Bladvulling

In een discussie op Facebook over boeken die je ongelezen had gelaten of halverwege opzij had gelegd, vroeg iemand wat nou een boek was om deze zomer in één ruk uit te lezen. Iemand anders linkte naar de “vijf lekkere weglezers voor op vakantie” die Rob Wijnberg op De Correspondent had geplaatst.

Je moet gegeven paarden niet in de mond kijken en je moet dankbaar zijn voor goede raad die je zomaar krijgt aangeboden – ik schrijf dit zonder ironie – maar om een of andere reden stoorde Wijnbergs vijftal me. De boeken zullen vast onverbiddelijke page turners zijn, maar zomaar vijf titels opsommen is te gemakkelijk. Over boeken kun je veel interessanter schrijven, zoals Pieter Steinz toonde met zijn rubriek Lezen Etcetera.

Maar mijn ergernis zit dieper dan dat Rob Wijnberg geen Pieter Steinz is. Het probleem is meer dat Rob Wijnberg dit keer ook geen Rob Wijnberg is. Hij is een van de journalisten die zich werkelijk heeft verdiept in de overgang van een papieren naar een digitale krant. De Correspondent is een van de aardigste initiatieven van het moment en ik verwachtte niet dat Wijnberg zich zou bedienen van een vorm die in de papieren journalistiek zinvol kan zijn maar in de digitale media juist kan worden vermeden.

Lijstjes zijn ontstaan in de tijd dat elke papieren pagina nog vol moest. Als er iets blanco bleef, kon er altijd een lijstje op. De damesbladen zijn er groot mee geworden en de oudejaarsbijlagen staan er nog altijd vol mee. Ze zijn het omgekeerde van hoe een journalist zijn stukje schreef: altijd met een of twee alinea’s die eruit konden bij de opmaak. Lijstjes, ook lijstjes van vijf lekkere weglezers, zijn bladvulling. Ze zijn niet nodig in een digitaal medium.

De digitalisering van de journalistiek heeft enorme voordelen. Zo kun je online boeken recenseren met veel meer illustraties en links naar soortgelijke onderwerpen. Je kunt recensies ondersteunen met encyclopedie-achtige artikelen. Ik had van een Wijnberg die over boeken schrijft, beter verwacht.

Ik had gehoopt dat van de digitale journalistiek een prikkel zou uitgaan waardoor de papieren pers zou verbeteren. Dat uitgerekend een journalist die wat verder kijkt dan zijn neus lang is, in een oudmediale valkuil struikelt, en bladvulling produceert voor een medium dat geen bladvulling nodig heeft, illustreert dat we er voorlopig nog niet zijn.

#bladvulling #DeCorrespondent #lijstjes #recenseren #RobWijnberg

[05:45] Nederland is een vetodemocratie: iedereen mag ‘nee’ zeggen, dus zeggen we zelden ‘ja’

Progressieve politici bedenken graag mooie plannen: hogesnelheidslijnen, schone energie, betaalbare huisvesting. Maar vervolgens loopt de realisatie van die plannen vast in de procedurele blubber die deze politici vaak zelf gecreëerd hebben, zo laten journalisten Ezra Klein en Derek Thompson zien in hun boek Abundance. Luisteraars! Deze week bespreek ik (Jesse) met hoofdredacteur Rob Wijnberg een banger van een boek. Namelijk: Abundance van Ezra Klein en Derek Thompson. Eindelijk heeft iemand eens alles opgeschreven waar ik het loeiend mee eens ben! De Correspondent en maak meer verhalen mogelijk voorbij de waan van de dag.
Dankzij onze leden kunnen wij verhalen blijven maken voor zoveel mogelijk mensen.
Word ook lid!
Zakelijk lid worden is ook mogelijk,
dit kan al vanaf 5 medewerkers.
Steun ons en vraag direct een zakelijk lidmaatschap aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen?
Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang een selectie van onze beste verhalen in je inbox.

https://open.decorrespondent.nl/16028/app-open?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3

#Progressieve #EzraKlein #DerekThompson #Abundance #Jesse #RobWijnberg #AbundancevanEzraKlein #5

[05:45] In gesprek met mbo-docent Karim Amghar: ‘Mbo’ers laagopgeleid? Hooggespecialiseerde vakmensen, zul je bedoelen’

Zo enthousiast als Karim Amghar kan vertellen over het belang van het mbo (het ‘Meest Belangrijke Onderwijs’), zo boos kan hij worden als het gaat over de achtergestelde positie van mbo’ers in onze samenleving. Maar oplossingen voor dat probleem heeft hij gelukkig ook.
Bekijk hier het gesprek tussen Rob Wijnberg en Karim Amghar
‘Ik ben echt heel trots op mijn vak, want je doet mensen echt een plezier. Ik word echt vrolijk als ik vanuit mijn keuken naar de gasten kijk; dat ze met hun blije gezicht hun eten zitten te eten.’
De Correspondent en maak meer verhalen mogelijk voorbij de waan van de dag.
Dankzij onze leden kunnen wij verhalen blijven maken voor zoveel mogelijk mensen.
Word ook lid!
Zakelijk lid worden is ook mogelijk,
dit kan al vanaf 5 medewerkers.
Steun ons en vraag direct een zakelijk lidmaatschap aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen?
Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang een selectie van onze beste verhalen in je inbox.

https://open.decorrespondent.nl/15944/app-open?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3

#KarimAmghar #RobWijnberg #5

[05:45] De afgehaakte kiezer is aangehaakter dan ooit (en meer verrassende inzichten in het stemgedrag van Nederlanders)

Wordt Nederland steeds rechtser? Is links onpopulair geworden door neoliberaal beleid? In deze aflevering van De Jesse Frederik Show duiken we in langlopende kiezersonderzoeken en bespreken we verrassende conclusies.
Luisteraars! In deze aflevering van De Jesse Frederik Show: een uurtje amateurpoliticologie van mijzelf! Ik praat erover met een man die mijn verhalen al een keer of honderd heeft moeten aanhoren, maar ten behoeve van jullie luisterplezier doet alsof hij ze voor het eerst hoort: hoofdredacteur Rob Wijnberg. Eerder dit jaar schreef ik een stuk over waarom populistisch rechts wint, en een paar weken geleden een nog veel langer verhaal over waarom links verkiezingen verliest. Voor die stukken ben ik vrij diep in de kiezersonderzoeken en politieke wetenschap gedoken. En ik kan niet anders zeggen dan dat het fascinerend was! Wie naar de politiek kijkt, zou bijvoorbeeld kunnen vermoeden dat Nederlanders bozer, ontevredener en xenofober zijn dan ooit. Maar in kiezersonderzoek is daar eigenlijk weinig van terug te zien. Wat vooral veranderd lijkt: boze, ontevreden en xenofobe kiezers zijn zichzelf anders gaan sorteren in partijen. Dat is sowieso een nogal ontnuchterend feit: opvattingen veranderen niet zo bijster veel. Wat vooral verandert, zijn de prioriteiten van kiezers. Inmiddels wegen culturele opvattingen – bijvoorbeeld over migratie en het milieu – steeds zwaarder in het stemhokje. Voor Geert Wilders een zegen, want helaas delen veel mensen zijn strenge anti-migratiestandpunten. Voor linkse partijen is het echter een enorm probleem, want hoewel hun economische verhaal populair is, is hun culturele verhaal juist dramatisch impopulair. Daarover hebben we het. Maar ook: waarom het anti-migratiesentiment pas na de eeuwwisseling terug te zien was in de verkiezingsuitslagen; waarom het neoliberalisme niet de oorzaak is van linkse verliezen; waarom woningbouw moeilijker valt te politiseren dan migratie; en nog veeeeel meer. Gaat dat luisteren! Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

https://open.decorrespondent.nl/15769/-/f64ad5b4-8989-0f67-0b66-bb6043a39be7/app-open?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3

#Nederland #DeJesseFrederikShow #eenuurtje #RobWijnberg #Wie #Nederlanders #GeertWilders #zaterdag