O digitalizacji zbiorów kultury mówi się niewiele, bo to nie jest temat modny. Tymczasem w ramach skromnych budżetów różnych projektów kulturalnych utrwalane i udostępniane są materiały wysokiej jakości.
Poniżej opis z kanału Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie, które pokazuje różnicę (a raczej przepaść) technologiczną na przestrzeni zaledwie ~20 lat.
"Gdy na początku XXI w. technika transferu z filmowych materiałów analogowych do formy cyfrowej stała się bardziej dostępna, Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie rozpoczęło digitalizację archiwalnych zbiorów filmowych zarejestrowanych na taśmach światłoczułych. Tworzone wtedy kopie cyfrowe były zapisywane w najwyższej dostępnej jakości znanej z płyt DVD oferujących rozdzielczość 720 x 576 pikseli. Obecnie w ramach projektu „Postscriptum dźwiękowe. Nowe oblicze archiwalnych filmów” powtarzamy ten proces. Dlaczego? Celem jest uzyskanie możliwie najwyższej jakości i najlepszego cyfrowego odwzorowania oryginału. Dla taśm światłoczułych 16 mm, na których nasze filmy były nagrywane, maksymalnie możliwą do uzyskania rozdzielczością jest 2K, czyli 2040 x 1080 pikseli. Przedstawiamy tę różnicę jakościową na przykładzie fragmentu filmu Krzysztofa Chojnackiego i Piotra Szackiego z 1982 roku – „Wyrób fajek na Podhalu”".
🌐 https://www.youtube.com/watch?v=M_gwHs1OKww
#️⃣ #digitalizacja #kultura #etnografia #PanstwoweMuzeumEtnograficzne