Jaroslav Hašek - De lotgevallen van de brave soldaat Švejk
Wat een lol weer! De 1e keer dat ik het las, moet voor 1986 zijn geweest, want ik *moest* die zomer, op fietsvakantie, in Praag U Fleků bezoeken. In de stroom van anekdotes die Švejk vrij associërend opdist aan medesoldaten, officieren en voorbijgangers, komt deze kroeg immers meermalen voorbij.
Het lezen heeft ook nadelen. Als een ware reactionair ga je terugverlangen naar de tijd dat Oostenrijk-Hongarije nog bestond, waarbij je gemakshalve vergeet aan welke kleinigheden de mensen destijds stierven. Ook heb je voortdurend honger en dorst. Maaltijden bij elkaar scharrelen en het op een zuipen zetten zijn toch wel een rode draad in het boek.
Maar dit zijn kleinigheidjes waar met verstandig voorraadbeheer een mouw aan te passen is. Švejk zou hierop een waanzinnig verhaal laten volgen over iemand die hij, toen hij voor zijn nummer op moest komen, altijd een ruime voorraad lekkers had. En ik zou er weer om lachen.
‘De lotgevallen’ blijven onaf, Hašek overleed op 39-jarige leeftijd, zonder ooit uitverteld te zijn over Švejk.
#WatWouterLas26 #LezenIsLeuk #Klassiek #Reading #Bookstodon #Boekstadon
P.S.
Ik ben ervan overtuigd dat de totaal niet grappige Sven Hassel met zijn oorlogsverhalen geïnspireerd is door Hašek.