Stemmen boeddhisten wijzer?

Gedurende de laatste weken van het jaar 2024 her-publiceerden we tekst en beeld van auteurs. In de eerste weken van het jaar 2025 gaan we daar mee door. Hieronder een beschouwing van de inmiddels overleden Joop Romeijn over de verkiezingen die in september 2012 werden gehouden.

De verkiezingen op 12 september (in Nederland; ik weet het, er zijn ook Vlaamse lezers) gaan ook boeddhisten niet voorbij.

Vandaar de vraag: gaan we stemmen, en zo ja: welke partij?

Joop Romeijn

Om u meteen gerust te stellen: dit wordt geen stemadvies! Zowel omdat u geen advies  van mij nodig heeft als vanwege mijn onzekerheid over mijn keus.

Ga ik stemmen?

Ja, ondanks mijn twijfel of het iets uitmaakt. Of processen waar ik me zorgen over maak (bv het vermarkten van steeds meer onderwerpen, ook spirituele, de toenemende inkomensverschillen, het misbruik dat gemaakt wordt van de financiële crisis) wel gestopt kunnen worden door welke partij dan ook. Twijfel of de Tweede Kamer nog wel relevant is dus.

Maar alle beetjes helpen en niet-stemmen is ook een keuze (Het is wel een ouwe maar nog steeds een goeie: je kan wel zeggen, ‘ik bemoei me niet met de politiek’, maar de politiek bemoeit zich wel met jou).  Wel dus.

En dan: welke partij ?

Is er een partij waarvan de standpunten onze boeddhistische idealen het best benadert? Dat is volgens mij geen goede vraag:

Er zijn geen algemeen geldige boeddhistische politieke idealen. De verschillen tussen de tradities zijn groot, van wereld-verzakend, via gelijkmoedigheid t.a.v. wereldse zaken tot expliciet ìn de wereld staand boeddhisme. En dan: spirituele doelen zijn niet zomaar in politieke te vertalen. Ik kan het anders zeggen: we moeten niet van idealen uitgaan maar van pragmatische zaken

Een half jaar geleden was er initiatief voor het oprichten van een Partij van het Geluk, de initiatiefnemers waren een aantal zenbeoefenaren. De twijfel die ik daar bij had, was onder andere gebaseerd op het gebruik van de term ‘geluk’; het lijkt mij verstandig die term zo weinig mogelijk te gebruiken. Goed, er zijn dus geen expliciet-boeddhistische partijen, en dat is op zich niet erg.

De vraag is voor mij:

Moeten wij (ieder voor zich) kijken welke partij het meest onze boeddhistische idealen in het programma heeft; en dan heb ik het over zaken als niet-hechten, compassie, gelijkmoedigheid, tolerantie?

Er is een ondergrens, kiezen voor de PVV is bijna op voorhand uitgesloten, en de Partij voor de Dieren lijkt juist sympathiek.

Maar ik zou zeggen: kies niet alleen een partij op basis van hun en jouw idealen. Kies een partij een beetje met je hart maar vooral met je verstand; je gezonde verstand dan. Kies een partij die een aantal wereldse problemen het beste denkt aan te pakken. Economie, de zorg en Europa zijn dat volgens mij in eerste instantie.

En zaken als solidariteit dan, bijvoorbeeld armoede in Nederland en vooral op wereldschaal, ontwikkelingshulp dus?

Het milieuvraagstuk, dat weer ondergesneeuwd (rare beeldspraak in dit verband trouwens) dreigt te raken door de nadruk op de economie: biodiversiteit is toch ook voor ons van belang?

Onderwijs, misschien steunen sommige partijen wel het gebruik van ‘mindfulness’ in het onderwijs, maar is dat voldoende reden die te kiezen? Dan denk ik nog eerder aan programmapunten als religieuze tolerantie, tenminste als dat ook een beetje de vorm heeft van: de vaardigheid vergroten om religieuze discussies te voeren met ‘andersdenkenden’.

Soms kunnen thema’s gecombineerd worden: betaalbaar houden van de gezondheidszorg heeft veel te maken met indammen van de macht van de push-krachten, van de farmaceutische industrie bijvoorbeeld. Mij lijkt het heel boeddhistisch om zo weinig mogelijk geneesmiddelen te gebruiken, maar misschien is dat wel een privé-opvatting.

Partijen die ‘de vergrijzing’ op zich een groot probleem vinden, kunnen niet op voorhand op mijn sympathie rekenen, tenzij ze maatregelen voorstellen die de verhouding tussen de generaties verbeteren, ook voor boeddhisten een relevant thema.

De economische crisis, de door de financiële markten maar ook door de consumenten (wij dus) veroorzaakte crisis hoeft toch niet perse door groei verholpen te worden? Wie biedt oplossingen?

Biedt de stemwijzer nog houvast?

Ik heb gekeken naar de vragenlijst www.stemwijzer.nl, sinds een paar dagen in de lucht. Er is ook een app van, zag ik, die weten tablet-gebruikers vast wel te vinden.

Er kwam een partij voor mij uit die hoorde bij het rijtje waaruit ik overwoog te kiezen, ik blijf toch nog wel even overwegen, een partijpolitieke stem is immers niet alleen principieel maar ook strategisch (anders gezegd: laat ik de partij waar ik vroeger altijd op stemde, in de steek?).

Een verrassing was dat bij mij de partij ‘Mens en spirit‘ hoog scoorde; ik had me nog nooit in die partij (zie hier www.mensenspirit.nl/ ) verdiept.  Hun programma is de moeite van het lezen waard; jammer alleen dat opnieuw Bhutan als voorbeeld wordt genoemd in hun programmapunt over Bruto Nationaal Geluk.  Ze zijn meer New Age dan boeddhistisch (voor mij een groot verschil, voor anderen niet) en hebben in de peilingen al bijna een halve zetel.

Ook www.kieskompas.nl/  kan houvast bieden; mij eerlijk gezegd niet zo veel.

Een andere vraag: komen er in de “stemwijzer’ ook vragen voor die – hoe zwak ook – direct iets met het boeddhisme te maken hebben? Ik ben ze niet tegengekomen.

De site programmavergelijker is dan wellicht bruikbaarder: www.programmavergelijker.nl/programmavergelijker/pv/Tweede%20Kamer%202012/388

Ik ben nagegaan wat partijen zeggen van twee ook voor boeddhisten belangrijke punten:

– de onderdrukking van de Tibetaanse religie en cultuur door de Chinese regering

– de onzekere toekomst van de levensbeschouwelijke (de zgn. 2.42-) omroepen waaronder de BOS

Ik heb over deze onderwerpen niets gevonden, ook niet in de afzonderlijke verkiezingsprogramma’s die ik ten behoeve van deze blog ook heb gelezen (u ziet, ik offer mij op).

Wel zie ik na een korte google-zoektocht dat PVV en PvdD de 2.42-omroepen willen afschaffen.

Misschien ga ik de komende weken nog wel verder zoeken en wikken en wegen. Misschien ga ik toch maar op 12 september op m’n gevoel af, .

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Boeddhisme #JoopRomeijn #printbatch2 #stemadvies #stemmen #verkiezingen2012
#Boeddhisme #JoopRomeijn #printbatch2 #stemadvies #stemmen #verkiezingen2012

‘Vandaag besefte ik hoe beoefening mijn hart wel opener en kwetsbaarder heeft gemaakt’

Gedurende de laatste weken van het jaar 2024 her-publiceerden we beeld en tekst van auteurs. In de eerste weken van 2025 gaan we daar mee door. Hieronder een tekst van psychotherapeut Lieve Rutten van juni 2012.

‘Gisteren, eind van de middag,  op het plein voor het station van Hasselt (België). Een man wordt geslagen door een andere man. Diegene die de slagen incasseert, is al lang murw. Hij heeft zelfs de kracht niet meer om zijn gezicht te beschermen.

Ik ben een van de toeschouwers, sta ook even naar het duo te kijken, hopend dat het snel gaat stoppen. Maar dan begint de andere weer harder te slaan. Het feit dat er niemand van de wel twintig of meer omstanders reageert, lijkt hem nog meer aan te moedigen. Hij roept ‘ik maak je kapot waar iedereen bijstaat!’

Ik moet denken aan dat verhaal uit de sociale psychologie, over een jonge vrouw die vlak bij haar huis neergestoken wordt, terwijl haar buren en overburen uit de omliggende appartementen het horen en zien gebeuren, maar er niemand is die de politie belt. Het Genovese- of toeschouwerssyndroom.

Ik twijfel ook en laat me even verlammen door gedachten als  ‘ik ben niet sterk genoeg om daartussen te komen, ik weet niet eens waarover de ruzie gaat, misschien heeft hij wel iets heel lelijks gedaan om de andere zo kwaad te maken, ze lijken trouwens allebei ook dronken, misschien is het beter er niet tussen te komen, wat als de agressie zich ook tegen mij keert?’

Maar het is te erg om het aan te zien, dus ik ben er heel langzaam naar toe gewandeld en ben achter het slachtoffer gaan staan. Ik wilde vragen om te stoppen met slaan, maar dat was al niet meer nodig. Van de overkant zag ik nog een andere man komen toelopen die de ‘dader’ heeft meegenomen en ik heb dan het ‘slachtoffer’ (ik gebruik die termen niet graag, want de realiteit is nooit zo zwart/wit) naar een portaaltje geholpen. Een vrouw die voorbij kwam riep: ‘schandalig dat er niemand tussen kwam, het moet dan weer een vrouw zijn die dat wel durft!’
Ik vertel dit niet om te laten zien hoe stoer ik ben. De gevoelens die het meest overheersten waren angst en schaamte. Ik voelde me echt zo belachelijk en idioot om daar in mijn eentje naartoe te stappen terwijl iedereen stond toe te kijken. Maar het heeft me wel van twee dingen overtuigd die ik graag wil delen: 1. Onderschat nooit de kracht van een individu. Intimiderend zal ik er waarschijnlijk niet hebben uitgezien met mijn 1m62 en roze pumps, maar het feit dat er een derde bijkwam maakte wel een verschil.

Ik weet niet wat de slaande man heeft doen stoppen. Misschien heb ik hem wel een eervolle uitweg geboden, want wanneer is het geschikte moment om een gevecht ‘af te ronden’ zonder gezichtsverlies te lijden?

Of misschien had mijn aanwezigheid er wel helemaal niets mee te maken en kwam het vooral doordat die andere man kwam toegelopen … Het maakt eigenlijk ook niet uit voor punt 2. De laatste jaren heb ik me soms wel eens afgevraagd of dat hele meditatiegedoe en boeddhisme wel goed is voor mij. Ik was al zo’n weekdier en ik lijk er alleen nog maar gevoeliger van te worden. Zou ik niet beter wat meer eelt kweken om steviger in de wereld te staan?

Lieve Rutten, …juist moediger

Maar vandaag besefte ik hoe die beoefening mijn hart wel opener en kwetsbaarder heeft gemaakt, maar helemaal niet zwakker. Integendeel, juist moediger. Het helpt me in ieder geval om sneller in beweging te komen. Al die keren dat ik me heb teruggetrokken op een berg of in een klooster hebben me dus niet van de wereld doen vervreemden, maar misschien net geholpen om soms wat minder toeschouwer te zijn en er meer middenin te durven gaan staan.

Ik vroeg me achteraf af wat nu het verschil was tussen mij en die twintig andere mensen. Onze gedachten waren waarschijnlijk dezelfde. Ik ben ook zeker niet stoerder of sterker dan de gemiddelde mens. Het verschil zat er denk ik in dat ik tegenwoordig nog meer pijn voel als ik een ander zie lijden. Dat was wat mij heeft doen tussenkomen. Ik kón het gewoon niet meer verdragen.

Dus eigenlijk was het zelfs niet eens zo’n altruïstische daad. Bij iedere klap voelde ik mijn eigen maag ineenkrimpen. Alsof de scheidingslijn die mij van anderen scheidt wat dunner is geworden. Zoals een moeder die instinctief haar kind zal beschermen omdat het een deel van haar eigen lichaam is.

Toen die man achteraf maar bleef herhalen hoe dankbaar hij me was terwijl we op de ambulance zaten te wachten, ben ik heel hard beginnen huilen. Een stuk ontlading van de spanning denk ik, maar achteraf in de trein besefte ik pas hoe dankbaar ik ook hem ben.

Ik moest denken aan wat Vinny Ferraro tijdens de ‘Tegen de Stroom In’ retraite in Cadzand zei over ‘becoming the mother of all beings in your heart’. Ik kan mij niet meer helemaal herinneren hoe hij het verwoordde, maar ik heb vandaag even mogen ervaren hoe het voelt om je ‘moeder’ te voelen over een ander wezen. In dit geval over een andere moeder haar dronken zoon.

Ik deed hem denken aan Sofie zei hij, zijn vroegere begeleidster van bij het CAD (centrum voor alcohol en andere drugproblemen). Ik hoop dat hij snel terug contact met haar opneemt. Maar daar komt die andere brahmavihara ‘upekha’ weer helpen om wat verkoeling te brengen aan het brandend vuur van compassie: “ the freedom and happiness of others is dependent on their actions, not on my wishes for them”. ‘

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Boeddhisme #geweld #karuna #printbatch2 #redden #slaan #toeschouwer #vechten
#Boeddhisme #geweld #karuna #printbatch2 #redden #slaan #toeschouwer #vechten

Wat is de Zin van het Leven?

Gedurende laatste weken van het jaar 2024 her-publiceerden we tekst en beeld van onze auteurs. In de eerste weken van 2025 gaan we daar mee door. Hieronder een column van Ramo van augustus 2012.

Vraag en aannamen

Als we stilstaan bij vragen in het algemeen dan merken we al snel dat in bijna iedere vraag een aanname te vinden is. Deze vraag kunnen we ook op die wijze benaderen. De vraag bevat drie aannames, 1) er is sprake van een levenszin 2) van het leven en 3) de zin.

Zin suggereert dat het mogelijk is zin te geven, terwijl het leven suggereert dat we op objectieve wijze de inhoud van het leven kunnen vaststellen om daar vervolgens een zin aan te ontlenen.

Algemeen en persoonlijk

Naast het leven suggereert de zin dat er een algemene zin zou zijn voor alle mensen. Als we onze levenservaring als vertrekpunt nemen dan zien we al snel dat er geen sprake is van het leven – we kennen namelijk alleen het leven uit eigen ervaring – en ook niet van de zin – want mijn zin is precies dat – de mijne, en niet per definitie die van de ander(en).

Zelf zin geven

Het antwoord volgt uit reflectie op de aannames – de taak waar we ons voor gesteld zien is om zelf zin aan ons leven te geven. Dat neemt niet weg dat we hierbij in belangrijke mate geholpen, dan wel gestoord, worden door de al aanwezige consensus zin zoals die er is op het moment dat we geboren worden en ons leven beginnen.

Ze hangt nauw samen met de ons doordringende cultuur met haar dwingende normen en waarden. Hierdoor is onze zingeving geen vrijblijvende optie, maar een onlosmakelijk deel van onze identiteit.

Vrijheid geeft ruimte

Hier tekent zich onze vrijheid én beperking af. Onze vrijheid ligt in de mogelijkheid en ons vermogen om door zin in ons leven te hebben zin te geven aan ons leven. Hoewel het aanlokkelijk klinkt om zelf zin te kunnen geven aan ons leven is het voor menigeen geen sinecure die ruimte te vullen en het ook daadwerkelijk te doen.

Voor hen is er een ruim aanbod aan al bestaande zingevingen, zoals religie en allerhande levensbeschouwingen.

Velen van ons ervaren het eerder als een last dan een zegen om op eigen been te gaan staan. Het geen eigen zin aan het leven (kunnen) geven heeft wel consequenties – naast blijvend afhankelijkheid van de zin van anderen kampen we dan vaak ook met gevoelens van irritatie, teleurstelling, agressie, zwaarmoedigheid, depressie, eenzaamheid en leegte.

Beperking is reëel

Hiermee komen we bij de beperking. Niet iedereen is in staat om succesvol zin te geven aan zijn of haar eigen leven. Hiervoor zijn zowel externe als interne redenen aan te wijzen.

Extern is het mogelijk vooral de dubbele boodschap waarmee we worstelen – we moeten een zelfstandig en liefst succesvol individu worden dat zich conformeert aan de heersende mores en ons niet teveel als zelfstandig – lees onafhankelijk – individu manifesteren.

Intern zien we al onze introjecten – geïnternaliseerde waarden en normen – in de vorm van de innerlijke criticus of underdog hetzelfde beperkende werk doen.

Voorwaarden voor zingeving

Wat we nodig hebben voor succesvolle zingeving is enerzijds een omgeving die het concept bevat dat eigen zingeving mogelijk en wenselijk is. En innerlijk dat we zowel intellectueel als emotioneel daadwerkelijk in staat zijn op eigen benen te staan en met de weelde of druk van onafhankelijkheid om te gaan.

Ik wens je van harte een goede zin in je leven.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#printbatch2 #RamoDeBoer
#printbatch2 #RamoDeBoer

Ferdie Westen beoefent de kunst van het niet weten

Gedurende de laatste weken van het jaar 2024 her-publiceerden we tekst en beeld van onze auteurs. In de eerste weken van 2025 gaan we daar mee door. Hieronder een tekst van Dick Verstegen uit augustus 2012.

Ferdie Westen beoefent de kunst van het niet weten. En wie wil weten wat dat is spoedde zich naar de protestantse kerk in Groesbeek (Kerkstraat 18). Hij heeft daar een expositie waar je elke zondag tussen 14.30 en 16.30 uur kunt zien waar niet weten bij hem toe leidt.

Blijkbaar doet hij met dit uitgangspunt inspiratie op uit een onuitputtelijke bron, zich overgevend aan de beweging van het leven zelf, bewogen door de heiligheid van al wat is.  ‘Als mens’, zegt hij, ‘zie ik maar een klein stukje van een gekleurde werkelijkheid en wat ik niet weet is overweldigend. In mijn werk zoek ik niet belaste beelden voor het sacrale, het grotere, dan ik.’

In zijn prachtige atelier, verscholen in het groen langs het Pieterpad, werkt hij. In dat werk wil hij zich openen voor het voortdurend voortgaande creatieve proces, waarvan wij stuk voor stuk zelf deel uitmaken. Zonder evenwel verstrikt te raken in een eigen agenda. ‘Schilderen’, aldus Ferdie, ‘wordt dan een meditatie waarin het schilderij zelf toont wat de volgende stap kan zijn. Het ontvouwt zich in het kijken naar al wat is. Kijken vanuit verstilling, laat beeld ontstaan dat zich losweekt van concepten.’

De kunstwerken van Ferdie kenmerken zich niet zelden door een min of meer verborgen symmetrie. Daarmee ontstaat geen voorspelbaarheid, laat staan saaiheid. Want juist de imperfectie van die symmetrie levert een onverwachtheid op die het niet-weten-gehalte van zijn werk enorm versterkt.

Zijn schilderijen worden er spannend door en laten de toeschouwer raken aan de onscheidbare verbondenheid tussen het gewone en het mysterie. Zoals de antieke (700-790) zenmeester Sekito Kisen aan het slot van zijn Sandokai (Identiteit van veelheid en eenheid) zegt:

‘Elk van de tienduizend dingen heeft van nature zijn eigen waardevolle functie, en functioneert op natuurlijke wijze met betrekking tot alle andere dingen. Het alledaagse bestaan hoort bij wat onpeilbaar is, zoals een deksel past op een pan. Het ondoorgrondelijke harmonieert met het alledaagse, zoals twee evenwijdige pijlen samen komen aan de einder.’

Deze woorden wijzen naar de Grote Werkelijkheid. Oordeel niet. Als je de Weg niet ziet, zie je die ook niet als je hem gaat. Als je de Weg gaat, is hij noch nabij, noch veraf. Als je de Weg uit het oog verliest, zie je meteen bergen en rivieren die in de weg staan. Vol respect zeg ik tot hen die verlicht willen worden: of het nu overdag is of ’s nachts, verspil geen tijd !

Ik wil niet beweren dat Ferdie Westen zo vreselijk uit is op verlichting, maar zeker is voor mij dat hij geen tijd verspilt en zich laat leiden door zijn gevoel voor de Grote Werkelijkheid. Het prachtige, sobere en ingetogen kerkinterieur van de PKN kerk in Groesbeek helpt om dat te ervaren. Het deed me sterk denken aan de kathedraal van Royan, waar ik eens een andere column over schreef. Ook deze kleine bescheiden Groesbeekse kerk sleurt je in de heiligheid van elk moment. Ga er heen. Op 26 augustus en 2 en 9 september kan het nog. Daarna is de tentoonstelling afgelopen.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#dickVerstegen #FerdieWesten #oordelen #printbatch2
#dickVerstegen #FerdieWesten #oordelen #printbatch2

Inspiratie blijft, ook na een kwart eeuw vertaalwerk

Gedurende de laatste weken van het jaar 2024 her-publiceerden we tekst en beeld van onze auteurs. In de eerste weken van 2025 gaan we daar mee door. Hieronder een tekst uit juli 2012, over het vertaalwerk van Rob Janssen en Jan de Breet.

Sinds het jaar 2000 verschijnt er in Nederland een serie vertalingen in het Nederlands van boeken die behoren tot de Pali-Canon, de canon van gewijde geschriften van de Theravadaboeddhisten van Zuidoost Azië, die lang geleden samengesteld werd in India.

Deze vertalingen zijn van de hand van Rob Janssen, Jan de Breet en anderen, en worden gepubliceerd door Asoka, een uitgeverij in Rotterdam, gespecialiseerd in Nederlandstalige boeken over het boeddhisme.

Rob Janssen

Rob Janssen is emeritus professor in de klinische psychologie en persoonlijkheidsleer. Nadat hij in Nederland bekend was geraakt met het boeddhisme, werd hij in 1974 in Bodhgaya, de plaats waar de Boeddha de verlichting verkreeg, boeddhist. Sindsdien volgde hij colleges Pali en Sanskriet, gegeven door prof. Tilmann Vetter aan de Universiteit Leiden.

Van 1982 tot 1998 was hij voorzitter van de Stichting Vrienden van het Boeddhisme (SVB), wat hij nu opnieuw is sinds februari 2007.

Jan de Breet

Jan de Breet is boeddhist sinds 1982. Van 1984 tot 1989 studeerde hij indologie aan de Universiteit Leiden en hij specialiseerde zich in boeddhistische filosofie onder leiding van prof. Vetter en wijlen prof. Erik Zürcher, in de loop waarvan hij Sanskriet en Pali, en enig Tibetaans en boeddhistisch Chinees leerde. Sinds 1988, met een onderbreking, is hij penningmeester van de SVB en sinds november 2009 ook secretaris.

Deze twee mensen observeerden dat er in het Nederlands alleen een paar kleine bloemlezingen uit de Pali-Canon bestonden en een vertaling van de beroemde Dhammapada, alle van de hand van wijlen dr. Tonny Kurpershoek-Scherft.

Daar de Pali-Canon de oudste boeddhistische teksten bevat, de teksten die het dichtst bij de Boeddha staan, meenden zij dat, met het oog op de toenemende belangstelling voor het boeddhisme in Nederland en Vlaanderen, er mogelijk een behoefte bestond aan Nederlandse vertalingen van complete werken uit dit corpus.

Jan de Breet en Rob Jansen

Daarom begonnen zij in 1997 met het vertalen van de Digha-Nikaya (de verzameling van lange leerredes) op basis van voorbereidend werk dat zij al gedaan hadden in de jaren 1989-90. Uiteraard annoteerden zij de tekst ook en schreven een inleiding tot het geheel en tot alle afzonderlijke leerredes. Toen zij deze taak bijna volbracht hadden, vonden zij uitgeverij Asoka bereid het boek te publiceren.

Door bemiddeling van prof. Vetter, die hun vertaling gunstig beoordeelde, slaagden zij erin een subsidie voor de publicatie te verkrijgen van het J. Gonda-Fonds, een fonds gecreëerd bij testament door wijlen prof. Jan Gonda, die lange tijd hoogleraar indologie in Utrecht was, en verbonden met de Koninklijke Nederlandse Academie van Kunsten en Wetenschappen (KNAW).

Aldus verscheen in november 2001 De verzameling van lange leerredes in één dik deel en werd aan het publiek gepresenteerd tijdens een bijeenkomst van de SVB in de Chinese tempel in Amsterdam.

Ondertussen was er in 2000, ook bij Asoka, een vertaling van de Theragatha en Therigatha verschenen onder de titel Verzen van monniken en nonnen. Deze was van de hand van inmiddels wijlen prof. Ria Kloppenborg, hoogleraar boeddhisme aan de Universiteit Utrecht.

Rob Janssen en Jan de Breet gingen door met het vertalen en toelichten van de Pali-Canon. In de loop van de jaren publiceerden zij de volgende boeken (waaronder ook een vertaling van een Sanskriet-werk, dus niet uit de Pali-Canon):

–       Khuddaka-Nikaya. De verzameling van korte teksten, Deel 1: Sutta-Nipata & Dhammapada, Asoka, Rotterdam, 2002 (2e herziene druk 2011).

–       Majjhima-Nikaya. De verzameling van middellange leerredes, 3 delen, Asoka, Rotterdam, 2004-2005.

–       Khuddaka-Nikaya. De verzameling van korte teksten, Deel 2: Khuddaka-Patha, Udana, Itivuttaka & Cariyapitaka, Asoka, Rotterdam, 2007. (Het laatste van de werken in dit deel werd vertaald door Anco van der Vorm.)

–       Aldus sprak de Boeddha. Een bloemlezing uit de Pali-Canon, Asoka, Rotterdam, 2007 (2e druk 2011). (Een bloemlezing met voornamelijk al vertaald materiaal en een paar nieuwe leerredes en passages.)

–       Asvaghosa: Buddhacarita. Daden van de Boeddha, Asoka, Rotterdam, 2008. (Een oorspronkelijk in het Sanskriet geschreven biografie van Gautama, de Boeddha, uit de 1e eeuw n. Chr.)

–       Samyutta-Nikaya. De verzameling van thematisch geordende leerredes, Deel 1-3, Asoka, Rotterdam, 2009-2012.

 

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Asoka #JanDeBreet #Nederlands #Pali #PaliCanon #printbatch2 #RobJanssen #Sanskriet #vertaling
#Asoka #JanDeBreet #Nederlands #Pali #PaliCanon #printbatch2 #RobJanssen #Sanskriet #vertaling

Vreemde monniken zorgen voor onrust in Amsterdam

Gedurende de laatste weken van het jaar 2024 her-publiceerden we tekst en beeld van onze auteurs. In de eerste weken van 2025 gaan we daar mee door. Hieronder een tekst uit augustus 2012, nepmonniken in Amsterdam.

Onbekenden, als boeddhistische monniken geklede mannen, zorgen al ruim een week voor onrust onder Chinese middenstanders en de leiding van de Chinese tempel aan de Zeedijk. Vrijwel elk half uur passeren ze de tempel, vragen toeristen en anderen om geld en gaan Chinese toko’s binnen, waar ze om een gift vragen.

Voor zover bekend opereren ze alleen in de omgeving van de tempel. Niemand weet wie de mannen zijn en of ze inderdaad tot een kloosterorde behoren. De mannen, om hoeveel het gaat is onbekend, zijn gekleed in gewaden zoals ook Aziatische monniken die dragen. Als tegenprestatie voor de ‘gift’ laten ze een in het Engels gesteld kaartje achter met de afbeelding van de bodhisattva Guan Yin.

Een bron, die anoniem wil blijven, zegt dat het in Nederland zeer ongewoon is dat boeddhistische monniken op straat om geld bedelen. ‘Het is bizar, we weten niet om wie het gaat en wat die mannen van plan zijn. Hun aanwezigheid zorgt voor grote onrust en doet denken aan de gebeurtenissen van anderhalf jaar geleden toen in Amsterdam, Rotterdam en Den Haag Chinese oudere mensen in woningen werden gelokt, verdoofd of gehypnotiseerd en werden beroofd van hun kostbaarheden.’

Deze mensen werden het slachtoffer van een mysterieus ritueel. De daders waren volgens een woordvoerder van de Haagse politie Chinese vrouwen die hun landgenoten geld en kostbaarheden aftroggelden. In een paar weken tijd werden in Den Haag zeker twintig Chinezen slachtoffer van de bende.

De daders gingen altijd op dezelfde wijze te werk. Niets vermoedende vrouwen werden op straat aangesproken met de mededeling dat een familielid iets ergs zou overkomen. Alleen door iets kostbaars op te offeren kon dat volgens de oplichtsters worden voorkomen.

De slachtoffers werden door de daders uitgenodigd om mee te doen met een ritueel. Op verzoek van de oplichtsters moesten zij een tas vol geld en sieraden meenemen, die vervolgens moest worden afgestaan. De Chinezen, die hun tassen pas een paar dagen later weer open mochten maken, zagen hun geld nooit meer terug. De daders ruilden de kostbaarheden in voor flessen water.

De slachtoffers vertelden tegen de politie dat ze waren bedwelmd of gehypnotiseerd. Ze zeiden de politie dat de daders waarschijnlijk uit Singapore of Hong Kong kwamen. In oktober 2011 verzorgde de Haagse politie een voorlichtingsbijeenkomst, waar bijna driehonderd Nederlanders van Chinese komaf op af kwamen. Bij de politie deden zeven mensen aangifte van beroving. Veel van de slachtoffers zouden geen aangifte durven doen.

Bron: Eigen berichtgeving/Amsterdamse redactie.

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#afpersing #amsterdam #bedelen #DenHaag #monniken #onbekendeMonniken #onrust #politie #printbatch2 #slachtoffers #TempelZeedijk
#afpersing #amsterdam #bedelen #DenHaag #monniken #onbekendeMonniken #onrust #politie #printbatch2 #slachtoffers #TempelZeedijk

Koreaanse monniken over de schreef

Gedurende de laatste weken van 2024 her-publiceerden we teksten van onze auteurs. In de eerste weken van 2025 gaan we daar mee door. Onderstaande tekst is van onze man in Zuid-Korea Jong-Keun Song uit 2012.

Het hoofd van de Jogye Orde in Zuid-Korea zou betaald hebben voor seks en er stiekem een vrouw op na houden. Andere – inmiddels opgestapte – hoge functionarissen zijn in een filmpje te zien, al rokend en gokkend met donatiegeld. Foei, monnik? Want schrijven zij niet morele standaarden voor en dienen een lichtend voorbeeld te zijn voor de samenleving? Niet zo snel, monniken zijn ook gewoon maar mensen. En, het is van alle tijden. Termen als “liquor meat monk” en “flower monk” worden toegedicht aan Chinese monniken die willen genieten van de zogenaamde deugden des levens. Er is echter meer aan de hand.

Er zou sprake zijn van een heuse revolutie binnen de Jogye Orde, de grootste in Korea met ruim tien miljoen volgelingen op een bevolking van krap 50 miljoen. (De Jogye orde volgt de Seon – spreek uit “zon” – traditie, afstammeling van het Chinese Chan en voorloper van het Japanse Zen). De Jogye Orde is na de Tweede Wereldoorlog opnieuw gevormd. Voor die tijd mochten monniken namelijk trouwen en kinderen krijgen. Na een fikse ruzie werd de Orde opgesplitst in de Jogye en Taego Orde. De Jogye Orde werd volgens de Koreaanse zienswijze orthodox, bij de kleinere T’aego Orde hield men vast aan de lossere moraal. Dat ging bij lange na niet op vredelievende wijze, er wordt zelfs beweerd dat willekeurig gangsters van straat werden geplukt en veranderd in vrome monniken die in knokploegen gestopt werden. Om zo de strijd over belangrijke tempels te winnen.

Dit is trouwens niet de eerste keer dat er bonje is binnen deze groep. In de jaren negentig moest de politie er bij aan te pas komen om in te grijpen bij een gevecht tussen twee rivaliserende facties. De inzet was toentertijd de herverkiezing van de hoogste baas.

Wat is nou de werkelijke reden van het laten lekken van een verdacht makend filmpje en het verspreiden van geruchten? De laatste tijd gaan er ditmaal binnen de Jogye Orde stemmen op om de strenge regels achter te laten. Vooral jonge, gevierde monniken vragen hier om. Wederom zal een machtsstrijd volgen, omdat het boeddhisme in Korea aan populariteit wint. Er worden namelijk steeds meer kerken omgebouwd tot tempel. Het Kruis wordt daarbij omgetoverd tot Swastika…
Inmiddels is besloten de financiële administratie uit handen te geven. De Jogye Orde is hier zelf niet meer verantwoordelijk voor.

BBC bericht met filmpje over de gokkende monniken
Je vind meer van Jong-Keun op http://jongkeun.blogspot.nl/

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#alcohol #gokken #Jogye #JogyeOrde #JongKeun #Korea #monniken #printbatch2 #schandaal #tempel #ZuidKorea
#alcohol #gokken #Jogye #JogyeOrde #JongKeun #Korea #monniken #printbatch2 #schandaal #tempel #ZuidKorea

‘De Boeddha zei.’ Ik vraag me steeds af: Is dat wel zo.

Met grote regelmaat kunnen we aan de Boeddha toegeschreven uitspraken lezen die een grote trefzekerheid lijken te hebben door hun (moderne) kortheid. Maar waarvan ons ook de onzekerheid bekruipt – of zou moeten bekruipen – of dit wel echt door ‘de Boeddha’ is gezegd. Twijfel die gevoed wordt door het ontbreken van een bronvermelding maar ook door het meestal aangename, comfortabele (feel-good) karakter van het citaat.

Nu weet ik wel dat ook van veel oude teksten betwijfeld kan worden of ze echt door de historische Boeddha; soms genoemd Siddharta Gautama en soms door anderen – een interessant verschil – Sakyamuni, zo uitgesproken zijn. Maar meestal wordt met ‘een echte uitspraak door de Boeddha’ bedoeld: voorkomend in een sutta, uit de Pali Canon dus; of in een boeddhistische sutra (er zijn ook hindoeïstische en jainistische sutra’s). Een overzicht (ongetwijfeld niet perfect) staat in dit [Buddhist_texts, red.] en dit [Buddhavacana, red.] Wikipedia-artikel. Daarin worden ook boeddhistische tantra’s als komend uit de mond van de Boeddha genoemd. Voor mij is dat te ver van mijn bed.
Maar in dit stuk is dat geen probleem want hier wil ik het hebben over in de 19e en 20e eeuw gefabriceerde nepcitaten.

Bijna al deze uitspraken zijn oorspronkelijk in de Engelse taal gedaan, een deel ervan is in het Nederlands vertaald, een deel niet. Ik vermeld dit feit om me vrij te pleiten voor het verwijt dat ik hier geen Nederlandstalige citaten opneem om mijn punt toe te lichten. Uit gemakzucht neem ik eenvoudige twee Engelstalige bronnen op, en citeer daarvan de openingsteksten:

Lost in Quotation, een recent gepubliceerd essay van de Theravada-monnik Thanissaro Bhikkhu :

“Many people who don’t know much about old Buddhist texts often know one passage from the Pali Canon: the part of the Kalama Sutta (AN 3.65) stating that old texts can’t be trusted.
Quotes from this passage come in many shapes and sizes. Some of them are short sound bites, like the message that was rubber-stamped on the envelope of a letter I once received:
‘Follow your own sense of right and wrong.’
— The Buddha

There’s also the desktop wallpaper:
‘Believe nothing, no matter who said it, not even if I said it, if it doesn’t fit in with your own reason and common sense. ‘
— The Buddha

Even scholarly citations of the sutta give the same message. Here’s the entire quote from the sutta in a recent book:
‘When you know for yourselves that these things are wholesome… these things, when entered upon and undertaken, incline toward welfare and happiness — then, Kalamas, having come to them you should stay with them. ‘
— The Buddha

Taken together, these quotes justify our tendency to pick what we like from the old texts and throw the rest away. No need to understand the larger context of the dhamma they teach, the Buddha seems to be saying. You’re better off rolling your own… “ Bron hier .

Fake Buddhist Quotes, een al jaren verschijnend blog van de Triratna buddhist Bodhipaksa :

“They’re everywhere you look: Twitter, Facebook, blogs, quotes sites — even in books by well-known Buddhists. Fake Buddha Quotes abound.
To those who are familiar with the Buddhist scriptures, these Hallmark-style quotes attributed to the Buddha ring false, but it seems many people are preferentially attracted to the fake variety.
It’s hard sometimes to pinpoint why they sound fake. Usually it’s the language, which may be too flowery and poetic. Sometimes it’s the subject matter, which sounds too contemporary. The thing is, that although the Buddhist scriptures are vast (way larger than the Bible) they’re often not very quotable, or at least they tend not to have the immediate appeal that some of the fake variety has.

One question that arises though is whether there’s such a thing as a Genuine Buddha Quote. And in a sense there’s not. The earliest scriptures we have were passed down for hundreds of years before being committed to writing. What was passed down was no doubt simplified, edited, and made easier to memorize through chanting by being made repetitious. Hence the mind-numbing boringness of much of the Pāli canon. Some of what was passed down as the Buddha’s words probably wasn’t even his words to start with. After a few generations, who would be able to tell if a particular saying was just a popular piece of folk-wisdom, or something the Buddha actually said… ” Bron hier [fakebuddhaquotes.com, red.] .

Leermoment
Als ik ergens zonder bronvermelding zie staan: “de Boeddha zei … ”, dan vraag ik me nu steeds af: “is dat wel zo ? “ (dit zou trouwens mijn grafschrift kunnen zijn). Als de twijfel groot is of de uitspraak mij raakt, dan probeer ik de bron te zoeken, meestal via Google. Waarom: om mijn inzicht te vergroten, met name of het aangename gevoel dat de uitspraak bij me oproept, niet op een illusie, op wensdenken, gebaseerd is.

Tenslotte
Tegen deze sceptische benadering zou ingebracht kunnen worden:
Wat doet het er toe, de Boeddha zou het gezegd kunnen hebben, het citaat is toch in de geest van het Boeddhisme?
Mijn reactie; dat weet ik nou net niet; hoe meer ik me in het Boeddhisme verdiep, des te minder weet ik wat de geest van het Boeddhisme is.

Labels: boeddhologie, boeken, Pali-Canon

 

Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.

#Boeddha #citaten #JoopRomeijn #printbatch2 #toegeschreven
#Boeddha #citaten #JoopRomeijn #printbatch2 #toegeschreven