Hubert Lampo - Hermione betrapt

Inmiddels is Lampo echt een schrijver uit een verdwenen tijd, waarmee hem lezen ook wel werken is geworden. Zoals TV-series uit de jaren '60 uiterst traag zijn geworden, neemt Lampo de vrijheid voor zinnen als:

"Alleen opdat hem, door het bloed en meer subtiele geleidera aan hen verwant, op een zonnige septemberdag in Parijs, het voorrecht te beurt zou vallen de dubbelgangster van zijn eersbeminde tot tranen toe bewogen te zien voor Jan Van Eyck's zwangere Arnolfini-bruidje, de herders van Hugo Van der Goes met hun trage gedachten achter het lage voorhoofd, het magische meisjeskopje van Petrus Christus of de zinnelijk-kuise Bathesba van Hans Meling."

Je moet er van houden om ze weg te kauwen.
Dat doe ik.

De inventieve beeldspraken, de dialogen die altijd vaag en half begrepen blijven en natuurlijk de vermenging van realisme en fantasie, inclusief cameo's van Johan Daisne en Hunert Lampo zelf.

Ik smul ervan!

Het enige minpuntje imho is het happy end, de kans voor een tragisch einde werd helaas niet opgepakt.

Maar al met al een heel fijn boekje.

#WatWouterLas26 #LezenIsLeuk #MagischRealisme #Books #Boeken #Reading #Bookstodon