#MoederAarde #moederaardebeschermen
The Offering is pissig op de boomers. Niet alleen omdat ze moeder aarde verneukt hebben, maar om nog veel meer dingen. Luister maar. Wel ironisch, dat het juist de generatie van de flower children was – al is generatiepolitiek natuurlijk eigenlijk not done, en helpen generalisaties natuurlijk niet, enzo. Maar ze hebben er wel een […]
[05:45] Hoe spanning tussen mens en natuur wordt weggemoffeld
Esmée Koeleman zag eens een heel stuk duingebied afbranden, toen ze op Vlieland aan het kamperen was. Het bleek een foutje te zijn van een straaljagerpiloot, die bij wijze van oefening een bom op strandvlakte de Vliehors had gemikt. De piloot had het explosief alleen hopeloos ver naast het doel gedropt, alwaar het ding tot ontploffing was gekomen. Wel goed dus, dat die piloot dit eerst even oefende. Maar ook gek: de Waddenzee is immers streng beschermd Natura2000-gebied en Unesco werelderfgoed. Hoezo kan je daar zomaar een bom op gooien? Die vraag liet Koeleman niet meer los.
Ze maakte er een podcast over; de eerste aflevering staat nu online. Daarin komt ze erachter dat mensen ongelofelijk veel dingen doen in de Waddenzee. Varen, lopen, rijden, vele miljoenen dieren per jaar opvissen, gas boren, zout winnen, kabels leggen, en ga zo maar door. En dat al die dingen mogen, omdat commerciële ‘ecologische adviesbureaus’ voor elk van die activiteiten hebben geconcludeerd dat ze ‘geen negatieve effecten hebben op de natuur’.
Zou het echt? Nee, natuurlijk niet. Koeleman ontdekt dat de bommen waarschijnlijk grote gevolgen hebben voor trekvogels die bijtanken in de Waddenzee. En dat is natuurlijk niet het enige: in de natuur heeft alles invloed op alles.
Koeleman is gestuit op een van de grootste fundamentele problemen van onze maatschappij. Met wettelijke kaders proberen we als samenleving steeds verdere industrialisatie en een goede omgang met Moeder Aarde samen te laten gaan, maar het wil niet echt lukken. Waar gaat het mis, en hoe kan het beter? Ik zit op het puntje van mijn stoel: ontzettend benieuwd hoe deze podcast verdergaat.
OneWorld-podcast: waarom mag Defensie bommen gooien op beschermde natuur?
Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.
https://decorrespondent.nl/15839/-/6fc9c07b-8fa0-0e7f-1bc0-ebd720bdf0c1?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3
#EsméeKoeleman #Vlieland #Vliehors #Waddenzee #Unesco #Hoezo #eerste #Varen #MoederAarde #zaterdag
Esmée Koeleman zag eens een heel stuk duingebied afbranden, toen ze op Vlieland aan het kamperen was. Het bleek een foutje te zijn van een straaljagerpiloot, die bij wijze van oefening een bom op strandvlakte de Vliehors had gemikt. De piloot had het explosief alleen hopeloos ver naast het doel gedropt, alwaar het ding tot ontploffing was gekomen.
Dansen met je ego 5 – Jouw gevoelens en emoties
Wanneer je je gevoelens kan laten stromen als een rivier is er niets aan de hand. Het kan echter gebeuren dat je ze niet kunt uiten, vanwege de situatie, het moment of anderen. Dan is het alsof er een dam in de rivier is geplaatst. Als dat te lang duurt breekt de dam of stroomt over. De opgestapelde gevoelens zijn dan emoties geworden en komen heftiger naar buiten, bijvoorbeeld als huilbuien of woede-uitbarstingen.
Dat is vooral vervelend wanneer het op het verkeerde moment gebeurt of tegen argeloze personen, zoals je collega, partner of kinderen, die er niets mee te maken hebben. Maar wanneer je ook niet kunt huilen of woedend zijn, kunnen je opgekropte, onderdrukte emoties naar binnen slaan en zich uiten in een maagzweer, buikpijn, puistjes of een depressie en dat is veel erger.
In veel Aziatische culturen behoor je geen negatieve gevoelens en emoties te tonen, dat is gezichtsverlies. Maar ze zijn er wel en dan kan het voor iemand te veel worden en gaat hij door het lint. Hij wordt mataglap, maakt amok en rent gillend als een bezetene, zwaaiend met een kris, door de kampong. De Indianen in Noord Amerika, die ook geen innerlijke roerselen mogen tonen, hebben daar iets op gevonden.
Wanneer een Indiaan overmand is door woede of verdriet, loopt hij het bos in. Daar graaft hij een kuil. Vervolgens gaat hij op zijn knieën voor de kuil zitten, buigt zich voorover en schreeuwt al zijn emoties in de kuil. Hij geeft zijn ellende terug aan Moeder Aarde en huilt uit in haar schoot tot hij leeg is. Dan gooit hij de kuil dicht en loopt rechtop met een pokergezicht het bos uit.
Als variatie hierop kun je, als je opgekropte emoties kwijt wilt, vroeg in de morgen naar het strand gaan waar geen mensen zijn die zich ongerust over je zouden kunnen maken. Het strand is een goede plek, want daar komen de basiselementen van de schepping bij elkaar: aarde, water, lucht en vuur (zon). Waar die samen komen, is de helende energie, de bron van de natuur, het sterkst aanwezig. Daar schreeuw je tegen de wind, de golven en de meeuwen. Die storen zich daar niet aan en het lucht enorm op. Verderop vertel ik hoe je dat het meest effectief kunt doen.
Gevoelsidentiteiten zijn maar tijdelijk, ze komen en gaan. Je bent ze niet. Een goede manier om met gevoelens om te gaan en er afstand van te nemen, is om NIET tegen jezelf te zeggen: Ik ben boos, of verdrietig, of jaloers. Maar: ER is boosheid, verdriet of jaloezie. Dat maakt het ook gemakkelijker om je te realiseren dat gevoelens maar tijdelijk zijn en voorbij gaan.
Deze tekst is afkomstig uit het boek van Sanatan de Jongh Swemer, Dansen met je Ego. Copyright © 2021 Sanatan de Jongh Swemer (tekst en tekeningen) en voor deze uitgave Boekencoöperatie Nederland U.A. Een uitgave van Artscience, onderdeel van de Boekencoöperatie Omslag, opmaak: Ewout Storm van Leeuwen. Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden gereproduceerd zonder schriftelijke toestemming van de uitgever. [email protected] www.boekencooperatie.nl ISBN 9789492079541 (papieren boek) ISBN 9789492079558 (e-boek)#5 #dansenMetJeEgo #gevoelensEnEmoties #moederAarde #pokergezicht #sanathanDeJongSwemer #voorbijgaan
Dr. Lucky Tran
'Friendly reminder: This is the only home we have.'
#PlanetEarth #planet #home #MoederAarde #gaia #HandleWithCare
Bedankt Moeder Aarde! / Thank you Mother Earth!
*
#MoederAarde #DagvandeAarde #DagvandeAarde2020
#MotherEarth #EarthDay #EarthDay2020 #earthdayeveryday
#BoTu #goBoTu
Illustratie door: instagram.com/yvetelisabeth/