[18:19] Opnieuw brons voor Jacelyn Gruppen op NK halve marathon

Jacelyn Gruppen is op het Nederlands kampioenschap halve marathon naar de derde plek gerend. De atlete van de Groninger hardloopploeg Team 4 Mijl deed dit in 1 uur, 14 minuten en 26 seconden.

https://dvhn.nl/sport/Opnieuw-brons-voor-Jacelyn-Gruppen-op-NK-halve-marathon-45999152.html

#JacelynGruppen #Nederlands #derde #Team4Mijl #1uur #14 #26

[05:45] Hoe de makers van South Park een vervallen restaurant uit het slop trokken – met humor en heel veel geld

Een grotere tegenstelling met Noma of De Librije is haast ondenkbaar, maar mijn eerste memorabele restaurantervaring was in het Tilburgse all-you-can-eat-etablissement Etenstijd.
Zelden kwam het gezegde ‘als een kind in een snoepwinkel’ zo tot leven als daar: oneindige rijen met koud en warm buffet, een Febo-luik met snacks, een chocoladefontein en zelfs een ijssalon met uitbater. Als kind was het de eerste en laatste keer dat ik op een plek kwam waar je zonder gêne een frikandel kon dippen in slagroom, en winegums op je sushi kon plakken. Helaas had deze gastronomische blasfemie niet het eeuwige leven: in 2017 brandde Etenstijd af.
Meteen dacht ik aan die Brabantse bulkhal toen ik de documentaire ¡Casa Bonita Mi Amor! keek. Toegegeven: gasten in het Mexicaanse restaurant Casa Bonita, geopend in 1974 in de Amerikaanse staat Colorado, mochten niet onbeperkt opscheppen. Maar hun avondje uit was, nog veel meer dan Etenstijd, een ervaring: duikers die van watervallen sprongen, acteurs die tussen de tafels door een epische achtervolging tussen sheriff en schurk naspeelden, en een gigantisch speelcomplex van grotten, animatronics en poppentheater dat zich dwars door het gebouw vertakte.
Trey Parker en Matt Stone, bedenkers van de satirische animatieserie South Park, kwamen er als kleine kereltjes ook graag over de vloer. Dus toen Casa Bonita in 2021 failliet ging, als gevolg van de coronapandemie en teruglopende bezoekersaantallen, won de impuls het van de ratio: het duo nam het pand over voor 3,1 miljoen dollar. Met een paar miljoen extra en een fris likje verf voor de pastelroze klokkentoren boven de ingang dachten de heren de tent wel naar de 21ste eeuw te kunnen trekken.
Het liep anders – wat Parker en Stone hadden kunnen weten als ze zich enigszins hadden ingelezen in megaprojecten. De ventilatieschachten zaten zo vol met stof dat een blauwe vinvis binnen een minuut COPD zou hebben opgelopen; stroomkabels liepen rakelings langs het zwembad waar de eerdergenoemde duikers jarenlang doorheen hadden bewogen. Het restauratiebudget liep uiteindelijk op tot 40 miljoen dollar, al is dat minder problematisch voor beide portemonnees dan de film doet vermoeden (gezamenlijk vermogen: 1,3 miljard dollar).
Niet alle ruwe randen van Parker en Stones eetgelegenheid komen aan bod – na de heropening ontstond onvrede over lage lonen en onveilige werksituaties. Desondanks vertelt de docu een aanstekelijk verhaal over twee vijftigers die een fantasiewereld opnieuw tot leven wekken, om zich weer even 5 jaar oud te wanen in een hervormd pseudoparadijs.
Arthur Bradford: ‘¡Casa Bonita Mi Amor!’ (Kijktijd: 1 uur en 30 minuten, abonnement en VPN vereist)
Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

https://decorrespondent.nl/15893/-/8c7cde6a-a563-0c85-2fe0-9add6b60e285?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3

#Noma #DeLibrije #eerste #Etenstijd #2017 #Brabantse #CasaBonita #Mexicaanse #1974 #Amerikaanse #Colorado #MattStone #SouthPark #2021 #3,1miljoendollar #21steeeuw #Parker #COPD #40 #1,3miljarddollar #Stones #twee #5jaaroud #ArthurBradford #Kijktijd #1uur #30minuten #VPN #zaterdag

[05:45] Deze charmante animatiefilm maakt korte metten met de disneyficatie van het dierenrijk

Het warme kleurenpalet en oogstrelende spel van zon en schaduw doen het voorkomen alsof wijlen de Japanse gamestudio Team Ico de PlayStation heeft verruild voor de bioscoop. Niets is minder waar: Flow, genomineerd voor zowel de Oscar voor beste buitenlandse film als die voor beste animatie, is een creatie van de Letse regisseur Gints Zilbalodis. En wat voor een.
Een wereld zonder mensen – maar met overwoekerde ruïnes – overstroomt. (Mijn kennis van archeologie laat me zodanig in de steek dat de gebeurtenissen zich voor mijn ongeoefende oog net zo goed in Mesopotamië als in Meso-Amerika zouden kunnen voltrekken.) Op zoek naar droge poten klampen een schuchtere zwarte kat, een onverschillige capibara, een aanhankelijke golden retriever, een bezitterige ringstaartmaki en een eigengereide secretarisvogel zich vast aan een afgebladderde zeilboot. Gaandeweg wordt dit toevluchtsoord hun Noach-loze ark om het immer stijgende waterpeil te trotseren.
Het esthetische hoogtepunt is de scène waarin de beesten door een verzonken stad dobberen die het midden houdt tussen Babylon en Venetië. De digitale lichtinval is zo spectaculair dat zelfs Joseph Brodsky – niemand beschreef zonlicht eloquenter dan hij – superlatieven tekort zou komen. Zilbalodis en zijn Baltische team hebben alles uit de kast getrokken om een kunstwerk te maken dat in niets lijkt op de bekende formule van de Pixars en DreamWorksen van deze aardbol.
Eveneens prijzenswaardig: net als de plaats van handeling zijn ook de dialogen ontmenselijkt. Alle communicatie vindt plaats middels dierengeluiden (al is de capibara ingesproken door een babykameel). Charlie Chaplin en Buster Keaton hadden geen stem nodig om een meeslepend verhaal te vertellen; Flow bewijst dat ook antropomorfe dieren geen vereiste vormen voor een aangrijpende vertelling. Eén miauw, blaf, piep, krijs of grom zegt meer dan duizend woorden.
Gints Zilbalodis: ‘Flow’ (kijktijd: 1 uur en 25 minuten, te zien in de bioscoop)
Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

https://decorrespondent.nl/15875/-/2603f6cb-8ab7-0d8e-01ca-7512700b8c45?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3

#Japanse #PlayStation #Flow #Oscar #Letse #GintsZilbalodis #Mesopotamië #Meso_Amerika #Noach_loze #Babylon #Venetië #JosephBrodsky #Baltische #Pixars #Keaton #duizend #1uur #25 #zaterdag

[05:45] De acteur die Superman speelde bleek allerminst onkwetsbaar. Juist daarom inspireerde hij Amerika

Lang voor de tot bloedens toe uitgemolken cinematic universes van Marvel en DC, de Spider-Man-films van Sam Raimi en de Batman-reeks van Tim Burton, was er de verfilming van Superman. De visuele effecten waren in 1978 even pover als in de eerste Star Trek-film een jaar later, maar het project van regisseur Richard Donner bracht 300 miljoen dollar in het laatje.
Het contrast tussen de vliegende man in het blauw-rode latex kostuum in de bioscoop en de maatschappelijke temperatuur in de Verenigde Staten kon haast niet groter zijn. De onlangs overleden president Jimmy Carter sprak rond die tijd over een nationale ‘crisis van zelfvertrouwen’. Amerika, zo bleek, snakte naar een schier onaantastbare actieheld. En die vond het land in acteur Christopher Reeve (1952-2004).
Met aanstekelijk pathos blikt de documentaire Super/Man: The Christopher Reeve Story terug op de tijd dat Superman nog als ultiem Amerikaans symbool te boek stond. Zelfs ideale schoonzoon Henry Cavill kon de Man van Staal ruim tien jaar geleden niet meer redden van zijn gedateerde imago (overdaad aan masculiniteit, schreeuwend tekort aan zwakke punten).
De schok was gigantisch toen Reeve in 1995 tot aan zijn schouders verlamd raakte na een lelijke val van zijn paard. De verpersoonlijking van onkwetsbaarheid bleek tot ongeloof van velen opvallend kwetsbaar. De man die op het witte doek kon vliegen, was in levenden lijve niet langer in staat om zelfstandig te ademen. Zijn kryptoniet bleek een normaliter ongevaarlijke vrijetijdsbesteding.
Op basis van familievideo’s, filmscènes en interviews met acteurs als Glenn Close, Whoopi Goldberg en Jeff Daniels reconstrueren regisseurs Ian Bonhôte en Peter Ettedgui Reeves leven voor- en nadat hij een dwarslaesie opliep. We zien hoe Reeve veranderde van iemand met bindingsangst in een toegewijde vader (‘Hoewel ik zit, ben ik op mijn pootjes terechtgekomen’). Hoe hij eerst de stekker uit zijn leven wilde trekken, maar hoe toen het geloof postvatte dat hij ooit weer zou kunnen lopen (‘Er bestaat geen valse hoop, alleen hoop’). Hoe hij altijd kon rekenen op de eindeloze liefde en toewijding van zijn vrouw Dana en zijn beste vriend Robin Williams.
Reeves aanwezigheid bij de Oscaruitreiking in 1996 en zijn latere werk als regisseur en acteur plaveide de weg voor de acceptatie van collega’s met een lichamelijke beperking, zoals RJ Mitte (cerebrale parese), Michael J. Fox (parkinson) en Adam Pearson (neurofibromatose). Maar ook buiten de filmstudio’s kan het doorzettingsvermogen van Reeve een inspiratie zijn voor alleen al de naar schatting 15.000 Nederlanders met een dwarslaesie. Misschien niet meer als Superman, maar wel als held.
HBO Max: ‘Super/Man: The Christopher Reeve Story’ (kijktijd: 1 uur en 45 minuten, abonnement vereist)
Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

https://decorrespondent.nl/15807/-/809390be-717a-0883-325d-724da1eb99fb?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3

#Marvel #DC #Spider_Man_filmsvanSamRaimi #Batman_reeks #TimBurton #Superman #1978 #eerste #RichardDonner #300miljoendollar #VerenigdeStaten #JimmyCarter #Amerika #ChristopherReeve #1952_2004 #TheChristopherReeveStory #Amerikaans #HenryCavill #ManvanStaal #tienjaar #Reeve #1995 #GlennClose #WhoopiGoldberg #JeffDaniels #IanBonhôte #PeterEttedgui #Dana #RobinWilliams #1996 #RJMitte #MichaelJ.Fox #AdamPearson #15.000 #Nederlanders #TheChristopherReeveStory’ #1uur #45 #zaterdag

[05:45] Deze New Yorkse sekte laat zien: zelfs de slimste mensen vallen voor een cultleider

Er was eens een hechte vriendengroep – jong, ambitieus, slim en aantrekkelijk (denk aan Donna Tartts roman The Secret History en je krijgt een aardig beeld). Tijdens het eerste jaar op de universiteit blijkt verkeren in elkaars gezelschap zo idyllisch dat de groep besluit gezamenlijk een huis te huren. Aan het begin van het tweede studiejaar vraagt een meisje uit de groep of haar vader wegens persoonlijke omstandigheden tijdelijk op de bank in de woonkamer kan slapen. Geen probleem, zegt de groep. Luttele maanden later is het halve huis onderdeel van een sekte.
Het subgenre der cultdocumentaires raakt steeds verder verzadigd, maar Stolen Youth steekt boven het maaiveld uit. Middels een sappige spanningsboog brengt dit drieluik in beeld hoe hoogopgeleide studenten van het Sarah Lawrence College, even ten noorden van New York, zich in 2010 in de luren lieten leggen door Larry Ray. Deze manipulator wist via urenlange keukentafelgesprekken diep in de psyche van jonge twintigers door te dringen. Strooiend met jeugdtrauma’s en managementlingo – ‘je ouders zagen je niet staan’, ‘realiseer je innerlijke potentie’, dat werk – lokte hij zijn slachtoffers een voor een naar een appartement aan de Upper East Side.
Wat zich daar afspeelde laat zich nog het meest vergelijken met de homevideo’s uit de beruchte boerderij in Ruinerwold. Het charisma van Ray – hij was een ex-marinier die Michail Gorbatsjov persoonlijk kende, had hij hen wijsgemaakt – domineerde de rommelige flat. Dag in, dag uit werden de studenten mentaal en fysiek door Ray bespeeld, beschimpt en aangezet tot geestdodende handenarbeid. Hij kreeg iemand zover dat hij tienduizenden dollars aan niet-bestaande schade aan de inboedel vergoedde; een ander was jarenlang actief als sekswerker, omdat Ray zogenaamd geld nodig had om zich te verweren tegen verzonnen bedreigingen van de voormalige politiecommissaris van New York.
Interessant aan Stolen Youth is vooral dat de docuserie laat zien dat onderwerping aan een religieuze of seksuele leidersfiguur nauwelijks iets van doen heeft met intelligentie. (Ray slaagde er zelfs in om een studente psychiatrie met diploma’s van Harvard en Columbia vanuit Los Angeles naar de Big Apple te lokken, als de Harley Quinn voor zijn Joker-façade.) Ook heb ik niet eerder van zo dichtbij gezien hoe iemands geïndoctrineerde geest zich met veel moeite losmaakt uit een allesomvattende schijnwereld. Kijk deze documentaire en wees behoedzaam voor eenieder die zegt dat hij, en alleen hij, de waarheid in pacht heeft.
Disney+: ‘Stolen Youth: Inside the Cult at Sarah Lawrence’ (Kijktijd: 3 afleveringen van gemiddeld 1 uur en 5 minuten, abonnement vereist)
Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

https://decorrespondent.nl/15802/-/1176a055-388d-0644-114d-076626094894?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3

#DonnaTartts #SecretHistory #eerste #tweede #StolenYouth #SarahLawrenceCollege #NewYork #2010 #LarryRay #Ruinerwold #Michail #niet_bestaande #Ray #Columbia #LosAngeles #BigApple #HarleyQuinn #Joker_façade #Kijk #SarahLawrence’ #Kijktijd #3 #1uur #5 #zaterdag

[10:01] Steekpartij in Haddingestraat: 25-jarige Stadjer zwaargewond, verdachte op de vlucht

In de Haddingestraat, in het hart van het gebied dat geteisterd wordt door dealers, verslaafden en gespuis, is vannacht iets na 1 uur een steekpartij geweest. Daarbij is een zwaargewonde gevallen.

https://www.sikkom.nl/nieuws/Steekpartij-in-Haddingestraat-25-jarige-Stadjer-zwaargewond-verdachte-op-de-vlucht-29240830.html

#Haddingestraat #1uur