Illusie vs realiteit
#Fundafun #Funda #Illusie #Impressie #Realiteit #rotterdam #Knuffels #lekkeropgeruimdvoordefotos #danmaarAI #AI #photoshop #AllesBeige #Schrootjes
https://www.funda.nl/detail/koop/rotterdam/appartement-crooswijksestraat-6/43286922/
Omdat ik geen succes zou hebben zou ik mijn mond moeten houden. Ik krijg in regelmaat dat soort e-mails binnen maar natuurlijk niet onder de echte naam van de schrijver of schrijfster. Ook het e-mailadres is fake.
Ik word dan beoordeeld op mijn succes en niet op de inhoud van mijn geestelijk werk. Zonder dat men zich echt verdiept kijkt men naar de oppervlakte en scant dan zogenaamd mijn leven af op enige betekenis.
Ken je dat ook?
Toen Gautama Boeddha zes jaar in het woud verbleef op zoek naar de waarheid van het bestaan, ontmoette hij medezoekers. Ze trokken met elkaar op en waren enorm streng voor zichzelf. Er wordt beweerd dat Gautama Boeddha slechts op een korrelrijst leefde per dag. Nou, ik heb ook wel eens op rijst alleen geleefd en dan verzwak je heel snel.
Op een dag begon hij wat meer te eten en dat zagen zijn medereizigers als verraad en ze keerden hem de rug toe. Inhoudelijk hadden ze niet begrepen dat hij de middenweg voor zichzelf had ontdekt, een hele belangrijke ontdekking, nietwaar?
Zelfs toen Boeddha na zijn verlichting (ontwaken) op pad ging en een wandelaar hem passeerde en aan Boeddha vroeg waarom hij zo straalde en hij zei dat ie nu verlicht was, wimpelde deze wandelaar die bekentenis weg als onzin.
Toen Christus aan het kruis kwam verlieten veel volgers hem. Moslims gaan zelfs zover met hun geloof dat een profeet altijd succesvol is en onmogelijk op die manier kan eindigen, dus iemand anders is aan dat kruis in de plaats van Jezus gekomen.
Ik ben vaak radicaal geweest op mijn pad naar de waarheid. Als je vast begint te roesten moet je dapper durven zijn. Ook Boeddha zei tegen zijn volgers: blijf niet te lang op een plaats. Blijf in beweging. Anders ga je je ergens aan hechten.
Op het moment dat ik ergens succes in of mee begon te krijgen, was ik alweer bezig met geheel andere zaken. Ik ging wel met succesvolle mensen om maar hun succes vond ik niet altijd echt interessant of niet interessanter dan mijn eigen unieke zoektocht naar de waarheid.
Toch heb ik vaak zeer intelligente mensen zien blijven hangen in het succes van andere mensen. Maar ik wilde simpelweg kritisch kunnen blijven, over alles en iedereen. Op die manier vertrok ik uit mezelf of werd ik simpelweg geblokkeerd door anderen om nog verder ergens – echt – aan deel te nemen. Ik heb best wel veel afgemaakt (positief gezien) maar ook t.z.t. niet. En op dat laatste word ik dan ook vaak beoordeeld.
Gautama Boeddha twijfelde zo aan het begin van zijn geestelijke carrière als leraar, dat ie eigenlijk helemaal niet geloofde daarin, een leraar te kunnen zijn. Want wie zou echt naar hem luisteren en daarbij hem ook echt begrijpen?
Bij Jiddu Krishnamurti was het eigenlijk net andersom. Hij zei bij het begin: als er maar vijf naar me willen luisteren is dat voldoende. Maar bij het einde van zijn leven moet hij hebben gezegd: niemand heeft mij begrepen. Was alles dan enkel entertainment?
Wat is succes?
Als ik zeg dat zintuiglijk gewaarzijn als meditatie (praktijk) enorm belangrijk is (beslist zonder deze meditatie dan te combineren met een andere techniek). Je gaat dan echt 24/7 voor ZGMeditatie. Toch zeg ik ook, dat er geen pad bestaat naar de waarheid. Ook geen guru die het voor jou kan doen.
In het Engels gebruik ik als disclaimer onder mijn werk: I have absolutely nothing to do with a method and guru to the Truth. But you may find it useful along the way, if you are really stuck. When you catch your breath, let go of the method and guru! They will definitely stand in your way. Freedom precedes freedom. The Truth will set you free.
Ik ben dat pad zelf gegaan met mezelf. Maar dat zelf bleek een illusie. Je bent de wereld die je waarneemt. Er is geen apart zelf. Het leven is jou en jij bent het leven. En het leven omvat alles en niets. Ik verwijs dus regelrecht naar jou, daar waar je bent. En geen advaita, zen, mindfulness, christendom en dergelijke zal jou weten te bevrijden van jezelf (ik-en-mezelf). Dat kan alleen door rechtstreeks en zonder enige twijfel te zien wat is.
Mensen uitmaken voor idioot in hun zoektocht naar de waarheid scherpt pijlen om jou (de schrijver hier) af te schieten, indien mogelijk.
Tot op heden schrijf ik hier nog steeds. En heb ik een boek uitgebracht in april 2024, wat ik het allerbeste boek beschouw op het gebied van zelfkennis. Maar omdat het nog niet genoemd is in de Telegraaf als voorbeeld of druk besproken wordt in zo’n zogenaamd nondualistisch tijdschrift als Inzicht, word ik niet als succesvol beschouwd.
Ben je dan geen enorm schaap als je afhankelijk bent van successtory’s van anderen op je weg naar de waarheid? Beschikte juist niet Boeddha over een enorm grote pioniersgeest?
O ja, toch nog enkele bescheiden succesjes benoemen: ooit woonde ik boven een coffeeshop in IJmuiden en nu al geruime tijd tegenover een historisch kerkje in Bloemendaal. Ooit worstelde ik vanaf mijn jeugd ieder jaar met zwemmerseczeem maar wist ik mezelf uiteindelijk doormiddel van zelfhypnose daarvan te genezen. Ooit zocht ik lange tijd naar een leuke en stabiele relatie en vond deze in Chandra. En verder hier, even als sluitstuk: ooit navelstaarde ik me blind op het ‘ware zelf’.
Het mag dan als een succes worden beschouwd het vinden van het ‘ware zelf’ maar ik zeg je: je bent meer dan enkel liefde of bewustzijn. Het leven omvat namelijk alles en niets.
‘We verlangen voortdurend naar zekerheden, maar die zullen niet bijdragen aan onze groei.’ – Boeddha.
Tekst Nathan Rozenhart.
Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
#bestaan #illusie #ontwaken #pad #succes #waarheid
#bestaan #illusie #ontwaken #pad #succes #waarheid
‘Alle Boeddha’s en alle bewuste wezens zijn niets anders dan de ene geest. Er is geen andere dharma. Deze geest bestaat al sinds het begin der tijden. Hij is nooit geboren of uitgedoofd. Hij is noch groen noch geel. Hij heeft geen vorm of verschijning. Hij behoort niet tot bestaan of niet-bestaan. Hij is niet nieuw of oud. Hij is niet lang, kort, groot of klein. Hij is voorbij alle beperkingen van namen en tekens. Dit is wat het is. Begin erover te redeneren, en je raakt meteen in de war. Het is als een grenzeloze leegte die niet kan worden doorgrond of gemeten.’
Met deze zinnen begint het zenonderricht van Huangbo (China, 9e eeuw). En zo gaat het ook nog bladzijden lang verder. Ik moet toegeven dat ik er geen letter van begreep toen ik dit voor het eerst las. Het is een typische zentekst. Ondertussen ben ik vertrouwd met deze stijl. Maar wat moeten we hiermee?
Toen zen eind 5e eeuw in China binnenkwam, was het boeddhisme er al in volle bloei. De belangrijkste sutra’s en tractaten waren al in het Chinees vertaald. Tempels en stupa’s kleurden het landschap, samen met gigantische, uit de rotsen gehouwen boeddhabeelden. En dan verschijnt Bodhidharma ten tonele. Als de keizer hem vraagt wat de verdienste is van alle tempels en stupa’s die hij had laten bouwen, antwoordt Bodhidharma ’Geen verdienste’ en op de vraag wat dan wel de essentie van de leer is, antwoordt hij ‘Weidse open ruimte, niets is heilig’.
Je zou het het openingssalvo van zen kunnen noemen. Het verhaal is grotendeels legendarisch, maar daarmee niet minder belangrijk. Het is hoe zen zich situeert in het boeddhistische landschap. De zesde zenpatriarch Huineng (7e eeuw) wordt afgebeeld terwijl hij de sutra’s verscheurt. Weer enkele generaties verder heft Huangbo zijn toespraak aan met: ‘Alle Boeddha’s en alle bewuste wezens zijn niets anders dan de ene geest, waarnaast niets bestaat.’
Je kunt dit opvatten als de complete afwijzing van alle andere vormen van boeddhisme. Sommigen gaan zelfs zo ver dat ze stellen dat zen helemaal geen boeddhisme meer is. Dat is een misvatting. Alleen al in de praktijk blijkt dat niet te kloppen. In zenkloosters zingen de monniken ook de sutra’s en offeren ze aan de boeddha’s en bodhisattva’s. We mogen zen niet uit zijn context trekken. Maar wat is dan de plaats van zen in dit landschap?
Het is niet voor niets dat we in de transmissielijn van zen de Indische leraar Nagarjuna terugvinden. In zijn traktaat over de middenweg heeft hij het over twee waarheden, een conventionele waarheid en een uiteindelijke waarheid. De conventionele waarheid is letterlijk conventie: het is de taal, het zijn de betekenissen die we met zijn allen creëren. De uiteindelijke waarheid is die van sunyata, de leegte. Ik vertaal het liever als openheid. Beide kunnen niet los van elkaar begrepen worden, vandaar de middenweg. Dit model van twee waarheden resoneerde met het traditionele Chinese denken, zowel in daoïsme als confucianisme. En het krijgt daarmee een bepalende plaats in het Chinese boeddhisme.
Als we kijken naar de metafoor van de vijf boeddhafamilies zou je kunnen zeggen dat de taal van zen zich radicaal in de witte familie plaatst, in de weidse open ruimte, de openheid. Maar het is altijd een middenweg. We zien dit ook expliciet uitgedrukt in een andere zentekst: ‘De harmonie van eenheid en veelheid’, toegeschreven aan Shitou (8e eeuw). Hij vergelijkt de relatie tussen het conventionele en het uiteindelijke met de relatie tussen de voorste en de achterste voet bij het lopen. Ze gaan voortdurend samen.
Maar hoe kunnen we die ‘grenzeloze leegte die niet kan worden doorgrond of gemeten’ begrijpen? Je kunt er op drie manieren naar kijken.
De eerste is ontologisch. Ontologie gaat over de vraag wat bestaat. Het is de centrale vraag van de Griekse filosofie. Voor Plato was de zichtbare wereld slechts een onvolmaakte afspiegeling van de ideeën. De enige echte wereld was de wereld van de ideeën. Analoog hieraan zou je kunnen denken dat in het boeddhisme alleen de leegte echt bestaat en al het andere illusie is. Het is de filosofische benadering. Nagarjuna waarschuwde hier voor: leegte is het loslaten van alle concepten, maar als je vasthoudt aan het concept leegte, ben je hopeloos verloren.
De tweede manier is mystiek. Het gaat niet om wat is of wat niet is, maar om de mystieke ervaring. Naar analogie met de Christelijke mystiek wordt de ervaring van de ‘grenzeloze leegte die niet kan worden doorgrond of gemeten’ het ultieme doel van het boeddhisme. De leegte is hier het boeddhistische equivalent van de persoonlijke God van het Christendom. Die ervaring kan bereikt worden door intense meditatie.
Ik herinner me, jaren geleden, hoe iemand op een intense zenretraite van zijn leraar de opdracht kreeg om op alles wat in de meditatie opkwam te reageren met ‘ik betwijfel dat’. Na tien dagen sloeg de bliksem in en had hij een diepe ervaring. Hij waande zich verlicht, en zijn leraar bevestigde hem daarin. Hij wenste mij dat ik die ervaring ook zou kunnen meemaken. Ik bedankte. Het voelde niet oké voor mij, ook al kon ik op dat moment dat gevoel niet duiden.
De derde manier is veel pragmatischer. Het gaat er niet over dat alles illusie is, maar dat we de neiging hebben om ons over alles illusies te maken. Bijvoorbeeld, als ik ’s avonds naar huis rijd, dan weet ik waar ik woon, wat mijn huis is, en in welk bed ik die nacht ga slapen. Dat is geen illusie. Als ik dat niet wist, zou ik doelloos en verloren door de stad zwerven en uiteindelijk in de psychiatrie belanden. Maar de illusie is de zekerheid dat ik die nacht in mijn eigen huis, in mijn eigen bed ga slapen. Het ziekenhuis ligt vol met mensen die niet van plan waren daar de nacht door te brengen. Er is geen zekerheid.
Eigenlijk was die instructie van ‘ik betwijfel dat’ zo gek nog niet. Eigenlijk is dat een heel eenvoudige zeninstructie. Onze geest creëert zekerheden, die we nodig hebben om te overleven, maar die er niet zijn. Oké, besef dat, ga zitten en kijk op die manier. Niet in termen van ‘dingen die wel of niet bestaan’.
‘Dit is wat het is’ zegt Huangbo. Gun het jezelf om niets te hebben om je aan vast te houden. Het belangrijke woord hier is gunnen, want uiteindelijk is er ook niets om je aan vast te houden. En onvermijdelijk zie hoe je geest wel van alles wil doen, en duiden en vastleggen. Maar ga ook daar niet tegen in. Dat is wat je geest nu eenmaal doet. Zie ook dat gewoon bezig. Zo eenvoudig is het.
Dat is wat Bodhidharmas ‘weidse open ruimte, niets is heilig’ wil zeggen. Het is geen waarheid, geen ervaring, maar iets wat we doen. We openen onze geest en maken niets heilig, we trekken niets naar voor, we duwen niets naar achter. In die openheid blijven we zitten. ‘Begin erover te redeneren, en je raakt meteen in de war’, zegt Huangbo.
Waarom zouden we dat doen? Waarom gaan zitten in die weidse open ruimte? Omdat we riskeren vast te lopen in zekerheden die niet zeker zijn. Omdat we riskeren te grijpen naar vastheid die er niet is. Omdat we riskeren in de zoektocht naar zekerheden die er niet zijn, ons mededogen te verliezen en onnoemelijk veel lijden te veroorzaken. Maar we blijven niet zitten. ‘Het zien van het ultieme is nog niet de verlichting’ schrijft Shitou. Onze praktijk brengt ons altijd terug in de conventionele werkelijkheid. Het is als de voorste en de achterste voet bij het lopen. Het conventionele en het ultieme zijn onafscheidelijk.
Huangbo noemt, enkele zinnen verder in zijn onderricht, ook de zes paramita’s, de zes volmaakte deugden van de bodhisattva’s. Hij wijst ze niet af. ‘Wanneer de gelegenheid om te geven zich voordoet, geef dan’, zegt hij. (Dana, geven, is de eerste paramita.) Maar als je de paramita’s wil cultiveren met de intentie om de verlichting te bereiken, zit je er glad naast: je bent al perfect. Ontwaken kun je alleen in dit ogenblik.
Hij voegt eraan toe: ‘Of je nu je doel bereikt in dit ogenblik, of na het doorlopen van de tien stadia op het pad van de bodhisattva, het maakt niet uit. Want er zijn geen graden van diepgang, dus deze laatste methode brengt alleen maar eonen van onnodig lijden en zwoegen met zich mee.’
En dat verheldert meteen de laatste woorden van Shitou’s tekst: ‘Verspil geen tijd’.
Kan het duidelijker?
Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
#Huangbo #Huineng #illusie #leegte #mystiek #Nagarjuna #ontologie #Plato #Shitou #zesParamitaS
#Huangbo #Huineng #illusie #leegte #mystiek #Nagarjuna #ontologie #Plato #Shitou #zesParamitaS
Toen zen eind 5e eeuw in China binnenkwam, was het boeddhisme er al in volle bloei. De belangrijkste sutra’s en tractaten waren al in het Chinees vertaald. Tempels en stupa’s kleurden het landschap, samen met gigantische, uit de rotsen gehouwen boeddhabeelden. En dan verschijnt Bodhidharma ten tonele. Als de keizer hem vraagt wat de verdienste is van alle tempels en stupa’s die hij had laten bouwen, antwoordt Bodhidharma ’Geen verdienste’ en op de vraag wat dan wel de essentie van de leer is, antwoordt hij ‘Weidse open ruimte, niets is heilig’.
Alle verschijnselen ontstaan, bestaan en vergaan. Wanneer de ervoor vereiste oorzaken (P. hetu’s) en voorwaarden (P. paccaya’s) zich manifesteren.
Er is een duidelijk onderscheid tussen het ‘proces’ van ontstaan, bestaan en vergaan enerzijds en de illusie van een ‘zelf’. Het ‘proces’ is geen begoocheling. Dat is een duidelijke werkelijkheid. Waarneembaar. Écht.
De illusie zit niet in het ‘bestaan’, maar in het feit dat de onwetende ‘wereldling’ (P. puthujjana) de verschijnselen beschouwt als ‘stabiel’, als ‘durend’. De ‘onwetende’ ontkent dat fenomenen ‘leeg’ zijn aan stabiliteit, ‘leeg’ aan essentie. Ze zijn ‘zelfloos’ (P. anatta). Ze veranderen in élk moment en van moment-tot-moment.
Concreet: je bent niet meer wat je was toen je deze tekst begon te lezen. Je bent slechts een flow van permanente transformatie. Van muterende energie. Je beweegt in een ondefinieerbare ruimte waarin alles ontstaat, eventjes bestaat en opnieuw vergaat. Zonder vastheid. Zonder essentie. In die ruimte resoneert alles. Eén langgerekte echo tot de oerknal. En verder.
Dit niet ‘zien’ (niet kunnen, niet willen of niet durven) is illusie. Maya.
Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
Concreet: je bent niet meer wat je was toen je deze tekst begon te lezen. Je bent slechts een flow van permanente transformatie. Van muterende energie. Je beweegt in een ondefinieerbare ruimte waarin alles ontstaat, eventjes bestaat en opnieuw vergaat. Zonder vastheid. Zonder essentie. In die ruimte resoneert alles. Eén langgerekte echo tot de oerknal. En verder.
De Grote Illusie - 200 jaar Virtual Realities
Kunnen we onze ogen wel geloven? Met de sterke opkomst van AI-gegenereerd beeld, is deze vraag relevanter dan ooit. Maar niet nieuw. In de tentoonstelling De Grote Illusie – 200 jaar Virtual Realities neemt Teylers Museum je mee naar de negentiende eeuw, toen optische illusies...
https://www.haarlemupdates.nl/2023/11/22/de-grote-illusie-200-jaar-virtual-realities/
#Haarlem #TeylersMuseum #Illusie #VirtualRealities #DeGroteIllusie #tentoonstelling
Tijd dat we als burgers de macht terug nemen van de grote multinationals. #illusie
#lobby
#glyfosaat
De Europese voedseltoezichthouder (EFSA) hield belangrijke informatie over parkinson achter bij de goedkeuring van glyfosaat. Boeren mogen met het bestrijdingsmiddel blijven werken en goed onderzoek naar verbanden met parkinson blijft achterwege. ‘Het wordt gewoon onder het vloerkleed geveegd.’
Stop5G België: “Doen alsof je naar burgers luistert is erger dan ze negeren”
Ook in België wordt duidelijk zichtbaar dat de kloof tussen burgers en politieke besluitvormers rondom 5G steeds groter wordt. Het Collectief Stop5G.be werd in november 2019 opgericht naar aanleiding van de overhandiging v
#5G #beleid #België #illusie #kloof #overheid #schijnbareinspraak
FundaFun
Boeddhistisch Dagblad
Alexandra Beekers 🏳️🌈🌍
Haarlem updates
BoekMarc
Agnes
StralingsBewust.info