🪶 Όσο ισχυρότερη είναι η κατανόηση του εαυτού σας, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα προσαρμογής με τους ανθρώπους που σας περιβάλλουν. | Thomas Erikson «Ανάμεσα σε ηλίθιους»

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του Thomas Erikson «Ανάμεσα σε ηλίθιους»

🪶 Ο ορισμός του για την ηλιθιότητα ήταν απλούστατος: Οποιοσδήποτε δεν σκεφτόταν ή δεν ενεργούσε σαν αυτόν ήταν ηλίθιος. Χρησιμοποιούσε εκφράσεις που χρησιμοποιούσα κι εγώ για συγκεκριμένους τύπους ανθρώπων: «υπεροπτικοί φαφλατάδες», «χαϊβάνια», «αγενείς» και «κουραστικοί». Αν και ποτέ δεν αποκάλεσα άλλο άνθρωπο ηλίθιο, αν μη τι άλλο όχι με σκοπό να το ακούσει, είχα προφανή προβλήματα με ορισμένους τύπους ανθρώπων

🪶 Η ευελιξία και η ικανότητα ερμηνείας των αναγκών των άλλων είναι αυτό που χαρακτηρίζει έναν ειδικό στην επικοινωνία.

🪶 [Με ακατάλληλη χρήση κάθε εργαλείο μπορεί να είναι επιβλαβές. Έχει να κάνει περισσότερο με το άτομο που το χρησιμοποιεί παρά με το ίδιο το εργαλείο. Αυτό το βιβλίο είναι η εισαγωγή σας στην ανθρώπινη συμπεριφορά και στον διάλογο. Τα υπόλοιπα εξαρτώνται από σας.]

🪶 Ανεξάρτητα από το πόσο παράξενο μπορεί να φαίνεται, θεωρητικά κάθε είδους συμπεριφορά είναι φυσιολογική

🪶 Όσο ισχυρότερη είναι η κατανόηση του εαυτού σας, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα προσαρμογής με τους ανθρώπους που σας περιβάλλουν.

🪶 Μάλιστα, ένα Κόκκινο άτομο μπορεί να είναι αρκετά μαζεμένο. Είναι αλήθεια ότι μπορεί να έχει ισχυρό Εγώ, αλλά το κύρος και η αίγλη δεν έχουν για αυτό την ίδια σημασία που έχουν για άλλα χρώματα. Ο λόγος είναι απλός: Ένας Κόκκινος συνήθως δεν νοιάζεται για το τι σκέφτονται οι άλλοι. Δεν είναι παρών για το δικό τους καλό, αλλά για το δικό του.

🪶 Ωστόσο, αυτό δεν είναι μόνο ενέργεια και θέληση. Οι Κίτρινοι έχουν και έναν μοναδικό τρόπο να εκφράζονται, ο οποίος επηρεάζει τους ακροατές τους. Όταν μιλούν, συχνά χρησιμοποιούν ζωηρές και γλαφυρές εικόνες, απευθυνόμενοι και στις πέντε αισθήσεις, και δημιουργούν μια εντύπωση που τη νιώθει κανείς με ολόκληρο το σώμα του.

🪶 Αν όλοι ήταν δυναμικοί ηγέτες, δεν θα απέμενε κανείς του οποίου να ηγηθούν. Αν όλοι ήταν ενθουσιώδεις διασκεδαστές, δεν θα υπήρχε κανείς για να τον διασκεδάσουν. Κι αν όλοι ήταν τελειομανείς, δεν θα υπήρχε τίποτα να μπει σε τάξη.

🪶 Κάνουμε αρκετή παρέα με μια οικογένεια όπου ο σύζυγος είναι Κίτρινος και του αρέσει να βρίσκεται πάντα στο προσκήνιο – επινοεί διασκεδαστικά παιχνίδια και είναι κάτι παραπάνω από πρόθυμος να απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις. Όλοι οι άλλοι είναι το κοινό του, και ποτέ δεν κατεβαίνει από τη σκηνή. Η γυναίκα του είναι Πράσινη. Ήρεμη, συγκροτημένη και όσο πιο χαλαρή γίνεται. Όταν αυτός χοροπηδάει και παιδιαρίζει αυτά τα κάνουν οι μεσήλικες-, εκείνη κάθεται ήσυχα στον καναπέ και χαμογελάει. Διασκεδάζει όπως και όλοι οι υπόλοιποι με τις παλαβομάρες του. Όταν τη ρωτάω αν βαριέται ποτέ τον κωμικό σύζυγό της, μερικές φορές απαντάει χαμηλόφωνα: «Μα διασκεδάζει τόσο πολύ».

🪶 Λένε ότι οι Πράσινοι είναι εσωστρεφείς, δηλαδή ότι είναι ενεργοί στον εσωτερικό τους κόσμο. Αυτό σημαίνει ότι δεν μιλούν για να μιλούν. Όταν είσαι πιο ήσυχος από τους γύρω σου, είναι φυσικό ότι θα ακούσεις. Και οι Πράσινοι θα ακούσουν. Ενδιαφέρονται για σας και τις ιδέες σας.

🪶 Η λογική και ορθολογική σκέψη είναι σημαντική για ένα Μπλε άτομο. Έξω όλα τα συναισθήματα όσο είναι εφικτό και μέσα μόνο η λογική. Φυσικά, οι Μπλε δεν μπορούν να ακυρώσουν εντελώς τα συναισθήματά τους κανείς δεν μπορεί, αλλά αρέσκονται να λένε ότι χρησιμοποιούν ορθολογικά επιχειρήματα κατά τη λήψη αποφάσεων. Εκτιμούν ιδιαίτερα τη λογική σκέψη, αλλά μελαγχολούν πολύ εύκολα όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλουν. Και η μελαγχολία δεν έχει να κάνει με τη λογική, αλλά με τα συναισθήματα.

🪶 Αν γνωρίζετε κάποιο Μπλε άτομο, είμαι σίγουρος ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου. Υπό κανονικές συνθήκες είναι πολύ ήρεμοι και ισορροπημένοι. Μάλλον επειδή κρατούν αρχείο για τα πάντα.

🪶 Θα σας πουν ότι οι Κίτρινοι είναι εγωιστές, επιπόλαιοι και πως έχουν υπερβολική αυτοπεποίθηση. Κάποιος άλλος θα πει ότι μιλούν πάρα πολύ και ότι είναι κακοί ακροατές. Συνδυάστε αυτό με την παρατήρηση ότι μπορεί να αφαιρεθούν και να γίνουν απρόσεκτοι. Ξαφνικά η εικόνα δεν είναι τόσο κολακευτική.

🪶
Ο Κίτρινος συμπεριφέρεται ακριβώς όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, κάνει αυτό στο οποίο είναι καλός. Και είναι καλός στο να μιλάει. Υπάρχουν αμέτρητα παραδείγματα Κίτρινων που μονοπωλούν μια συζήτηση. Προσθέστε σε αυτό ότι είναι κάκιστοι ακροατές και θα δείτε μια ενδιαφέρουσα –μονόπλευρη- επικοινωνία.

🪶 Η ρητορική δεν είναι η τέχνη τού να μιλάς, αλλά η τέχνη τού να κάνεις τους άλλους να ακούνε.

🪶 Αλλά αν κάποιος μου επισήμαινε ότι έχω κολλήσει σε μια συνήθεια ή και σε μια κακή συνήθεια- θα έκανα κάτι γι’ αυτό. Ένα Πράσινο άτομο, ωστόσο, δεν διορθώνει τον εαυτό του.

🪶 Εάν υπάρχουν Κόκκινοι ή Κίτρινοι στην αίθουσα, θα πουν την άποψή τους για την πρόταση που μόλις άκουσαν. Οι Κόκκινοι θα τη λατρέψουν ή θα τη μισήσουν. Οι Κίτρινοι θα εκφράσουν τις σκέψεις τους σχετικά με την πρόταση. Ένα ή δύο Μπλε μπορεί να κάνουν μερικές ερωτήσεις.

🪶 Η ανάγνωση ενός βιβλίου είναι κάτι – χαίρομαι που διαβάζεται το συγκεκριμένο. Είναι ένας πολύ καλός τρόπος να αρχίσετε να μαθαίνετε.

🪶 Η αποστολή μου είναι ξεκάθαρη: Θέλω όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι να κατανοήσουν αυτή τη μέθοδο ταξινόμησης της προσωπικότητας. Πολλές συγκρούσεις θα μπορούσαν να αποφευχθούν αν απλώς κατανοούσαμε γιατί οι άνθρωποι γύρω μας συμπεριφέρονται όπως συμπεριφέρονται. Δεν έχω τίποτα εναντίον των συγκρούσεων. Συνήθως, δεν με προβληματίζουν, γιατί ξέρω πώς να τις χειριστώ. Αλλά όταν οι άνθρωποι κατεδαφίζουν και καταστρέφουν περισσότερα από όσα χτίζουν, πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε σε θέση να βρούμε άλλους τρόπους να προχωρήσουμε. Η ζωή δεν σημαίνει μόνο να μαθαίνεις από τα λάθη σου. Μερικά λάθη μπορείς να τα αποφύγεις εντελώς.

🪶 Θυμάστε τι είπα για τα ψέματα; Ένας πιο αποτελεσματικός τρόπος για να εντοπίσετε έναν ψεύτη είναι να παρατηρήσετε αν βάζει την παλάμη του στο στήθος του –κατά προτίμηση το δεξί χέρι πάνω από την καρδιά του και αναστενάζει αγανακτισμένος όταν κατηγορείται για ψέματα. «Θα σου έλεγα ψέματα; Πώς μπορείς να το λες αυτό για μένα;» Αυτή η χειρονομία έχει στόχο να ενισχύσει τον ισχυρισμό του ότι οι προθέσεις του ήταν ειλικρινείς, αλλά αμέσως βάζει τους πάντες σε υποψίες, επειδή είναι τόσο περιττή και υπερβολική. Σίγουρα κάτι ύποπτο συμβαίνει εδώ.

🪶 Ο Κίτρινος θέλει απλώς να ενισχύσει τα λεγόμενά του. Αυτό που ένα Κίτρινο άτομο αντιλαμβάνεται ως κάτι φυσικό και αυθόρμητο μπορεί να εκληφθεί ως πρόσκληση από άλλους. Και φυσικά μπορεί να έχει άσχημη κατάληξη…

🪶 Οι χειρονομίες τους είναι συχνά συγκρατημένες και ταιριάζουν σε ολιγάριθμες ομάδες. Οι Πράσινοι δεν αισθάνονται άνετα σε μεγαλύτερες ομάδες, οπότε κλείνονται και δείχνουν συγκρατημένοι. Η γλώσσα του σώματος των Πράσινων συχνά τους προδίδει. Προσπαθούν να κρύψουν τα αληθινά τους συναισθήματα, αλλά δεν το καταφέρνουν πάντα. Αν αισθάνονται άβολα, θα φανεί.

🪶 Προσέξτε, όμως, μην αγγίξετε έναν Πράσινο που δεν έχει δώσει ένα ξεκάθαρο σημάδι ότι σας γνωρίζει αρκετά καλά. Εύκολα θα υπερβείτε τα εσκαμμένα. Είναι προστατευτικοί όσον αφορά τον προσωπικό τους χώρο.

🪶 Ένα άλλο στοιχείο είναι ότι οι Μπλε απαιτούν σχετικά μεγάλο προσωπικό χώρο γύρω τους. Συνήθως, αισθάνονται πιο άνετα όταν κρατούν τους άλλους σε απόσταση. Φυσικά, αυτό εξαρτάται από το πόσο καλά γνωρίζονται μεταξύ τους, εντούτοις τούτη η ζώνη είναι σημαντικά μεγαλύτερη απ’ ό,τι στους Κίτρινους, για παράδειγμα.

🪶 Ανεξάρτητα από το ποιος είστε από το αν είστε Κόκκινη, Κίτρινη, Πράσινη, Μπλε προσωπικότητα ή ένας συνδυασμός χρωμάτων- θα ανήκετε πάντα στη μειονότητα. Οι περισσότεροι άνθρωποι που θα συναντάτε θα είναι διαφορετικοί από σας. Όσο ισορροπημένοι κι αν είστε, δεν μπορείτε να είστε όλοι οι τύποι ταυτόχρονα. Οπότε πρέπει να προσαρμόζεστε ανάλογα με τους ανθρώπους που γνωρίζετε. Η καλή επικοινωνία συνήθως είναι θέμα προσαρμογής.

🪶 Μπορεί να μην έχετε δει ποτέ Πράσινο να χάνει την ψυχραιμία του. Μπορεί κάλλιστα ο καλός σας φίλος, ο φιλικός και ευγενικός φίλος με τον οποίο δεν είχατε ποτέ κάποια σοβαρή διαφωνία, να μην έχει δείξει ποτέ ούτε ίχνος θυμού. Αυτό άραγε σημαίνει ότι πρόκειται για άτομο που δεν μπορεί να θυμώσει; Τουναντίον. Σημαίνει απλώς ότι αντί να στρέφει τον θυμό του προς τα έξω, είναι προσανατολισμένος προς άλλη κατεύθυνση. Εσωτερικά.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

#book #books #excerpts #σκέψεις #Αξιοσημείωτα #αποσπάσματα #αποφθέγματα #γνωμικά #λόγια #maxims #sayings #writer #writing #YparxeiAgapi

Βλέπω την ορθόδοξη λειτουργία σαν έργο τέχνης όπου υπάρχει μία θέση και για μένα. | Βασίλη Αλεξάκη

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του Βασίλη Αλεξάκη «μ.Χ.»

 

⌚ Είναι πολύ πιθανό κάποιες από τις μόνες του Αγίου Όρους να είναι χτισμένες πάνω σε αρχαίους ναούς. Έχε πάντως υπόψη σου ότι ο χριστιανισμός δυσκολεύτηκε να αποσβέσει τις παλιές θρησκευτικές πρακτικές.

⌚ Ένας από τους προσωκρατικούς ο Κλεινίας θαρρώ, στο ερώτημα «Πότε πρέπει να ερωτευόμαστε;» απαντά: «Όταν θέλουμε να υποφέρουμε».

⌚ Οι μοναχοί δεν σκέφτονται, προσεύχονται. Μα είναι επάγγελμα αυτό, να παρακαλάς; Είναι πάντως η βασική ασχολία τους.

⌚ Δυστυχώς δεν ξέρει να ακούει. Δεν διαθέτει ούτε στο ελάχιστο αυτό το χάρισμα που εκτιμούσαν τόσο οι πυθαγόρειοι.

⌚ Την ημέρα που θα γιορτάζουμε τον Θαλή θα εξετάζαμε τον ισχυρισμό του ότι ο θάνατος δεν είναι διαφορετικός από τη ζωή: «Και γιατί δεν πεθαίνεις;» τον προκάλεσε κάποιος. » Μα ακριβώς επειδή δεν υπάρχει καμία διαφορά!» απάντησε εκείνος. Ο Γοργίας, που έζησε πάνω από εκατό χρόνια, θα μας εξηγούσε την ημέρα της γιορτής του ότι το μυστικό της μακροζωίας έγκειται στο να μη δίνει κανείς σημασία στη γνώμη των άλλων.

⌚ Βλέπω την ορθόδοξη λειτουργία σαν έργο τέχνης όπου υπάρχει μία θέση και για μένα.

⌚ Το πρώτο μου ταξίδι στον Άθω το έκανα το έκανα όταν με εγκατέλειψε η γυναίκα που αγαπούσα. Νόμισα ότι θα μου ήταν πιο εύκολο να τη διώξω από τη σκέψη μου σε ένα μέρος όπου δεν υπάρχει καμία γυναίκα. Όμως η σιωπή αφήνει τη φαντασία ελεύθερη. Την έβλεπα συνεχώς μπροστά μου. Τα επόμενα ταξίδια μου δεν τα έκανα για να την ξεχάσω αλλά για να την ξαναβρώ. Πηγαίνω στον Άθω όπως πάει κανείς ένα ραντεβού. Δεν ειναι αλήθεια ότι δεν υπάρχουν γυναίκες στο Άγιο Όρος, θα έλεγα μάλιστα ότι η παρουσία τους είναι πιο αισθητή εκεί από οπουδήποτε αλλού.

⌚ Το πρώτο μοναστήρι πού πήρε το όνομα Μεγάλη Λαύρα (η λέξη «λαύρα» σήμαινε «μοναστήρι» στους βυζαντινούς χρόνους και «αγορά» στην αρχαιότητα), χτίστηκε λοιπόν το 963 από τον Άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη με χρήματα του στενού του φίλου αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά, ο οποίος, παρα τη θεάρεστη αυτή χειρονομία, είχε κακό τέλος: τον δολοφόνησε ο ανιψιός του Ιωάννης Τσιμισκής με τη σύμπραξη της γυναίκας του Νικηφόρου, που λεγόταν Θεανώ…

⌚ Η Μονή Ιβήρων είναι δημιούργημα μιας πλούσιας οικογένειας από την Ιβηρία, όπως ονομαζόταν τότε Γεωργία. Τα μοναστήρια του Ζωγράφου, του Χαλανδρίου και του Αγίου Παντελεήμονος θα επανδρωθούν λίγο αργότερα από Βουλγάρους, Σέρβους και Ρώσους μοναχούς. Την εποχή του Σχίσματος των εκκλησιών, το 1054, το Όρος έχει ήδη την αίγλη μιας θρησκευτικής πρωτεύουσας. Ο ιστορικός Νίκος Σβορώνος σημειώνει ότι οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου ευνόησαν τη δημιουργία ενός τέτοιου κέντρου για να εδραιώσουν την κυριαρχία τους στα Βαλκάνια. Το Βυζάντιο συρρικνώνεται στην Ανατολή και προσπαθεί να κερδίσει έδαφος στη Δύση.

⌚ Δυο από τους κυριότερους εκπροσώπους της φιλοσοφίας του Διαφωτισμού στην Ελλάδα, ο Νεόφυτος Δούκας και ο Άνθιμος Γαζής, που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821, μιλούν σκληρά για τους Αγιορείτες: ο πρώτος τους χαρακτηρίζει «κηφήνες», ενώ ο δεύτερος παρατηρεί ότι τρέφονται από τον ιδρώτα των πτωχών κοσμικών, τους οποίους πλανούν με τις δεισιδαιμονίες τους.

⌚ Ο Πυθαγόρας δεν έτρωγε κρέας επειδή πίστευε ότι οι ψυχές των πεθαμένων επανέρχονται στη ζωή υπό μορφή ζώων. Λέγεται ότι απεχθανόταν τα κουκιά, τα θεωρούσε νοσηρά. Ο Ξενοφάνης είχε αδυναμία στον αρακά, έτρωγε ψημένο αρακά πίνοντας γλυκό κρασί. Ο Ηράκλειτος θεωρούσε επιβλαβή τα πλούσια εδέσματα. Για να δώσει το καλό παράδειγμα στους συμπολίτες του, έφαγε κάποτε μπροστά τους μία σούπα από αλεύρι σίκαλης με λίγο δυόσμο. Το τέλος της ζωής του το πέρασες συντηρούμενος αποκλειστικά με αγριόχορτα.

⌚ Άλλοι γίνονται μοναχοί για να ξεχάσουν και άλλοι για να ξεχαστούν. Αλλάζουν όνομα, αφήνουν γένια μεταμφιέζονται. Δεν τους συνδέει πια με το παρελθόν παρά ένα γράμμα: το νέο τους όνομα αρχίζει συνήθως όπως το παλιό. Ο Πλάτων θα πάρει το όνομα Πορφύριος ή Προκόπιος, ο Αριστοτέλης Αρσένιος, ο Σωκράτης Συνέσιος ή Συμεών.

⌚ Το Άγιο Όρος σου υπενθυμίζει ότι είσαι ένα τίποτα, ότι από το τίποτε σε έπλασε ο Θεός, μεγάλη η χάρη του. Η ζωή που σου επιφυλάσσει δεν είναι ευχάριστη. Το φαΐ είναι μέτριο, οι ώρες ορθοστασίας πολλές και οι νύχτες, όπως σας είπα, ταραγμένες. Είναι ένα αυστηρό σχολείο που σου μαθαίνει να μη θυμάσαι, να μη σκέφτεσαι, να μην έχεις γνώμη και, φυσικά να υπακούς. Το κύριο μάθημα, που πρώτος δίδαξε ο Άγιος Αθανάσιος, ο ιδρυτής του Ορους είναι το μάθημα της υποταγής. Δεν είναι περίεργο που η Επανάσταση του 1821 άφησε ασυγκίνητους τους περισσότερους μοναχούς. Η ελευθερία δεν συμπεριλαμβάνεται στη διδακτέα ύλη.

⌚ Ξέρω ότι ο Βενιζέλος απαλλοτρίωσε τα κτήματα που είχαν στη Χαλκιδική για να τα δώσει στους πρόσφυγες που ήρθαν το 1922 από τη Μικρά Ασία.

⌚ Η ιστορία της Θεσσαλονίκης είναι ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα. Κατακτήθηκε από τους Σαρακηνούς, τους Νορμανδούς, τους σταυροφόρους, πουλήθηκε στους Ενετούς, λεηλατήθηκε από τους ίδιους επιδρομείς που καταρήμαξαν τον Άθω και φιλοξένησε πλήθη προσφύγων, κυρίως Εβραίους από την Ισπανία.

⌚ Ο Λευκός Πύργος είναι το μοναδικό πιόνι που στέκεται όρθιο ακόμη όρθιο, από μία παρτίδα σκάκι τελειωμένη προ πολλού.

⌚ Αμφιβάλλω αν υπάρχουν σήμερα Αθηναίοι ή Θεσσαλονίκης που να προσεύχονται για την ευημερία της πόλης τους όπως έκαναν οι αρχαίοι. Παρακαλούσαν επίσης να τους δοθεί η χάρη να φανούν χρήσιμοι στο κοινωνικό σύνολο. Οι άνθρωποι δεν είχαν άλλον ορίζοντα από αυτόν που τους προσέφερε η πόλη τους, δεν υπήρχε αλλού άλλη ζωή τότε.

⌚ Ο χριστιανισμός, αγαπητέ μου φίλε, δεν συνεχίζει την αρχαιότητα, απλά την ακολουθεί όπως η νύχτα ακολουθεί τη μέρα. Η θεολογία αναιρεί τη φιλοσοφία. Η πρώτη απαντά σε όλα, ενώ η δεύτερη ξέρει κυρίως να ρωτά.

⌚ Μου ήρθε στο νου και μία σκέψη του Αναξαγόρα: ο φιλόσοφος δηλώνει ότι τίποτε δεν μπορούμε να μάθουμε, γιατί οι αισθήσεις μας είναι περιορισμένες, το πνεύμα μας αδύναμο, ο χρόνος που διαθέτουμε ελάχιστος και η αλήθεια κάπου βαθιά καταχωνιασμένη.

⌚ Ο χωρισμός θα έπρεπε να έχει γίνει το 1821. Ένας από τους στόχους των επαναστατών ήταν η πνευματική χειραφέτηση των Ελλήνων από την κηδεμονία της Εκκλησίας. Δυστυχώς δεν επιτεύχθηκε. Αρκεί ν’ ανοίξει κανείς ένα ημερολόγιο για να διαπιστώσει όλες οι μέρες του χρόνου τελούν υπό την κατοχή ενός αγίου.

⌚ Πώς γεννήθηκε ο ασκητισμός; Νομίζω ότι οι άνθρωποι άρχισαν να καταφεύγουν στην έρημο της Αιγύπτου κυρίως για να γλιτώσουν απο μια δυσβάσταχτη φορολογία, για να αποφύγουν επίσης την ένταξή τους στο στρατό. Θα γνωρίζετε ίσως ότι οι μοναχοί του Όρους που δεν πληρώνουν φόρους και δεν πηγαίνουν φαντάροι. Στη Συρία, όπου δεν υπάρχει αληθινή έρημος, οι ασκητές δεν απομακρύνονταν πολύ από τις πόλεις. Άλλοι επέλεγαν να ζήσουν πάνω σε μία κολόνα, άλλοι πάνω σε ένα δέντρο, εξέφραζαν την πίστη τους παραμένοντας τελείως ακίνητοι. Είναι πιθανό αυτές οι μορφές ασκητισμού να είναι εμπνευσμένες από την ινδική παράδοση, αλλά δεν είμαι σε θέση να σας πω τι ακριβώς της οφείλουν. Οι ερημίτες θεωρούνται άγιοι άνθρωποι από το λαό, που επιζητούσε την ευλογία τους και ετρεμε τις κατάρες τους. Πολλοί από αυτούς ήτανε ωστόσο απατεώνες, όπως σημειώνει ο συμπατριώτης σας, ο ιστορικός Φαίδων Κουκούλες. Μουντζούρωναν με ώχρα το πρόσωπο και τα χέρια τους για να φαίνονται άρρωστοι, αλλοίωναν τη φωνή τους βάζοντας πετραδάκια στο στόμα τους, έλεγαν το μέλλον επί πληρωμή και πουλούσαν πανάκριβα τις αλυσίδες με τις οποίες αυτοί οι ίδιοι έδεναν τα πόδια τους.

⌚ Μερικοί ηγούμενοι είναι αληθινοί τύραννοι. Απαιτούν από τους υποτακτικούς τους, τους οποίους ταπεινώνουν ασταμάτητα, μία λατρεία άνευ οριών. Είμαστε μεγάλοι καταναλωτές ηρεμιστικών, μας τα φέρνουν μέσα σε ταχυδρομικούς σάκους. Η πιο διαδεδομένη πάθησής τους μοναχούς είναι το έλκος στομάχου…

⌚ Έβλεπα τον ουρανό ανάμεσα από τα χέρια της που κρατούσαν το τιμόνι. «Δεν είναι λιγότερο εξωφρενική η ιδέα ότι κάποιος δημιούργησε το σύμπαν», σκέφτηκα, «από τη γνώμη ότι δεν είναι δημιούργημα κανενός».

 

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

#book #books #excerpts #σκέψεις #Αξιοσημείωτα #αποσπάσματα #αποφθέγματα #γνωμικά #λόγια #maxims #sayings #writer #writing #YparxeiAgapi

🪶Η σημασία στην ομορφιά και την απόλαυση μοιάζει να αφομοιώνεται στην καθημερινή ζωή, όπως οι κόκκοι ενός διαλύματος μέσα στο νερό. | ΒΙΝΤΣΕΝΤΖΟ ΛΑΤΡΟΝΙΚΟ 

[Hellas | Sykia | July 2022]

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του ΒΙΝΤΣΕΝΤΖΟ ΛΑΤΡΟΝΙΚΟ «Η ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ»

 

🪶«Στο Βερολίνο δεν είναι έτσι», έλεγαν στους φίλους τους, χωρίς κανένα ίχνος σνομπισμού ή αίσθημα ανωτερότητας, απεναντίας το έκαναν για να τους ενθαρρύνουν να τους ακολουθήσουν. Οι φίλοι τους ονειρεύονταν να τους επισκεφθούν ή ακόμα και να τους μιμηθούν. Και εκείνοι λαχταρούσαν μια αλλαγή που δεν έβρισκαν στη γενέθλια πόλη τους. Και εκείνοι ένιωθαν την ίδια ανάγκη για αφθονία.

🪶Η σημασία στην ομορφιά και την απόλαυση μοιάζει να αφομοιώνεται στην καθημερινή ζωή, όπως οι κόκκοι ενός διαλύματος μέσα στο νερό.

 

🪶Η αγάπη τους γινόταν μέρα με τη μέρα όλο και πιο βαθιά. Ήταν εραστές, σύντροφοι, οι καλύτεροι φίλοι. Ο δεσμός που είχε γεννηθεί στα φοιτητικά τους χρόνια είχε δυναμώσει χάρη στην περιπέτεια της μετάβασής τους στο εξωτερικό. Τα μικρά παραστρατήματα είχαν συγχωρεθεί ή αποσιωπηθεί. Μέσα από τις καθημερινές δυσκολίες είχαν μάθει να βασίζονται ο ένας στον άλλον.

 

🪶Στο Βερολίνο, η Άννα και ο Τομ ζούσαν μέσα σε μια φούσκα πιο περιορισμένη και πιο αποκομμένη από εκείνες που μόλις είχαν αρχίσει να δημιουργούνται στα κοινωνικά δίκτυα. Κατά κάποιον τρόπο, είχαν ριζοσπαστικοποιηθεί. Μιλούσαν σπαστά αγγλικά με ανθρώπους που ούτε κι εκείνοι τα είχαν ως μητρική γλώσσα. Ζούσαν σ’ έναν κόσμο όπου όλοι δέχονταν μια γραμμή κόκα, αλλά κανείς δεν ήταν γιατρός, ζαχαροπλάστης, ταξιτζής ή καθηγητής γυμνασίου. Κινούνταν αποκλειστικά και μόνο ανάμεσα σε διαμερίσματα πλημμυρισμένα στα φυτά και σε καφέ με άψογο Wi-Fi. Μακροπρόθεσμα, ήταν αναπόφευκτο να πιστέψουν πως δεν υπήρχε τίποτε άλλο.

 

🪶Αυτή η ιδέα της βουκολικής απόσυρσης ήταν από την αρχή εμμονή του Τομ, και δεν χρειαζόταν να σπαταλήσουν μήνες και χρήματα σ’ εκείνη την τρύπα για να καταλάβουν πως η αφέλειά τους ήταν αξιοθρήνητη. Στα τέλη του Δεκέμβρη έβρεχε επί δύο εβδομάδες, τις οποίες πέρασαν κλεισμένοι στη μονοκατοικία, κάνοντας άθλιο ύπνο και ξυπνώντας με μια ανυπόφορη ημικρανία που τους προκαλούσε ζάλη και μνησικακία. Τα φώτα του σπιτιού ήταν κιτρινωπά, ανεπαρκή, λες και ήταν πάντοτε σούρουπο. Δούλευαν από ξεχωριστά δωμάτια, ανταλλάσσοντας σχόλια για μακέτες και γραφικά μέσω Slack. Οι δουλειές τους ήταν εξαντλητικές, επαναλαμβανόμενες. Το απεριτίφ των επτά το μετέθεταν για τις εξίμισι, για τις έξι.

 

🪶Όταν ξαναπήραν πίσω το διαμέρισμά τους, δεν ένιωσαν πως είχαν επιστρέψει από κάποια οδύσσεια, παρά μόνο κουρασμένοι, με ένα σωρό εκκρεμότητες και καθάρισμα να τους περιμένουν. Όπως όλοι, όπως κάθε Απρίλιο στο Βερολίνο, έπεσαν με τα μούτρα στη δουλειά, περιμένοντας την άνοιξη. Εκείνη τη χρονιά άργησε να έρθει.

 

 

by SearchingTheMeaningOfLife

#Bookadict #Bookhoarder #Bookillustration #Bookishlove #Bookishquotes #Bookishsanctuary #Booklover #Bookmania #Booksandcoffee #Bookshelf #Booksofinsta #Bookstagramer #Bookstagramfeatures #Booktoday #Booktube #Lovequotes #MotivationalQuotes #Quotes #Quotes #Quotesilove #Quotesoflife #Thewriterswarmth #Wordpressblogger #book #books #excerpts #σκέψεις #Αξιοσημείωτα #αποσπάσματα #αποφθέγματα #γνωμικά #λόγια #maxims #reading

Έρωτας είναι να σε προστατεύω από εμένα. | Φωτεινή Τσαλίκογλου

[photo by DesPin]

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Εγώ, η Μάρθα Φρόυντ» της Φωτεινής Τσαλίκογλου

– Δίχως να το θελήσω, γιατί τις μυρωδιές δεν τις διαλέγεις. Έρχονται αιφνίδια και σε ξεσηκώνουν οι απρόβλεπτες μυρωδιές.

– Ναι! Ο θυμός πρέπει να απελευθερώνεται, το ίδιο και η οργή. ‘Όμως τι γίνεται με τη λύπη, με τη χαμηλόφωνη και ήπια λύπη; Αν οργιζόμουνα, ίσως ήμουνα λιγότερο θλιμμένη.

– Τα όνειρα μας γυρνάνε πίσω. Όποιος δε θυμάται το παρελθόν του, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει.

– Εσύ θα με αγαπήσεις όσο και όπως ποτέ δε με αγάπησε η μάνα μου. Αυτό ζητώ από σένα. Κρυφά, για να μην τρομάξεις, πίσω από τα λόγια και τις χειρονομίες…

– Σε γοητεύει. Ο άνδρας αυτός σε γοητεύει. Του κάνεις δώρο την ιστορία σου. Ψάχνεις στα κατάβαθα του είναι, σαν όστρακο ανοίγεις και του χαρίζεις την ιστορία σου. Βιαστής.

– Μόνο εκείνη νηφάλια, σίγουρα ήρεμα και αποφασιστικά βαδίζει προς το θάνατο. Με αυτό το διπλό βάδισμα!

– Στον άνδρα μου δε μιλώ για τις επιθυμίες μου. Δε θέλω να τον ταράξω. Να τον αγαπώ, μόνο αυτό θέλω.

– Κι έπειτα σκέφτομαι, η αγάπη, η αφοσίωση, η πίστη δεν έχουν ανάγκη από αποδεικτικά στοιχεία. Υπάρχουν ή δεν υπάρχουν. Μόνο όταν φοβόμαστε και νιώθουμε ανασφάλεια, μόνο τότε χρειαζόμαστε το ίχνος της απόδειξης.

– ‘Έρωτας είναι να σε προστατεύω απο εμένα.

– «Ερωτεύτηκες ποτέ σου άλλον άνδρα, Μάρθα Φρόυντ; Άφησες ποτέ τον άνδρα σου να ερωτευτεί τον άλλον άνδρα που σε πόθησε; «Είπα: «Όχι». Κι εκείνη έφυγε λέγοντας: «Ω! πόσο λίγο είναι αυτό». Και ήξερα πως αυτό το λίγο ήμουν εγώ, όμως έμενα ακόμη στο κατώφλι και περίμενα, γιατί γνώριζα πως δεν τελείωσαν οι γυναίκες.

– Όσο πιο απαγορευμένη σκέψη τόσο πιο πολύ χρειάζεται να φανερωθεί. Αλλιώς θα σε κυριεύσει. Σαν μαύρο μέσα σου θα απλωθεί. Θα πνιγείς.

by SearchingΤheMeaningOfLife

#book #books #excerpts #σκέψεις #Αξιοσημείωτα #αποσπάσματα #αποφθέγματα #γνωμικά #λόγια #maxims #sayings #writer #writing #YparxeiAgapi

🪶 Κοίταξα ἴσια μπροστὰ τὰ μάτια ποὺ μοῦ ἀνταπέδωσαν τὸ βλέμμα καὶ σκέφτηκα, ὦ καημένη μου ἀγάπη, καημένο μου παιδί | από το βιβλίο του Ίρβιν Γιάλομ «Πλάσματα μιας μέρας»

photo by GTsik

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του Ίρβιν Γιάλομ «Πλάσματα μιας μέρας»

 

Δουλειά μου εἶναι ν’ ἀγαπῶ τὸ σῶμα μου, ὅλο μου τὸ σῶμα. Ὁλόκληρο καὶ στὴν πληρότητά του. Ὅλη αὐτὴ τὴ γερασμένη θνητὴ γεμάτη προβλήματα ἀδύναμη θαυμαστὴ πολύπλοκή άναπνέουσα καταδικασμένη καρκινώδη ζεστὴ ταπεινωτικὴ ἀναξιόπιστὴ ἐργατικὴ ἀτελὴ ὄμορφη ἀποκρουστικὴ ζωντανὴ μαχόμενη τρυφερὴ φοβισμένη φοβιστικὴ ζωντανὴ μελλοθάνατη ζωντανὴ ἀναπνέουσα ἐφήμερη θαυμαστὴ μυστήρια καταβεβλημένη θανατηφόρα ἄρρωστη συσπείρωση τῶν ἀτόμων τοῦ σύμπαντος ποὺ εἶναι ὁ ἑαυτός μου, ποὺ εἶναι ἐγὼ γιὰ τὴ συγκεκριμένη χρονικὴ διάρκεια. Αὐτὸ τὸ σῶμα ποὺ τὰ κάνει θάλασσα. Ποὺ βγάζει τρομεροὺς καὶ ἐπικίνδυνους ὄγκους. Ποὺ δὲν καταφέρνει νὰ τοὺς ὑποστρέψει, νὰ τοὺς καταστρέψει, νὰ τοὺς διαλύσει, νὰ τοὺς ἐκμηδενίσει. Αὐτὸ τὸ σῶμα ποὺ ἀποτυγχάνει στὴ μία οὐσιαστικὴ δουλειά του στὴ ζωή, νὰ παραμείνει ζωντανό, νὰ παραμείνει ζωντανό.

Ὅταν ἔμαθε ὅτι ὁ καρκίνος της εἶχε κάνει μετάσταση, ἔγραψε:

Κοίταξα σ’ ἕναν καθρέφτη καὶ εἶδα ἕνα ἀνθρώπινο πρόσωπο, εὐάλωτο, ζωντανό, ἀγαπημένο, ἐφήμερο. Δὲν ἐξέτασα τὸ δέρμα μου γιὰ φραγμένους πόρους οὔτε φούσκωσα τὶς φράντζες μου οὔτε σχημάτισα καμιὰ ἀπολύτως ἐντύπωση γιὰ τὴν ἐμφάνισή μου. Κοίταξα ἴσια μπροστὰ τὰ μάτια ποὺ μοῦ ἀνταπέδωσαν τὸ βλέμμα καὶ σκέφτηκα, ὦ καημένη μου ἀγάπη, καημένο μου παιδί. Νομίζω ὅτι ἦταν ἡ πρώτη φορὰ στὴ ζωή μου ποὺ εἶδα τὸ πρόσωπό μου μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο – ὁλόκληρο.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

#book #books #excerpts #σκέψεις #Έρευνα #Αξιοσημείωτα #Φιλοσοφία #αποσπάσματα #αποφθέγματα #γνωμικά #λόγια #maxims #Philosophy #sayings #writer #writing #YparxeiAgapi

🪶Αυτή όμως η πειθαρχία είναι χωρίς νόημα. Γιατί είναι μια απειθάρχητη πειθαρχία. Ένας λόγος που στερείται νοήματος είναι, ότι οι ίδιοι οι γονείς δεν έχουν αυτοπειθαρχία, και συνεπώς αποτελούν απειθάρχητα μοντέλα για τα παιδιά τους. | ΣΚΟΤ ΠΕΚ

[photo by mar]

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του ΣΚΟΤ ΠΕΚ «Ο ΔΡΟΜΟΣ ο λιγότερο ΤΑΞΙΔΕΜΕΝΟΣ»

 

🪶Ευτυχώς, όμως, μερικοί έχουν το θάρρος να αντιμετωπίζουν τις νευρώσεις τους, και αρχίζουν (συνήθως με τη βοήθεια της ψυχοθεραπείας) να μαθαίνουν πώς να υπομένουν την κανονική ταλαιπωρία. Πάντως, όταν αποφεύγουμε την κανονική ταλαιπωρία που απορρέει από την επαφή μας με τα προβλήματα, αποφεύγουμε συνάμα την πρόοδο που απαιτούν από μας τα προβλήματα. Και αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που κατά τις χρόνιες ψυχικές παθήσεις παύουμε να προοδεύουμε, μένουμε στάσιμοι. Και χωρίς γιατρειά το ανθρώπινο πνεύμα αρχίζει να μαραζώνει. Συνεπώς, ας εμφυσήσουμε στον εαυτό μας και στα παιδιά μας τον τρόπο να επιτύχουμε διανοητική και ψυχική υγεία. Εννοώ μ’ αυτό, ας διδάξουμε στον εαυτό μας και στα παιδιά μας την αναγκαιότητα του πόνου, και την αξία του, την ανάγκη να αντιμετωπίζουμε ευθέως τα προβλήματα, και να υπομένουμε την ταλαιπωρία που συνεπάγονται.

 

🪶Η αναβολή της ικανοποίησης είναι μια διαδικασία προγραμματισμού της ταλαιπωρίας και της ευχαρίστησης στη ζωή, με τρόπο ώστε να μεγαλώνει η ευχαρίστηση με την αντιμετώπιση και την εγκαρτέρηση της ταλαιπωρίας πρώτα απ’ όλα, για να ξεμπερδεύεις μια και καλή απ’ αυτήν. Αυτός είναι ο μόνος ικανοποιητικός τρόπος να ζήσεις.

 

🪶Αυτή όμως η πειθαρχία είναι χωρίς νόημα. Γιατί είναι μια απειθάρχητη πειθαρχία. Ένας λόγος που στερείται νοήματος είναι, ότι οι ίδιοι οι γονείς δεν έχουν αυτοπειθαρχία, και συνεπώς αποτελούν απειθάρχητα μοντέλα για τα παιδιά τους. 

 

🪶Αυτό το συναίσθημα, ότι έχεις αξία, είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της αυτοπειθαρχίας, επειδή όταν ένας θεωρεί τον εαυτό του ότι αξίζει, θα φροντίσει για τον εαυτό του με όλα τα απαραίτητα μέσα. Αυτοπειθαρχία σημαίνει αυτο-μέριμνα. Για παράδειγμα για τη διαδικασία της καθυστέρησης της ικανοποίησης, του προγραμματισμού και των προτεραιοτήτων – ας εξετάσουμε τον παράγοντα χρόνο. Αν αισθανόμαστε ότι αξίζουμε, τότε θα καταλάβουμε πως ο χρόνος μας είναι πολύτιμος, και αν καταλάβουμε πως ο χρόνος μας είναι πολύτιμος, τότε θα θέλουμε να τον χρησιμοποιούμε με σωστό τρόπο. Η οικονομική αναλύτρια που ανέβαλλε, δεν εκτιμούσε το χρόνo της. Αν τον εκτιμούσε, δε θα επέτρεπε στον εαυτό της να ξοδεύει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας της με τέτοιο αξιοθρήνητο και άκαρπο τρόπο.

 

🪶Και ξέρω ότι εγώ και οποιοσδήποτε άλλος, που δεν είναι μειωμένης διανοητικής ικανότητας μπορούμε να λύσουμε οποιοδήποτε πρόβλημα που θέλουμε αρκεί να αφιερώσουμε σ’ αυτό τον απαιτούμενο χρόνο. Το θέμα είναι σημαντικό, γιατί πολύς κόσμος απλώς δεν αφιερώνει τον αναγκαίο χρόνο για να λύσει πολλά από τα διανοητικά, κοινωνικά ή ψυχολογικά προβλήματα της ζωής, ακριβώς όπως εγώ δεν έδωσα χρόνο στον εαυτό μου να λύσω τα μηχανικά προβλήματα. 

 

🪶Πρέπει να δουλευτούν, αλλιώτικα παραμένουν για πάντα εμπόδιο στην ανάπτυξη του πνεύματος. Η ομάδα με ακλόνητα επιχειρήματα έκανε τον πλασιέ να καταλάβει ότι η τάση του να αποφεύγει τη λύση των προβλημάτων, παραβλέποντάς τα και ελπίζοντας ότι αυτά θα απομακρύνονταν από μόνα τους, ήταν αυτή καθαυτή το μεγαλύτερο πρόβλημά του. 

 

🪶Αυτή η τάση αγνόησης των προβλημάτων είναι, κι εδώ, μια απλή εκδήλωση απροθυμίας για καθυστέρηση της ικανοποίησης. Η αντιμετώπιση των προβλημάτων είναι, όπως είπα, επώδυνη. Η πρόθυμη αντιμετώπιση ενός προβλήματος έγκαιρα, πριν αναγκαστούμε να το αντιμετωπίσουμε από τις περιστάσεις, σημαίνει να αφήσουμε κατά μέρος κάτι ευχάριστο ή λιγότερο επώδυνο για κάτι περισσότερο οδυνηρό. Σημαίνει να διαλέξεις να υποφέρεις τώρα, ελπίζοντας σε μια μελλοντική ικανοποίηση, αντί να προτιμήσεις τη συνέχιση της σημερινής ικανοποίησης, ελπίζοντας ότι το μελλοντικό βάσανο δε θα είναι αναγκαίο.

 

🪶Ο νευρωτικός αναλαμβάνει πάρα πολύ μεγάλη ευθύνη, ενώ το άτομο που έχει διαταραχή χαρακτήρα δεν αναλαμβάνει αρκετή. Όταν οι νευρωτικοί βρίσκονται σε σύγκρουση με τους άλλους, παραδέχονται αυτόματα πως αυτοί φταίνε. Όταν εκείνοι που έχουν διαταραχές χαρακτήρα έρχονται σε σύγκρουση με τους άλλους, αυτόματα θεωρούν σαν δεδομένο ότι οι άλλοι φταίνε.  

 

🪶 Ο λόγος είναι ότι το πρόβλημα της διάκρισης ανάμεσα στο για ποιο πράγμα είμαστε και για ποιο πράγμα δεν είμαστε υπεύθυνοι σε τούτη τη ζωή, είναι ένα από τα μέγιστα προβλήματα της ανθρώπινης ύπαρξης. Δε λύνεται ποτέ στην εντέλεια γιατί σε όλο το διάστημα της ζωής μας πρέπει συνεχώς να εκτιμούμε και να επανεκτιμούμε πού βρίσκονται οι ευθύνες μας μέσα στη συνεχώς μεταβαλλόμενη ροή των γεγονότων. Και αυτή η εκτίμηση και επανεκτίμηση δεν είναι ανώδυνη αν γίνεται σωστά και ευσυνείδητα. Για να εφαρμόσουμε και τη μια και την άλλη μέθοδο σωστά, πρέπει να έχουμε τη θέληση και την ικανότητα να υφιστάμεθα μια συνεχή αυτοεξέταση. Και αυτή η θέληση ή ικανότητα δεν είναι έμφυτη σε κανένα μας. Από μια άποψη, όλα τα παιδιά έχουν διαταραχές χαρακτηρα, γιατί έχουν την ενστικτώδη τάση να αρνούνται την ευθύνη τους για πολλές συγκρούσεις στις οποίες βρίσκονται μπλεγμένα.

 

🪶Λέγεται ότι «οι νευρωτικοί κάνουν τον εαυτό τους δυστυχισμένο, ενώ όσοι έχουν διαταραχές χαρακτήρα κάνουν τους άλλους δυστυχισμένους». Οι πρώτοι από εκείνους τους οποίους οι γονείς με διαταραχές χαρακτήρα κάνουν δυστυχισμένους είναι τα παιδιά τους.

 

🪶Αργά ή γρήγορα, αν θέλουν να γιατρευτούν, πρέπει να μάθουν ότι ολόκληρη η ζωή ενός ενήλικου, είναι μια σειρά προσωπικών επιλογών, αποφάσεων. Αν μπορούν να το δεχτούν αυτό στην ολότητά του, τότε γίνονται ελεύθεροι άνθρωποι. Στο βαθμό που δε το δέχονται, αισθάνονται πάντα τους εαυτούς τους θύματα. 

 

🪶Δεν μπόρεσε καν να επιτρέψει στον εαυτό του ένα στενότερο δεσμό με τη γυναίκα του. Οι μόνοι άνθρωποι με τους οποίους μπόρεσε να συνδεθεί στενά ήταν τα δυο παιδιά του. Ήταν τα μόνα όντα πάνω στα οποία ασκούσε έλεγχο, τα μόνα που δεν ασκούσαν καμιάν εξουσία πάνω σ’ αυτόν, τα μόνα σ’ όλον τον κόσμο που μπορούσε να εμπιστεύεται.

 

🪶Χάρη στην ειλικρίνειά τους, οι άνθρωποι που είναι αφοσιωμένοι στην αλήθεια ζουν στα φανερά, και μέσα από την εξάσκηση του θάρρους τους να ζουν στα φανερά, απαλλάσσονται από το φόβο. 

 

🪶Οι θαρραλέοι άνθρωποι οφείλουν συνεχώς να σπρώχνουν τους εαυτούς τους να είναι απολύτως τίμιοι, αλλά οφείλουν συνάμα να κατέχουν την ικανότητα να αποκρύπτουν την όλη αλήθεια όταν χρειάζεται. Για να είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι, πρέπει να αναλαμβάνουμε ολόκληρη την ευθύνη για τους εαυτούς μας, αλλά κάνοντάς το αυτό, πρέπει να κατέχουμε την ικανότητα να αρνιόμαστε την ευθύνη που δεν είναι αληθινά δική μας.

 

🪶 Θυμός είναι ένα συναίσθημα που γεννήθηκε μέσα μας (και μέσα σε οργανισμούς λιγότερο εξελιγμένους) από την εξέλιξη αναρίθμητων γενεών με σκοπό να υποβοηθήσει την επιβίωσή μας. Αισθανόμαστε θυμό όποτε αντιλαμβανόμαστε ότι ένας άλλος οργανισμός αποπειράται να καταπατήσει το γεωγραφικό ή ψυχολογικό χώρο μας, ή προσπαθεί με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο να μας εξαφανίσει. Ο θυμός μάς οδηγεί να αντιπαλέψουμε με τον εισβολέα. Χωρίς το θυμό μας, θα ήμασταν πράγματι συνεχώς καταπατούμενοι μέχρι την τελική σύνθλιψη και εξολόθρευσή μας. Μόνο με το θυμό μπορούμε να επιβιώσουμε. Ωστόσο πολύ συχνά, όταν διακρίνουμε, σε μια πρώτη φάση, ότι επιχειρούν άλλοι να μας καταπατήσουν, ύστερα από προσεκτικότερη εξέταση αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είναι καθόλου αυτό που επεδίωκαν. Η ακόμη, όταν έχουμε πειστεί ότι ορισμένοι πραγματικά επιδιώκουν να μας καταπατήσουν, μπορεί να καταλάβουμε ότι για τον ένα ή για τον άλλο λόγο, δεν είναι προς το συμφέρον μας να αντιδράσουμε με θυμό. Κατά συνέπεια, είναι ανάγκη τα ανώτερα κέντρα του εγκεφάλου μας (κρίση) να είναι ικανά να καθοδηγούν και να προσαρμόζουν τα κατώτερα κέντρα (συναίσθημα). Για να ενεργούμε επιτυχημένα στον περίπλοκο κόσμο μας είναι απαραίτητο να έχουμε την ικανότητα όχι μόνο να εκφράζουμε το θυμό μας αλλά και να μην τον εκφράζουμε. Επιπλέον, πρέπει να είμαστε ικανοί να εκφράζουμε το θυμό μας με διαφορετικούς τρόπους.

 

🪶 Έτσι, σ’ αυτές και σε πολλές άλλες περιστάσεις, η έκφραση γνωμών, ιδεών ακόμα και γνώσεων πρέπει πότε πότε να καταπνίγονται στην πορεία των ανθρώπινων υποθέσεων. Κι αφού έτσι έχουν τα πράγματα, ποιους κανόνες μπορεί ένας ν’ ακολουθήσει, αν είναι αφοσιωμένος στην αλήθεια; Πρώτον, να μη λέει ποτέ ψέματα. Δεύτερο, να έχει πάντα στο νου ότι η απόκρυψη της αλήθειας είναι δυνάμει ένα ψέμα, και ότι σε κάθε περίπτωση όπου αποκρύπτεται μια αλήθεια προαπαιτείται μια σημαντική ηθική απόφαση. Τρίτον, η απόφαση για απόκρυψη της αλήθειας δεν πρέπει ποτέ να βασίζεται σε προσωπικές ανάγκες, όπως η ανάγκη για εξουσία ή η ανάγκη να είναι κανείς αρεστός, ή η ανάγκη να προστατεύσει τον «χάρτη» του από την έρευνα. Τέταρτο, και αντίστροφα, η απόφαση για απόκρυψη της αλήθειας πρέπει πάντα να βασίζεται εξ ολοκλήρου στις ανάγκες του προσώπου ή των ανθρώπων από τους οποίους αποκρύπτεται η αλήθεια. Πέμπτο, η εκτίμηση των αναγκών ενός άλλου είναι μια πράξη ευθύνης τόσο πολυσύνθετη ώστε δεν μπορεί να διεξαχθεί σωστά παρά μόνον όταν αυτός που τη διεξάγει διέπεται από γνήσια αγάπη για τον άλλο. 

🪶Οταν έχεις ανάγκη ένα άλλο άτομο για να επιβιώσεις, είσαι ένα παράσιτο αυτού του ατόμου. Δεν υπάρχει εκλογή, δεν υπάρχει ελευθερία στις σχέσεις σου. Είναι ζήτημα ανάγκης, όχι αγάπης. Η αγάπη είναι ελεύθερη εκλογή. Δύο άνθρωποι αγαπούν ο ένας τον άλλο μόνο όταν είναι ικανοί να ζουν ο ένας χωρίς τον άλλο αλλά διαλέγουν να ζήσουν ο ένας με τον άλλο». 

 

🪶Άτομα με αυτή τη διαταραχή, παθητικά εξαρτώμενα άτομα είναι τόσο απασχολημένα με την αναζήτηση της αγάπης, ώστε δεν τους έχει μείνει καθόλου ενέργεια να αγαπήσουν. Μοιάζουν με πεινασμένους ανθρώπους που ψαχουλεύουν οπουδήποτε για να βρουν κάτι να φάνε και που δεν έχουν κανένα δικό τους φαγώσιμο για να δώσουν στους άλλους. Είναι σαν να έχουν μέσα τους ένα κενό, ένα απύθμενο πηγάδι που ζητάει απεγνωσμένα να το γεμίσουν αλλά που κανείς δεν μπορεί ποτέ να το γεμίσει τελείως. Ποτέ δε νιώθουν να είναι «ολοκληρωμένοι» ή ποτέ δεν έχουν την αίσθηση της πληρότητας. Αισθάνονται πάντα πως «κάτι λείπει από τον εαυτό τους». Ανέχονται ελάχιστα τη μοναξιά. Επειδή τους λείπει η αρτιότητα, δεν έχουν πραγματική αίσθηση της ταυτότητάς τους, και αυτοπροσδιορίζονται αποκλειστικά με βάση τις σχέσεις τους.

by SearchingTheMeaningOfLife

#Bookaddiction #Bookadict #Bookhoarder #Bookillustration #Bookishlove #Bookishquotes #Bookishsanctuary #Booklover #Bookmania #Booksandcoffee #Bookshelf #Booksofinsta #Bookstagramer #Bookstagramfeatures #Booktoday #Booktube #Lovequotes #MotivationalQuotes #Quotes #Quotes #Quotesilove #Quotesoflife #Thewriterswarmth #Wordpressblogger #book #books #excerpts #σκέψεις #Αξιοσημείωτα #αποσπάσματα #αποφθέγματα #γνωμικά #λόγια #maxims #reading

🪶Χαλάρωση σημαίνει να είσαι αυτό που πραγματικά είσαι στο βάθος του εαυτού σου. Αντίθετα, αναζητώντας την, την κάνεις σκοπό. | ALEXANDRE JOLLIEN

[Εκάτη | Αρχαία Πέλλα | 2026]

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του ALEXANDRE JOLLIEN «Εγκατάλειψη, Αφήνομαι στη ζωή»

 

🪶Ο προφορικός λόγος επιτρέπει την ένωσή μας με τη ζωή και την εγκατάλειψή μας στην ύπαρξη. 

 

🪶Έγινε από τότε ο σκοπός της ζωής μου. Η κατάκτηση της άνευ όρων χαράς. Μια φράση του Σπινόζα χαρακτηρίζει το ζητούμενο της ύπαρξής μου: «Να προσπαθεί [κανείς] να ενεργεί καλά, όπως λένε, και να χαίρεται».

 

🪶Αυτό που μου αρέσει περισσότερο στους Έλληνες είναι η έννοια του progrediens. Οι φιλόσοφοι χαρακτηρίζονταν προοδευτικοί, άτομα που όδευαν σταδιακά προς τη σοφία. Όμως, κατά τη γνώμη μου, η σοφία βρίσκεται ήδη εκεί, στο βάθος του εαυτού μας. Υπάρχει πριν από μένα στο βάθος της καρδιάς μου. 

 

🪶Καταλαβαίνω ότι δεν πρέπει πια να μάχομαι ενάντια στην ύπαρξη, ούτε να θέλω να γίνω κάποιος άλλος. Απλά να υπάρχω, χωρίς πικρία ή μιζέρια, και να είμαι δυναμικά ενεργός. 

 

🪶Γιατί, τελικά, η εγκατάλειψη δεν είναι κάτι ανέφικτο. Κοιτάζω τα τρία μου παιδιά και βλέπω πως αυτά είναι η εγκατάλειψη, πως είναι αφημένα στη ζωή. Όταν είναι χαρούμενα, είναι χαρούμενα˙ όταν λυπούνται, λυπούνται όταν παίζουν, παίζουν. Ένας δάσκαλος του ζεν, ο Γιουνμέν, έλεγε: «Όταν κάθεσαι, να κάθεσαι όταν είσαι όρθιος, να είσαι όρθιος όταν περπατάς, να περπατάς. Και κυρίως μην αμφιταλαντεύεσαι».

 

🪶Εμένα όμως με βοήθησε πραγματικά. Με βοήθησε, για την ακρίβεια, να αποδεχθώ ή καλύτερα να καλοδεχθώ την αναπηρία μου – διότι δεν υπάρχει κάτι να αποδεχθώ. Η αποδοχή προϋποθέτει ένα Εγώ που αποδέχεται. Όμως το Εγώ δεν έχει καμία σχέση με αυτή την ιστορία. Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι το Εγώ είναι προγραμματισμένο να αρνείται. Μάλλον λοιπόν «αφήνεσαι να υπάρχεις». Η αποδοχή είναι επιπλέον δουλειά για το Εγώ. «Πρέπει να αποδεχτείς» –

 

🪶Δεν αντιλήφθηκα την καινοτομία αυτής της φράσης πριν την εφαρμόσω σε ό,τι πιο αγαπητό έχω στη ζωή μου. «Η γυναίκα μου δεν είναι η γυναίκα μου, γι’ αυτό την ονομάζω γυναίκα μου.» Η γυναίκα μου δεν είναι στην πραγματικότητα αυτό που νομίζω ότι είναι. Αν πω: «Η γυναίκα μου είναι το τάδε», την περιορίζω, την εγκλωβίζω μέσα σε ετικέτες, τη σκοτώνω κατά κάποιον τρόπο. «Η γυναίκα μου δεν είναι η γυναίκα μου, γι’ αυτό την ονομάζω γυναίκα μου»:

Μόνο από τη στιγμή που γνωρίζω ότι οι ετικέτες εγκλωβίζουν τα πράγματα και τους ανθρώπους και ότι αυτό τους σκοτώνει, μπορώ να τις χρησιμοποιώ. Μόνο όταν ξέρω ότι οι λέξεις δεν είναι παρά ετικέτες μπορω να αποκαλεσω «γάτα» μια γάτα.

 

🪶Ο Γκαίτε δίνει μια ωραία, οικεία εικόνα: «Πετάμε ένα βότσαλο στη λίμνη κι αυτό αναπηδώντας σχηματίζει στην επιφάνεια του νερού κύκλους, όλο και πιο μεγάλους, που τελικά αγκαλιάζουν ολόκληρη τη λίμνη». Εμπνεόμενοι από την εικόνα αυτή, γιατί να μην διευρύνουμε τη φιλία στο καλό, που ήδη τρέφουμε για τους συγγενείς και τους φίλους, ώστε να συμπεριλάβει όλη την ανθρωπότητα; 

 

🪶Αγάπη άνευ όρων δεν σημαίνει απόλυτη ανοχή. Είναι η εξ ολοκλήρου καλή προαίρεση προς αυτόν που βρίσκεται εδώ και τώρα. Λίγο μας ενδιαφέρει το παρελθόν.

 

🪶«Προσπάθησε σήμερα, σ’ αυτόν το σταθμό, να φροντίσεις το σώμα σου όπως θα φρόντιζες τον γιο σου». Κλείνοντας το τηλέφωνο άρχισα κυριολεκτικά να χορεύω μες στο σταθμό. Κατάλαβα ξαφνικά ότι το σώμα μου ήταν σαν ένα παιδί που έπρεπε να το προστατεύσω, να το αγαπήσω. Μέχρι τότε, είχα την τάση να το φέρνω στα άκρα, να προσπαθώ να αντλήσω από αυτό κάθε δυνατή ευχαρίστηση, χωρίς όμως να το ξεκουράζω ποτέ, χωρίς να εκτιμώ αυτό που καθημερινά μου προσφέρει.

 

🪶«Να κρίνεις την πραγματικότητα σημαίνει να θέλεις να γίνεις Θεός, και η θέση είναι κατειλημμένη». 

 

🪶Αυτήν τη φράση – λιγότερα αγαθά, περισσότερες σχέσεις την εξέλαβα ως πρόκληση για να θέτω προτεραιότητες, για να απελευθερώνομαι καθημερινά από καθετί υπερβολικό.

 

🪶«Είναι απλό.» Είτε αλλάζω μέρος είτε επωφελούμαι της ευκαιρίας για να εφαρμόσω το «ναι». Όχι το «ναι» που είναι προϊόν του νου, αλλά το «ναι» που αγκαλιάζει ολόκληρη την ύπαρξη. «Είναι απλό.»

 

🪶Ο Σπινόζα κάνει μια διάκριση που μου είναι πολύ βοηθητική: Υπάρχουν επιθυμίες θεμιτές και επιθυμίες αθέμιτες. Θεμιτή είναι η επιθυμία που γεννιέται στα βάθη του εαυτού μας και δεν εισάγεται. Μου φαίνεται ότι με αυτή αξίζει ν’ ασχοληθούμε.

 

🪶Είναι δύσκολο να μένεις γυμνός απέναντι στη ζωή. Το μυαλό μας προσπαθεί, από το πρωί ως το βράδυ, να περιπλέκει τα πράγματα, να προβαίνει σε συγκρίσεις, να αναμένει καταστάσεις που δεν θα συμβούν ποτέ, να λυπάται για ένα παρελθόν που πέρασε ανεπιστρεπτί. Απλή ζωή σημαίνει να εγκαταλείπεις τον εαυτό σου πλήρως. Όχι να θέλεις να εξαφανίσεις τις λύπες σου. Αν οι λύπες υπάρχουν, κανένα πρόβλημα, έχουν τη δική τους θέση.

 

🪶Η αναπηρία δεν είναι πρόβλημα. Γίνεται πρόβλημα όταν αρχίζω να σκέφτομαι, να συγκρίνω, να λυπάμαι, να επιθυμώ. Μακάρι να ακούσω τον γιο μου και να επιστρέψω στην απλότητα. Να είμαι απλά εκεί. 

 

🪶Το γέλιο είναι εργαλείο ελευθερίας. Κρίμα που ο κόσμος του πνεύματος και της φιλοσοφίας δυσπιστεί απέναντί του. 

 

🪶«Μπορώ να γελώ με τα πάντα αλλά όχι και να κοροϊδεύω τον άλλον». Το γέλιο δεν στρέφεται ποτέ εναντίον κάποιου. Υπηρετεί τη ζωή. Είναι ένα σημάδι ότι η ζωή κερδίζει έδαφος.

 

🪶Είναι επίσης δραματικό να θεωρώ τον άλλον αντίπαλο, εχθρό, μη εγώ. Αντίθετα, συναντώ τον άλλον σημαίνει ότι εξαλείφω τη διάκριση μεταξύ εγώ και μη εγώ, βάζω τέλος στην αναμέτρησή τους. Πείθομαι όλο και περισσότερο ότι η συνάντησή μου με τον άλλον σημαίνει απογύμνωση. Από τη μέρα που ο αδερφός Μπενουά μού είπε: «Μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, δεν μπορείς όμως να με κάνεις να μην σ’ αγαπώ», προσπαθώ να βλέπω με τον ίδιο τρόπο όσους συναντώ.

 

🪶Όταν προτίθεμαι να ελέγξω τη ζωή ή να της αλλάξω κάτι, απομακρύνομαι από τη ζωή. Μου αρέσει που η λέξη ταπεινότητα («humilité») περιέχει τη ρίζα humus, χώμα, που παραπέμπει και στη λέξη χιούμορ. Το χιούμορ μπορεί εύκολα όταν επιτέλους πάψει να ταυτίζεται με την κοροϊδία του άλλου- να μας φέρει σε επαφή με το χώμα, από το οποίο είμαστε πραγματικά φτιαγμένοι.  (Στο Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Γ. Μπαμπινιώτης) η λέξη «χιούμορ» ετυμολογείται από το λατ. (h)umor-oris «υγρό, υγρότητα». Το h. οφείλεται σε παρετυμολογία σύνδεσης προς τη λέξη humus «χώμα». Η δημοφιλής αυτή συσχέτιση δεν έχει ετυμολογική βάση.)

 

🪶Ο Άγγελος Σιλέσιος έλεγε: «Το ρόδο είναι χωρίς γιατί, ανθίζει επειδή ανθίζει / στον εαυτό του δεν δίνει προσοχή, δεν ρωτάει αν κάποιος το κοιτάει». Στο «γιατί ζω;» η απάντηση είναι συχνά «για τους άλλους». Τελικά δεν είμαστε τίποτα. Είναι βέβαιο ότι σε λίγα χρόνια θα «τα τινάξουμε». Τι θα μείνει από μας; Τίποτα ή κάτι ασήμαντο. Ορίστε ένας λόγος για να γευτούμε τη δωρεά. Δεν υπάρχει νόημα στην ύπαρξη. Δεν υπάρχει κανένα νόημα που θα μπορούσε να ανακαλυφθεί εκ των υστέρων, ώστε να πούμε: «Η ζωή μου είχε κάποιο νόημα». Ανώφελο να ψάχνουμε την αιτία της ύπαρξής μας.

 

🪶Διότι ένα πράγμα είναι βέβαιο: η ζωή μάς τα παίρνει όλα, καλύτερα λοιπόν να της τα δώσουμε όλα. Καλύτερα να της τα προσφέρουμε όλα. Καλύτερα να θεωρούμε τεράστιο δώρο, και όχι οφειλή, την υγεία των παιδιών μας, τη δική μας υγεία, τους φίλους μας. Τελικά, ευγνωμοσύνη είναι να επαναπροσδιορίζουμε με μια νέα αίσθηση ελευθερίας ό,τι μας δίνει η ζωή και να επωφελούμαστε όσο μπορούμε περισσότερο, χωρίς να γραπωνόμαστε και να γαντζωνόμαστε από αυτό. 

 

🪶Δεν πρέπει απαραίτητα να τακτοποιήσουμε όλους τους λογαριασμούς μας με τη ζωή για να είμαστε ευτυχισμένοι. Εδώ και τώρα, με τα χίλια τραύματά μου, είμαι χαρούμενος. Αυτό να θυμόμαστε στο επόμενο στύψιμο (χίλιες τριακόσιες στροφές το λεπτό!) και να τολμήσουμε να είμαστε υπομονετικοί. Να τολμήσουμε να μην παλέψουμε. Ίσως εδώ έγκειται το αποκορύφωμα του θάρρους. Όπως και ο Επίκτητος, ας διακρίνουμε τι εξαρτάται από μας και τι δεν εξαρτάται.

 

🪶Όσο αγαπώ την τέλεια, άμεμπτη εικόνα των παιδιών μου, δεν τα αγαπώ γι’ αυτό που είναι. 

 

🪶Νομίζω ότι η αποφασιστικότητα είναι ο συνδυασμός εγκατάλειψης και απέραντης εμπιστοσύνης στη ζωή. Τι να κάνω να προστατευτώ από τη ζωή; Απολύτως τίποτα. Κι όμως κάθε μέρα προσπαθώ να δημιουργήσω ασπίδες και προπετάσματα για να προστατευτώ από την τραγικότητα της ύπαρξης. Η τραγική διάσταση της ύπαρξης αποτελεί μέρος της ζωής. Όταν το κατανοήσουμε αυτό από τα βάθη τού είναι μας θα ενδώσουμε άφοβα σε αυτή την τραγικότητα. Αν και σιγά σιγά. Χρειάζεται πολλή αποφασιστικότητα για να το καταφέρουμε. Ο Αμιέλ έλεγε: «Χίλια βήματα μπροστά, εννιακόσια ενενήντα εννέα βήματα πίσω. Αυτό είναι η πρόοδος».

 

🪶Δεν κάνεις κάτι, δρας. Κάνω σημαίνει κατασκευάζω καινούρια πράγματα. Δρω σημαίνει πατάω γερά στη γη και προχωρώ χωρίς να θέλω να κατασκευάσω κάτι καινούριο με οποιοδήποτε κόστος. Όταν πηγαίνω στον γιατρό, μου αρέσει να τον ρωτάω στο τέλος της επίσκεψης: «Τι μπορώ να κάνω εδώ και τώρα για να βελτιωθώ;».

 

🪶Χαλάρωση σημαίνει να είσαι αυτό που πραγματικά είσαι στο βάθος του εαυτού σου. Αντίθετα, αναζητώντας την, την κάνεις σκοπό. 

 

by SearchingTheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

#Bookadict #Bookhoarder #Bookillustration #Bookishlove #Bookishquotes #Bookishsanctuary #Booklover #Bookmania #Booksandcoffee #Bookshelf #Booksofinsta #Bookstagramer #Bookstagramfeatures #Booktoday #Booktube #Lovequotes #MotivationalQuotes #Quotes #Quotes #Quotesilove #Quotesoflife #Thewriterswarmth #Wordpressblogger #book #books #excerpts #σκέψεις #Αξιοσημείωτα #αποσπάσματα #αποφθέγματα #γνωμικά #λόγια #maxims #reading

🔼 Ο άνθρωπος δεν είναι τίποτε άλλο από την ακολουθία των πράξεων του. | Γκιγέρμο Μαρτίνεζ

[Lake Kerkini 2021]

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Η ακολουθία της Οξφόρδης» του Γκιγέρμο Μαρτίνεζ

🔼 Δεν πιστεύω οτι το μίσος μπορεί να παράγει τέτοιου είδους δονήσεις. Απ’ αυτή την άποψη, η μουσική είναι εξίσου αφηρημένη με τα μαθηματικά: δεν μπορεί να διακρίνει ηθικές κατηγορίες.

🔼 Τα μοντέλα που ακολουθούνται είναι πολύ χοντροκομμένα, το χαρακτηριστικό τους είναι η μονοτονία και η επανάληψη, και στη συντριπτική τους πλειονότητα εδράζονται σε κάποια τραυματική εμπειρία ή σε κάποια εμμονή από την παιδική ηλικία. Δηλαδή, είναι μάλλον περιπτώσεις κατάλληλες για ψυχιατρική ανάλυση παρά πραγματικά λογικά αινίγματα. Το συμπέρασμα του κεφαλαίου ήταν ότι ο φόνος που έχει εγκεφαλικά κίνητρα, για λόγους καθαρής ματαιοδοξίας της λογικής, για παράδειγμα το είδος του φόνου που διαπράττει ο Ρασκόλνικοφ ή η λογοτεχνική παραλλαγή του Τόμας ντε Κουίνσι, δεν φαίνεται να ανήκει στον πραγματικό κόσμο. Ή ίσως, προσέθετα αστειευόμενος, οι συγγραφείς να ήταν τόσο έξυπνοι, που ακόμα δεν τους έχουμε ανακαλύψει.

🔼 Νομίζω πως αυτό που με τράβηξε ήταν το είδος της αλήθειας που εμπερικλείουν τα θεωρήματα: είναι αιώνια, αθάνατη, αυτάρκης και ταυτόχρονα απόλυτα δημοκρατική.

🔼 Το χαρακτηριστικό της συμπεριφοράς του ψυχοπαθούς είναι η απουσία τύψεων και μία οργισμένη ενίσχυση της βαναυσότητας, που έχει να κάνει με το στοιχείο της νοσταλγίας: την αναζήτηση μιας πράξης που θα καταφέρει να τον συγκινήσει.

🔼 Το ίδιο κάνω και με τους φοιτητές μου: προσπαθώ να μην τους προλαβαίνω με τους δικούς μου συλλογισμούς αυτό που έχει μεγαλύτερη αξία στη σκέψη ενός μαθηματικού είναι η μοναχική στιγμή της πρώτης έμπνευσης.

🔼 [«Σουνιάτα» μου είπε, αγγίζοντας απαλά το κεφάλι του φιδιού: «το τίποτα και το όλον. Το τίποτα καθενός πράγματος ξεχωριστά, το όλον που μας περιβάλλει. Δύσκολη, πολύ δύσκολη έννοια. Η απόλυτη πραγματικότητα υπεράνω όλων των αρνήσεων. Η αιωνιότητα, αυτό που δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος… η μετενσάρκωση.»]

🔼 Η εξυπνάδα ήταν η μέγιστη αξία και πίστευαν ότι οι καθυστερημένοι ήταν οι μετεμψυχώσεις των ανθρώπων που είχαν κάνει στις προηγούμενες ζωές τους τα μεγαλύτερα λάθη. Περίμεναν μέχρι να γίνουν δεκατεσσάρων χρονών, την κρίσιμη ηλικία θνησιμότητας του συνδρόμου Ντάουν, και αυτούς που επιζούσαν τους χρησιμοποιούσαν ως πειραματόζωα για τα ιατρικά τους πειράματα. Ήταν οι πρώτοι που επιχείρησαν να κάνουν μεταμοσχεύσεις οργάνων… ο ίδιος ο Πυθαγόρας είχε ένα χρυσό μόσχευμα στο μηρό.

🔼 [ Ο άνθρωπος δεν είναι τίποτε άλλο από την ακολουθία των πράξεων του.]

🔼Θυμήθηκα κοιτάζοντάς τες κάτι που είχα ακούσει να αναφέρει κάποτε ως απλό αξίωμα ένας ρεαλιστής ζωγράφος: μία φωτογραφία μπορεί να συλλάβει μικρότερο μέρος της πραγματικότητας απ’ ότι ένας πίνακας.

🔼 Εμάς τους μάγους, όπως θα ξέρετε, μας έχουν κυνηγήσει άγρια σε διάφορες εποχές, από την εποχή εκείνης της πρώτης φωτιάς που εξόντωσε τους παλαιότερους προγόνους μας, τους πυθαγόρειους μάγους. Ναι, τα μαθηματικά και η μαγεία έχουν κοινή ρίζα και φύλαγαν για πολύ καιρό το ίδιο μυστικό. Απ’ όλες τις διώξεις ίσως η πιο απάνθρωπη να ήταν εκείνη που ξεκίνησε μετά τη διαμάχη ανάμεσα στον Πέτρο και στο Σίμωνα το Μάγο, όταν η μαγεία απαγορεύτηκε επίσημα από τους χριστιανούς.

🔼 Ναι, το πιο μακροχρόνιο και το πιο επιδέξιο κόλπο ήταν το να πείσουν όλο τον κόσμο ότι η μαγεία δεν υπάρχει.

🔼[ Η αλήθεια, έγραψε με σχεδόν μαθηματικούς όρους, είναι μία και μοναδική: κάθε μέρος της αλήθειας μπορεί να ανατραπεί.]

🔼 Οι πυθαγόρειοι πίστευαν ότι οι αριθμητικές ιδιότητες και σχέσεις αποτελούσαν τη μυστική υπογραφή μιας θεότητας που δεν έπρεπε να διαρρεύσει έξω από τη σέκτα.

🔼 Η επανάληψη γέννα την επιθυμία, πράγματι, και η επιθυμία γεννά εμμονές.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

#book #books #excerpts #σκέψεις #Αξιοσημείωτα #αποσπάσματα #αποφθέγματα #γνωμικά #λόγια #maxims #sayings #writer #writing #YparxeiAgapi

Είν’ αδυναμία να υποφέρεις όταν μπορείς να το αποφύγεις και να κάνεις κάτι καλύτερο | Ιζιντόρ Ντυκάς

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ποιήματα Ι, ΙΙ» του Ιζιντόρ Ντυκάς

☘️ Αντικαθιστώ τη μελαγχολία με το θάρρος, την αμφιβολία με τη βεβαιότητα, την απελπισία με την ελπίδα, την κακία με το καλό, τα παράπονα με το καθήκον, το σκεπτικισμό με την πίστη, τις σοφιστίες με την ψυχρότητα της ηρεμίας και την αλαζονεία με την ταπεινοφροσύνη.

☘ Η ποίηση δεν είναι θύελλα μήτε κυκλώνας. Είναι ένα μεγαλόπρεπο και γόνιμο ποτάμι.

☘ Το πνεύμα σας διαρκώς ξεσηκώνεται και πιάνεται στη μακάβρια παγίδα που έστησαν κακότεχνα ο εγωισμός και η φιλαυτία. ☘ Είν’ αδυναμία να υποφέρεις όταν μπορείς να το αποφύγεις και να κάνεις κάτι καλύτερο.

☘ Η μελαγχολία και η θλίψη είναι κιόλας αρχή της αμφιβολίας’ η αμφιβολία είναι η αρχή της απελπισίας’ η απελπισία είναι η ωμή αρχή των διάφορων βαθμών της μοχθηρότητας.

☘ Η κριτική πρέπει να στοχεύει τη μορφή, πότε το περιεχόμενο των ιδεών σας, των φράσεών σας. Πάρτε τα μέτρα σας! Τα συναισθήματα είναι η ατελέστερη μορφή στοχασμού από όσες μπορεί να φανταστεί κανείς. Όλο το νερό της θάλασσας δεν θα ‘φτανε για να ξεπλύνει μία κηλίδα διανοητικού αίματος.

☘ Δε δέχομαι το κακό. Ο άνθρωπος είναι τέλειος. Η ψυχή δεν ξεπέφτει. Η πρόοδος είναι πραγματικότητα. Το καλό είναι ακατανίκητο. Οι αντίχριστοι, οι κατήγοροι άγγελοι, οι αιώνιες τιμωρίες, οι θρησκείες είναι γεννήματα της αμφιβολίας.

☘ Οι άνθρωποι που δεν μονομαχούν θαρρούν πως εκείνοι που μονομαχούν μέχρι θανάτου είναι θαρραλέοι.
☘ Η λογική και το συναίσθημα συμβουλεύουν το ένα το άλλο αλληλοβοηθιούνται. Όποιος δεν γνωρίζει παρά το ένα από τα δύο και αρνιέται το άλλο, στερεί τον εαυτό του από όλες τις μορφές βοήθειας που μας δόθηκαν για να μας οδηγούν.

☘ Οι περισσότεροι άνθρωποι αγαπούν τη δικαιοσύνη γιατί έχουν το θάρρος να υποφέρουν την αδικία.

☘ Ήμουν νέος και είχα βαθιές αγάπες και η καρδιά μου ξεχείλιζε από ενθουσιασμό!
Και ανακατεύτηκα με τον κόσμο συναναστράφηκα τους ομοίους μου, λέγοντας δυνατά τη σκέψη μου!
Και με κοιτούσαν παραξενεμένοι, χωρίς να καταλαβαίνουν.
Και αποτραβήχτηκα από αυτούς, και μου είπαν: Ξιπασμενε!
Και κάπου κάπου μες στη μοναξιά μου, οι μαζεμένες αγάπες μου, οι ενθουσιασμοί μου, ελευθερώνονταν σαν ωδές, σαν λόγοι’
κι οι σύντροφοί μου γελούσαν και με έδειχναν με το δάχτυλο σαν να & μουν τρελός.
Λοιπόν υπόφερα, αμφέβαλα, καταράστηκα και κανείς δεν πίστεψε πως είμαι ειλικρινής.
Αυτή η καρδιά που κάποτε έσφυζε από δύναμη και αγάπη, είναι σαν να ‘χει γίνει σκόνη.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

#book #books #excerpts #σκέψεις #Αξιοσημείωτα #αποσπάσματα #αποφθέγματα #γνωμικά #λόγια #maxims #sayings #writer #writing #YparxeiAgapi

Όσο περισσότερο μας συλλαμβάνει ο κόσμος, τόσο πιο δύσκολο μας είναι να τον συλλάβουμε. |των Edgar Morin & Sami Nair

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Μια Πολιτική Πολιτισμού» των Edgar Morin & Sami Nair

– Ο δρόμος δεν είναι χαραγμένος, μπορούμε να τον χαράξουμε μόνο περπατώντας. Ο ορίζοντας δεν φαίνεται ακόμη. Απλώς κατακτήσαμε μια ανεκτίμητη γνώση που μας απελευθερώνει από τόσες αυταπάτες: Η περιπέτεια είναι άγνωστη. Σήμερα, το απίθανο, η κρίση, η καταστροφή, η σωτηρία βαδίζουν μαζί πιασμένες από το χέρι.

– Ο Μαγιακόφσκι έγραφε στο τελευταίο μήνυμά του: «Η βάρκα του έρωτα συντρίφτηκε στο βράχο της ζωής». Η βάρκα της ζωής θα συντριβεί πρόωρα στο βράχο του θανάτου; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει σήμερα σε αυτά τα ερωτήματα, εκτός και αν εμπνέεται από υπεράνθρωπη γνώση…

– Όσο περισσότερο μας συλλαμβάνει ο κόσμος, τόσο πιο δύσκολο μας είναι να τον συλλάβουμε.

– Ο φιλόσοφος πρέπει, λοιπόν, να προσπαθεί να ελέγξει το πραγματικό νόημα… το σύνολο των άπειρων οριζόντων του. Καμιά επιμέρους γνώση, καμιά ιδιαίτερη αλήθεια δεν πρέπει να απολυτοποιείται και να απομονώνεται. Έντμουντ Χούσερλ

– Ο στόχος της πολιτικής πολιτισμού είναι η ποιότητα της ζωής, που εκδήλωσή της είναι η καλοζωία και όχι μόνο η ευημερία, η οποία, περιοριζόμενη στις υλικές συνθήκες, παράγει την κακοζωία.

– Σε μια δημοκρατική κοινωνία, η συνδικαλιστική και η πολιτική δράση μπορούν να μετριάζουν την κυριαρχία του καπιταλισμού. Σε μια αυταρχική ή ολοκληρωτική κοινωνία, ο καπιταλισμός μπορεί να ελέγχεται περισσότερο παρά να ελέγχει.

– Η ευημερία φέρνει επίσης κακοζωία. Η τεχνική και οικονομική ανάπτυξη φέρνουν επίσης την υπανάπτυξη της ηθικής και των συναισθημάτων. Όλες οι έννοιες που ήταν άλλοτε φάροι – η πρόοδος, η επιστήμη, η τεχνική, ο σοσιαλισμός- έγιναν προβληματικές.

– Όπως είπε ο σοφός Hadj Garm’ Orin: «Αναβάλλοντας το ουσιαστικό στο όνομα του επείγοντος, καταλήγουμε να ξεχνούμε πόσο επείγον είναι το ουσιαστικό».

– …μόνο η μεταρρύθμιση της σκέψης θα επιτρέψει να εισαχθούν η πολύπλοκη σκέψη και η πλανητική συνείδηση τόσο στις ελίτ όσο και στους πολίτες. Μονάχα μια τέτοια μεταρρύθμιση θα επέτρεπε την κυριαρχία πάνω στις ανταγωνιστικές σχέσεις ανάμεσα στο τοπικό και το παγκόσμιο, μέσα από μια σκέψη που τα συλλαμβάνει συνολικά.

– Τα πνεύματα που είναι ανίκανα να αντιληφθούν την ενότητα του πολλαπλού και την πολλαπλότητα του ενός, δεν μπορούν παρά να προωθούν την ενότητα η οποία ομογενοποιεί ή τις πολλαπλότητες οι οποίες κλείνονται στον εαυτό τους. Ωστόσο, η πολύπλοκη διπλή επιταγή απαιτεί από εμάς να διαφυλάξουμε την ποικιλία των πολιτισμών και να αναπτύξουμε την πολιτισμική ενότητα της ανθρωπότητας.

– Η θεμελιακή σχέση μεταξύ του ατόμου και της κοινωνίας του, του ατόμου και της οικογένειάς του, του ατόμου του εαυτού του γνωρίζει κρίση.

– Η κρίση της προόδου και του μέλλοντος, οι αβεβαιότητες του αύριο τείνουν να περιορίσουν τη ζωή σε μια γεμάτη άγχος ξωή χωρίς ποοοπτική. Το παρόν δεν τροφοδοτείται από το μέλλον. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι είναι αναγκαίο να ανατρέξουμε ξανά στις πηγές, στις ρίζες.

– Η αλληλεγγύη, η συμβίωση, η επιστροφή στις πηγές, αυτές οι τρεις επιταγές μπορουν πλέον να βρουν εδαφική και οικονομική έκφραση. Εδαφικά, το ζήτημα είναι να αντισταθούμε στην απανθρωποποίηση των πόλεων και της υπαίθρου. Οικονομικά, η οικολογία έγινε ήδη ζωτική και αποδοτική.

– Αλληλεγγύη, υπευθυνότητα, ηθικοποίηση αλληλεξαρτώνται. Ο αλτρουισμός της αλληλεγγύης και το αίσθημα της υπευθυνότητας είναι η καρδιά της ηθικής συμπεριφοράς.

– Πρέπει να συνενώσουμε και όχι να διαχωρίσουμε, να καταστήσουμε συμπληρωματικές και όχι ανταγωνιστικές τη διαφύλαξη του εθνικού πατριωτισμού, την ενίσχυση του επαρχιωτισμού, την πραγματοποίηση μιας ευρωπαϊκής κοινότητας πεπρωμένων, το ρίζωμα στην πατρίδα-γη.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

#book #books #excerpts #σκέψεις #Αξιοσημείωτα #αποσπάσματα #αποφθέγματα #γνωμικά #λόγια #maxims #sayings #writer #writing #YparxeiAgapi