Ruim vier ton boete vanwege illegale constructie met Poolse uitzendkrachten #OmroepWest #Westland #Tuinbouw #Arbeidsinspectie

https://owst.nl/5020788/M

Ruim vier ton boete vanwege illegale constructie met Poolse uitzendkrachten

Twee bedrijven in het Westland en een Pools uitzendbureau hebben een boete opgelegd gekregen van elk bijna 145.000 euro vanwege de illegale inzet van buitenlandse werknemers. 32 mensen waren zonder geldige tewerkstellingsvergunning aan het werk bij agrarische ondernemingen. Het totale boetebedrag voor de verschillende bedrijven bedraagt 432.000 euro.

Omroep West

Melle (14) werkt tijdens vakantie in zorgcentrum: 'Soms begrijpen bewoners mij niet' #OmroepWest #Voorschoten #Economie #Horeca #Zorg #Jongeren #Tuinbouw #Detailhandel

https://owst.nl/5002113/M

Melle (14) werkt tijdens vakantie in zorgcentrum: 'Soms begrijpen bewoners mij niet'

Vaak vrolijk, soms onaardig en fel. De bewoners van woonzorgcentrum Adegeest in Voorschoten maken de vakantiebaan van de 14-jarige gymnasiast Melle Langeveld tot een leerzame ervaring waar hij zijn hele leven voordeel van heeft. 'Ik leer hier echt goed zelfstandig te zijn', zegt Melle, die ervan houdt om mensen te helpen, ook door hen soms af te leiden met een spelletje. 'Je doet eigenlijk een soort huishouden, dus dat is ook handig voor later.'

Omroep West

Iris (20) werkt bij slagerij: 'We snoepen hier altijd van grillworst' #OmroepWest #Leidschendam #Economie #Horeca #Zorg #Jongeren #Tuinbouw #Detailhandel

https://owst.nl/5000061/M

Iris (20) werkt bij slagerij: 'We snoepen hier altijd van grillworst'

Voor veel jongeren is de zomer een mooi moment om een beetje bij te verdienen. Voor veel werkgevers is het handig, want hun vaste personeel is met vakantie of ze hebben het juist extra druk in de zomer. Dus die vakantiekrachten zijn meer dan welkom. Omroep West portretteert een aantal van deze harde werkers, die ervoor zorgen dat de economie in onze regio tijdens de zomermaanden gewoon doordraait.

Omroep West

Sophie (16) plukt komkommers: 'Je hoeft er eigenlijk niks voor te kunnen' #OmroepWest #DeLier #Westland #Economie #Horeca #Zorg #Jongeren #Tuinbouw #Detailhandel

https://owst.nl/4998605/M

Sophie (16) plukt komkommers: 'Je hoeft er eigenlijk niks voor te kunnen'

Voor veel jongeren is de zomer een mooi moment om een beetje bij te verdienen. Voor veel werkgevers is het handig, want hun vaste personeel is met vakantie of ze hebben het juist extra druk in de zomer. Dus die vakantiekrachten zijn meer dan welkom. Omroep West portretteert een aantal van deze harde werkers, die ervoor zorgen dat de economie in onze regio tijdens de zomermaanden gewoon doordraait.

Omroep West

Lieve (18) werkt bij strandtent: 'Ik voelde mij eerst een kluns met mijn dienblad' #OmroepWest #DenHaag #Economie #Horeca #Zorg #Jongeren #Tuinbouw #Detailhandel #Werken #Strand #Strandtenten

https://owst.nl/4997420/M

Lieve (18) werkt bij strandtent: 'Ik voelde mij eerst een kluns met mijn dienblad'

Voor veel jongeren is de zomer een mooi moment om een beetje bij te verdienen. En voor veel werkgevers is het handig, want hun vaste personeel is met vakantie of ze hebben het juist extra druk in de zomer. Dus die vakantiekrachten zijn hartstikke handig. Omroep West portretteert een aantal van deze harde werkers, die ervoor zorgen dat de economie in onze regio tijdens de zomermaanden gewoon doordraait.

Omroep West

Het Rijk van Toledo (3)

Mal om tegels te maken (Archeologisch museum, Córdoba)

[Derde van vier blogjes over het Rijk van Toledo. Het eerste was hier en over de voorgeschiedenis leest u daar meer.]

Zoals in de vorige blogjes aangegeven, werden de nieuwe heersers op het Iberische Schiereiland, van wie men zei dat ze afstamden van Germaanse migranten, opgenomen in een laat-Romeinse samenleving. Ze waren al heel lang geromaniseerd, terwijl de Hispano-Romeinse bevolking zeker niet germaniseerde. Ik herhaal dit punt, omdat het misverstand blijft terugkeren dat het Romeinse Rijk na de “grote volksverhuizingen” werd afgelost door de koninkrijken van Germaanse immigranten, zodat zesde-eeuws Iberië een on-Romeins, Visigotisch karakter zou hebben gehad.

Veranderingen

Niet dat de Iberische samenleving rond 600 identiek was aan die rond 400. Processen die in de Laat-Romeinse wereld waren ingezet, zoals denivellering en de trek van de steden naar het platteland, gingen gewoon verder. Ook was een deel van het land opnieuw verdeeld: na 507 had de Hispano-Romeinse elite landerijen moeten afstaan aan de noordelijke nieuwkomers. De oude elite bleef echter belangrijk. Zoals ik al vertelde, betekende hospitalitas (als dit een werkelijk bestaand systeem is geweest) dat 2/3 van de beste landgoederen naar de nieuwkomers gingen, wat betekent dat de traditionele grootgrondbezitters nog altijd 1/3 bezaten plus alle mindere landgoederen.

De landgoederen waren belangrijk. Steeds meer mensen verlieten de steden om in een afhankelijke positie – als een soort horige bijvoorbeeld – te gaan wonen bij een grote villa. In de steden waren minder belastingbetalers, waardoor de aloude monumenten steeds minder goed werden onderhouden of een andere bestemming kregen. Nieuwbouw lijkt zich grotendeels beperkt te hebben tot kerken.

Steeds meer steden kregen zo het karakter van een kleine versterkte nederzetting op een heuveltop rond een kerk; het verschil met een grote, versterkte paleis-villa op het platteland vervaagde steeds verder, want een competente grootgrondbezitter woonde destijds ook op een heuvelnoot Zo kon men de productie verspreiden over twee hellingen en het risico op een misoogst verkleinen. en bouwde een kerk voor zijn boeren.

De noordelijke stadspoort en het afgebroken aquaduct van Barcelona

Barcelona

Een goed gedocumenteerde nederzetting is Barcelona, dat in de Late Oudheid tot bloei kwam. In het laatste kwart van de derde eeuw had het zijn stadsmuren herbouwd, maar de stad was kleiner dan je zou verwachten: net iets meer dan tien hectare. Al in de vierde eeuw begon de bevolking te krimpen, zodat de zuidelijke helft van het ommuurde gedeelte in gebruik werd genomen voor tuinbouw. Enkele bronnetjes binnen de muren waren voldoende om de bevolking van water te voorzien, zodat het aquaduct kon worden opgegeven. Het schaakbord-stratenpatroon begon in dezelfde tijd zijn onverbiddelijkheid te verliezen, want bij de bouw van de huidige kathedraal bouwde men dwars over een antieke hoofdstraat heen.

In deze vorm bleef Barcelona vrijwel onveranderd bestaan tot 1050. Een aanwijzing daarvoor is dat de graaf van de stad na een half millennium nog woonde in een stadsvilla uit de zesde eeuw. Toen de stad in de Volle Middeleeuwen weer begon te groeien, ging dat eerst over de tuinen; later ontstonden er muurhuizen; pas veel later werden de muren uitgelegd.

Zulke steden bleven de officiële bestuurlijke centra, maar vanaf de regering van Leovigild (r.569-586) wees de koning (meest kerkelijke) functionarissen aan om de taken van de oude gemeenteraad (de curia) over te nemen. Dit was een noodmaatregel, want weinig mensen wilden hun landhuizen verlaten om in een stad bestuurswerk te doen. In Barcelona kwam het bestuur toe aan de bewoners van een klooster bij de basiliek.

[wordt vervolgd]

#Barcelona #belastingen #horigheid #hospitalitas #Leovigild #RijkVanToledo #tuinbouw #villa #Visigoten

Vacature - undefined

In een droge zomer kan er te weinig water beschikbaar zijn om gewassen in de land- en tuinbouw te besproeien. Gezuiverd afvalwater kan hiervoor een oplossing zijn. In dit water kunnen nog chemische stoffen en ziekteverwekkers (bacteriën en virussen) zitten. Deze mogen geen schade veroorzaken aan mensen, planten en dieren.

Het RIVM heeft samen met @wur en @_nvwa vastgesteld aan welke eisen dit water ten minste moet voldoen.

➡️ https://www.rivm.nl/nieuws/kwaliteitseisen-voor-veilig-gebruik-gezuiverd-afvalwater-in-land-en-tuinbouw

#gewassen #landbouw #tuinbouw #afvalwater

Kwaliteitseisen voor veilig gebruik gezuiverd afvalwater in land- en tuinbouw | RIVM

In een droge zomer kan er te weinig water beschikbaar zijn om gewassen in de land- en tuinbouw te besproeien. Gezuiverd afvalwater kan hiervoor een oplossing zijn. In dit water kunnen nog chemische stoffen en ziekteverwekkers (bacteriën en virussen) zitten. Deze mogen geen schade veroorzaken aan mensen, planten en dieren.

Vorig jaar vormden zich binnen onze Levensboerderij twee subgroepen: een meerderheid met een voorkeur voor klassieke tuinbouw en een minderheid van voorstanders van permacultuur. Beide groepen hebben nu een eigen tuindeel en helpen elkaar bij het werk.

In de loop van het vorige jaar werd duidelijk dat een meerderheid van onze groep een voorkeur heeft voor de klassieke tuinbouwmethode. Met waar nodig spitten, mest opbrengen, schoffelen en wieden. Dat, terwijl de pioniersgroep die met het project in 2022 begon uit overtuigde permacultuurders bestond.

Aardappels poten in hooi

Gedurende het gehele seizoen vonden hier onderlinge gesprekken over plaats, totdat tijdens de ledenvergadering in december de knoop werd doorgehakt: we gaan verder op twee verschillende sporen. Klassiek en netjes aangeharkt en permacultuur en lekker wild.

Dit jaar (2024) zijn er negen veldjes ingericht voor de klassieke aanpak met een mix van veelal direct eetbare groenten en drie grotere velden zijn bestemd voor permacultuur met een nadruk op bewaargroenten voor de winter.

Grasdruk

Wat deze discussies over de aanpak in de zomer van vorig jaar volledig op scherp zette was wat ik maar grasdruk zal noemen in het permaculturele aardappelveld. Al in februari bleek namelijk – tot onze grote schrik – dat er op veel plaatsen gras door het dikke hooidek heenbrak. Dat is wat je juist niet wilt zien in de permacultuur, want het hooi is juist bedoeld om het gras tegen te houden.

Nadat de pootaardappels onder het hooi waren gelegd konden we niets anders meer doen dan overal waar het gras oprukte dit wegknippen. Dat was veel en frustrerend werk en het botste met het beeld van een onderhoudsarme permacultuurtuin.

Dure lessen

We hebben ons het hoofd gebroken over de vraag wat deze grasdruk veroorzaakte, want in het eerste seizoen (2022) hadden we daar nauwelijks last van en was er een prima aardappeloogst, waar ervaren tuinbouwers van opkeken.

We kwamen op vier hoofdfactoren:

1. Het moment van hooi opbrengen

In de literatuur uit de VS wordt oktober genoemd als de maand waarin je dit moet doen. Daarom dachten we in ons eerste seizoen dat we veel te laat waren. We deden het namelijk pas in januari en februari. Maar… in grote delen van de VS is er een landklimaat met soms zeer strenge winters. Hier is er zeeklimaat met mildere winters. Zodra in de VS de vorst invalt stopt het composteerproces van het hooi. Dat begint pas weer als de vorst uit de grond is. Bij een milde Nederlandse winter composteert het hooi maandenlang door. De laag slinkt daardoor zienderogen en er ligt een mooie voedselrijke laag voor het gras klaar. Conclusie: later hooi opbrengen. In januari,februari, of misschien nog wel later.

2. De dikte van de hooilaag

In de literatuur wordt een minimum van 30 centimeter dikte genoemd (na enig zacht aandrukken met de vlakke hand). Het lijkt er op dat dit voor ons klimaat onvoldoende is. We hanteren nu kniehoogte als maatstaf. Dus een centimeter of 40.

3. De rij- en plantafstand

Aan het begin van het vorige seizoen besloten we de rijafstand te vergroten van 60 naar 80 centimeter en de plantafstand van 50 naar 60. Dat is een foute beslissing gewest. Het idee was dat we zo ruimte hadden om desgewenst tussen de rijen te lopen, maar dat waren precies de gedeelten waar het gras vrij spel kreeg. We gaan in dit derde seizoen dus weer terug naar 60 centimeter rijafstand en 50 centimeter plantafstand. Bedoeling is dat er zo een dik tapijt van aardappelblad ontstaat dat gras en andere begroeiing eronder houdt.

4. Het moment van poten

Vorig jaar begonnen we met poten in het begin van april. Toen de planten net hun kopje boven het hooi begonnen uit te steken was er in mei één nacht met gure noordoostenwind en nachtvorst aan de grond. Heel wat planten liepen daardoor vorstschade en daarmee een groeiachterstand op.
Uiteindelijk bleek in oktober dat er toch nog wel een aardige oogst was, maar naar schatting (in gewicht) ongeveer de helft van de oogst van2022.

Keverdruk

Wat de oogst nog verder onder druk had gezet was het verschijnen van de larven van de coloradokever in een deel van de aardappelplanten.
Ook dit leidde weer tot intense discussies. De meerderheid was voor het doden van de beestjes en wel in een zo vroeg mogelijk stadium. Een kleine minderheid was daar tegen en vroeg aandacht voor de vraag waarom we met deze plaag werden geconfronteerd. Wat kon je daaruit leren?

Wat bijvoorbeeld opviel was dat de larven (in eerste instantie) vrijwel uitsluitend te vinden waren op zwakke planten, en dan met name de planten die waren gegroeid uit knollen die vorig jaar tijdens het oogsten in de grond waren achtergebleven. Opslag heet dit in landbouwjargon. De coloradolarven vielen in het begin vooral deze opslagplanten aan. Later overigens ook andere.

Deze discussies over de aanpak van de kevers liepen hoog op en uiteindelijk werd besloten te stemmen. Vlak voor de stemming deden we nog een laatste inspectieronde en tot onze verbazing bleken bijna alle beestjes spoorloos verdwenen.

Ze overwinteren in de grond, dus dit jaar kunnen we er opnieuw mee te maken krijgen en dan zal het debat weer oplaaien: vernietigen of vooral zorgen voor sterke planten?

Successen

Waar het vorig jaar alle hens aan dek was in het perma-gedeelte ging het in de tuinbouwbedden juist behoorlijk voor de wind. Er kwam een mooie oogst van onder meer broccoli, uien, prei, bieten, spitskool en sla. Zoveel zelfs dat een deel ervan naar de voedselbank in Deventer ging.

Ook hier hadden we met een plaag te maken: slakken. Maar daar was consensus over: niet doden, maar ‘verhuizen’ (‘uitwijzen’). De planten goed bewaken, dagelijks slakken wegplukken, totdat de planten sterk genoeg zijn om zichzelf te verdedigen.

Ook tal van andere methoden werden beproefd zoals wolkragen aanbrengen rondom de jonge planten of langs de bedden, schelpengrit, brandnetelgier en ‘knoflookwater’, maar dat alles bleek niet afschrikwekkend genoeg.

Druk met slakkenpluk

Het blijft wonderlijk te zien hoe sommige planten – in dezelfde rij – geen last van slakken hebben en stralend gezond en onaangetast tot volle groei en bloei komen, terwijl anderen kwakkelen en ten prooi vallen aan zogeheten plaagdieren.

Dat geeft stof ter overdenking.

In de groep is consensus dat ook de ‘plaagdieren’ hun deel mogen hebben, maar niet alles. Waar dat laatste dreigt te gebeuren is ingrijpen vereist.

Seizoen drie

Bij de start van dit derde seizoen van de Levensboerderij zijn er negen, genummerde veldjes in het tuinbouwgedeelte, waarop volgens de planning zeker twintig verschillende groenten verbouwd gaan worden. Daaronder ook aardappelen. Zo kunnen we straks zien wat de verschillen zijn in groei en opbrengst tussen klassiek geteelde piepers en hun permacollega’s.

Gedurende de winter zijn twee van deze velden gespit, en een voor de helft. Drie anderen zijn met de hand ontgrast en twen hebben nog een graslaag. Op alle negen is ter afdekking karton aangebracht met daarop een laag gecomposteerde paardenmest.

Ook zijn er deze winter van pallethout drie compostvakken gebouwd in een hoek van het terrein.

Het permagedeelte omvat drie velden van elk zo’n 200 m2. Veld A is bestemd voor aardappelen, veld B voor pompoenen, mais en stokbonen en veld C voor wat zich gedurende dit seizoen nog (ongepland) aandient.

Onze groep bestaat momenteel uit veertien deelnemers, waarvan ruim de helft zeer regelmatig op de tuin werkt. Het enthousiasme is groot. We leren veel en genieten van het buiten zijn, in verbinding met elkaar en met het grote wonder dat natuur heet.

Gerelateerd

Update Levensboerderij Wilp (6)- Terug naar onze kerndoelstelling: het verbouwen van bewaargroenten

Update levensboerderij Wilp (5): een mix van mooie en moeilijke momenten

Update levensboerderij Wilp (4): volgend jaar een zomer- en een wintertuin

Update levensboerderij Wilp (3): een half jaar onderweg en we leren iedere dag wel iets

Update levensboerderij Wilp (2): enthousiasme, maar ook onzekerheid over volgend jaar

Update levensboerderij Wilp: een vliegende start dankzij hooibalen

Hoe start je met een levensboerderij?

De economische macht terugpakken met levensboerderijen

Niels Lunsing in gesprek met drie initiatiefnemers van Levensboerderij Wilp

 

Wil je een seintje per e-mail ontvangen bij iedere nieuwe posting op TransitieWeb?
Klik dan hier

Wil je afmelden van e-mail notificaties?
Gebruik daarvoor de link Beheer onderin de notificatie-mail die je ontvangt.
Zie het voorbeeld hieronder.

N.B. Als je de melding krijgt dat je abonnement niet is gevonden, negeer deze dan, want we hebben geconstateerd dat wie die melding krijgt toch is uitgeschreven.

Kom je er niet uit?
Je kunt ook afmelden door ons een e-mail te sturen met unsubscribe of afmelden in de berichtregel.

Wil je jouw reactie plaatsen bij dit artikel?

Ga dan met je cursor helemaal naar de bodem van deze pagina. Daar vind je een invulscherm. Je kunt daar je reactie intypen of inplakken. Het kan soms geruime tijd duren voordat je reactie zichtbaar is. Dit komt, omdat er eerst moderatie plaatsvindt.

Als je reageert kun je aangeven dat je een seintje wilt bij nieuwe reacties en/of bij nieuwe berichten.

Wil je dit artikel delen met anderen?
Maak dan bij voorkeur gebruik van e-mail. Zo is de kans een stuk kleiner dat je bericht gecensureerd wordt.

 

https://www.transitieweb.nl/zelfvoorzienend-leven/update-levensboerderij-wilp-7-een-terugblik-op-2023-bij-de-start-van-ons-derde-tuinseizoen/

#levensboerderij #permacultuur #tuinbouw #zelfvoorzienend

Update Levensboerderij Wilp (6): bewaargroenten opnieuw centraal

Afgelopen maanden kwamen er uiteenlopende visies tot uiting. De conclusie is dat we ons volgend jaar weer toeleggen op bewaargroenten.

Transitieweb