Ayuso no secunda al Rey en la polémica con México por la conquista: “Abusos, los que cometían los aztecas contra los autóctonos”

https://fed.brid.gy/r/https://elpais.com/espana/madrid/2026-03-18/ayuso-no-secunda-al-rey-en-la-polemica-con-mexico-por-la-conquista-abusos-los-que-cometian-los-aztecas-contra-los-autoctonos.html

El Rey da otro paso: la pelota está ahora en el tejado de México

https://fed.brid.gy/r/https://elpais.com/espana/2026-03-17/el-rey-da-otro-paso-la-pelota-esta-ahora-en-el-tejado-de-mexico.html

La Llorona

Also called: The Crying Woman, the Weeping Woman, or the Wailer. She’s a vengeful ghost in Hispanic American folklore who’s said to roam near bodies of water mourning her kids whom she drowned in a jealous rage after discovering her husband was unfaithful to her. Whoever hears her crying either suffers misfortune, death, or their life becomes unsuccessful in every field.

The Full Story:

A beautiful but poor woman (often named Maria) falls in love with a wealthy man (either a Spanish conquistador or a nobleman). After bearing him some kids, the man rejects her. This was either to marry a woman of his own high social class or because he had grown tired of her.

Well, our girl Maria didn’t handle this too well. In a fit of blind rage, & despair, Maria drowns her kids in a river to hurt the man who abandoned them. Immediately realizing what she’d done, she spends the rest of her life (& afterlife) wandering the riverbanks, dressed in white, wailing: “Ay, mi hijos!” (“Oh, my children!”)

Before the Spanish arrived, Aztec mythology spoke of Cihuacoatl, a goddess who abandoned her son at a crossroads. She was often heard at night, wailing, & shrieking through the streets of Tenochtitlan. The earliest documentation of La Llorona is traced back to 1550 in Mexico City.

The legend of La Llorona is traditionally told throughout Mexico, Central America, & northern South America. Many scholars link La Llorona to Malintzin (La Malinche), the indigenous woman who served as an interpreter & mistress to Hernan Cortes.

In Mexican history, she’s a complicated figure. She’s seen by some as the “mother” of the Mestizo race & by others as a traitor. La Malinche is considered both the mother of the modern Mexican people & a symbol of national treachery for her role in aiding the Spanish.

La Llorona is a soul denied entry into Heaven until she finds her kids. She serves as a “living” (or undead, depending on how you look at it) example of the Stations of the Cross gone wrong. A figure of eternal penance who cannot find the absolution of the Church. Because her sin (infanticide) is so grievous.

Unlike the Lavandieres, who are often punished for working on a holy day (the Sabbath. Also check out our post about the Lavandieres.), La Llorona is punished for her passions. She’s a more visceral, emotional figure, representing the “shattering family” rather than “forbidden labor.”

Make a one-time donation

Your contribution is appreciated.

Make a monthly donation

Your contribution is appreciated.

Make a yearly donation

Your contribution is appreciated.

¡ESTRENO!

Platiquemos de la Villa Rica de la Vera Cruz:el primer poblado fundado por Hernán Cortés #shorts #veracruz #mexico #villaricadelaveracruz #hernancortes

https://zurl.co/s1slX

This Conquistador Changed History. Neglect Haunts His Tomb in Mexico 🇲🇽 🇪🇸

Hernán Cortés toppled the Aztecs, winning Mexico for Spain. His trash-strewn resting place reflects how the conquest is still fueling quarrels and testing ties with Spain.

@newyorktimes

https://www.nytimes.com/2025/09/24/world/americas/mexico-city-cortes-legacy.html?unlocked_article_code=1.qk8.SCYG.qHljzUxuJJF8&smid=url-share

#Mexico #HernanCortes #Conquistador #Conquest #Montezuma #Spain #Tomb

Het Ware Kruis (2)

[Tweede en laatste blogje over de geschiedenis van het Ware Kruis in Jeruzalem. Het eerste was hier.]

In het jaar 602 brak een enorme oorlog uit tussen het Byzantijnse Rijk en het rijk van de Sassanidische Perzen. Het kruisfragment in Jeruzalem, dat blijkbaar niet groter was dan het kistje waarin het paste, werd in 614 meegenomen toen de legers van de Sasanidische koning Khusrau II de Overwinnaar, aangevoerd door generaal Shahrbaraz, Jeruzalem bezetten. De vele nestoriaanse christenen in het Perzische Rijk, met hun nadruk op het menselijke aspect van Christus’ bestaan, zullen het hebben gewaardeerd. Veertien jaar en enkele nederlagen later, moesten de Perzen het teruggeven aan de Byzantijnse keizer Herakleios.

De nieuwe plaatsing van het reliek in Jeruzalem op 14 september 628 is sindsdien herdacht als het feest van Kruisverheffing. De teruggave van het kruisfragment is een historisch feit, maar ook hier ging de legendevorming ermee aan de haal: omdat het toch wat gênant was dat men het Ware Kruis ooit kwijt was geweest, bedacht men dat het feest herdacht dat het kruisfragment voor het eerst tentoon was gesteld na de inwijding van de door Constantijn ingewijde basiliek.

Enkele jaren later, in 637, namen de Arabieren Jeruzalem in. Volgens een niet bijster geloofwaardig verhaal zou Herakleios de stad zijn binnengeslopen om de relikwie op te halen en mee te nemen naar Constantinopel. Hij was natuurlijk na zijn nederlaag bij de Yarmuk feitelijk begonnen aan de terugtocht, en het staat vast dat de christenen hun reliek in Jeruzalem mochten blijven vereren. Toen de Fatimidische kalief Al-Hakim in 1009 de Grafbasiliek liet verwoesten, werd het voorwerp verborgen, maar niet veel later was de verering hernomen.

Kruistochten

Toen de soldaten van de Eerste Kruistocht, die al eens een heilige lans hadden gevonden, in 1099 Jeruzalem innamen, eiste hun aanvoerder Godfried van Bouillon de Grafbasiliek op voor de Latijnse eredienst. Voor Grieks-orthodoxen en andere christelijke groepen was geen plaats. De oosterse christenen verborgen daarop het kruisfragment, waarop de nieuwe geestelijke autoriteiten de pijnbank benutten om achter de locatie te komen. Vervolgens werd het houtfragment, vervat in een kruisvormige reliekhouder van goud, het voornaamste relikwie van het Koninkrijk Jeruzalem.

Godfrieds broer, koning Boudewijn I (r.1100-1118) gaf enkele jaren later een splinter mee aan enkele Noorse kruisvaarders, die hem bijzetten bij het graf van Sint-Olaf in Trondheim. Een andere splinter is terechtgekomen in het klooster van Sint-Marcus in Jeruzalem, terwijl de Grieks-orthodoxen in Jeruzalem een fragment vereren in de Grafbasiliek, dat blijkbaar niet in handen van de kruisridders is gevallen. Tenzij ze de kruisridders een vals fragment hebben gegeven, wat zeker niet beneden de toenmalige gewoontes zou zijn geweest. De talloze houtfragmenten die nog altijd elders worden vereerd, en die aanleiding waren tot Calvijns grapje dat je een schip kon vullen met alle fragmenten van het Ware Kruis, zijn niet te herleiden tot het fragment dat sinds de late vierde eeuw in Jeruzalem werd vereerd.

In elk geval: de kruisridders namen dit relikwie nogal eens mee naar het front, waar het hen inspireerde. Dat bleek tijdens de slag bij Hattin onvoldoende. Het houtfragment viel in handen van Saladin en is voor het laatst gezien in Damascus. De verering werd er niet minder om: toen Hernán Cortés een stad stichtte in wat nu Mexico is, noemde hij die Vera Cruz.

#AlHakim #BoudewijnIVanJeruzalem #EersteKruistocht #GodfriedVanBouillon #Grafbasiliek #Hattin #Herakleios #HernánCortés #Jeruzalem #JohannesCalvijn #KhusrauIIDeOverwinnaar #Kruisverheffing #nestorianen #Saladin #Shahrbaraz #Veracruz #WareKruis

⚔️🛡🏛 Hernán Cortés y la conquista de Tenochtitlán: una guerra de alianzas y devastación.

🔗 https://youtube.com/shorts/qOhYbacxHZQ?si=AxjBplzo44NW88Vj

#Historia #México #Conquista #ImperioAzteca #HernánCortés #Tenochtitlán #Antropología