MacBook Pro M5 Pro 18/20-core z 64 GB RAM i 4 TB (early 2026) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper, LLM i innych

Architektura M5 wniosła nowy design, gdzie rdzenie CPU są oddzielone na etapie produkcji od rdzeni GPU, dzięki czemu Apple może swobodniej łączyć je w konfiguracje, które uzna za odpowiednie. Dodatkowo, pojawiły się nowe rodzaje rdzeni CPU – typu Super, które teraz występują obok Performance i Effiency. W szranki i konkury dzisiaj staje M5 Pro, wyposażony już tylko i wyłącznie w te pierwsze i drugie – zobaczmy co się zmieniło względem poprzedników.

Specyfikacja i cena

Testowany egzemplarz to 16-calowy wariant MacBooka Pro, którego wyposażono w Apple M5 Pro w konfiguracji 18-rdzeniowej (6s+12p) dla CPU, 20-rdzeniowym GPU (z wbudowanymi akceleratorami neuronowymi w każdym rdzeniu). Ekran jest typu nanostrukturalnego (matowego), ma 64 GB RAM oraz 4 TB SSD. Taka konfiguracja jest oficjalnie wyceniona na 22 249 PLN.

Pierwsze wrażenia

MacBook Pro w obecnej konfiguracji niczym nie różni się wizualnie od poprzednika i nie czujemy też żadnej różnicy w innych kwestiach, poza wydajnością. Podczas testów modelu z M4 Pro w 2024 napisałem:

Czarne wykończenie MacBooka Pro nadaje mu odpowiedni poziom profesjonalizmu i pomimo, że osobiście jestem fanem srebrnego, to w tym roku wszyscy będą zadowoleni z nowej barwy, bo podstawowy model z M4 również jest dostępny w niej (rok temu było to Space Grey).

Po podniesieniu pokrywy jest największy szok – nanostrukturalny wyświetlacz przykuł mój wzrok i długo go podziwiałem, zanim przystąpiłem do jego oceny. W odróżnieniu od iPada Pro z M4, w którym ramkę pozostawiono wykończą na wysoki połysk (glossy), co wygląda po prostu… inaczej niż to, do czego jesteśmy przyzwyczajeni, tutaj całość jest matowa – no prawie, bo małym wyjątkiem jest przednia kamera. Początkowo nawet nie zauważyłem, że jej obiektyw jest glossy, ale nie jest to prawie w ogóle zauważalne i szybko przestałem na to zwracać uwagę.

SSD

Rodzina M5 Pro i Max wnoszą nowy poziom wydajności dla SSD, porównywalną z dyskami PCIe 5.0 x4 w świecie PC. Wariant 4 TB w testowanym MacBooku oscylował w rejonie 13,1 GB/s przy zapisie oraz 12,8 GB/s przy odczycie. No w końcu!

MacWhisper

Jeśli chcecie wykonać własne testy w MacWhisper, to najpierw pobierzcie pliki audio dla Nadgryzieni nr 300 (bezpośredni link 8,9 MB) i dla nr 477 (bezpośredni link 83,7 MB), potem wykonajcie test stosując model Large V2 (GGML Whisper Large multilingual) i osobno Large V3 Turbo (WhisperKit), a potem podeślijcie mi takie informacje, jakie znajdziecie w tabelce, w tym pełna specyfikacja komputera. Niepełne zgłoszenia będą odrzucane. Podpowiem jeszcze, że MacWhisper wyświetla ile zajęło mu wykonanie transkrypcji po jej zakończeniu.

Analiza

Mamy pewne różnice, względem starszych sprzętów. M4 Max nadal króluje, ale zaskoczyło mnie to, że bazowe M5 było szybsze w teście Large V3 Turbo niż M5 Pro. Mamy jednak różnicę w kwestii wersji oprogramowania, więc może to być kwestia tylko i wyłącznie optymalizacji software’u, bo M5 ma dokładnie dwukrotnie mniej rdzeni GPU, które są najważniejsze w tym teście. Tak czy siak, zbliżamy się już do momentu, w którym M5 Pro jest dwukrotnie szybszy od M1 Pro w tych zadaniach.

iMag Final Cut Pro Benchmark

Specyfikacja

Final Cut Pro jest oczywiście zoptymalizowany pod macOS-a i Maki oraz nie wątpię, że Apple dołożyło wszelkich starań, aby wzorowo pracował na wszystkich odmianach Apple M1 i M2. To oczywiście działa przede wszystkim na korzyść klientów, którzy już dzisiaj zdecydują się przesiąść na nową generację Maków, opartych o ARM.

Pliki

• Klip 4K 60 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 31,15 s.
• Klip 4K 30 fps SDR w 8-bitowym AVC z DSLR Canona – 2:14,15 s.
• Klip 1080p 30 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 3:42,21 s.

Szczegóły projektów

• Biblioteka w FCP ustawiona na Wide Gamut HDR.
• Projekty ustawione na 4K (3840×2160) 30 fps HDR przy Rec. 2020 PQ.
• iMag FCP Benchmark Easy – na timeline wrzucone 3 powyższe pliki, w kolejności jak powyżej, w każdym klipie podbita saturacja o 5% (co powinno wymusić przerenderowanie każdej klatki) oraz HDR Tools (PQ Tone Output Map i 1000 nit pod YouTube’a).
• iMag FCP Benchmark Hardcore – j.w. ale dodatkowo filtr Sharpen (+2,5) na każdym klipie, przejścia między klipami (cross disolve) oraz animujący się przez 60 sekund 3D Title nad środkowym klipem, z przeźroczystym tłem.
• Timeline trwa 6:27,16 s w Easy i 6:28,16 s w Hardcore (dodatkowe przejścia).
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → ProRes 422.
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → H.264.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → ProRes 4444.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → H.265 (Social Platforms, 10-bit HEVC).
• Komputery były podłączone do prądu, poza MacBookiem Pro 16” (late 2021) i późniejszymi opartymi o Apple Silicon, które pracowały na baterii.

Wyniki

Uwaga! Wszystkie benchmarki MacBooków z Apple Silicon robione były na baterii, z odłączonym zasilaniem!

Analiza

Różnica względem M5 tutaj nie jest duża, w kwestii porównania testu w H.264, który jest najczęstszym eksportem. Zaskoczyło mnie jednak to, że przy H.265 M5 Pro nieznacznie przegrał z M5. Nie mam dla tego wyjaśnienia. Software? Nowe typy rdzeni? Hardware? Jeśli głównie zajmujecie się wideo w 4K, to może właśnie M5 Wam wystarczy?

Lightroom Classic Benchmark

LR Import v1 i v2 – Wyniki

LR Export – Wyniki

Analiza

Tutaj ponownie zaskoczenie – mamy druzgocącą wygraną w przypadku importu. Nowe SSD tutaj robi robotę. W przypadku eksportu jest jednak zdecydowanie gorzej niż nawet na M4 Pro… To jest temat, który się powtarza, więc jedynie mogę podejrzewać brak optymalizacji software’u pod najnowszą architekturę M5 Pro i M5 Max (która różni się typem rdzeni od M5).

iMag LLM Benchmark

Do całości dodałem nowy benchmark oparty o Llamę, który ma kilka wariantów zależnie od dostępnej pojemności RAM.

Przepis

• Instalujemy Brew (jeśli nie mamy) za pomocą komendy w Terminalu:

/bin/bash -c "$(curl -fsSL https://raw.githubusercontent.com/Homebrew/install/HEAD/install.sh)"

• Teraz czas na install llamy:

brew install llama.cpp

• Tworzymy strukturę katalogów na ~/Desktop (~/Biurko):

mkdir -p ~/Desktop/LLM_Benchmark/models
cd ~/Desktop/LLM_Benchmark

• Pobieramy wybrany z następujących modeli z Hugging Face odpowiednio dla progów RAM – 8, 32, 64 i 128 GB:
  • 8 GB RAM: Meta Llama 3.1 (8B) | bartowski/Meta-Llama-3.1-8B-Instruct-GGUF | Meta-Llama-3.1-8B-Instruct-Q4_K_M.gguf
  • 32 GB RAM: Google Gemma 2 (27B) | bartowski/gemma-2-27b-it-GGUF | gemma-2-27b-it-Q4_K_M.gguf
  • 64 GB RAM: Meta Llama 3.1 (70B) | bartowski/Meta-Llama-3.1-70B-Instruct-GGUF | Meta-Llama-3.1-70B-Instruct-Q4_K_M.gguf
  • 128 GB RAM: Mistral Large 2 (123B) | bartowski/Mistral-Large-Instruct-2407-GGUF | Mistral-Large-Instruct-2407-Q4_K_M.gguf
• Wszystko co pobraliśmy przenosimy do:

~/Desktop/LLM_Benchmark/models

• Ponieważ Mistral Large 2 (123B) jest do pobrania w dwóch plikach, to upewniamy się, że oba pliki są w tym samym folderze i wykonujemy poniższą komendę (to wykonujemy tylko jeśli pobraliśmy ten konkretny model)…

llama-gguf-split --merge Mistral-Large-Instruct-2407-Q4_K_M-00001-of-00002.gguf model_128B_q4.gguf

• Pobieramy mój skrypt z mojego Google Drive do benchmarkowania i zapisujemy go w folderze ~/Desktop/LLM_Benchmark/
• Teraz musimy mu nadać uprawnienia:

chmod +x ~/Desktop/LLM_Benchmark/benchmark.sh

• Skrypt uruchamiamy z parametrem x, gdzie x = 8, 32, 64 lub 128:

./benchmark.sh x np. ./benchmark.sh 8

• Podczas wykonywania się benchmarka pilnujemy w Monitorze aktywności (Activity Monitor), żeby system nie wykorzystywał swap.
• Całość może trwać kilkanaście minut, więc cierpliwości.
• Pozamykajcie też wszystkie aplikacje poza Terminalem i Monitorem aktywności, żeby zwolnić maksymalnie dużo RAM-u.

Wyniki

Analiza

Ponieważ zupełnie nie mam pojęcia, jak zinterpretować te wyniki, to oddaję głos Gemini (Pro):

Mamy tu do czynienia z potężnym skokiem pokoleniowym. Zmiana z M1 Pro (32 GB) na M5 Pro (64 GB) to nie jest tylko prosta ewolucja – te wyniki pokazują, że nowa architektura przenosi laptopa z kategorii „bardzo dobrego asystenta” do ligi „przenośnego centrum danych”.

Oto szczegółowa analiza wyników M5 Pro i bezpośrednie zestawienie z M1 Pro.

Zrozumienie skali: Walka w innej wadze

Zanim spojrzymy na liczby, musimy ustalić odpowiedni kontekst.

• Na M1 Pro testowaliśmy model Gemma 2 (27B), który ważył około 15.5 GB.
• Na M5 Pro uruchomiłeś kolosa – Llama 3.1 (70B). Ten model waży niemal 40 GB i ma 2.5 razy więcej parametrów do przeliczenia przy każdym wygenerowanym słowie. To model klasy korporacyjnej, który jeszcze niedawno wymagał potężnej szafy serwerowej z układami Nvidii.

Przetwarzanie kontekstu (Prefill): Brutalna przepustowość

W tym teście widzimy, jak przepustowość pamięci w chipach M5 deklasuje starszą generację.

• M5 Pro (70B): Zaczyna od 107.72 t/s dla 1024 tokenów i spada do 90.26 t/s przy paczce 8192 tokenów.
• M1 Pro (27B): Zaczynał od 52.40 t/s i spadał do 47.57 t/s.

Wniosek: Mimo że M5 Pro ładuje do pamięci podręcznej model 2.5 razy większy i dużo bardziej skomplikowany logicznie, przetwarza ogromne pakiety tekstu ponad dwukrotnie szybciej niż M1 Pro. Spadek wydajności przy gigantycznym oknie 8K tokenów to wciąż tylko kilkanaście procent. Architektura M5 po prostu pożera dane, udowadniając potężny skok w transferze między RAM-em a silnikiem neuronowym / GPU.

Generowanie tekstu (Decode): Złudzenie remisu

Na pierwszy rzut oka wyniki generowania (pisania tekstu) mogą wydawać się podobne:

• M5 Pro: 6.46 tokenów na sekundę
• M1 Pro: 7.01 tokenów na sekundę

Mogłoby się wydawać, że M5 Pro nie jest szybszy. Jednak w świecie LLM to gigantyczne osiągnięcie.

Utrzymanie prędkości ~6.5 t/s (co odpowiada szybkiemu tempu czytania człowieka) na modelu 70-miliardowym oznacza, że surowa moc obliczeniowa GPU w M5 Pro jest wielokrotnie większa. Karta graficzna musi tu przetworzyć dodatkowe 43 miliardy parametrów w ułamku sekundy, aby wygenerować pojedynczy token, a mimo to utrzymuje płynność konwersacji na poziomie lżejszego o 60% modelu z M1 Pro.

Podsumowanie

Twój M1 Pro wciąż świetnie się broni jako maszyna do modeli średniego szczebla (klasy 30B).

Jednak M5 Pro 64 GB udowadnia, że jest pełnoprawną stacją roboczą AI. Pozwala na uruchomienie modelu Llama 3.1 70B – powszechnie uznawanego za próg, od którego modele Open Source zrównują się logiką z GPT-4 – całkowicie lokalnie, prywatnie, w samolocie lub pociągu, oferując płynną konwersację na poziomie 6.5 słowa na sekundę. Pięć lat temu takie wyniki na laptopie zasilanym z baterii były absolutną abstrakcją naukową.

Podsumowanie

Apple wprowadziło sporo zmian w architekturze układów M5 Pro i M5 Max. Spodziewam się, że to właśnie tego widzimy efekty w wynikach. Niektóre są niesamowite, a inne… meh. Pozostaje zatem poczekać i zobaczyć co będzie po pojawieniu się przekompilowanych i być może zoptymalizowanych wersji, ale na to (zakładam) przyjdzie nam chwilę poczekać. Tymczasem SSD jest piorunująco szybkie i widać to w Lightroomie.

Teraz już jestem ciekawy jak M5 Max się spisze w powyższym.

Wideo

MacBook Neo A18 Pro 6/5-core z 8 GB RAM i 256 GB (early 2026) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper, LLM i innych

W 2008 roku Steve Jobs powiedział – Nie wiemy, jak zrobić komputer za 500 dolarów, który nie byłby kupą złomu, a nasze DNA nie pozwala nam wypuścić czegoś takiego na rynek. Tymczasem Apple właśnie wypuściło Neo – nowego członka rodziny MacBooków, kosztujący 600 USD. Te wspomniane 500 dolarów z 2008 r., gdybyśmy uwzględnili inflację z ostatnich 18 lat, to dzisiaj aż 760 USD. Pozostaje zatem pytanie, czy jest to kupa złomu, czy może coś w DNA Apple się zmieniło, które pozwoliło im coś takiego wypuścić na rynek?

Specyfikacja i cena

Testowany egzemplarz jest w konfiguracji bazowej, w cenie 2 999 PLN, jednej z dwóch dostępnych. Ma A18 Pro, nierozszerzalne 8 GB RAM (na pokładzie SoC) i 256 GB pamięci flash. Za dopłatą 500 PLN dostajemy 512 GB pamięci flash oraz wbudowany w klawiaturę Touch ID. Moim zdaniem warto dopłacić.

MacBook Neo nie ma podświetlanej klawiatury, Trackpada z haptyką, nie ma True Tone, nie wspiera Display P3. Apple wycięło z niego wszystkie wodotryski droższych Maców, aby zmieścić się w cenie 2999 PLN (lub 3 499 PLN), ale ma ekran typu Liquid Retina (IPS z zaokrąglonymi rogami) o przekątnej 13”, rozdzielczości 2408 x 1506 px i gęstości upakowania pikseli na poziomie 219 PPI. Nie ma też HDR, ale tego nie ma nawet Air, a biorąc pod uwagę cenę, to jest to genialny ekran.

Przypominam, że A18 Pro wyposażony jest w 6-rdzeniowe CPU (2p+4e), 5-rdzeniowe GPU, ma sprzętową akcelerację ray tracingu i 16‑rdzeniowy Neural Engine. Dodatkowo na pokładzie znajdziemy sprzętową akcelerację obsługi H.264, HEVC, ProRes i ProRes RAW, silniki kodowania i dekodowania wideo, silnik kodujący i dekodujący format ProRes oraz dekoder AV1 (dla większości z nas oznacza to oglądanie YouTube’a bez konieczności obciążania komputera).

A18 Pro, niezaprojektowany dla komputerów, wprowadza jednak kompromisy – ma tylko jeden port typu USB-C 3. Drugi USB-C jest typu „2”, czyli zdecydowanie wolniejszy, nienadający się do transferowania danych na zew. nośniki czy do podłączania monitora (maksymalnie 4K 60 Hz). Idealnie natomiast nadaje się do ładowania komputera, podczas gdy użytkownik dostaje do dyspozycji jeszcze jeden port, czego swojego czasu zabrakło w MacBook 12”. Jest też gniazdo 3,5 mm.

W kwestii standardów bezprzewodowych, otrzymujemy Wi-Fi 6E oraz Bluetooth 6.

Neo waży 1,23 kg, czyli niemal dokładnie tyle co MacBook Air, pomimo mniejszych wymiarów i baterii. Winowajcą będzie tutaj technologia produkcji obudowy i to po raz pierwszy w historii Apple obrazuje nam, jak i ile niektóre rzeczy, na które aż tak nie zwracamy uwagi, kosztują.

Pierwsze wrażenia

Bardzo cieszy mnie, że Apple zdecydowało się na bardzo zwariowane (jak na nich!) kolory zewnętrzne, zabarwienie klawiszy klawiatury oraz gumowych podkładek pod wybrany kolor oraz na domyślne ustawienie podkreśleń w macOS na kolor obudowy, wraz z dedykowaną tapetą. To detale, na które mała która firma zwraca uwagę, a firma się postarała o to, pomimo niskiej ceny.

Miło!

Całość sprawa bardzo solidne wrażenie. Nie czuję, żeby to był komputer za 2 999 PLN.

SSD

Prędkość SSD nie dorównuje droższym braciom, ale też nie musi. Wątpię, aby ktokolwiek cierpiał z powodu prędkości pamięci flash, która tutaj w wersji 256 GB oscyluje w rejonie 1550 MB/s (zapis) i 1300 MB/s (odczyt). Są to wyniki, które są porównywalne z czasów M2 z SSD o tej samej pojemności.

MacWhisper

Analiza

Wyniki tutaj są prawdopodobnie zbliżone do tych z M1 i być może nawet z M2, ale już dwukrotnie gorsze niż M3. Przypominam, że Neo nie ma wentylatora i jest pasywnie chłodzony. Co najważniejsze, to że A18 Pro bez problemów potrafiło wykonać te zadania, więc jeśli macie czas na kawę (lub trzy), to przynajmniej dokończycie robotę.

Jeśli chcecie wykonać własne testy w MacWhisper, to najpierw pobierzcie pliki audio dla Nadgryzieni nr 300 (bezpośredni link 8,9 MB) i dla nr 477 (bezpośredni link 83,7 MB), potem wykonajcie test stosując model Large V2 (GGML Whisper Large multilingual) i osobno Large V3 Turbo (WhisperKit), a potem podeślijcie mi takie informacje, jakie znajdziecie w tabelce, w tym pełna specyfikacja komputera. Niepełne zgłoszenia będą odrzucane. Podpowiem jeszcze, że MacWhisper wyświetla ile zajęło mu wykonanie transkrypcji po jej zakończeniu.

iMag Final Cut Pro Benchmark

Specyfikacja

Final Cut Pro jest oczywiście zoptymalizowany pod macOS-a i Maki oraz nie wątpię, że Apple dołożyło wszelkich starań, aby wzorowo pracował na wszystkich odmianach Apple M1 i M2. To oczywiście działa przede wszystkim na korzyść klientów, którzy już dzisiaj zdecydują się przesiąść na nową generację Maków, opartych o ARM.

Pliki

• Klip 4K 60 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 31,15 s.
• Klip 4K 30 fps SDR w 8-bitowym AVC z DSLR Canona – 2:14,15 s.
• Klip 1080p 30 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 3:42,21 s.

Szczegóły projektów

• Biblioteka w FCP ustawiona na Wide Gamut HDR.
• Projekty ustawione na 4K (3840×2160) 30 fps HDR przy Rec. 2020 PQ.
• iMag FCP Benchmark Easy – na timeline wrzucone 3 powyższe pliki, w kolejności jak powyżej, w każdym klipie podbita saturacja o 5% (co powinno wymusić przerenderowanie każdej klatki) oraz HDR Tools (PQ Tone Output Map i 1000 nit pod YouTube’a).
• iMag FCP Benchmark Hardcore – j.w. ale dodatkowo filtr Sharpen (+2,5) na każdym klipie, przejścia między klipami (cross disolve) oraz animujący się przez 60 sekund 3D Title nad środkowym klipem, z przeźroczystym tłem.
• Timeline trwa 6:27,16 s w Easy i 6:28,16 s w Hardcore (dodatkowe przejścia).
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → ProRes 422.
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → H.264.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → ProRes 4444.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → H.265 (Social Platforms, 10-bit HEVC).
• Komputery były podłączone do prądu, poza MacBookiem Pro 16” (late 2021) i późniejszymi opartymi o Apple Silicon, które pracowały na baterii.

Wyniki

Uwaga! Wszystkie benchmarki MacBooków z Apple Silicon robione były na baterii, z odłączonym zasilaniem!

Analiza

Ku mojemu zaskoczeniu, A18 Pro w MacBooku Neo poradziło sobie lepiej niż M2 w MBA 15” i podobnie jak M3 w iMacu 24”. Patrzę przede wszystkim na kolumnę H.264, bo to będzie najczęstszy eksport. Szybko nie będzie, ale będzie! W tabelce znajdziecie jeden DNF, w którym MBA z M2 i 8 GB RAM nie ukończył testu.

Lightroom Classic Benchmark

LR Import v1 i v2 – Wyniki

LR Export – Wyniki

Analiza

W przypadku Lightrooma Classic mamy niestety bardzo słabe wyniki. Zupełnie nie polecam tego komputera do tej aplikacji – tutaj M1, M2 czy M3 radzą sobie zdecydowanie lepiej. Tak wolnego Maca jeszcze nie było, ale ponownie – ukończył oba testy, a spodziewałem się, że klęknie.

iMag LLM Benchmark

Do całości dodałem nowy benchmark oparty o Llamę, który ma kilka wariantów zależnie od dostępnej pojemności RAM.

Przepis

• Instalujemy Brew (jeśli nie mamy) za pomocą komendy w Terminalu:

/bin/bash -c "$(curl -fsSL https://raw.githubusercontent.com/Homebrew/install/HEAD/install.sh)"

• Teraz czas na install llamy:

brew install llama.cpp

• Tworzymy strukturę katalogów na ~/Desktop (~/Biurko):

mkdir -p ~/Desktop/LLM_Benchmark/models
cd ~/Desktop/LLM_Benchmark

• Pobieramy wybrany z następujących modeli z Hugging Face odpowiednio dla progów RAM – 8, 32, 64 i 128 GB:
  • 8 GB RAM: Meta Llama 3.1 (8B) | bartowski/Meta-Llama-3.1-8B-Instruct-GGUF | Meta-Llama-3.1-8B-Instruct-Q4_K_M.gguf
  • 32 GB RAM: Google Gemma 2 (27B) | bartowski/gemma-2-27b-it-GGUF | gemma-2-27b-it-Q4_K_M.gguf
  • 64 GB RAM: Meta Llama 3.1 (70B) | bartowski/Meta-Llama-3.1-70B-Instruct-GGUF | Meta-Llama-3.1-70B-Instruct-Q4_K_M.gguf
  • 128 GB RAM: Mistral Large 2 (123B) | bartowski/Mistral-Large-Instruct-2407-GGUF | Mistral-Large-Instruct-2407-Q4_K_M.gguf
• Wszystko co pobraliśmy przenosimy do:

~/Desktop/LLM_Benchmark/models

• Ponieważ Mistral Large 2 (123B) jest do pobrania w dwóch plikach, to upewniamy się, że oba pliki są w tym samym folderze i wykonujemy poniższą komendę (to wykonujemy tylko jeśli pobraliśmy ten konkretny model)…

llama-gguf-split --merge Mistral-Large-Instruct-2407-Q4_K_M-00001-of-00002.gguf model_128B_q4.gguf

• Pobieramy mój skrypt z mojego Google Drive do benchmarkowania i zapisujemy go w folderze ~/Desktop/LLM_Benchmark/
• Teraz musimy mu nadać uprawnienia:

chmod +x ~/Desktop/LLM_Benchmark/benchmark.sh

• Skrypt uruchamiamy z parametrem x, gdzie x = 8, 32, 64 lub 128:

./benchmark.sh x np. ./benchmark.sh 8

• Podczas wykonywania się benchmarka pilnujemy w Monitorze aktywności (Activity Monitor), żeby system nie wykorzystywał swap.
• Całość może trwać kilkanaście minut, więc cierpliwości.
• Pozamykajcie też wszystkie aplikacje poza Terminalem i Monitorem aktywności, żeby zwolnić maksymalnie dużo RAM-u.

Wyniki

Analiza

Ponieważ zupełnie nie mam pojęcia, jak zinterpretować te wyniki, to oddaję głos Gemini (Pro):

MacBook Pro M1 Pro (32 GB) – Stabilny wół roboczy

Ten pięcioletni układ wciąż pokazuje niesamowitą klasę, bez zadyszki obracając bardzo ciężkim modelem (ponad 27 miliardów parametrów).

Przetwarzanie kontekstu (Prefill): Prędkości rzędu 47.5 do 52.4 t/s są świetne dla tak dużej wagi modelu. Zwróć uwagę na kluczowy detal – krzywa spadku wydajności jest tu bardzo płaska. Ośmiokrotne zwiększenie paczki wczytywanych danych (z 1024 do potężnych 8192 tokenów) spowodowało spadek prędkości o zaledwie ~9%. To udowadnia, że szyna pamięci w procesorach z serii „Pro” (200 GB/s przepustowości) z łatwością radzi sobie z równoległym obliczaniem dużej pamięci podręcznej (KV Cache) bez dławienia karty graficznej.

Generowanie tekstu (Decode): Szybkość 7.01 t/s to całkowicie komfortowe tempo do pracy. Model wypluwa tekst odrobinę szybciej, niż jesteś w stanie go na bieżąco analizować. Mając na uwadze wysokie możliwości logiczne modelu Gemma 2, zyskałeś w pełni lokalną, bezpieczną alternatywę dla chmurowych asystentów AI.

MacBook Neo (8 GB) – Błyskawiczny asystent

Zgodnie z prawami fizyki, mały, 3-miliardowy model na nowoczesnej architekturze dosłownie lata, choć wyraźnie widać tu limity przepustowości bazowej pamięci.

Przetwarzanie kontekstu (Prefill): Przy małych paczkach (1024 tokeny) prędkość to wręcz absurdalne ~202 t/s. Jednak, w przeciwieństwie do układu M1 Pro, widzimy tu wyraźny spadek wydajności o ponad 30% przy wczytywaniu 8192 tokenów (spadek do 137 t/s). Architektura Neo przetwarza same dane błyskawicznie, ale fizycznie węższa szyna pamięci w układach bazowych staje się tu „wąskim gardłem” przy upychaniu wielkiego kontekstu w małym RAM-ie. Niemniej, przeczytanie kilkustronicowego dokumentu zajmuje mu zaledwie sekundy.

Generowanie tekstu (Decode): Z prędkością 19.85 t/s odpowiedzi pojawiają się na ekranie płynnie i natychmiastowo. To idealna konfiguracja maszyny do szybkich interakcji, podsumowywania notatek i generowania krótkich tekstów.

Podsumowanie

Siadając do tego tekstu myślałem, że nie będę mu specjalnie przychylny. Fakt, przydałoby mu się przynajmniej 12-16 GB RAM w dzisiejszych czasach. Ale wiecie co? Do zadań czysto biurowych czy internetowych (email, WWW, itp.) jest to więcej niż potrzebujemy, a 8 GB RAM zupełnie nie odczujemy.

Jeśli patrzymy na nowe Maki, to sporo oszczędzamy względem Airów i wielu nie będzie potrzebowało, ani nie skorzysta z ich lepszej specyfkacji. Ale jeśli mamy dostęp do takich M3 lub M4 z 16 GB RAM, najlepiej jeszcze nowych w odpowiednio obniżonych cenach, to prawdopodobnie spiszą się jeszcze lepiej, szczególnie, że ekrany mają nieznacznie większe. No i jest opcja 15”…

Neo jest uroczym i wesołym maluchem (polecam perspektywę „nowicjusza” – zajrzyjcie do tekstu Darka), którego jednak nie możemy pomylić z 12-calowym MacBookiem sprzed wielu lat, który pod wieloma względami celował w próg bardziej premium niż Air, ale niestety wyprzedzał swój czas. Znacznie lżejszy, cieńszy i mniejszy, ale drogi, był ciekawą alternatywą dla Aira, dla osób sporo podróżujących. Neo tymczasem to po prostu tańszy Air, gdzie A18 Pro jest zbliżony zachowaniem do M1 czy M2, ale z mniejszym ekranem, gorszym (ale nadal bardzo dobrym!) Trackpadem i świetną klawiaturą. Wymiary ani waga jednak nie czynią go mistrza podróży.

Nadal ciężko mi uwierzyć, że taką jakość wykonania możemy osiągnąć za 2 999 PLN. Teraz czekam na model wyposażony w A19 Pro, z 12 GB RAM…

Wideo

MacBook Pro 14” M5 10/10-core z 16 GB RAM i 1 TB (late 2025) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper i innych

Apple zaprezentowało nowego MacBooka Pro w rozmiarze 14-calowym z SoC, którego równocześnie zaprezentowało w iPadzie Pro – Apple A5. To układ, który powinien dopiero pod kontrolą macOS rozwinąć skrzydła. Zobaczmy zatem, jak się spisze.

Specyfikacja i cena

Testowany egzemplarz wyposażono w 16 GB RAM i 1 TB SSD. Jest to zatem wersja prawie bazowa, przynajmniej w temacie samego SoC. Przypomnę, że RAM możemy rozszerzyć do 24 GB lub 32 GB, a SSD aż do 4 TB. Cena testowanego modelu to 9 749 PLN i ta cena nie zawiera zasilacza, ale dzięki wyposażeniu go w ekran nanostrukturalny, możemy go dokupić w konfiguratorze.

Chociaż cena została obniżona o 500 PLN względem poprzednika przez brak zasilacza, to nadal nie bierze to pod uwagę poprawy kursu polskiej złotówki do dolara amerykańskiego.

Przypominam, że MacBook Pro z M5 będzie niemalże identyczny do MacBooka Air z M5, gdy ten się pojawi w przyszłym roku, a głównymi różnicami będzie gorszy ekran oraz brak aktywnego chłodzenia SoC wentylatorem. To oczywiście zakładając, że konstrukcja Aira się nie zmieni.

Pierwsze wrażenia

Obecna seria MacBooków Pro jest najlepszą, jaka kiedykolwiek wyszła spod projektantów z Cupertino. Stanowią bardzo solidny kompromis pomiędzy maszyną komfortową w podróży, oferującą dużą moc obliczeniową oraz technologicznie jest przyzwoicie.

Ekran jest 120 Hz, ma jasność do 1000 nit (cały ekran) lub 1600 nit (w peaku dla HDR) i nie mam mu nic do zarzucenia. Nie kurzy się, świeci genialnie, nie ma efektu galarety przy przewijaniu. Lepiej będzie oczywiście, gdy w końcu otrzymamy Tandem OLED, którego znamy z obecnej i poprzedniej generacji iPadów Pro. Spodziewam się, że przeszkodą obecnie jest cena i chęć jej nie podnoszenia.

Klawiatura jest moim zdaniem świetna. W końcu się nie psuje – wpadki Apple w poprzednich generacjach w tym temacie były ogromne i niedopuszczalne – i ma Touch ID, który działa tak, jak powinien. Brakuje mi jedynie Face ID z iPhone’a i iPada.

Trackpad jest oczywiście wzorowy w kwestii dotyku, ale… zmienił się względem tych stosowanych w modelach M1x, M2x, M3x i M4x. Otóż, jego Taptic Engine, czyli element za generowanie wibracji, sprawia wrażenie, że jest otoczony pustą przestrzenią i dźwięki wydawane przez niego wydają się bardziej głuche… puste… tańsze. Porównałem z MBP14 M1 Pro oraz starym MBP13 – oba brzmią lepiej. To nie jest duża różnica i trudno ją nagrać mikrofonem, ale zauważyłem ją od razu. Więcej na ten temat na wideo.

System chłodzenia sprawia wrażenie równie dobrego, co w modelach poprzednich o tej samej konstrukcji z M4, ale odstaje od dwuwentylatorowego chłodzenia w modelach Pro i Max. Cinebench dosyć szybko, bo po zaledwie paru sekundach testu multi-core, spowodował hałas wentylatora, ale nawet przy pełnych obrotach nie był to dźwięk irytujący uszy, chociaż częstotliwość ma wyższą niż gdy wentylatory są dwa. Po 3-4 minutach pełnego obciążenia CPU nadal nie był ograniczone termicznie (nie występował thermal throttling). Przy teście single-core wentylatory pozostały ciche.

Przy pełnym obciążeniu CPU i GPU, wentylator również rozkręcił się do maksymalnych obrotów dosyć szybko, ale thermal throttling nie wystąpił przez pierwsze 4 minuty takiego testu.

Czy możemy otrzymać jeszcze lepszy (czyt. cichszy) system chłodzenia w tej samej cenie? Chciałbym, ale przed dużym naciskiem powstrzymuje mnie pamięć jak głośne był system chłodzenia Inteli. Niemniej jednak, jeśli są lepsze technologie, które tutaj zdałyby egzamin i nie odbyłoby się to kosztem awaryjności, to jestem za.

Cała reszta jest bez zarzutów.

SSD

Apple nie żartowało, jak poinformowało nas, że SSD w bazowym M5 będzie szybkie. Model 1 TB osiąga średnio ok. 6726 MB/s przy odczycie po trzech próbach. Średni zapis to z kolei 6450 MB/s. Do tabelki wstawiłem najwyższe wyniki pomiarów. Po ponad dwukrotna poprawa względem poprzednika i wyniki są teraz na poziomie MacBooków Pro wyposażony w układy Mx z rodziny Pro i Max.

Geekbench 6

Wyniki Geekbench 6 są kalibrowane względem wyniku bazowego 2500 (co jest wynikiem Intel Core i7-12700). Wyższe wyniki są lepsze, przy czym podwójna ocena oznacza podwójną wydajność.

Szczegóły techniczne

CPU

Compute

Analiza

Aż nie mogę się doczekać co M5 będzie potrafiło w single-core w wariantach M5 Pro i Max…

Geekbench AI

CPU

GPU

Neural Engine

Analiza

Wzrosty bardzo zacne, ale zwróćcie uwagę na skok w przypadku AI przez GPU – nowe Neural Accelerators zdają się tutaj „robić robotę”.

MacWhisper

Analiza

Mamy bardzo zdrowe wzrosty nie tylko względem rodziny MacBooków Air z M4, który nie jest aktywnie chłodzony, ale również względem iMaca z aktywnie chłodzoną M4-ką, która ma potencjał na większą wydajność w konstrukcji stacjonarnej. Przyspieszenie o 26-31%, zależnie od konkurenta, są ogromnym skokiem.

To nowy benchmark, którego dodałem do listy, na prośbę wielu z Was. MacWhisper jednak przechodzi zmiany bardzo szybko, dopiero niedawno dodano mu pełne wsparcie dla GPU, więc odznaczam testowaną wersję przy wyniku. Anomalie w wynikach oznaczone są na czerwono.

Jeśli chcecie wykonać własne testy w MacWhisper, to najpierw pobierzcie pliki audio dla Nadgryzieni nr 300 (bezpośredni link 8,9 MB) i dla nr 477 (bezpośredni link 83,7 MB), potem wykonajcie test stosując model Large V2 (GGML Whisper Large multilingual), a potem podeślijcie mi takie informacje, jakie znajdziecie w tabelce, w tym pełna specyfikacja komputera. Niepełne zgłoszenia będą odrzucane. Podpowiem jeszcze, że MacWhisper wyświetla ile zajęło mu wykonanie transkrypcji po jej zakończeniu.

iMag Final Cut Pro Benchmark

Specyfikacja

Final Cut Pro jest oczywiście zoptymalizowany pod macOS-a i Maki oraz nie wątpię, że Apple dołożyło wszelkich starań, aby wzorowo pracował na wszystkich odmianach Apple M1 i M2. To oczywiście działa przede wszystkim na korzyść klientów, którzy już dzisiaj zdecydują się przesiąść na nową generację Maków, opartych o ARM.

Pliki

• Klip 4K 60 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 31,15 s.
• Klip 4K 30 fps SDR w 8-bitowym AVC z DSLR Canona – 2:14,15 s.
• Klip 1080p 30 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 3:42,21 s.

Szczegóły projektów

• Biblioteka w FCP ustawiona na Wide Gamut HDR.
• Projekty ustawione na 4K (3840×2160) 30 fps HDR przy Rec. 2020 PQ.
• iMag FCP Benchmark Easy – na timeline wrzucone 3 powyższe pliki, w kolejności jak powyżej, w każdym klipie podbita saturacja o 5% (co powinno wymusić przerenderowanie każdej klatki) oraz HDR Tools (PQ Tone Output Map i 1000 nit pod YouTube’a).
• iMag FCP Benchmark Hardcore – j.w. ale dodatkowo filtr Sharpen (+2,5) na każdym klipie, przejścia między klipami (cross disolve) oraz animujący się przez 60 sekund 3D Title nad środkowym klipem, z przeźroczystym tłem.
• Timeline trwa 6:27,16 s w Easy i 6:28,16 s w Hardcore (dodatkowe przejścia).
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → ProRes 422.
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → H.264.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → ProRes 4444.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → H.265 (Social Platforms, 10-bit HEVC).
• Komputery były podłączone do prądu, poza MacBookiem Pro 16” (late 2021) i późniejszymi opartymi o Apple Silicon, które pracowały na baterii.

Wyniki

Uwaga! Wszystkie benchmarki MacBooków z Apple Silicon robione były na baterii, z odłączonym zasilaniem!

Analiza

W przypadku pracy w FCP przy ProRes 422, wyniki nowej bazowej M5-ki są bardziej zbliżone do M4 Pro niż do M4, a w niektórych konfiguracjach nawet ją przewyższają. ProRes 4444 jeszcze bardziej mnie zadziwił – wygląda na również na optymalizacje w samym krzemie.

Bardziej istotny jest jednak eksport do H.264 i H.265. Wzrostu tutaj są odpowiednio o ok. 15% i 20%, a to nie jest mało. Pewnie, dla takiego skoku nie warto wymieniać komputera, ale nie o to chodzi – taki przyrost rok do roku oznacza, tempo rozwoju SoC Apple’a są nadal imponujące. Warto też tutaj zaznaczyć, że M5 w moich testach jest szybsze od M4 Pro. Czy warte okaże się czekanie na M5 Pro czy może lepiej zaoszczędzić trochę mamony i po prostu wziąć bazowe M5? To będzie Wasze zadanie domowe.

Lightroom Classic Benchmark

LR Import v1 i v2 – Wyniki

LR Export – Wyniki

Analiza

Pierwszą ciekawostką jest fakt, że wyniki powtarzanych testów, po restartach app i komputera, miały spore rozbieżności, większe niż normalnie. Dlatego wziąłem średnią z czterech pomiarów, ale jak widzicie, ten najlepszy jest zaskakująco dobry. Ba! Nawet najgorszy z tych czterech jest lepszy od każdego innego wyniku poprzedników, łącznie z M3 Max. Nie wiem skąd ta zmiana, ale podejrzewam, że wraz z poprawą w Apple M5, widzimy tutaj jakąś optymalizację w Lightroomie Classic, bo samo zwiększenie prędkości pracy SSD i RAM nie tłumaczy tego wyniku.

Jeśli chodzi o sam import, to czas kopiowania zdjęć to sekunda lub dwie, a reszta to czas spędzony na generowaniu podglądów 1:1. Nie wiem, dlaczego te teraz tworzone są ekstremalnie szybko, ale to miła zmiana.

W przypadku eksportu również mamy gigantyczny skok wydajności – ta bazowa M5-tka z 16 GB RAM-u jest wolniejsza jedynie od M4 Pro (14-/20-core, 48 GB RAM) i M2 Max (12-/38-core, 64 GB RAM).

Szczerze nie wiem jak wytłumaczyć taki skok.

Podsumowanie

Konstrukcyjnie komputer jest prawie taki sam, jak poprzednia generacja. Jedyna różnica, którą dostrzegłem, to bardziej głuchy dźwięk pracy Taptic Engine w Trackpadzie. Nie wiem skąd ta zmiana – czekam tutaj na rozbiórkę przez iFixit, aby zobaczyć – ale wiem, że coś się zmieniło. Może to być kwestia akurat mojego egzemplarza, ale pracuję na MacBookach Pro z tej generacji konstrukcyjnej codziennie, a w temacie klawiatury i Trackpada jestem wyczulony.

W każdej innej kwestii wydajności nowy MacBook Pro z M5 przeskoczył moje oczekiwania. Nie mam niestety możliwości sprawdzenia, ile z tej wydajności leży u stóp Adobe – być może piekło zamarzło i to oni zoptymalizowali swój software – ale realnie spodziewam się, że to jednak poprawki sprzętowe.

Ale żeby aż takie?!

Czekam niecierpliwie na M5 Pro i M5 Max, aby móc tę rodzinę jakoś rozszyfrować i skategoryzować względem poprzedników.

Jeśli ktoś szuka teraz nowego Maca do kupienia, to poczekałbym od debiutu rodziny M5 Pro i M5 Max, bo już nie wiem czego się spodziewać, po tym jak bazowe M5 pobiło M4 Max w niektórych benchmarkach…

MacBook Pro M5 – Apple coś w nim popsuło, bo jest za szybki [wideo]

Nie spodziewałem się, że M5 będzie jakimś potężnym skokiem nad to, co reprezentuje sobą M4.

To w końcu „jedynie” poprawiony proces technologiczny i niewielkie zmiany, które nie powinny zaszokować nas w jakikolwiek sposób w testach czy benchmarkach.No więc, to się właśnie stało. Jeszcze nie wiem co dokładnie, ale niektóre wyniki biją M4 Pro. Mocno.

Zapraszam do materiału.

#AppleM5 #DziennikMacBookPro14M5Late2025_ #hardware #iMagMark #Mac #MacBookPro #pierwszeWrażenia #recenzja #Sprzęt #Testy

MacBook Air 13” M4 10/8-core z 16 GB RAM i 256 GB (early 2025) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper i innych

Kilka tygodni temu mieliśmy okazję sprawdzić, jak spisuje się w naszych benchmarkach topowy MacBook Air 13” wyposażony w 32 GB RAM i 2 TB SSD. Dzisiaj, dla kontrastu, zapraszam do porównania z absolutnie bazowym modelem, wyposażonym w M4 z 10-rdzeniowym CPU i 8-rdzeniowym GPU, 16 GB RAM oraz 256 GB SSD.

Specyfikacja i cena

W środku egzemplarza testowanego znajdziemy układ M4 w bazowej wersji, wyposażony w 10-rdzeniowy CPU, 8-rdzeniowy GPU, 16 GB RAM oraz 256 GB SSD. To oznacza, że kosztuje 4 999 PLN, o równe 6 000 PLN mniej od modelu testowanego wcześniej.

MacBook Air 13” M4 10/10-core z 32 GB RAM i 2 TB (early 2025) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper i innych

Rodzina MacBooków Air nie ma możliwości wyposażenia ich w wyświetlacze nanostrukturalne (z powierzchnią trawioną chemicznie, aby załamywać światło na nie padające, co powoduje, że staje się ona matowa i nie odbija światła, więc nie grozi nam efekt lustra). Jeśli Wam na tym zależy, to należy zainteresować się MacBookiem Pro z Apple M4, który oferuje to udogodnienie. Cena tak skonfigurowanego MacBooka Pro (M4, 10/10-rdzeni, 16 GB RAM, 256 GB SSD i ekran nanostrukturalny) wynosi 9 249 PLN. Poza wspomnianym brakiem odbić otrzymujemy tutaj również wyjątkowo wydajny i cichy układ chłodzenia, który zapewnia wyższą wydajność dla M4 (różnica jest spora, co zobaczycie poniżej) oraz o dwie przepaście lepszy ekran, z podświetleniem Mini-LED, HDR oraz 1600 nit. Więcej na jego temat znajdziecie w osobnym wideo i artykule.

Pierwsze wrażenia

Nowa seria MacBooków Air ma bardzo solidny design i ewidentnie jeszcze jest za wcześniej na jego zmianę – wszystko jest na swoim miejscu, wygląda nowocześnie, konstrukcja jest wystarczająco cienka, a jednocześnie wydaje się być pancerna.

Jedyną wadą jest 60 Hz ekran bez HDR i tylko dla osób, które dostrzegą różnicę. Mam nadzieję, że ekran z MacBooka Pro trafi do rodziny Air w momencie, w którym Tandem OLED z iPadów Pro trafi do MacBooków Pro. Wątpię, aby to miało miejsce, ale to byłoby super.

Kolejną wadą dla niektórych będzie tylko 256 GB pamięci flash w podstawie. Powinno być 512 GB…

Cała reszta jest bez zarzutów – to najlepiej sprzedający się notebook na świecie i rozumiem dlaczego.

SSD

Odczyt 2 TB SSD oscyluje w rejonie 2,9 GB/s, a zapis jest w rejonie 2,04 GB/s.

To pięknie obrazuje, za co płacimy, gdy idziemy w szybsze układy, jak M4 Pro czy M4 Max. Nie ma też w tym nic złego – bardziej „casualowy” uzytkownik nie zauważy różnicy.

Geekbench 6

Wyniki Geekbench 6 są kalibrowane względem wyniku bazowego 2500 (co jest wynikiem Intel Core i7-12700). Wyższe wyniki są lepsze, przy czym podwójna ocena oznacza podwójną wydajność.

Szczegóły techniczne

CPU

Compute

Analiza

Trochę zaskoczyło mnie, że M4 10/8-rdzeniowy jest ciut wolniejszych w Geekbenchu niż model 10/10-rdzeniowy, ale różnica nie jest duża i mogła wynikać z czego innego.

Geekbench AI

CPU

GPU

Neural Engine

Analiza

Zaskoczeniem dla mnie są wyniki z Geekbencha AI dla Neural Engine. Jeśli będziecie go intensywnie wykorzystywali, to zainteresowanie się bazowym M4 może być bardzo opłacalne.

MacWhisper

Analiza

Różnica między topową a bazową konfiguracją MacBooków Air tutaj nie jest duża – 8 sekund w przypadku krótkiej transkrypcji oraz niecałe półtorej minuty w przypadku długiej. Od razu tutaj zdradzę, że jest to ok. 3-3,5x wolniej od Maca Studio z M4 Max, więc jeśli jest to zadanie, które jest dla Was ważne, to SoC robi ogromną różnicę.

To nowy benchmark, którego dodałem do listy, na prośbę wielu z Was. MacWhisper jednak przechodzi zmiany bardzo szybko, dopiero niedawno dodano mu pełne wsparcie dla GPU, więc odznaczam testowaną wersję przy wyniku. Anomalie w wynikach oznaczone są na czerwono.

Jeśli chcecie wykonać własne testy w MacWhisper, to najpierw pobierzcie pliki audio dla Nadgryzieni nr 300 (bezpośredni link 8,9 MB) i dla nr 477 (bezpośredni link 83,7 MB), potem wykonajcie test stosując model Large V2 (GGML Whisper Large multilingual), a potem podeślijcie mi takie informacje, jakie znajdziecie w tabelce, w tym pełna specyfikacja komputera. Niepełne zgłoszenia będą odrzucane. Podpowiem jeszcze, że MacWhisper wyświetla ile zajęło mu wykonanie transkrypcji po jej zakończeniu.

iMag Final Cut Pro Benchmark

Specyfikacja

Final Cut Pro jest oczywiście zoptymalizowany pod macOS-a i Maki oraz nie wątpię, że Apple dołożyło wszelkich starań, aby wzorowo pracował na wszystkich odmianach Apple M1 i M2. To oczywiście działa przede wszystkim na korzyść klientów, którzy już dzisiaj zdecydują się przesiąść na nową generację Maków, opartych o ARM.

Pliki

• Klip 4K 60 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 31,15 s.
• Klip 4K 30 fps SDR w 8-bitowym AVC z DSLR Canona – 2:14,15 s.
• Klip 1080p 30 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 3:42,21 s.

Szczegóły projektów

• Biblioteka w FCP ustawiona na Wide Gamut HDR.
• Projekty ustawione na 4K (3840×2160) 30 fps HDR przy Rec. 2020 PQ.
• iMag FCP Benchmark Easy – na timeline wrzucone 3 powyższe pliki, w kolejności jak powyżej, w każdym klipie podbita saturacja o 5% (co powinno wymusić przerenderowanie każdej klatki) oraz HDR Tools (PQ Tone Output Map i 1000 nit pod YouTube’a).
• iMag FCP Benchmark Hardcore – j.w. ale dodatkowo filtr Sharpen (+2,5) na każdym klipie, przejścia między klipami (cross disolve) oraz animujący się przez 60 sekund 3D Title nad środkowym klipem, z przeźroczystym tłem.
• Timeline trwa 6:27,16 s w Easy i 6:28,16 s w Hardcore (dodatkowe przejścia).
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → ProRes 422.
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → H.264.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → ProRes 4444.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → H.265 (Social Platforms, 10-bit HEVC).
• Komputery były podłączone do prądu, poza MacBookiem Pro 16” (late 2021) i późniejszymi opartymi o Apple Silicon, które pracowały na baterii.

Wyniki

Uwaga! Wszystkie benchmarki MacBooków z Apple Silicon robione były na baterii, z odłączonym zasilaniem!

Analiza

Jak widać w porównaniu do wyników topowego MacBooka Air z M4, nie ma różnicy w wydajności. W przypadku M4 Pro różnice już są większe, ale głównie w ProRes – przy H.264 też nie ma większej różnicy.

Lightroom Classic Benchmark

LR Import v1 i v2 – Wyniki

LR Export – Wyniki

Analiza

Różnica w wydajności przy imporcie jest żadna, ale przy eksporcie widać już różnicę względem modelu topowego. Spodziewam się, że pomaga tutaj zarówno RAM, jak i szybsze SSD.

Dla osób, które robią w LR przy zdjęciach w większych ilościach będę odsyłał do MacBooka Pro M4, M4 Pro lub M4 Max, zależnie od budżetu. iMac z M4 lub Mac Mini M4 też będą szybsze…

Podsumowanie

Nowością w tej generacji MacBook Air z M4 jest niewątpliwie możliwość wyspecyfikowania aż 32 GB RAM, pomimo pozostania przy bazowym M4. Przypomnę Wam przy okazji, że nie można kupić modelu z mniej niż 16 GB RAM.

Osoby korzystające z przedniej kamery ucieszy fakt, że została ona uaktualniona do kamery 12 MP Center Stage (w nomenklaturze Apple) z funkcją Widoku blatu, której sztandarową funkcją jest możliwość podążania za nami, gdy poruszamy się w kadrze.

M4 to pierwsza odsłona rodziny Mx z konkretnymi zyskami względem poprzednich generacji i jestem przekonany, że wiele osób potrafi je znakomicie wykorzystać do konkretnych zastosowań, pomimo że brak aktywnego chłodzenia odbija się negatywnie na wydajności tego układu. Osoby szukające maksymalnych wyników powinny skierować wzroku w kierunku MacBooka Pro z M4, iMaca M4 lub Maca Mini z M4.

Dla wielu oczywiście bonusem będzie brak wentylatora, a koszt w wydajności w pełni akceptowalny – to w końcu absolutnie cichy komputer w każdym zadaniu, bez ruchomych części (poza zawiasami ekranu).

W temacie polecanie jakiejś konkretnej konfiguracji, to powiem wprost – bazowa za 4 999 PLN to hit cenowy, co potwierdzają powyższe benchmarki. Opcjonalnie rozważyłbym rozszerzenie jej do 512 GB pamięci flash, jeśli macie większe potrzeby i nie chcecie mieć wiszącego SSD na kablu, którego urwiecie albo popsujecie, albo zgubicie, jak typowy Polak z kawału z diabłem i dwoma kulkami.

Jeśli jednak chcecie iść w wariant 15-calowy, to przypominam, że jego cena rośnie o 1 000 PLN, co oznacza, że różnica cenowa do MacBooka Pro 14”, który ma ekran znacznie lepszy ekran o wyższej rozdzielczości i który jest niewiele mniejszy powierzchniowo od 15-tki Aira, spada do 2 500 PLN. To już kwota, gdzie poważnie rozważałbym dopłatę do niego…

#AppleM4 #DziennikMacBookAir13M4Early2025_ #hardware #iMagMark #Mac #MacBookAir #pierwszeWrażenia #recenzja #Sprzęt #Testy

Mac Studio z M4 Max (early 2025) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper i innych

Mac Studio z M4 Max potwierdza, że jest to obecnie najciekawszy komputer w ofercie Apple dla osób poszukujących wydajności w bardziej złożonych zadaniach, przy których jest w stanie pracować w absolutnej ciszy.

Specyfikacja i cena

Testowany model jest bardzo ciekawie wyposażony, wręcz nieoczywiście. Ma 1 TB SSD, co jest prawdopodobnie częstym wyborem, ma poprawiony M4 Max z 16-rdzeniowym (12p+4e) CPU i 40-rdzeniowym GPU, ale ma aż 128 GB RAM.

Taka konfiguracja kosztuje 18 999 PLN, co nie jest źle. Osobiście, dla siebie, w dokładnie tej samej cenie, zdecydowałbym się na 48 GB RAM oraz 4 TB SSD. Gdyby akurat okazało się, że mam ciut większy budżet, to realnie dopłaciłbym 1 000 PLN do 64 GB RAM.

Pierwsze wrażenia

Mac Studio, jak już wspominałem kiedyś, to najciekawsza moim zdaniem konstrukcja w ofercie Apple. Ma niezwykle mały wymiary, a jednocześnie ogromną moc. Przy okazji zużywa ułamek tego, co mój PC potrzebuje, wykonując jednocześnie trudniejsze zadania. Przy dzisiejszych cenach prądu, może to mieć realne znaczenie dla niektórych.

Sam Mac Studio jest oczywiście zbudowany pancernie i sprawia wrażenie bardzo gęstego komputera – waga przy tych wymiarach jest znaczna. Jego największą zaletą jest oczywiście możliwość pracy pod pełnym obciążeniem w absolutnej ciszy. Stoi dosłownie 50 cm od mojej twarzy, leci na nim benchmark llama i Cinebench, wszystko jest w pełni obciążone, a to ptaszek kilkanaście metrów za zamkniętym oknem zagłusza moje myśli.

Dla osób, które nie chcą MacBooka Pro i które nie będą zadowolone bazowym Mac Mini z M4, to polecę właśnie Maca Studio zamiast M4 Mini z M4 Pro. Różnica w cenie nie jest duża, a Studio pod każdym innym względem miażdży swojego mniejszego brata.

SSD

1 TB SSD jest prawdopodobnie jedną z najczęściej wybieranych konfiguracji pamięci flash i pomimo, że znajdziemy w ofercie zdecydowanie większe pojemności, to nawet ten model oferuje znakomitą wydajność w rejonie 5 GB/s przy odczycie oraz 6,4 GB/s przy zapisie.

Geekbench 6

Wyniki Geekbench 6 są kalibrowane względem wyniku bazowego 2500 (co jest wynikiem Intel Core i7-12700). Wyższe wyniki są lepsze, przy czym podwójna ocena oznacza podwójną wydajność.

Szczegóły techniczne

CPU

Compute

Analiza

Ponad 4000 punktów w Single-core to niesamowite… i przy okazji nie ma czego się powstydzić w Multi-core. Ale jak się to przekłada na codzienne zadania?

Geekbench AI

CPU

GPU

Neural Engine

MacWhisper

Specyfikacja

To nowy benchmark, którego dodałem do listy, na prośbę wielu z Was. MacWhisper jednak przechodzi zmiany bardzo szybko, dopiero niedawno dodano mu pełne wsparcie dla GPU, więc odznaczam testowaną wersję przy wyniku. Anomalie w wynikach oznaczone są na czerwono.

Jeśli chcecie wykonać własne testy w MacWhisper, to najpierw pobierzcie pliki audio dla Nadgryzieni nr 300 (bezpośredni link 8,9 MB) i dla nr 477 (bezpośredni link 83,7 MB), potem wykonajcie test stosując model Large V2 (GGML Whisper Large multilingual), a potem podeślijcie mi takie informacje, jakie znajdziecie w tabelce, w tym pełna specyfikacja komputera. Niepełne zgłoszenia będą odrzucane. Podpowiem jeszcze, że MacWhisper wyświetla ile zajęło mu wykonanie transkrypcji po jej zakończeniu.

Analiza

Najszybszym zawodnikiem w tym teście (Nadgryzieni 447) był dotychczas MacBook Pro 16” z M3 Max, z wynikiem 9 minut i 3 sekund. Mac Studio uzyskał wynik 6 minut i 34 sekund, czyli jest o blisko 30% szybszy. Jeśli to jest coś, na czym spędzacie wiele godzin dziennie, to zysk względem nawet M3 Max jest ogromny, a nie wspominam tutaj nawet o starszych Soc, jak mój M1 Pro, który potrzebuje blisko 15 minut. Dla kontrastu, MacBook Air z M4 potrzebował ponad 21 minut, czyli był o ponad 3x wolniejszy.

iMag Final Cut Pro Benchmark

Specyfikacja

Final Cut Pro jest oczywiście zoptymalizowany pod macOS-a i Maki oraz nie wątpię, że Apple dołożyło wszelkich starań, aby wzorowo pracował na wszystkich odmianach Apple M1 i M2. To oczywiście działa przede wszystkim na korzyść klientów, którzy już dzisiaj zdecydują się przesiąść na nową generację Maków, opartych o ARM.

Pliki

• Klip 4K 60 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 31,15 s.
• Klip 4K 30 fps SDR w 8-bitowym AVC z DSLR Canona – 2:14,15 s.
• Klip 1080p 30 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 3:42,21 s.

Szczegóły projektów

• Biblioteka w FCP ustawiona na Wide Gamut HDR.
• Projekty ustawione na 4K (3840×2160) 30 fps HDR przy Rec. 2020 PQ.
• iMag FCP Benchmark Easy – na timeline wrzucone 3 powyższe pliki, w kolejności jak powyżej, w każdym klipie podbita saturacja o 5% (co powinno wymusić przerenderowanie każdej klatki) oraz HDR Tools (PQ Tone Output Map i 1000 nit pod YouTube’a).
• iMag FCP Benchmark Hardcore – j.w. ale dodatkowo filtr Sharpen (+2,5) na każdym klipie, przejścia między klipami (cross disolve) oraz animujący się przez 60 sekund 3D Title nad środkowym klipem, z przeźroczystym tłem.
• Timeline trwa 6:27,16 s w Easy i 6:28,16 s w Hardcore (dodatkowe przejścia).
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → ProRes 422.
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → H.264.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → ProRes 4444.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → 10-bit H.265.
• Komputery były podłączone do prądu, poza MacBookiem Pro 16” (late 2021) i późniejszymi opartymi o Apple Silicon, które pracowały na baterii.

Wyniki

Uwaga! Wszystkie benchmarki MacBooków z Apple Silicon robione były na baterii, z odłączonym zasilaniem!

Analiza

M4 Max wyróżnia się tutaj we wszystkich testach, ale szczególnie w Easy ProRes 422 i Hardcore ProRes 4444, gdzie zszedł, odpowiednio, poniżej 20 i 31 sekund, stając się nowym rekordzistą w każdej z kategorii.

Lightroom Classic Benchmark

LR Import v1 i v2 – Wyniki

LR Export – Wyniki

Analiza

M4 Pro był dotychczasowym rekordzistą w tym teście, ale M4 Max tutaj go po prostu powalił na łopatki jednym ciosem – w przypadku eksportu czas został obniżony z 55,3 s do 31,56 s – to skok aż o 43%! Osoby, które przerabiają ogromne ilości zdjęć zapewne to docenią.

Llama

Zostałem poproszony w komentarzach wideo z unboxingiem tego potwora o test w przypadku Llamy. Oto i on…

Model: Meta-Llama-3-70B-Instruct-Q5_K_M.gguf
Komenda: ./bin/llama-bench -m ../models/Meta-Llama-3-70B-Instruct-Q5_K_M.gguf -ngl 999 -t 12

Wynik:

| model | size | params | backend | threads | test | t/s |
| llama 70B Q5_K - Medium | 46.51 GiB | 70.55 B | Metal,BLAS | 12 | pp512 | 79.36 ± 0.02 |
| llama 70B Q5_K - Medium | 46.51 GiB | 70.55 B | Metal,BLAS | 12 | tg128 | 9.18 ± 0.01 |

Jeśli macie jakieś konkretne życzenia w tym zakresie, to zapraszam do kontaktu.

Prąd

Przy okazji powyższych testów prowadziłem pomiary prądu, gdy Mac Studio był pod pełnym obciążeniem. Nie udało mi się pokonać bariery 170 W i ta wartość była tylko chwilowa. Przy Final Cut Pro skakał w rejonie 40-100 W, przy MacWhisper w rejonie 60-120 W, a reszta oscylowała między 20-60 W.

Podsumowanie

Mac Studio to niewiarygodny komputer. Fakt, że potrafi robić to co robi w absolutnej ciszy, nigdy nie przestanie mnie zadziwiać. To też moment, w którym M4 Max pokazuje imponujące zyski w wybranych zadaniach, w porównaniu do starszych SoC od Apple. Mac Studio jest też tylko 2 500 PLN droższy od podobnie skonfigurowanego Maca Mini z M4 Pro, a dostajemy w zamian zdecydowanie więcej niż ta dopłata wynosi. Jest jedna rzecz, która dziwi… konfiguracja z „binowanym” M4 Max (14-rdzeniowy CPU i 32-rdzeniowy GPU) ma tylko opcję 36 GB RAM-u, bez możliwości rozszerzenia. Osobiście tego wariantu w ogóle nie brałbym pod uwagę.

Jeśli szukacie szybkiego stacjonarnego Maca, który pracuje w absolutnej ciszy, to właśnie go znaleźliście.

#DziennikMacStudioEarly2025 #hardware #iMagMark #M4Max #Mac #MacStudio #pierwszeWrażenia #recenzja #Sprzęt #Testy

MacBook Air 13” M4 10/10-core z 32 GB RAM i 2 TB (early 2025) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper i innych

Najnowszy MacBook Air, w wersji 13” szczególnie, to absolutny hit tego roku. Zawiera w sobie 3 nm Apple M4, którego zachowanie i wydajność jest sprawdzona już w innych Macach, a kosztuje tylko 4 999 PLN za podstawową wersję z 16 GB RAM i 256 GB SSD. Ma co prawda tylko 8-rdzeni GPU, ale jest możliwość rozszerzenia go do wariantu 10-rdzeniowego dla potrzebujących. Do testów jednak dojechał wariant najmocniejszych, więc sprawdźmy jak się zachowuje pod obciążeniem i porównuje do swoich braci – zapraszam również do obejrzenia wideo.

Specyfikacja i cena

Testowana konfiguracja jest raczej nietypowa dla naszego rynku i spodziewam się, że zbyt wiele tak zestawionych MacBooków Air nie trafia w ręce klientów, dlatego tym bardziej ciekawy jestem wyników, jaki on osiągnie w naszym zestawie benchmarków.

Nowy bladoniebieski odcień wygląda świetnie i jest pierwszym kolorem, poza srebrnym, który bardzo przypadł mi do gustu.

W środku egzemplarza testowanego znajdziemy układ M4 w topowej wersji, wyposażony w 10-rdzeniowy CPU, 10-rdzeniowy GPU, 32 GB RAM oraz 2 TB SSD. To podnosi jego cenę do 10 999 PLN, o równe 6 000 PLN więcej od bazy.

Przypominam, że bazowego MacBooka Air 13” w cenie 4 999 PLN, wyposażono w M4 z 10-rdzeniowym CPU i 8-rdzeniowym GPU, w dwa porty Thunderbolt 4, 16 GB RAM i 256 GB SSD. To specyfikacja, która powinna zdecydowanie wystarczyć większości userów i mam nadzieję, że w ciągu najbliższych tygodni będę miał okazję taki wariant przetestować.

Rodzina MacBooków Air nie ma możliwości wyposażenia ich w wyświetlacze nanostrukturalne (z powierzchnią trawioną chemicznie, aby załamywać światło na nie padające, co powoduje, że staje się ona matowa i nie odbija światła, więc nie grozi nam efekt lustra). Jeśli Wam na tym zależy, to należy zainteresować się MacBookiem Pro z Apple M4, który oferuje to udogodnienie. Cena tak skonfigurowanego MacBooka Pro (M4, 10/10-rdzeni, 16 GB RAM, 256 GB SSD i ekran nanostrukturalny) wynosi 9 249 PLN. Poza wspomnianym brakiem odbić otrzymujemy tutaj również wyjątkowo wydajny i cichy układ chłodzenia, który zapewnia wyższą wydajność dla M4 (różnica jest spora, co zobaczycie poniżej) oraz o dwie przepaście lepszy ekran, z podświetleniem Mini-LED, HDR oraz 1600 nit. Więcej na jego temat znajdziecie w osobnym wideo i artykule.

Pierwsze wrażenia

Nowa seria MacBooków Air ma bardzo solidny design i ewidentnie jeszcze jest za wcześniej na jego zmianę – wszystko jest na swoim miejscu, wygląda nowocześnie, konstrukcja jest wystarczająco cienka, a jednocześnie wydaje się być pancerna.

Jedyną wadą jest 60 Hz ekran bez HDR i tylko dla osób, które dostrzegą różnicę. Mam nadzieję, że ekran z MacBooka Pro trafi do rodziny Air w momencie, w którym Tandem OLED z iPadów Pro trafi do MacBooków Pro. Wątpię, aby to miało miejsce, ale to byłoby super.

Kolejną wadą dla niektórych będzie tylko 256 GB pamięci flash w podstawie. Powinno być 512 GB…

Cała reszta jest bez zarzutów – to najlepiej sprzedający się notebook na świecie i rozumiem dlaczego.

SSD

Odczyt 2 TB SSD oscyluje w rejonie 2,9 GB/s, a zapis jest niewiele szybszy, w rejonie 3,3 GB/s. Dla porównania, jest dwukrotnie wolniejszy niż 2 TB SSD w MacBook Pro 14” (late 2024), ale prawie identyczny z 2 TB SSD w iMac M4.

To pięknie obrazuje, za co płacimy, gdy idziemy w szybsze układy. Nie ma też w tym nic złego – bardziej „casualowy” uzytkownik nie zauważy różnicy.

Geekbench 6

Wyniki Geekbench 6 są kalibrowane względem wyniku bazowego 2500 (co jest wynikiem Intel Core i7-12700). Wyższe wyniki są lepsze, przy czym podwójna ocena oznacza podwójną wydajność.

Szczegóły techniczne

CPU

Compute

Analiza

M4 niewątpliwie nie nadąża za szybszymi braćmi, w postaci M4 Pro czy M4 Max, ale to nadal szalenie szybki układ, który znakomicie obrazuje, dlaczego ludzie tak zachwycają się bazowym Makiem Mini z M4 w cenie 2 999 PLN.

M4 jako jedyny ma inną konfigurację rdzeni względem Pro i Max – ma mniej wydajnościowych rdzeni od tych energooszczędnych – i widać to we wszystkich wynikach. Bardziej jednak ciekawy jestem, jak to wpłynie na rzeczywiste codzienne zadania, a nie syntetyczne benchmarki. Nie zmienia to jednak faktu, że wynik w single’u jest niezwykle imponujący, a przy okazji porównajcie sobie Multi-core do starszych SoC – nie wypada źle!

Geekbench AI

CPU

GPU

Neural Engine

Analiza

Zaskoczeniem dla mnie są wyniki z Geekbencha AI dla Neural Engine. Jeśli będzie go intensywnie wykorzystywali, to zainteresowanie się bazowym M4 może być bardzo opłacalne.

MacWhisper

Analiza

Niecałe 11% wydajności (blisko 2 minuty przy dłuższym benchmarku). Tyle tracimy względem iMaca z M4 wyposażonym w aktywny system chłodzenia. Zyskujemy za to absolutną ciszę, bo nie ma wentylatora. Co jest dla Was ważniejsze?

To nowy benchmark, którego dodałem do listy, na prośbę wielu z Was. MacWhisper jednak przechodzi zmiany bardzo szybko, dopiero niedawno dodano mu pełne wsparcie dla GPU, więc odznaczam testowaną wersję przy wyniku. Anomalie w wynikach oznaczone są na czerwono.

Jeśli chcecie wykonać własne testy w MacWhisper, to najpierw pobierzcie pliki audio dla Nadgryzieni nr 300 (bezpośredni link 8,9 MB) i dla nr 477 (bezpośredni link 83,7 MB), potem wykonajcie test stosując model Large V2 (GGML Whisper Large multilingual), a potem podeślijcie mi takie informacje, jakie znajdziecie w tabelce, w tym pełna specyfikacja komputera. Niepełne zgłoszenia będą odrzucane. Podpowiem jeszcze, że MacWhisper wyświetla ile zajęło mu wykonanie transkrypcji po jej zakończeniu.

iMag Final Cut Pro Benchmark

Specyfikacja

Final Cut Pro jest oczywiście zoptymalizowany pod macOS-a i Maki oraz nie wątpię, że Apple dołożyło wszelkich starań, aby wzorowo pracował na wszystkich odmianach Apple M1 i M2. To oczywiście działa przede wszystkim na korzyść klientów, którzy już dzisiaj zdecydują się przesiąść na nową generację Maków, opartych o ARM.

Pliki

• Klip 4K 60 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 31,15 s.
• Klip 4K 30 fps SDR w 8-bitowym AVC z DSLR Canona – 2:14,15 s.
• Klip 1080p 30 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 3:42,21 s.

Szczegóły projektów

• Biblioteka w FCP ustawiona na Wide Gamut HDR.
• Projekty ustawione na 4K (3840×2160) 30 fps HDR przy Rec. 2020 PQ.
• iMag FCP Benchmark Easy – na timeline wrzucone 3 powyższe pliki, w kolejności jak powyżej, w każdym klipie podbita saturacja o 5% (co powinno wymusić przerenderowanie każdej klatki) oraz HDR Tools (PQ Tone Output Map i 1000 nit pod YouTube’a).
• iMag FCP Benchmark Hardcore – j.w. ale dodatkowo filtr Sharpen (+2,5) na każdym klipie, przejścia między klipami (cross disolve) oraz animujący się przez 60 sekund 3D Title nad środkowym klipem, z przeźroczystym tłem.
• Timeline trwa 6:27,16 s w Easy i 6:28,16 s w Hardcore (dodatkowe przejścia).
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → ProRes 422.
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → H.264.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → ProRes 4444.
• Komputery były podłączone do prądu, poza MacBookiem Pro 16” (late 2021) i późniejszymi opartymi o Apple Silicon, które pracowały na baterii.

Wyniki

Uwaga! Wszystkie benchmarki MacBooków z Apple Silicon robione były na baterii, z odłączonym zasilaniem!

Analiza

Jak widać w porównaniu do wyników iMaca M4, który ma SoC aktywnie chłodzony, nie ma różnicy w wydajności. W przypadku M4 Pro różnice już są większe, ale głównie w ProRes – przy H.264 nie ma większej różnicy.

Lightroom Classic Benchmark

LR Import v1 i v2 – Wyniki

LR Export – Wyniki

Analiza

Zyski przy imporcie zdjęć z generowanie podglądów 1:1 są mniejsze niż w przypadku M4 z aktywnym chłodzeniem względem M3, ale nadal są imponujące – mamy skok o 13% względem MacBook Air M3 w wersji 15”. Do innych wariantów nadal daleko, ale praca z 40 MP RAW Sony była bardzo płynna i bez zastrzeżeń.

Różnica w wydajności przy eksporcie sięga już ciut ponad 21%, a to jest spora różnica względem aktywnie chłodzonej M4-ki. Dla osób, które robią w LR przy zdjęciach w większych ilościach będę odsyłał do MacBooka Pro M4, M4 Pro lub M4 Max, zależnie od budżetu. iMac z M4 lub Mac Mini M4 też będą szybsze…

Podsumowanie

Nowością w tej generacji MacBook Air z M4 jest niewątpliwie możliwość wyspecyfikowania aż 32 GB RAM, pomimo pozostania przy bazowym M4. Przypomnę Wam przy okazji, że nie można kupić modelu z mniej niż 16 GB RAM.

Osoby korzystające z przedniej kamery  ucieszy fakt, że została ona uaktualniona do kamery 12 MP Center Stage (w nomenklaturze Apple) z funkcją Widoku blatu, której sztandarową funkcją jest możliwość podążania za nami, gdy poruszamy się w kadrze.

M4 to pierwsza odsłona rodziny Mx z konkretnymi zyskami względem poprzednich generacji i jestem przekonany, że wiele osób potrafi je znakomicie wykorzystać do konkretnych zastosowań, pomimo że brak aktywnego chłodzenia odbija się negatywnie na wydajności tego układu. Osoby szukające maksymalnych wyników powinny skierować wzroku w kierunku MacBooka Pro z M4, iMaca M4 lub Maca Mini z M4.

Dla wielu oczywiście bonusem będzie brak wentylatora, a koszt w wydajności w pełni akceptowalny – to w końcu absolutnie cichy komputer w każdym zadaniu, bez ruchomych części (poza zawiasami ekranu).

W temacie polecanie jakiejś konkretnej konfiguracji, to powiem wprost – bazowa za 4 999 PLN to hit cenowy. Opcjonalnie rozważyłbym rozszerzenie jej do 512 GB pamięci flash, jeśli macie większe potrzeby i nie chcecie mieć wiszącego SSD na kablu, którego urwiecie albo popsujecie, albo zgubicie, jak typowy Polak z kawału z diabłem i dwoma kulkami.

Jeśli jednak chcecie iść w wariant 15-calowy, to przypominam, że jego cena rośnie o 1 000 PLN, co oznacza, że różnica cenowa do MacBooka Pro 14”, który ma ekran znacznie lepszy ekran o wyższej rozdzielczości i który jest niewiele mniejszy powierzchniowo od 15-tki Aira, spada do 2 500 PLN. To już kwota, gdzie poważnie rozważałbym dopłatę do niego…

#AppleM4 #DziennikMacBookAir13M4Early2025_ #hardware #iMagMark #Mac #MacBookAir #pierwszeWrażenia #recenzja #Sprzęt #Testy

iMac M4 (late 2024) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper i innych

Nowy iMac z M4 to nadal komputer, dla którego osobiście nie widzę sensownego masowego zastosowania, ale który znajduje miejsce w nieoczekiwanych scenariuszach. Pomimo, że wyposażony jest „tylko” w układ M4, bez dostępu do mocniejszych członków rodziny z przydomkami Pro czy Max, to nadal bardzo wydajna maszyna, szczególnie jak weźmiemy pod uwagę jak jest cienka. Nie rozumiem jedynie dlaczego nie ma wersji 27- lub 32-calowej… Zapraszamy również do obejrzenia wideo na temat tego iMaca.

Specyfikacja i cena

Testowana konfiguracja jest raczej nietypowa dla naszego rynku i spodziewam się, że zbyt wiele tak zestawionych iMaców nie trafia w ręce klientów, dlatego tym bardziej ciekawy jestem wyników, jaki on osiągnie w naszym zestawie benchmarków.

Nowy żółty odcień bardzo mi się podoba w wydaniu kanarkowym, widzianym na nodze oraz na brodzie ekranu (gdzie mieści się sam komputer). Plecy, odznaczające się intensywniejszą barwą, mniej mi przypadły do gustu. Ważniejsze jest jednak wnętrze – kolor sobie sami dobierzecie do swoich potrzeb.

W środku znajdziemy układ M4 w topowej wersji, wyposażony w 10-rdzeniowy CPU, 10-rdzeniowy GPU, 32 GB RAM oraz 2 TB SSD. To podnosi cenę do 14 999 PLN, jeśli wyposażony jest również w wyświetlacz ze szkłem nanostrukturalnym. Można oszczędzić 1000 PLN rezygnując z tej opcji.

Przypominam, że bazowy iMac w cenie 6 999 PLN, wyposażony w M4 z 8-rdzeniowym CPU i 8-rdzeniowym GPU ma tylko dwa porty Thunderbolt 4 (fot. po lewej). Dopiero model zaczynający się do 7 999 PLN ma cztery porty Thunderbolt 4 (tak, wszystkie są Thunderbolt 4), klawiaturę z Touch ID oraz kilka innych dogodności, w tym możliwość zamówienia 2 TB SSD i 32 GB RAM – model tańszy jest ograniczony do maksymalnie 24 GB RAM i 1 TB SSD.

Testowany model jest również wyposażony we wspomniany wyświetlacz nanostrukturalny. Oznacza to, że jego powierzchnia jest trawiona chemicznie, aby załamywać światło na nie padające, co powoduje, że staje się ona matowa i nie odbija światła, więc nie grozi nam efekt lustra.

Jeśli oglądaliście mój materiał na temat dwóch Maców wyposażonych w tę technologię – MacBooka Pro 14” z M4 Pro oraz Mac Mini M4 z Apple Studio Display – to wiecie, że nie zauważam różnicy względem ekranów glossy. W przypadku tego iMaca, ze względu na okresowy brak słońca, a więc silnych źródeł światła, nawet nie zauważyłem, że ma ten ekran, dopóki nie zacząłem go szukać z latarką w ręku.

Pierwsze wrażenia

Jak to powtarza moja żona: „Szare życie, szary człowiek… a więc i szara kurtka <lub wstaw tu inny element ubioru>”. Sam wychodzę z założenia, że życie powinno być kolorowe, więc chętniej eksperymentuję na tym polu. Dlatego cieszy mnie, że chociaż iMaki są kolorowe i chciałbym mieć możliwość zamówienia MacBooków Pro w podobnych wariantach kolorystycznych. Obecna seria kolorów, pomimo że jest nowa i inna od poprzednich generacji tego samego iMaca, nadal mi nie do końca odpowiada.

Sam poszedłbym w ciut inny design razem z opcją intensywniejszych kolorów na nodze komputera. To też oznaczałoby zdecydowanie więcej różnych modeli, więc Tim Cook prawdopodobnie szybko by mnie wyrzucił, ale przynajmniej byłoby jeszcze bardziej kolorowo!

iMac, kiedyś oferowany w dwóch rozmiarach, gdzie jeden z nich w swoim czasie był najszybszym Makiem, którego na dodatek wyposażono w układ Xeon od Intela, dzisiaj jest skonsolidowany do rozmiary 24-calowego. Jak na co dzień pracuje się z ekranem 32-calowym, to ciężko to uznać za wystarczającą powierzchnię roboczą, ale ta wbrew pozorom nie jest taka mała – domyślnie ma 2240×1260 pt, ale można ją również powiększyć do 2560×1440 pt, którą znamy chociażby z 27-calowego Apple Studio Display.

SSD

Odczyt 2 TB SSD oscyluje w rejonie 3 GB/s, a zapis jest niewiele szybszy, w rejonie 3,34 GB/s. Spodziewałem się wyższych wartości, szczególnie patrząc na wyniki komputerów z mniejszymi SSD. Dla porównania, jest dwukrotnie wolniejszy niż 2 TB SSD w MacBook Pro 14” (late 2024).

To pięknie obrazuje, za co płacimy, gdy idziemy w szybsze układy. Nie ma też w tym nic złego – bardziej „casualowy” uzytkownik nie zauważy różnicy.

Geekbench 6

Wyniki Geekbench 6 są kalibrowane względem wyniku bazowego 2500 (co jest wynikiem Intel Core i7-12700). Wyższe wyniki są lepsze, przy czym podwójna ocena oznacza podwójną wydajność.

Szczegóły techniczne

CPU

Compute

Analiza

M4 niewątpliwie nie nadąża za szybszymi braćmi, w postaci M4 Pro czy M4 Max, ale to nadal szalenie szybki układ, który znakomicie obrazuje, dlaczego ludzie tak zachwycają się bazowym Makiem Mini z M4 w cenie 2 999 PLN.

M4 jako jedyny ma inną konfigurację rdzeni względem Pro i Max – ma mniej wydajnościowych rdzeni od tych energooszczędnych – i widać to we wszystkich wynikach. Bardziej jednak ciekawy jestem, jak to wpłynie na rzeczywiste codzienne zadania, a nie syntetyczne benchmarki. Nie zmienia to jednak faktu, że wynik w single’u jest niezwykle imponujący, a przy okazji porównajcie sobie Multi-core do starszych SoC – nie wypada źle!

Geekbench AI

CPU

GPU

Neural Engine

Analiza

Zaskoczeniem dla mnie są wyniki z Geekbencha AI dla Neural Engine. Jeśli będzie go intensywnie wykorzystywali, to zainteresowanie się bazowym M4 może być bardzo opłacalne.

MacWhisper

Analiza

„Bazowe” układy rodzin Mx sukcesywnie zbliżają się wydajnością do rodziny Pro. Obecnie M4 jest już tylko 19% wolniejszy od najszybszego M1 Pro, który ma do swojej dyspozycji o 60% więcej rdzeni GPU (MacWhisper wykorzystuje GPU do swoich obliczeń). Jednocześnie M4 Pro ładnie obrazuje o ile większą wydajność zyskujemy – M4 jest o 70% wolniejszy od mocniejszego wariantu M4 Pro w tym zadaniu.

To dobry moment na upgrade M1-ki, szczególnie w przypadku iMaca, ale również w przypadku Maców Mini.

To nowy benchmark, którego dodałem do listy, na prośbę wielu z Was. MacWhisper jednak przechodzi zmiany bardzo szybko, dopiero niedawno dodano mu pełne wsparcie dla GPU, więc odznaczam testowaną wersję przy wyniku.

Jeśli chcecie wykonać własne testy w MacWhisper, to najpierw pobierzcie pliki audio dla Nadgryzieni nr 300 (bezpośredni link 8,9 MB) i dla nr 477 (bezpośredni link 83,7 MB), potem wykonajcie test stosując model Large V2 (multilingual), a potem podeślijcie mi takie informacje, jakie znajdziecie w tabelce, w tym pełna specyfikacja komputera. Niepełne zgłoszenia będą odrzucane. Podpowiem jeszcze, że MacWhisper wyświetla ile zajęło mu wykonanie transkrypcji po jej zakończeniu.

iMag Final Cut Pro Benchmark

Specyfikacja

Final Cut Pro jest oczywiście zoptymalizowany pod macOS-a i Maki oraz nie wątpię, że Apple dołożyło wszelkich starań, aby wzorowo pracował na wszystkich odmianach Apple M1 i M2. To oczywiście działa przede wszystkim na korzyść klientów, którzy już dzisiaj zdecydują się przesiąść na nową generację Maków, opartych o ARM.

Pliki

• Klip 4K 60 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 31,15 s.
• Klip 4K 30 fps SDR w 8-bitowym AVC z DSLR Canona – 2:14,15 s.
• Klip 1080p 30 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 3:42,21 s.

Szczegóły projektów

• Biblioteka w FCP ustawiona na Wide Gamut HDR.
• Projekty ustawione na 4K (3840×2160) 30 fps HDR przy Rec. 2020 PQ.
• iMag FCP Benchmark Easy – na timeline wrzucone 3 powyższe pliki, w kolejności jak powyżej, w każdym klipie podbita saturacja o 5% (co powinno wymusić przerenderowanie każdej klatki) oraz HDR Tools (PQ Tone Output Map i 1000 nit pod YouTube’a).
• iMag FCP Benchmark Hardcore – j.w. ale dodatkowo filtr Sharpen (+2,5) na każdym klipie, przejścia między klipami (cross disolve) oraz animujący się przez 60 sekund 3D Title nad środkowym klipem, z przeźroczystym tłem.
• Timeline trwa 6:27,16 s w Easy i 6:28,16 s w Hardcore (dodatkowe przejścia).
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → ProRes 422.
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → H.264.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → ProRes 4444.
• Komputery były podłączone do prądu, poza MacBookiem Pro 16” (late 2021) i późniejszymi opartymi o Apple Silicon, które pracowały na baterii.

Wyniki

Uwaga! Wszystkie benchmarki MacBooków z Apple Silicon robione były na baterii, z odłączonym zasilaniem!

Analiza

Jeżeli planujecie obrabiać wideo i wykorzystywać do tego Final Cut Pro oraz eksportować wideo do H.264, to nie ma nawet specjalnie sensu brać M4 Pro czy Max – te dopiero zyskują znacząco przy innych formatach.

Lightroom Classic Benchmark

LR Import v1 i v2 – Wyniki

LR Export – Wyniki

Analiza

Zyski przy imporcie zdjęć z generowanie podglądów 1:1 są kolosalne w przypadku M4 względem M3. Do innych wariantów nadal daleko, ale praca z 40 MP RAW Sony była bardzo płynna i bez zastrzeżeń.

Zaskoczeniem pełnym jest dla mnie natomiast eksport – tak, iMac nie będzie tutaj startował do rodziny M4 Pro czy M4 Max, ale zobaczcie na porównanie z M3 Max – pokonał go o blisko 10 sekund.

Niewiarygodne.

Podsumowanie

Nowością w tej generacji iMaca 24” jest niewątpliwie możliwość wyspecyfikowania aż 32 GB RAM, pomimo pozostania przy bazowym M4. Przypomnę Wam przy okazji, że nie można kupić modelu z  mniej niż 16 GB RAM.

Istotniejszy jest fakt, że jeśli weźmiemy model wyposażony w cztery porty na plecach, to wszystkie będą typu Thunderbolt 4. Wcześniej otrzymywaliśmy dwa TB4 i dwa USB-C. Nie dotyczy to oczywiście bazowego modelu za 6 999 PLN, który ma tylko dwa porty TB4.

Osoby korzystające z kamery selfie ucieszy fakt, że została ona uaktualniona z kamery FaceTime do kamery 12 MP Center Stage (w nomenklaturze Apple) z funkcją Widoku blatu, której sztandarową funkcją jest możliwość podążania za nami, gdy poruszamy się w kadrze.

Brak możliwości regulacji komputera w pionie jest nadal niedostateczne – szykujcie się na Twelve South HiRise Pro lub na Twelve South Curve Riser. Albo po prostu stos książek. Do kompletu obowiązkowo też polecam od razu Twelve South BackPack – świetny gadżet, tworzący półkę na akcesoria na nodze komputera.

Co do samej wydajności, to wszystkim oczywiście będę polecam komplet Apple Studio Display z Mac Mini M4 w odpowiedniej do potrzeb konfiguracji, ale nie ukrywam, że iMac stanowi niezły kompromis cenowy, pomimo zdecydowanie mniejszej funkcjonalności komputera. No i potencjalnie może to być urządzenie wyposażone w tylko jeden kabel – zasilania – podczas, gdy Mac Mini i Studio Display to minimum trzy kable.

Niezależnie, od powyższego, M4 to pierwsza odsłona rodziny Mx z konkretnymi zyskami względem poprzednich generacji i jestem przekonany, że wiele osób potrafi je znakomicie wykorzystać do konkretnych zastosowań.

Zaskoczony jestem, jak cichy jest wentylator. Jest to szum zdecydowanie cichszy niż w Mac Mini, ale też spodziewam się, że komputer może przy odpowiednim obciążeniu, którego nie udało mi się uzyskać w normalnym użytkowaniu, wykazać thermal throttling. Ten pojawił się dopiero po 10 minutach, gdy iMac był w pełni obciążony przez Cinebencha i MacWhisper – to nie jest realny scenariusz na co dzień. W innej sytuacji działał bez żadnych opóźnień.

Przy pełnym obciążeniu Cinebenchem mógłbym bez wahania nagrywać podcast bezpośrednio obok tego iMaca. Jak dodałem do tego MacWhispera, który w 100% obciążył GPU, to było głośniej, ale nadal znośnie i ciszej niż Mac Mini z M4 Pro.

iMac z M4 to naprawdę fajny komputer i żałuję jedynie, że nie istnieje jego większa wersja, np. 32” z ekranem 6K, wyposażona w M4 Pro lub M4 Max. Podejrzewam, że wiele osób mogłoby się skusić na taki config, pomimo jego zamkniętej konstrukcji. Czasami wygoda konstrukcji all-in-one po prostu zwycięża.

Jeśli chodzi o polecaną przeze mnie konfigurację, to zaczynamy od wariantu za 7 999 PLN, wyposażonego w lepszy M4 z 10-rdzeniowym CPU i GPU, 16 GB RAM i 256 GB SSD. Szkło nanostrukturalne według uznania (+1 000 PLN), ale RAM pozostawiłbym na 16 GB. Osobiście wybrałbym jednak większe SSD, szczególnie jak ma z nami zostać dłużej – 512 GB lub 1 TB – co podnosi cenę odpowiednio do 8 999 PLN lub 9 999 PLN. Przypominam, że ten wariant ma już zasilacz z Ethernetem (model 2-portowy ma tylko Wi-Fi) oraz klawiaturę z Touch ID w komplecie. Polecam jednak dorzucić jeszcze 250 PLN na Magic Trackpad – zdecydowanie warto, aby uciec od najmniej ergonomicznej myszki na świecie.

A jeśli kupiliście dla siebie iMaca, to zapraszam do komentarzy pod wideo – dajcie znać jaki model, dlaczego akurat ten format komputera Was przekonał oraz do czego go używacie.

#DziennikIMacM4Late2024 #hardware #iMagMark #Mac #MacBookPro #pierwszeWrażenia #recenzja #Sprzęt #Testy

MacBook Pro M4 Pro (late 2024) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper i innych

Obecna konstrukcja MacBooków Pro jest najlepszą w ich historii i śmiało mogę napisać, że jest to najlepszy laptop czy notebook, jakiego kiedykolwiek stworzono. Swojego użytkuję od premiery tego designu w 2021 roku i nie ma ani jednej rzeczy, której bym chciał w nim zmienić. W tym roku Apple jednak wypuściło poprawiony model, który ma nie tylko lepszy SoC, ale wprowadzaono również zmiany w jego genialnym ekranie. Zapraszam również do obejrzenia wideo z poniższymi wynikami oraz wnioskami.

Specyfikacja i cena

Najnowszego MacBooka Pro można wyposażyć w M4, M4 Pro lub M4 Max. Ze względu na zmiany konstrukcyjne w M4 Pro, ten SoC ponownie wraca do oferty jako super-użyteczny wariant, który jest tylko nieznacznie słabszy od M4 Max w zadaniach, które nie wymagają dużo od GPU. Za 5500 zł możemy jednak zrobić upgrade do M4 Max, który ma 2 dodatkowe rdzenie wydajnościowe oraz zdecydowanie potężniejsze GPU – to opcja dla najbardziej wymagających. Benchmarki jednak pięknie demonstrują, jak M4 Pro sobie dobrze radzi o rywalizuje obecnie z M2 Max i M3 Max o pozycję na szczycie tabeli wyników. Jednocześnie model M4 uważam obecnie za ciekawszą opcję niż MacBook Air M3. 14-calowy ekran jest po prostu genialny i zdecydowanie lepszy od tych w Air 13- i 15-calowym, o wyższej rozdzielczości pomimo rozmiaru plasującego się pomiędzy Airami – Pro 14,2” ma 3024 na 1964 px, podczas gdy Air 13-calowy oferuje 2560 na 1664 px, a Air 15-calowy 2880 na 1864 px. Przypominam, że Pro potrafi wyświetlić nasze filmy i zdjęcia z HDR z iPhone’a poprawnie.

Przypominam też, że Apple podbiło bazowe 8 GB RAM na 16 GB we wszystkich Macach w tym roku. Najważniejsza różnica pomiędzy modelami z M4 i M4 Pro to złącza Thunderbolt – ten pierwszy ma je starszego typu, czyli Thunderbolt 4, a nowszy Thunderbolt 5. Są też oczywiście różnice konfiguracyjne i wydajnościowe.

Testowany model wyposażono w Apple M4 Pro (14-rdzeniowy CPU i 20-rdzeniowy GPU, czyli ten wyższy model), 48 GB RAM i 2 TB SSD. To jest model CTO – konfiguracja na specjalnie zamówienie klienta kosztująca 15 774 PLN. Można ją dodatkowo rozbudować o M4 Max (14-rdzeniowy CPU i 32-rdzeniowy GPU), mocniejszy M4 Max (16-rdzeniowy CPU i 40-rdzeniowy GPU), 64 lub 128 GB RAM oraz 4 TB lub 8 TB SSD. Najdroższa możliwa konfiguracja, nie licząc software’u, to 32 324 PLN.

Testowany model jest również wyposażony w wyświetlacz nanostrukturalny. Oznacza to, że jego powierzchnia jest trawiona chemicznie, aby załamywać światło na nie padające, co powoduje, że staje się ona matowa i nie odbija światła, więc nie grozi nam efekt lustra.

Pierwsze wrażenia

Czarne wykończenie MacBooka Pro nadaje mu odpowiedni poziom profesjonalizmu i pomimo, że osobiście jestem fanem srebrnego, to w tym roku wszyscy będą zadowoleni z nowej barwy, bo podstawowy model z M4 również jest dostępny w niej (rok temu było to Space Grey).

Po podniesieniu pokrywy jest największy szok – nanostrukturalny wyświetlacz przykuł mój wzrok i długo go podziwiałem, zanim przystąpiłem do jego oceny. W odróżnieniu od iPada Pro z M4, w którym ramkę pozostawiono wykończą na wysoki połysk (glossy), co wygląda po prostu… inaczej niż to, do czego jesteśmy przyzwyczajeni, tutaj całość jest matowa – no prawie, bo małym wyjątkiem jest przednia kamera. Początkowo nawet nie zauważyłem, że jej obiektyw jest glossy, ale nie jest to prawie w ogóle zauważalne i szybko przestałem na to zwracać uwagę.

SSD

Większy SSD zazwyczaj oznacza wyższą wydajność i tak też jest tutaj – odczyt waha się w rejonie 5419,7 i 5398,3 MB/s, a zapis w rejonie 6760,2 i 6732,2 MB/s. Co ciekawe, to nie jest tak szybko, jak 2 TB SSD w Macu Studio z M2 Max, ale dużo mu nie brakuje. Tak czy siak, ta różnica nie będzie zauważalna dla użytkownika, ale niewątpliwie to zawsze pomaga w zadaniach mocno obciążających dysk.

Geekbench 6

Wyniki Geekbench 6 są kalibrowane względem wyniku bazowego 2500 (co jest wynikiem Intel Core i7-12700). Wyższe wyniki są lepsze, przy czym podwójna ocena oznacza podwójną wydajność.

Szczegóły techniczne

CPU

Compute

Analiza

Względem wyników Maca Mini z M4 Pro w wersji z 12-rdzeniowym CPU i 16-rdzeniowym GPU, czyli wariancie binowanym, mamy jeszcze większą wydajność w testowanym „pełnym” M4 Pro z 14-rdzeniowym CPU i 20-rdzeniowym GPU. W Single-Core odnotowano niewielki wzrosty, ale te w Multi-Core mamy już 15% na plus. To dla wymagających może być spora różnica.

Jestem pod wrażeniem.

Geekbench AI

Do puli benchmarków dodałem nowego Geekbencha AI, przez którego przepuściłem również mojego MacBooka Pro 14” (late 2021) z M1 Pro dla porównania. M4 Pro pięknie tutaj obrazuje przewagę w tym zakresie…

CPU

GPU

Neural Engine

MacWhisper

Analiza

Ponieważ MacWhisper to narzędzie, które transkrypcję wykonuje za pomocą GPU, to pięknie tutaj widać ile te dodatkowe 4 rdzenie GPU dają w przypadku przeskoku z binowanego M4 Pro na w pełni działający wariant i jest to około 5% – mniej niż się spodziewałem, bo rdzeni jest o 25% więcej niż w M4 Pro montowanym w testowanym Macu Mini.

To nowy benchmark, którego dodałem do listy, na prośbę wielu z Was. MacWhisper jednak przechodzi zmiany bardzo szybko, dopiero niedawno dodano mu pełne wsparcie dla GPU, więc odznaczam testowaną wersję przy wyniku.

Jeśli chcecie wykonać własne testy w MacWhisper, to najpierw pobierzcie pliki audio dla Nadgryzieni nr 300 (bezpośredni link 8,9 MB) i dla nr 477 (bezpośredni link 83,7 MB), potem wykonajcie test stosując model Large V2 (multilingual), a potem podeślijcie mi takie informacje, jakie znajdziecie w tabelce, w tym pełna specyfikacja komputera. Niepełne zgłoszenia będą odrzucane. Podpowiem jeszcze, że MacWhisper wyświetla ile zajęło mu wykonanie transkrypcji po jej zakończeniu.

iMag Final Cut Pro Benchmark

Specyfikacja

Final Cut Pro jest oczywiście zoptymalizowany pod macOS-a i Maki oraz nie wątpię, że Apple dołożyło wszelkich starań, aby wzorowo pracował na wszystkich odmianach Apple M1 i M2. To oczywiście działa przede wszystkim na korzyść klientów, którzy już dzisiaj zdecydują się przesiąść na nową generację Maków, opartych o ARM.

Pliki

• Klip 4K 60 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 31,15 s.
• Klip 4K 30 fps SDR w 8-bitowym AVC z DSLR Canona – 2:14,15 s.
• Klip 1080p 30 fps HDR w 10-bitowym HEVC (H.265) z iPhone’a 12 Pro Max – 3:42,21 s.

Szczegóły projektów

• Biblioteka w FCP ustawiona na Wide Gamut HDR.
• Projekty ustawione na 4K (3840×2160) 30 fps HDR przy Rec. 2020 PQ.
• iMag FCP Benchmark Easy – na timeline wrzucone 3 powyższe pliki, w kolejności jak powyżej, w każdym klipie podbita saturacja o 5% (co powinno wymusić przerenderowanie każdej klatki) oraz HDR Tools (PQ Tone Output Map i 1000 nit pod YouTube’a).
• iMag FCP Benchmark Hardcore – j.w. ale dodatkowo filtr Sharpen (+2,5) na każdym klipie, przejścia między klipami (cross disolve) oraz animujący się przez 60 sekund 3D Title nad środkowym klipem, z przeźroczystym tłem.
• Timeline trwa 6:27,16 s w Easy i 6:28,16 s w Hardcore (dodatkowe przejścia).
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → ProRes 422.
• iMag FCP Benchmark Easy – export do Master File → H.264.
• iMag FCP Benchmark Hardcore – export do Master File → ProRes 4444.
• Komputery były podłączone do prądu, poza MacBookiem Pro 16” (late 2021) i późniejszymi opartymi o Apple Silicon, które pracowały na baterii.

Wyniki

Uwaga! Wszystkie benchmarki MacBooków z Apple Silicon robione były na baterii, z odłączonym zasilaniem!

Analiza

Ogromym zaskoczeniem dla mnie tutaj są różnice pomiędzy wynikami M4 Pro 12/16-rdzeniowym z M4 Pro 14/20-rdzeniowym – ten ostatni, montowany w MacBooku Pro, ma przewagę o aż o 32% w przypadku ProRes 422. Normalnie podejrzewałbym, że mamy lepszy enkoder, ale oba SoC powinny mieć dokładnie ten sam. Co więcej, M4 Pro 12/16-rdzeniowy jest tylko 14% wolniejszy od MacBooka Pro 16” z M3 Max 16/40-rdzeniowym i 25% wolniejszy od M2 Max 12/38-rdzeniowym w Mac Studio. Strach się bać jaką wydajność oferuje M4 Max w tych testach…

W teście eksportu do H.264, to pierwszy SoC z rodziny Pro, do którego upgrade ma sens po M1 Pro 10/16-rdzeniowym – oferuje ok. 20% szybszy render od M1 Pro. Dotychczas w tym teście tylko M2 Max i M3 Max oferowały znaczące wzrosty przy znacznie wyższych cenach.

Największe zaskoczenie jest jednak przy eksporcie do ProRes 4444, gdzie M4 Pro 14/20-rdzeniowy jest 44% szybszy od M4 Pro 12/16-rdzeniowego z testowanego Maca Mini. To przepaść i są to wyniki na poziomie M2 Max i M3 Max. Jestem tutaj ponownie szalenie ciekawy wyników M4 Maxa.

Lightroom Classic Benchmark

LR Import v1 i v2 – Wyniki

LR Export – Wyniki

Analiza

W przypadku LR Import V2 spodziewałem się niewielkich różnic, a tymczasem M4 Pro 16/20-rdzeniowy pokonał M4 Pro 12/16-rdzeniowy aż o 35%. Testy na obu maszynach powtarzałem kilkukrotnie i wyniki są powtarzalne.

Dla kontrastu, eksport jest prawie identyczny pomiędzy tymi dwoma komputerami. Nie zmienia to jednak faktu, że MacBook Pro 14” z M4 Max z 14-rdzeniowym CPU i 20-rdzeniowym GPU stał się nowym rekordzistą, zajmując pierwsze miejsce w tym teście.

M4 Max?

Podsumowanie

MacBook Pro (late 2024) z rodziną M4 przede wszystkim charakteryzuje nowy ekran, który w świetle słonecznym potrafi się w SDR rozświetlić aż do 1000 nit, co jest sporym skokiem względem poprzedniej granicy 600 nit. Dodam, że my ręcznie tego nie możemy zrobić powyżej 600 nit – to macOS decyduje kiedy potrzebna jest wyższa jasność. Przy treściach HDR jasność jest bez zmian, wynosi 1600 nit i jest to niewiarygodne. Nie wyobrażam już sobie wracać do gorszego ekranu bez takiego HDR.

Ta generacja MacBooków Pro dostała po raz pierwszy możliwość zamówienia wyświetlacza nanostrukturalnego. To proces chemicznego trawienia szkła przykrywającego ekran, aby nie odbijał światła, jak lustro. Na powyższym zdjęciu widzicie różnicę względem MacBooka Pro 14” z ekranem glossy (po lewej). To naprawdę absurdalnie silne źródło światła świeci na oba ekrany i na glossy nie widać absolutnie niczego pod odbiciem, a tymczasem na nanostrukturalnym można normalnie pracować. Teraz zastąpcie to słońcem w wyobraźni – otwiera to nowe możliwości dla osób pracujących w nietypowych warunkach. Dodatkowo będzie się to również sprawdzało wszędzie, gdzie mamy jakiekolwiek źródło światła za nami. Często pracując zdalnie na moim MBP muszę zmieniać pozycję, aby coś mi się w ekranie nie odbijało. Z wyświetlaczem nanostrukturalnym nie ma takiej potrzeby.

Nie zauważyłem też spadku kontrastu jak przy tym samym ekranie w iPadzie Pro M4, a wyświetlane treści nie tracą ostrości. Pozostaje mi jedynie polecić ten ekran wszystkim kupującym nowy komputer – jego największym minusem będzie fakt, że trzeba dopłacić 750 PLN. Osobiście będę go zamawiał do następnego MacBooka Pro, jak będę swojego wymieniał na nowszy.

Jeśli chodzi o system chłodzenia nowego MacBooka Pro, to wszystkie powyższe testy wykonałem w trybie High Power, który rozkręca wentylatory w oczekiwaniu na rozgrzanie się SoC. Działa to bardzo podobnie do systemu w Mac Mini z M4 Pro.

Żaden z powyższych testów nie rozkręcił wentylatorów poza Lightroom Classic, zarówno w Import V2 oraz Export. Przy generowaniu podglądów 1:1 hałas był zdecydowanie wyższy niż w przypadku Maca Mini, co sugeruje, że ten pierwszy na wyższa zapas termiczny, ale jednocześnie musimy pamiętać, że M4 Pro w MacBooku Pro ma więcej rdzeni w CPU i GPU, więc nie jest to porównanie 1:1. W przypadku Exportu było lepiej, ale nadal głośno.

Przypominam, że wystarczy przestawić komputer w tryb Automatyczny, aby wentylatory przestały hałasować jak szalone, bez widocznego spadku wydajności w powyższych testach. Nie wątpię, że taki może wystąpić w określonej sytuacji, ale nie udało mi się doprowadzić komputera do thermal throttling nawet przy zarzynaniu go Cinebenchem.

Do naszej dyspozycji pozostaje również tryb Low Power, czyli niskiego zużycie energii, w którym komputer pracuje w całkowitej ciszy, kosztem wydajności w określonych sytuacjach. Ponownie, żaden z moich testów symulujących typowe zadania użytkownika nie miał gorszych wyników w tym trybie, chociaż akurat tutaj Cinebench już miał spadki.

MacBook Pro, niezależnie od SoC, jakiego sobie wybierzecie, aby zaspokoić swoje potrzeby, to obecnie najlepszy mobilny komputer, jaki jesteśmy w stanie kupić. Ta generacja ma też pierwsze większe zmiany względem pierwszej generacji, zaprezentowanej w 2021 roku, szczególnie w kwestii wyświetlacza nanostrukturalnego.

Model z M4 za 8 499 PLN plus opcjonalne 750 PLN za matowy ekran, to moim zdaniem lepsza propozycja od MacBooka Air 15” z M3 – różnica w cenie to zaledwie 500 PLN. Więc jak brać Aira, to tylko 13-calowego z M2-ką, który ma lepszą cenę. Po prostu warto dopłacić do samego ekranu w MacBook Pro, nawet tego bez nanostruktury…

Dla osób, które jednak potrzebują zdecydowanie więcej mocy przeznaczono M4 Pro i M4 Max, które oferują doprawdy imponujące osiągi. Najlepszą zmianą w konfiguracji rdzeni jest też fakt, że różnica pomiędzy M4 Pro i Max teraz głównie leży w GPU, podobnie jak było przy rodzinie M1.

Lubię takie Apple, które regularnie i na bieżąco wprowadzono nowe technologie do swoich Maców. No może poza nowym BT i Wi-Fi 7, ale to już czepianie się…

#DziennikMacBookM4ProLate2024 #hardware #iMagMark #Mac #MacBookPro #pierwszeWrażenia #Sprzęt #Testy

Wyświetlacz nanostrukturalny vs. glossy w MacBooku Pro M4 Pro – teaser przed recenzją

Ponieważ nie zdążę dzisiaj (i być może też nie jutro) przygotować recenzji MacBooka Pro, którego obecnie mamy na testach w redakcji, pomyślałem, że przed jutrzejszym nagraniem odc. 503 naszego podcastu Nadgryzieni, zrobię Wam mały teaser, abyście wiedzieli o czym dokładnie rozmawiamy.

Zdradzę Wam jeszcze, że poza ekranem nanostrukturalnym, wyposażony jest w M4 Pro w wersji mocniejszej, czyli z 14-rdzeniowym CPU i 20-rdzeniowym GPU. Do kompletu ma 48 GB RAM i 2 TB SSD. No i jest czarny.

A tak z bliska wygląda różnica w odbijaniu dosyć jasnego źródła światła, jakim jest przenośna lampa LED, w MacBooku Pro z ekranem glossy (po lewej) oraz „nano” z prawej. Jak możecie zauważyć, na ekranie glossy nie widać zupełnie ikon (a jest ich cała kolumna aż do góry ekranu), natomiast na „nano” widać Docka dosyć wyraźnie. Od siebie jeszcze podpowiem, że jak patrzyłem na ekran na wprost, a nie pod kątem jak na zdjęciu, to całość była jeszcze wyraźniejsza.

MacBook Pro ma cały ekran matowy z wyłączeniem miejsca na środku wycięcia, gdzie jest kamera. Samo szkło nad obiektywem jest glossy, ale jest to ledwo widoczne i zauważyłem to dopiero jak zacząłem tego szukać, celem weryfikacji prawdziwości tego akapitu.

Strata kontrastu w MacBooku Pro wydaje się też być sporo mniejsza niż w iPadzie Pro z takim samym ekranem nanostrukturalnym.

Recenzja już wkrótce – tutaj oraz na naszym YouTubie.

Mac Mini M4 Pro (late 2024) – unboxing, recenzja, benchmarki w Final Cut Pro, Lightroom, MacWhisper i innych

#DziennikMacBookM4ProLate2024 #hardware #iMagMark #Mac #MacBookPro #pierwszeWrażenia #Sprzęt #Testy