Weinig jazzpianisten zijn zo invloedrijk geweest als de tachtigjarige Keith Jarrett. Zijn wereldberoemde live-plaat The Köln Concert uit 1975 is het bestverkochte soloalbum ooit in de jazzmuziek. Daarop is alles te horen wat Jarrett zo bijzonder maakt: de passie in zijn spel, de invloeden uit de gospel en klassieke muziek en de dynamische ritmes die hij met zijn linkerhand tevoorschijn tovert.
Helaas werd die befaamde linkerhand in 2018 het zwijgen opgelegd door twee beroertes: Jarrett raakte halfzijdig verlamd. Met zijn rechterhand kan hij na jaren revalideren weer spelen, maar Jarrett noemt zichzelf geen volwaardig pianist meer. Waarschijnlijk zal hij nooit meer optreden.
Toch leeft Jarretts muziek deze week in het Muziekgebouw aan ’t IJ en in TivoliVredenburg. De Amerikaanse band The Bad Plus, een van de grootste namen in de hedendaagse jazz, brengt daar een ode aan Jarrett. Saxofonist Branford Marsalis ging hen afgelopen jaar voor door Jarretts album Belonging integraal te coveren.

The Bad Plus en Branford Marsalis brengen een ode aan jazzpianist Keith Jarrett. ‘We spreken de muzikale taal van Jarrett maar vertellen ons eigen verhaal’
Nu de legendarische pianist Keith Jarrett zijn eigen muziek niet meer kan spelen, doen anderen dat – en niet de minsten: stersaxofonist Branford Marsalis en supergroep The Bad Plus leggen uit hoe Jarretts muziek hen inspireert.






