijn reisgenoten weer eens beroofd, maar met een andere monnik wist hij te ontsnappen. Een brahmaan besloot hen te helpen. Hij verzamelde wat dorpelingen en samen redden ze de andere metgezellen. Die treurden om hun verloren bagage, maar Xuan Zang herinnerde ze eraan dat aardse bezittingen eigenlijk slechts ballast waren. De bestolenen zullen deze relativerende woorden vast hebben ervaren als een grote troost.
Via de geboorteplaats van de Sanskriet-grammaticus Panini bereikte het beroofde reisgezelschap de stad Sangala en de rivier de Beas, die min of meer het oostelijkste punt waren geweest van de tocht van Alexander de Grote. Helaas levert Xuan Zang weinig informatie die ons helpt om precies vast te stellen waar Alexander moest terugkeren – maar u begrijpt waarom ik belangstelling heb gehad voor deze tekst.
Decoratie uit Mathura (Humboldtforum, Berlijn)Het land van Boeddha
Verder reizend bereikte Xuan Zang Mathura, waarna hij, met de Ganges rechts en de Punjab links, weer op zijn schreden terugkeerde, naar het noorden. Daarna reisde hij oostwaarts, de vallei van de Ganges binnen. Sommige bewoners, schrijft hij, waren weliswaar ketters (= hindoes) maar ze waren eerlijk en ze zochten oprecht naar wijsheid. In deze regio bezocht hij Shravasti, waar Boeddha ooit had gewoond, en Kapilavastu, de landstreek waar hij had gepredikt. De plek waar Boeddha was gecremeerd, sloeg hij natuurlijk niet over.
Na Varanasi te hebben bezocht, reisde hij naar Nepal, om terug te keren naar het zuiden en in Nalanda neer te strijken, niet ver van Patna. Het was een plek met “azuurblauwe vijvers rondom de kloosters, versierd met blauwe lotusbloemen”. Hier was de grote boeddhistische universiteit, waar Xuan Zang in gezelschappen van duizenden monniken Sanskriet, logica en grammatica studeerde. Hij kon zich hier laven aan de bronnen van het Mahayana-boeddhisme.
De crematie van Boeddha (Humboldtforum, Berlijn)De reis terug
De terugreis voerde hem langs de Indische oostkust, richting Chennai (ook bekend als Madras), en vervolgens dwars door Centraal India naar het noordwesten, naar Mumbai (Bombay) en Karachi. Daarvandaan reisde hij via de Indus noordwaarts, langs steden als Aror en Multan. Hij heeft deze regio, waar Alexander de Grote een van zijn genocidale campagnes uitvoerde, gezien voordat de komst van de islam alles veranderde. Uiteindelijk keerde hij via Afghanistan, het Pamirgebergte en de zuidrand van de Taklamakanwoestijn in het jaar 645 terug naar China.
De Tang-keizer bood de geleerde pelgrim een hoge positie aan, maar hij trok zich terug in een klooster, waar hij zich toelegde op het maken van Chinese vertalingen uit de Indische grondteksten. Met 657 boeddhistische teksten in zijn bagage, kon hij nog jaren vooruit – en dat deed hij. Hij stichtte een heus vertaalbureau in de Chinese hoofdstad Chang’an. Hij schreef ook enkele originele teksten, zoals deze en een reisverslag, Rapporten over de regio’s in het westen. In zijn klooster leefde hij nog ruim achttien jaar tot zijn dood in 664.
Een monnik uit de tijd van de Tang-dynastie (Musée Guimet, Parijs)Het is iemand van buiten de westerse traditie, maar als rondreizende boekenzoeker zou Xuan Zang in één adem genoemd kunnen worden met Francesco Petrarca en Poggio Bracciolini, die eveneens de halve hun bekende wereld afzochten naar oude teksten. Het verlangen naar kennis, zou je weleens denken, is universeel.
#Aror #Ashoka #Beas #Boeddha #boeddhisme #ChangAn #ChineseFilosofie #FrancescoPetrarca #Ganges #Hyfasis #IndischeFilosofie #Indus #Kapilavastu #Kashmir #Mahayana #Mathura #Maurya #Multan #Nalanda #Patna #PoggioBracciolini #Punjab #Shravasti #Sogdië #Taklamakan #TangDynastie #Xinjiang #XuanZang
De reis van Xuan Zang (1)
Xuan ZangIk ben niet zo vertrouwd met het boeddhisme, maar dankzij een blogje van Kees Alders weet ik dat in de eerste eeuw van onze jaartelling de boeddhistische stroming die bekendstaat als Mahayana zich vanuit de Punjab verspreidde tot in China. (Ik begrijp dat aanhangers van deze stroming denken dat niet alleen Boeddha, maar ieder mens in staat is verlicht te raken, en dat ze iemand die daarnaar streeft een Bodhisattva noemen.) De verspreiding van deze ideeën richting China was mogelijk doordat Centraal-Azië én de Punjab waren verenigd in het rijk van de Kushana’s.
Pelgrim en boekenzoeker
Uiteraard waren er vrome Chinese boeddhisten die geïnteresseerd waren in het land waar hun levensbeschouwelijke opvattingen waren ontstaan. Talloze pelgrims trokken over de Himalaya naar India. Ik blogde al eens over het onderzoek van de Leidse onderzoekster Marike van Aerde, die zich bezighoudt met de rotstekeningen uit het gebied van de Boven-Indus. Niet iedereen nam de weg over de hoge bergen. De Chinese reiziger Xuan Zang reisde vanuit Xinjiang langs een noordelijkere en westelijker route, door de Ferganavallei, door Sogdië en Baktrië, over de Hindu Kush en door Gandara naar de Punjab.
U moet bij een pelgrim niet per se denken aan een arme sloeber die de hele reis wandelend aflegt. Ook rijke mensen maakten pelgrimages. Ook moet u niet denken aan een reis die alleen maar gericht was op het bereiken van een heiligdom, want wie het buitenland bezocht maakte zó veel mee dat het jammer zou zijn er niet ten volle profijt van te hebben. Xuan Zang was ambitieus: hij maakte zich zorgen over het feit dat er in China uiteenlopende visies waren op het boeddhisme, die volgens hem samenhingen met het feit dat de grondteksten verkeerd waren vertaald. Dus was één van de doelen van zijn reis het bemachtigen van de originele teksten. Zeventien jaar lang reisde hij van klooster naar stad naar klooster naar stad.
De stichters van een boeddhistisch klooster aan de noordrand van de Taklamakanwoestijn (Humboldtforum, Berlijn)Sogdië
Hij vertrok in 627, ongeveer vijfentwintig jaar oud, in het volle bewustzijn dat zijn leven niet zelden in gevaar zou zijn.
Het doel van mijn reis was niet het verwerven van persoonlijke gunsten. Het was omdat ik bezorgd was omdat de boeddhistische leer in mijn land onvolmaakt was doordat de geschriften onvolledig waren. Omdat ik zo veel twijfels had, ging ik op zoek naar de waarheid, en dus besloot ik om met gevaar voor eigen leven naar het Westen te reizen om leerstellingen te zoeken waarvan ik nog nooit had gehoord, opdat de dauw van het Mahayana-boeddhisme niet alleen langs de Ganges verspreid zou zijn, maar dat de sublieme waarheid ook bekend zou zijn in het oostelijke land.
En al snel bleek hoe veel gevaar hij liep. Hij reisde langs de noordelijke rand van de Taklamakanwoestijn, waar al die boeddhistische grotschilderingen zijn gevonden die u nu in Berlijn kunt zien. Al vóór Xuan Zang het westelijke Kashgar had bereikt, was zijn karavaan overvallen door rovers. Die kregen vervolgens ruzie over de buit, waardoor het reisgezelschap zélf ongehinderd verder kon. Via een vroeg Turks rijk bereikte hij Tasjkent, Samarkand, Buchara en uiteindelijk Balch, het toenmalige Baktra. Daarop volgde Bamiyan, dat u zich wellicht herinnert van de enorme Boeddhabeelden die de Taliban in 2001 hebben vernietigd.
Een Boeddha uit Bamiyan (Musée Guimet, Parijs)Gandara
De volgende halteplaats was Kapisa, niet ver van het huidige Kaboel. Waren de boeddhisten die hij tot dan toe had leren kennen soms nogal laks in de juiste leer geweest, vanaf nu was Xuan Zang in gebieden waar ze de Mahayana-leer volgden, al woonden er ook hindoes (“ketters die naakt rond lopen en stof op hun lichamen smeren”). Diverse stupa’s in deze regio zouden zijn gebouwd door Ashoka, de grootste koning van het Maurya-rijk.
Hier, in Gandara, bezocht Xuan Zang de belangrijke steden Peshawar en Pushkalavati, en vervolgens trok hij naar de rivier de Swat. Hij behandelt hier legenden over hoe Boeddha hier een van zijn eerdere levens, toen hij nog een Bodhisattva was, heeft doorgebracht. Na de Indus te hebben overgestoken (“een rivier vol giftige draken en gevaarlijke beesten”), bereikte hij Taxila, waar hij verbleef in een klooster om teksten te kopiëren. Korte tijd later deed hij datzelfde in Kasjmir. Dit is belangrijk, want deze regio is niet veel later door de moslims overgenomen en de oudere hindoeïstische en boeddhistische tradities zijn verloren gegaan.
#Ashoka #Baktra #Baktrië #Bamiyan #Boeddha #boeddhisme #Gandara #India #Kapilavastu #Kapisa #Kashgar #Kashmir #Mahayana #Punjab #Sogdië #TangDynastie #Xinjiang #XuanZang
⛲ Reisefotos plus: Datang Everbright City in Xi'an
https://youtu.be/B6DHpDmda6s
#xian #datang #tangdynasty #giantwildgoosepagoda #xuanzang #travel #chinatrip #explorechina #discoverchina #visitchina #amazingchina #beautifulchina #mychina #yourchina #china #fareast #fernost
BDG news: New Treasures Unearthed at Ongoing Ratnagiri Archaeological Excavation in Odisha, India
🔗 Read here: https://tinyurl.com/bdepzshj
#Buddhism #Archaeology #BuddhistHistory #BuddhistHeritage #Mahayana #Vajrayana #TantricBuddhism #Xuanzang
The Journeys of Xuanzang, part three: the Western Khaganate
In this third part of the journeys of Xuan-zang traveling the Silk Road, we encounter the powerful Western Khaganate. #History #buddhism #xuanzang #China #kyrgyzstan
http://nembutsu.cc/2024/07/01/the-journeys-of-xuanzang-part-three-the-western-khaganate/
"a guest" 📿
🗒️ Full comic with transcript and commentary https://www.pillowfort.social/posts/4442989 or
https://smallquiet.humangray.com/a-guest
🍃 https://smallquiet.humangray.com
#comics #webcomics #cute #cozy #SliceOfLife #fantasy #MastoArt #CreativeToots #buddhism #wholesome #xuanzang
Full comic, transcript and commentary below the cut. Rest of comic [READ-MORE][/READ-MORE]Transcript [READ-MORE]Page 1: 1 small quiet somewhere - “a guest” by Maiji/Mary Huang.A person with a wide-brimmed hat riding on a horse. They are travelling through a desert with swaths of clouds overhead. The rider is slouching slightly and appears fatigued.Page 2: Clouds float over sand dunes. A figure lies in the sand, hat on the ground nearby. The horse nudges the figure’s shoulder.?: …Water…All I can think about is water…*A shadowy figure looms.*Page 3: The shadowy figure is powerfully muscled, with sharp teeth, and clearly not human. It seems to be holding a banner, and speaks with speech bubbles shaped like dark clouds with ink trails wafting about them.Dark figure: How can you sleep now at such a critical point of your journey…?*The horse rears back slightly, and the man continues lying there, clearly unconscious. He appears to be a monk with a shaved head, and beads around his neck.*Dark figure: Well.. perhaps a little rest is in order…Page 4: The inky lines of the dark figure’s speech dissipate to a new scene. A broom sweeps a cobbled stone path with horse’s feet following it, revealed to be that of the centaur-monk Kanthaka. He sweeps at the top of a series of steps crowned with weeping willows. At the foot of the steps, Little Yì happily sweeps as well with a tiny broom. One round ear perks up as it notices something.Little Yì: ?Page 5: Little Yì’s ears are fully raised as it sees the monk lying on the ground a distance away, by the river. It runs up the stairs to let Kanthaka know.Little Yì: Kanthaka! Kanthaka! *huff puff*Kanthaka: *looking over, concerned* Are you all right?Little Yì: We have a guest!!Kanthaka: !Page 6: A closeup of the face of the monk who was by the river, his eyes closed. He is resting on a floor mat with a soft pillow under his head and a blanket over him, his prayer beads carefully coiled next to him on the mat. He slowly opens his eyes, gripping his left temple in one hand as if he has a headache. Then he gives a start as he sees Kanthaka sitting calmly across from him, reading a sutra. There are several low tables past Kanthaka with various decorations, and calligraphy scrolls hanging on the walls - one large scroll, and several very tiny ones.Monk: !!Page 7: The monk stares, rubs his eyes, and stares some more. He considers Kanthaka’s form.Monk: (Human and horse combined… A gandharva?) Pardon me… Is this by any chance… Tusita?Kanthaka: *looks up and smiles* Oh no, this isn’t any of the Buddhist heavens or Pure Lands. It’s just a little place to rest.Monk: I… see.Page 8: They stare at each other in silence for several moments, then the monk bows, palms pressed together in 合掌 hézhǎng or gassho gesture against his forehead. Kanthaka mirrors the gesture with hands at chest level.Monk: Forgive my rudeness. I thank you for your aid. This humble monk is Xuánzàng.Kanthaka: And this poor monk is Kanthaka.Xuánzàng: The noble horse of the Buddha when he was a prince. A splendid name.Kanthaka: Thank you. It’s very popular where I’m from. We have to add “Big Kanthaka”, “Little Kanthaka” and so on, or there’s too much confusion.Xuánzàng: That… had never occurred to me, but it makes sense.Kanthaka: (Ha ha ha) Here I am the only Kanthaka, so it’s not necessary.*Something wriggles beneath Xuánzàng’s hand.*Page 9: Little Yì pops up from beneath the blanket and Xuánzàng’s hand, surprising him.Little Yì: But I’m the only Yì here, and I’m still “Little”!Kanthaka: In your case, it is a term of endearment. Do you prefer to not be “Little”?Little Yì: *wandering along Xuánzàng’s lap* No, I like it. It’s longer.Kanthaka: I’m glad you like it. Though I’m not sure you should be sitting on our guest.Xuánzàng: I don’t mind. I barely feel a thing.Page 10:Kanthaka: Very well. Little Yì, would you like ear scratches and head rubs?Little Yì: *dancing on Xuánzàng’s lap and running closer to his hand* Yes! Yes!Kanthaka: Would our guest like to practice giving ear scratches and head rubs while I fetch some refreshments?*Xuánzàng puts his prayer beads around his neck, then carefully gives Little Yì some ear scratches with his forefinger. Kanthaka returns with a tray with a teapot, two teacups, one tiny teacup, and a dish with an assortment of diced-up preserved fruits.*Page 11: Xuánzàng continues rubbing Little Yì’s head as it happily eats a piece of preserved fruit and kicks its feet.Xuánzàng: This may not be Tusita, but I sense it is its own heaven of sorts.Kanthaka: That is true of many places, when people can see them for what they are. Little Yì, let’s be mindful of our posture when we eat. *He gestures “up, up” with one hand. The three of them enjoy tea and snacks, with Little Yì sitting on a small cushion next to the dish of fruit, by Xuánzàng’s mat.*Page 12: The dish only has a few bits of preserved fruit left. The teacups also seem to be empty. Xuánzàng is now holding Little Yì in his left hand and stroking it with his right hand into a soft pancake hamster form. He looks up as Kanthaka speaks to him.Kanthaka: I would welcome you to stay longer, but I sense you are on a journey that is not to be delayed. Once you are back on your feet, you shall continue it.Xuánzàng: *lowers his eyes and smiles, then looks back up with a firm gaze* Your words are as refreshing as your hospitality. Many have told me to go no further: to stay, or to turn back.Little Yì: Why? They should help you!Xuánzàng: They know the journey is dangerous. I cannot fault them for doing what they believe is best. And sometimes, they merely… need a little convincing.Page 13: The three of them walk out to the river, shaded by gently swaying weeping willows. Little Yì is perched on Kanthaka’s shoulder.Page 14: Xuánzàng looks out to the river, in deep thought.Kanthaka: Is something on your mind?Xuánzàng: Several times during my stay—I have considered asking if you know whether or not I will succeed. But it has also crossed my mind that… perhaps your answer will not make any difference to me.Kanthaka: Perhaps that is so.Page 15: Xuánzàng turns his head to look at Kanthaka and Little Yì. Light dances across their faces through the swaying leaves.Kanthaka: You should head back now. Your noble horse has something to tell you.Xuánzàng: Huh? —Oh! *he raises his arms to protect himself as a sudden strong gust of wind rises, sending leaves flying towards him, and his panel disintegrates in leaf shapes.*Page 16: The split leaf shapes coalesce nto a panel of the horse tugging at an unconscious Xuánzàng’s collar. He opens his eyes, and lifts his head to stare at his horse. The horse turns its head and Xuánzàng’s gaze follows.Xuánzàng: W-Wild Horse Spring!End.Page 17: Illustration of a smiling Xuánzàng clutching a bunch of scrolls in one arm against his chest. His other arm is patting a monkey-like Lively Yì that is clambering on his shoulder with a distinctive curled band decorating its head. The Lively Yì is holding a brush that seems to be painting the entire page with ink. It has ink on its cheeks and hands, and Xuánzàng also has small inky handprints on his cheeks.Postscript: In 627 or 629 CE (Tang Dynasty), a monk named 玄奘 Xuánzàng was concerned by discrepancies in the limited Buddhist texts available in China. He decided the only way to get answers was to go to the source. Defying an imperial travel ban, he snuck out on an adventure-filled journey to India. 16 years and a caravan full of scriptures and artifacts later, he was welcomed home to great acclaim. At the Emperor’s request, he wrote a detailed report of his travels. The Great Tang Records on the Western Regions remains a valued reference for scholars and researchers around the world.Xuánzàng focused the remainder of his life on translation, leading an extremely productive team. His version of the Heart Sutra is used by practically all Mahayana Buddhist traditions in Chinese, Korean, Japanese, Vietnamese, English and more. His trip, and his own person, became legend: the inspiration for Journey to the West and the character of 唐三藏 Táng Sānzàng/Tripitaka. “a guest” includes elements based on an early part of Xuánzàng’s travels, after he had spent five days in the Gobi Desert without water. It is documented in a biography by his student, the monk 慧立 Huìlì.[/READ-MORE]Author's notes [READ-MORE]I’ve always wanted to draw an interpretation of Xuánzàng. The fictional Tripitaka’s personality seems almost nothing like what we know of the historical Xuánzàng, who was (by pretty much all the evidence left to us, anyways) bold and resourceful.It should be noted that Xuánzàng was neither the only nor the first such traveler to India. Among many others, 法顯 Fǎxiǎn (before him, around 399 CE) and Yixing (after, in 671) are two other Buddhist monks of note who made similar journeys. They focused more on Vinaya (monastic code) texts, and neither of them matched Xuánzàng’s translation output, nor his modern-day Journey to the West celebrity power.Xuánzàng’s own interest was the field of Yogacara, which outlined the eight types of minds or consciousnesses referenced by many Mahayana Buddhist traditions today. The main reason for his journey was to seek out Asanga’s Yogacharabhumi-shastra (Treatise on the Stages of Yoga Practice - “yoga” in the traditional context refers to mental training). It’s a vast work that, as of today, still has not been fully translated into English.There are a few little Yogacara jokes scattered throughout “a guest”. For example, on page 9, Little Yì is not the only yi present! And the Postscript illustration has an obvious reference to Sun Wukong with the Lively Yi. The monkey is also a frequent metaphor for an undisciplined mind, and Sun Wukong’s adventures with Tripitaka can be interpreted as a metaphor of the mind’s development and enlightenment.Perhaps Xuánzàng’s greatest personal aspiration, beyond translating as many of the texts he brought back as he could, was to be reborn in Tusita to study with the future buddha Maitreya. The Inner Court of Tusita is said to be a grand heaven/Pure Land full of wondrous devas, including gandharvas. (If you’re interested in seeing a story featuring this Buddhist heaven, I offer a much humbler interpretation in Tusita’s Last Tenant.)For some accounts in English of Xuánzàng’s life and journey: The Silk Road Journey with Xuanzang by Sally Hovey Wriggins (WorldCat/public library) Xuanzang - China’s Legendary Pilgrim and Translator by Benjamin Brose (WorldCat/public library) The Travel Records of Chinese Pilgrims Faxian, Xuanzang, and Yijing: Sources for Cross-Cultural Encounters Between Ancient China and Ancient India - The Association for Asian Studies [/READ-MORE]1 small quiet somewhere
Mit einem guten Gespür für ihren Unterhaltungswert schildern die Podcaster Richard Hemmer und Daniel Meßner einzelne, oft wenig bekannte Episoden der Geschichte. Eine Rezension
Einen spannenden Ritt durch die Geschichte unternehmen die Podcaster Richard Hemmer und Daniel Meßner mit diesem Buch. Eine Rezension (Rezension zu Geschichten aus der Geschichte von Richard Hemmer und Daniel Meßner)#Geschichte #GeschichtenausderGeschichte #Podcast #Historie #Geschichtsschreibung #Expedition #Pilgerreise #Weltgeschichte #Weltreise #Forschungsreise #Entdeckungsreise #Siedler #AdaBlackjack #ZhengYisao #AnnieLondonderry #AmeliaEarhart #RoaldAmundsen #FritzHaber #Haber-Bosch #Xuanzang #ClärenoreStinnes #PeterderGroße #Kultur
»Geschichten aus der Geschichte«: Von Buddhismus, Guano und einer verschwundenen Starpilotin
Einen spannenden Ritt durch die Geschichte unternehmen die Podcaster Richard Hemmer und Daniel Meßner mit diesem Buch. Eine Rezension (Rezension zu Geschichten aus der Geschichte von Richard Hemmer und Daniel Meßner)
ourbuddhismworld
Jona Lendering
Master Leo
Thế Giới Trong Tầm Tay
Buddhistdoor Global (BDG)
Gleanings in Buddha Fields
maiji
Spektrum (inoffiziell)
Buddhism Now