Sewer PirouetteMar 4

Dennis Bos - Bloed en Barricaden De Parijse Commune herdacht

Dennis Bos ken ik als een geweldige spreker. Hij barst van de feitenkennis, en kletst die feiten op een heel prettige manier aan elkaar. In dit boek past hij dezelfde stijl toe, maar word zijn kracht ook een zwakte.

Uitweiding volgt op uitweiding. In het begin amusant, na verloop van tijd vooral vermoeiend. 
Na de naamgever van het masochisme er al de haren bijgesleept te hebben, volgt na een boekbespreking 'de hyena's van de Commune' een paragraaf die ingaat op het leven van de gevlekte hyena. Hier had een strepende redacteur het boek beter gemaakt. 

Het boek begon me hierdoor tegen te staan. Tot ik me bedacht dat het ook door mijn manier van lezen kwam. Ik las het alsof ik een plot verwachtte, elke dag tientallen bladzijdes. Maar 'Bloed en Barricaden' is geen roman. Het is een lange monoloog, die je kunt opdelen in brokjes die je zelf goed te verteren vind.

Zo las ik het boek uit. Een uurtje of zo las ik wat Bos te zeggen heeft, om vervolgens het boek een paar dagen te laten liggen. Op deze manier werd het weer een heel vermakelijk en interessant verhaal vol met feitjes en anecdotes. Maar dat verhaal had best 100 pagina’s korter mogen zijn

#WatWouterLas26 #LezenIsLeuk #ParisCommune  #History #Reading #Bookstodon #Boekstadon

Show threadSewer Pirouette

Jaroslav Hašek - De lotgevallen van de brave soldaat Švejk

Wat een lol weer! De 1e keer dat ik het las, moet voor 1986 zijn geweest, want ik *moest* die zomer, op fietsvakantie, in Praag U Fleků bezoeken. In de stroom van anekdotes die Švejk vrij associërend opdist aan medesoldaten, officieren en voorbijgangers, komt deze kroeg immers meermalen voorbij.

Het lezen heeft ook nadelen. Als een ware reactionair ga je terugverlangen naar de tijd dat Oostenrijk-Hongarije nog bestond, waarbij je gemakshalve vergeet aan welke kleinigheden de mensen destijds stierven. Ook heb je voortdurend honger en dorst. Maaltijden bij elkaar scharrelen en het op een zuipen zetten zijn toch wel een rode draad in het boek.

Maar dit zijn kleinigheidjes waar met verstandig voorraadbeheer een mouw aan te passen is. Švejk zou hierop een waanzinnig verhaal laten volgen over iemand die hij, toen hij voor zijn nummer op moest komen, altijd een ruime voorraad lekkers had. En ik zou er weer om lachen.

‘De lotgevallen’ blijven onaf, Hašek overleed op 39-jarige leeftijd, zonder ooit uitverteld te zijn over Švejk.

#WatWouterLas26 #LezenIsLeuk #Klassiek #Reading #Bookstodon #Boekstadon

P.S.
Ik ben ervan overtuigd dat de totaal niet grappige Sven Hassel met zijn oorlogsverhalen geïnspireerd is door Hašek.

Mar 9 at 3:22pmWeb