Dennis Bos - Bloed en Barricaden De Parijse Commune herdacht
Dennis Bos ken ik als een geweldige spreker. Hij barst van de feitenkennis, en kletst die feiten op een heel prettige manier aan elkaar. In dit boek past hij dezelfde stijl toe, maar word zijn kracht ook een zwakte.
Uitweiding volgt op uitweiding. In het begin amusant, na verloop van tijd vooral vermoeiend.
Na de naamgever van het masochisme er al de haren bijgesleept te hebben, volgt na een boekbespreking 'de hyena's van de Commune' een paragraaf die ingaat op het leven van de gevlekte hyena. Hier had een strepende redacteur het boek beter gemaakt.
Het boek begon me hierdoor tegen te staan. Tot ik me bedacht dat het ook door mijn manier van lezen kwam. Ik las het alsof ik een plot verwachtte, elke dag tientallen bladzijdes. Maar 'Bloed en Barricaden' is geen roman. Het is een lange monoloog, die je kunt opdelen in brokjes die je zelf goed te verteren vind.
Zo las ik het boek uit. Een uurtje of zo las ik wat Bos te zeggen heeft, om vervolgens het boek een paar dagen te laten liggen. Op deze manier werd het weer een heel vermakelijk en interessant verhaal vol met feitjes en anecdotes. Maar dat verhaal had best 100 pagina’s korter mogen zijn
#WatWouterLas26 #LezenIsLeuk #ParisCommune #History #Reading #Bookstodon #Boekstadon