Amadou Hampāté Bā - Jawel, commandant In het voetspoor van de vertellers

Het tweede deel van zijn memoires eindigt Amadou Hampāté Bā, die zeker 90 is geworden, rond zijn 33ste, als hij zijn spiritueel leermeester Tierno Bokar verlaat om als ambtenaar in Bamako te gaan werken.

De stijl blijft vriendelijk vertellend vanuit een wijs hart: "Generalisaties, op welk gebied ook, weerspiegelen nooit de werkelijkheid".

Alhoewel hij dus mild van toon blijft -te mild, gok ik, voor dekolonisatie denkers- komt in dit deel de afschuwelijke praktijk van kolonisatie wel meer aan bod. Hij beschrijft het, maar op zo'n toon dat het prettig lezen blijft voor (het nageslacht van de) kolonisatoren. Ik weet niet precies wat ik daar van vind, behalve dan dat alleen de memoires van Bā imho onvoldoende zijn voor een begrip van zelfs alleen de geschiedenis van West-Afrika.

Maar het boek bevat veel pareltjes van wijsheid. Kritiek op macht spreekt mij natuurlijk altijd aan, dus het spreekwoord "Macht graast geen gras, macht eet mensen" blijft me bij, net als een les van Tierno Bokar: "Amadou, denk niet dat macht ooit één nacht heeft doorgebracht met waarheid en recht".

Zo is het.
Ook 100 jaar later en 6.000 km noordelijker.

#WatWouterLas26 #Autobiografie #LezenIsLeuk #WestAfrica #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Mariasha Pessl - Calamiteitenleer voor gevorderden

Om de zoveel tijd heb je een film of boek dat intellectuelisme promoot en desondanks zeer succesvol wordt. Ik denk aan de film ‘Dead Poets Society’ in 1989 en Donna Tartt’s The Secret History van 4 jaar later. ‘Calamiteitenleer voor gevorderden’ nam het stokje over in 2006.

Maar zoals iemand me met betrekking tot een TV-serie eens aanprees met ‘de eerste twee seizoenen moet je er inkomen, maar dan wordt het echt goed’, zo zou mijn compliment aan dit boek hooguit kunnen zijn dat het na zo’n 300 bladzijden ook echt wel spannend wordt.

Helaas ben je dan al helemaal murw gebeukt door de overdreven stijl -denk aan roccoco, maar op de plaats van elke krul een toelichting als deze (of een literatuurverwijzing (Sewer Pirouette (2026))- die ik slechts één alinea volhoud.

Net genoeg thriller om uit te lezen, maar dat komt ook omdat ik momenteel heel veel tijd heb.

Binnenkort in een minibieb in Noordoost Friesland af te halen.

#WatWouterLas26 #BigBook #LezenIsLeuk #Tegenvaller #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Jean Rhys - De wijde Sargasso zee

"Elk ongelukkig gezin is op zijn eigen manier ongelukkig" (Tolstoj)

Antoinette Cosway, de eerste mrs. Rochester uit Charlotte Brönte's Jane Eyre, is daar geen uitzondering op.

"Geen slavernij meer [...] Mij stemde dat niet treurig. Ik had geen herinnering aan betere tijden" zegt (denkt?) ze als ze het over haar vroege kindertijd heeft als 'witte kakkerlak' op Jamaica.

Vanaf dat moment al grijpt het verhaal je vast en sleurt je mee een andere tijd en plaats in.
Door de wisselingen van perspectief, van innerlijk en openlijk, van werkelijkheid en dat andere wordt het allemaal pijnlijk helder gemaakt.
Mensen werden op heel andere en toch precies dezelfde manier worden vermorzeld als hier en nu.

Wat een geweldig boek!!

#WatWouterLas26 #LezenIsLeuk #Boekstadon #Reading #Bookstadon #LiteraryCannibalism

Christopher Paoloni - Fractal Noise

Paoloni and I are from different places. He is a “qualified marksman in the Australian army” - I have a conscience certified by the Dutch state. He will never be caught “writing anything that's ultimate nihilistic or defeatist.” You will catch me enjoying stories like that.

The dark tale it apparently was as a first draft, is still in there, but it has been edited, cheared up. Eternal love and hope is sprinkled over it, because literary diabetes is not to be feared.

He does write engaging prose however. The tension he builds up when isolation is pressing on the crew makes for a captivating read that had me thinking about Scott and Amundsen more than once. Nicely done.

Still in the end I think this book is first and foremost a missed opportunity.

#WatWouterLas26 #ScienceFiction #LezenIsLeuk #Fractalverse #Boekstadon #Reading #Bookstadon

Joseph Conrad - The Heart of Darkness

A novella that took me just as long to read as a book three times as thick.

The story and style made it necessary for me to stop reading after a few pages. Like the old steamer struggling upstream, I was pushing myself on, wrestling Conrad’s prose.

The darkness oozes out of his words, tainting Kurtz then Marlow, then the writer and also the reader. Which is of course, exactly how it is. Racism and colonialism are still poisoning the wells that feed the fountains from which Europeans drink.

Although it is written in disgust, I think the book is still deeply colonial in a ‘manifest destiny’ kind of way. Never did I get the feeling that someone thought it could or even should be different.

Nihilist disgust in a painfully difficult style - Heart of Darkness is a black metal album in prose.

Deserves its ‘classic' status and I do recommend reading it. I hope to reread it one day.

#WatWouterLas26 #Classic #LezenIsLeuk #Colonialism #Boekstadon #Reading #Bookstadon #Books

V.S. Naipaul - Een bocht in de rivier.

Salim, de hoofdpersoon, is iemand die je niet als vriend wil hebben, maar vooral iemand die je niet wil zijn. Een bange -en laffe- egoïst, niet bijster snugger en zonder veel zelfreflectie.

Desondanks ziet hij sommige dingen scherp. Hoe iedereen uit is op ‘goud en slaven’, maar de witte kolonisatoren willen daarnaast nog standbeelden voor hun hoge moraal. Die verwacht hij niet. En misschien is dat iets wat eraan bijdraagt dat ik hem niet echt ging haten. Salim heeft ook geen hoge pet op van zichzelf.

Ik las het in het kader van een literaire kannibalisme challenge. Maar anders dan bij ‘De Wijde Sargasso Zee’ en ‘The Moursault Investigation’ is de link met ‘Heart of Darkness’ -waarop het zou kannibaliseren- minder direct. Ze delen geen hoofdpersoon.

Wat ze delen is de locatie, de racistische vooroordelen, het constante en achteloze geweld en uiteindelijk ook ivoor. Maar vooral delen ze de overtuiging dat het nooit wat zal worden, daar aan de rivier.

#WatWouterLas26 #LiteraryCannibalism #LezenIsLeuk #Colonialism #Boekstadon #Reading #Bookstadon #Books

Zowel het boek als mijn recensie ervan knaagt nog wat na. Dus ging ik kijken wat anderen erover zeiden.

Sasha Brown ( https://sashabrownwriter.com/ ) schreef op Goodreads echt een geweldige recensie!!

"Say there's a bad guy. He's in a book; the book is well-written; fine, there are many books about bad guys. Say further that the book is written by a bad guy. Fine; lots of authors are dicks. Now say that the author is unaware that they're both bad guys. He hasn't written the book he thinks he's written. Now where are you?

A Bend in the River's Salim is a bad guy. He's a bully and a coward. He doesn't know that he's a bully and a coward, and VS Naipaul doesn't seem to know either."

Dit is niet zomaar een claim, maar zeer terechte en onderbouwde kritiek. Lees de 2e recensie van 'A Bend in the River' op Goodreads:
https://www.goodreads.com/book/show/5845.A_Bend_in_the_River?ac=1&from_search=true&qid=xMbd6aJmN8&rank=2

#WatWouterLas26 #Naipaul #Review

Moudhy Al-Rashid - Between Two Rivers, Ancient Mesopotamia and the Birth of History

This is a brilliant book, easily living up to the praise cited on it's cover.

After an introduction the book has 9 chapters starting from a specific archeological find and an epilogue.

If you want to know if you will like this book, thumb to the epilogue and read that in your bookshop of choice.

Al-Rashid clearly states what she wants to share: that we are all experiencing the same deeply human lives even though we are separated by thousands of years and (for me certainly) thousands of miles.

She does this in a wonderfully engaging writing style, making herself part of the story by sharing her personal experiences that connect her (and us) to those people who lived when so much was new: writing, astronomy, the pottery wheel, iron weapons, wage gaps and borderwars.

#WatWouterLas26 #LezenIsLeuk #Archeology #Mesopotamia #Reading #Bookstodon #History

I've re'read' Martha Wells' murderbot diaries:

All Systems Red (2017)
Artificial Condition (2018)
Rogue Protocol (2018)
Exit Strategy (2018)
Network Effect (2020)
Fugitive Telemetry (2021)
System Collapse (2023)

as audiobooks in anticipation of this year's 'Platform Decay'

The first time I read them it was prompted by Goodreads best reading group "Worlds Beyond the Margins". Glad to have left that Amazon-tainted app, but I really miss that group with the amazing collection of Science Fiction and Fantasy books that are marginalized in one way or another.
(The prompt was 'a book with a non-human MC', if I remember correctly).

If you're looking for shattering of perspectives, or worldclass literature you might be disappointed by all the 'dei ex machina' and the lack of solid explanations of technological possibilities.

But if it is entertainment you're looking for and you like Science Fiction, you will probably like these books. There is excitement, humour and reflection on what it means to be (non-) human.

#WatWouterLas26 #LezenIsLeuk #ScienceFiction #Robots #Reading #Bookstodon #Audiobook

Emma Newman - Planetfall

Another reread per audiobook, and again the first reading was prompted by "Worlds Beyond the Margins": 'a book with a MC with a mental illness' (or was it even 'MC with anxiety disorder' ?).

Renate Ghali, Ren, is the 3D printing wizz of a colony at the foot of 'God City' on a planet revealed to her best friend when she was in a coma. And Ren suffers from 'worry thoughts' and compulsory behavior.

This makes her for me one of the most interesting and endearing main characters in Science Fiction. I admire her so much and suffer with her as she meets cruelty in the hell that are others.

I don't want to spoil anything, but I do recommend this to anyone who is or knows someone struggling with the issues mentioned above.

No complaints at all? Well I do think the ending is not as strong as the rest of the book.

#WatWouterLas26 #LezenIsLeuk #ScienceFiction #MentalHealth #Bookstodon #Audiobook #Reading