Είν’ αδυναμία να υποφέρεις όταν μπορείς να το αποφύγεις και να κάνεις κάτι καλύτερο | Ιζιντόρ Ντυκάς

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ποιήματα Ι, ΙΙ» του Ιζιντόρ Ντυκάς

☘️ Αντικαθιστώ τη μελαγχολία με το θάρρος, την αμφιβολία με τη βεβαιότητα, την απελπισία με την ελπίδα, την κακία με το καλό, τα παράπονα με το καθήκον, το σκεπτικισμό με την πίστη, τις σοφιστίες με την ψυχρότητα της ηρεμίας και την αλαζονεία με την ταπεινοφροσύνη.

☘ Η ποίηση δεν είναι θύελλα μήτε κυκλώνας. Είναι ένα μεγαλόπρεπο και γόνιμο ποτάμι.

☘ Το πνεύμα σας διαρκώς ξεσηκώνεται και πιάνεται στη μακάβρια παγίδα που έστησαν κακότεχνα ο εγωισμός και η φιλαυτία. ☘ Είν’ αδυναμία να υποφέρεις όταν μπορείς να το αποφύγεις και να κάνεις κάτι καλύτερο.

☘ Η μελαγχολία και η θλίψη είναι κιόλας αρχή της αμφιβολίας’ η αμφιβολία είναι η αρχή της απελπισίας’ η απελπισία είναι η ωμή αρχή των διάφορων βαθμών της μοχθηρότητας.

☘ Η κριτική πρέπει να στοχεύει τη μορφή, πότε το περιεχόμενο των ιδεών σας, των φράσεών σας. Πάρτε τα μέτρα σας! Τα συναισθήματα είναι η ατελέστερη μορφή στοχασμού από όσες μπορεί να φανταστεί κανείς. Όλο το νερό της θάλασσας δεν θα ‘φτανε για να ξεπλύνει μία κηλίδα διανοητικού αίματος.

☘ Δε δέχομαι το κακό. Ο άνθρωπος είναι τέλειος. Η ψυχή δεν ξεπέφτει. Η πρόοδος είναι πραγματικότητα. Το καλό είναι ακατανίκητο. Οι αντίχριστοι, οι κατήγοροι άγγελοι, οι αιώνιες τιμωρίες, οι θρησκείες είναι γεννήματα της αμφιβολίας.

☘ Οι άνθρωποι που δεν μονομαχούν θαρρούν πως εκείνοι που μονομαχούν μέχρι θανάτου είναι θαρραλέοι.
☘ Η λογική και το συναίσθημα συμβουλεύουν το ένα το άλλο αλληλοβοηθιούνται. Όποιος δεν γνωρίζει παρά το ένα από τα δύο και αρνιέται το άλλο, στερεί τον εαυτό του από όλες τις μορφές βοήθειας που μας δόθηκαν για να μας οδηγούν.

☘ Οι περισσότεροι άνθρωποι αγαπούν τη δικαιοσύνη γιατί έχουν το θάρρος να υποφέρουν την αδικία.

☘ Ήμουν νέος και είχα βαθιές αγάπες και η καρδιά μου ξεχείλιζε από ενθουσιασμό!
Και ανακατεύτηκα με τον κόσμο συναναστράφηκα τους ομοίους μου, λέγοντας δυνατά τη σκέψη μου!
Και με κοιτούσαν παραξενεμένοι, χωρίς να καταλαβαίνουν.
Και αποτραβήχτηκα από αυτούς, και μου είπαν: Ξιπασμενε!
Και κάπου κάπου μες στη μοναξιά μου, οι μαζεμένες αγάπες μου, οι ενθουσιασμοί μου, ελευθερώνονταν σαν ωδές, σαν λόγοι’
κι οι σύντροφοί μου γελούσαν και με έδειχναν με το δάχτυλο σαν να & μουν τρελός.
Λοιπόν υπόφερα, αμφέβαλα, καταράστηκα και κανείς δεν πίστεψε πως είμαι ειλικρινής.
Αυτή η καρδιά που κάποτε έσφυζε από δύναμη και αγάπη, είναι σαν να ‘χει γίνει σκόνη.

by SearchingΤheMeaningOfLife

Βαθμολογία:

#book #books #excerpts #σκέψεις #Αξιοσημείωτα #αποσπάσματα #αποφθέγματα #γνωμικά #λόγια #maxims #sayings #writer #writing #YparxeiAgapi