Flipturns 🏊♀️ 📷 🦋
Simple Song by Passenger; perfect for #SundaySongs
open.spotify.com/track/1Ne8Bp...
Simple Song
AntiracistHippieNOW ON VERDANT SQUARE RADIO ==
NOW PLAYING == Spanky & Our Gang - Sunday Will Never Be the Same https://www.youtube.com/watch?v=tXDMbJScUEo#arts #art #kyndmix #gratefuldreadsets #radio #sundayVibes #sundaysongs #vsn #music #SupportIndependentMedia
https://mastodon.social/@VerdantSquareRadio/116154514855711085
#news #arts #left #commentary #radio #publicradio #community #progressive #green #kyndmix #vsn #DiverseSpectrumOfTheLeft #SupportIndependentMedia #Vsn #Music
Spanky & Our Gang - Sunday Will Never Be the Same (4K/Lyrics)
Day After Day...
New week coming...
#SundaySongs
open.spotify.com/track/2XKW8C...
Day After Day - Remastered 201...
Day After Day - Remastered 201...
LAURA / k u n s t & m a k e rZe stapt in met het deksel van de KRISPIG (IKEA, javisst!) op schoot. Haar broertje slingert vlug een tas met joggers, onderbroek, sokken en hoodie op de achterbank. Ik geef gas.
“Kom maar hier naartoe, ze moet nú naar de kno-arts en jij moet haar rijden”, aldus ex zonder auto even daarvoor. Hij waakte op mijn verzoek over haar, nadat ze in de ochtend al van alles ophoestte en ik het niet vertrouwde. Volgens de assistente aan de telefoon was het opgeven van stolsels vrij normaal.
Ook zoveel?
Ja hoor, ook zoveel - gemotiveerd met praat over korstvorming, grijze laagjes, loslaten, ja, ja, genoeg wel zo.
Op het parkeerterrein van het ziekenhuis dartelt een jochie ons hand in hand met zijn ouders tegemoet. Zijn blik zakt van blij naar afgrijzen. Fuck het. Dit is ook die leven, jongen. Niet de hele wereld met oogjes en alles altijd hoera. Okay, de hoofdingang was misschien toch niet het beste idee. Maar ik hád geen idee. Alleen ‘kno-arts’ als een mantra in mijn hoofd bonken. Bordjes, mensen, help ons dan.
Drie tellen later ligt ze op de eerste hulp aan een infuus, want ze bleef niet overeind. Bloeddruk laag. Hartslag traag. De bak die ze vol spuugde van Kampen naar Zwolle zet een verpleger in de gang. Of ik ’m schoon mee wil nemen. Ik schud van niet.
Narcose. Wachten. Wachten. Wachten aan een tafel met kreukelige Story’s. In de kinderhoek een bakje (också från IKEA!) met potloden. Ik schets haar na van de foto op mijn telefoon. Alles is troebel.
“De operatie is geslaagd. Dikke pech. Een lekkend bloedvaatje.”
Nog een extra week amper eten. Veel slapen en pillen die pijn moeten bazen.
Ik rij met een lege auto en dito maag naar huis.
Nu, zes dagen later, oogt ze wat kilo’s lichter en tinten bleker, maar haar wangen kleuren inmiddels weer een klein beetje.
.
Midlake heeft een vrij nieuw album en ook zij hebben Madison Cunningham weten te strikken voor een gastrol. Een puntje Guardians.
.
7/52
.
[techniek: mixed media op 14 x 14 cm karton]
#sundaysongs
“Kom maar hier naartoe, ze moet nú naar de kno-arts en jij moet haar rijden”, aldus ex zonder auto even daarvoor. Hij waakte op mijn verzoek over haar, nadat ze in de ochtend al van alles ophoestte en ik het niet vertrouwde. Volgens de assistente aan de telefoon was het opgeven van stolsels vrij normaal.
Ook zoveel?
Ja hoor, ook zoveel - gemotiveerd met praat over korstvorming, grijze laagjes, loslaten, ja, ja, genoeg wel zo.
Op het parkeerterrein van het ziekenhuis dartelt een jochie ons hand in hand met zijn ouders tegemoet. Zijn blik zakt van blij naar afgrijzen. Fuck het. Dit is ook die leven, jongen. Niet de hele wereld met oogjes en alles altijd hoera. Okay, de hoofdingang was misschien toch niet het beste idee. Maar ik hád geen idee. Alleen ‘kno-arts’ als een mantra in mijn hoofd bonken. Bordjes, mensen, help ons dan.
Drie tellen later ligt ze op de eerste hulp aan een infuus, want ze bleef niet overeind. Bloeddruk laag. Hartslag traag. De bak die ze vol spuugde van Kampen naar Zwolle zet een verpleger in de gang. Of ik ’m schoon mee wil nemen. Ik schud van niet.
Narcose. Wachten. Wachten. Wachten aan een tafel met kreukelige Story’s. In de kinderhoek een bakje (också från IKEA!) met potloden. Ik schets haar na van de foto op mijn telefoon. Alles is troebel.
“De operatie is geslaagd. Dikke pech. Een lekkend bloedvaatje.”
Nog een extra week amper eten. Veel slapen en pillen die pijn moeten bazen.
Ik rij met een lege auto en dito maag naar huis.
Nu, zes dagen later, oogt ze wat kilo’s lichter en tinten bleker, maar haar wangen kleuren inmiddels weer een klein beetje.
.
Midlake heeft een vrij nieuw album en ook zij hebben Madison Cunningham weten te strikken voor een gastrol. Een puntje Guardians.
.
7/52
.
[techniek: mixed media op 14 x 14 cm karton]
#sundaysongs
SUNDAY SONGS • Ik verbaas me altijd over ziekenhuismensen. Niet het personeel maar de ogenschijnlijke figuranten in het ziektecircus. De bezoekers. Of wie het ook allemaal zijn. Veel corduroy, shawls (nee, geen sjaals), moeilijk edoch gezond schoeisel, akela’s, zij met een diepe liefde voor algehele sexloosheid, ouderen met adertjes in het gezicht, mager, kromme ruggetjes, sabbelend aan rietjes in lauwe smoothies, handbalvrouwen, grijzende vaders met iets te strakke jassen voor hun buikjes, treurende hangborsten in wikkelvestjes, moeders die op zonen zitten, dochters die op de telefoon zitten… het is me wat. Alle prikkels.
Wat doén al die mensen daar?
Tjokvolle parkeerplaats, vieze automatenkoffie, te lang warmgehouden panini’s met teveel rode ui en te weinig opgedroogde mozzarella (at ik), baliemedewerkers die geen flikker te doen hebben en betaald lijken te worden voor ‘er zijn’, toiletten met kranen, die je heel hygiënisch verantwoord met je elleboog kan bedienen. Zeep die naast je handen drupt. Schuifelend ongemak. Prullenbak. Kimberley Clark. Wie ís Kimberley Clark eigenlijk?
En waarom hebben alle apotheken zoveel ladenkastjes en hoe kan het dat alles altijd maar op voorraad is? Met die keurige etiketjes. Brillendames die van appels houden, met gebruiksadviezen die ik meteen weer vergeet.
Het is een jungle.
En waar zijn de verwijderde keel- en neusamandelen van mijn poppes nu gebleven? En waarom zoveel pijn voor mijn meis nog steeds, dagenlang.
.
Vandaag een aardig oudje: ‘All My Little Words’ van The Magnetic Fields. Het vijfde nummer in de playlist, je vindt ‘m inmiddels op Tidal. Tidal? Ja, stap ook maar over. Meer geld voor de artiesten, geen sponsoring van Trumps inauguratie, goedkoper family-abo…
.
4/52
.
[techniek: inkt, acrylverf, houtskool, pen, lijm en wederom een stukje Zweedse papierschat op een 21 × 29,7 cm karton / ik beloof plechtig ooit een ander kleurpalet te gebruiken ;-)]
.
#52sundaysoflettering
#sundaysongs
#typography
#mixedmedia
#themag
Wat doén al die mensen daar?
Tjokvolle parkeerplaats, vieze automatenkoffie, te lang warmgehouden panini’s met teveel rode ui en te weinig opgedroogde mozzarella (at ik), baliemedewerkers die geen flikker te doen hebben en betaald lijken te worden voor ‘er zijn’, toiletten met kranen, die je heel hygiënisch verantwoord met je elleboog kan bedienen. Zeep die naast je handen drupt. Schuifelend ongemak. Prullenbak. Kimberley Clark. Wie ís Kimberley Clark eigenlijk?
En waarom hebben alle apotheken zoveel ladenkastjes en hoe kan het dat alles altijd maar op voorraad is? Met die keurige etiketjes. Brillendames die van appels houden, met gebruiksadviezen die ik meteen weer vergeet.
Het is een jungle.
En waar zijn de verwijderde keel- en neusamandelen van mijn poppes nu gebleven? En waarom zoveel pijn voor mijn meis nog steeds, dagenlang.
.
Vandaag een aardig oudje: ‘All My Little Words’ van The Magnetic Fields. Het vijfde nummer in de playlist, je vindt ‘m inmiddels op Tidal. Tidal? Ja, stap ook maar over. Meer geld voor de artiesten, geen sponsoring van Trumps inauguratie, goedkoper family-abo…
.
4/52
.
[techniek: inkt, acrylverf, houtskool, pen, lijm en wederom een stukje Zweedse papierschat op een 21 × 29,7 cm karton / ik beloof plechtig ooit een ander kleurpalet te gebruiken ;-)]
.
#52sundaysoflettering
#sundaysongs
#typography
#mixedmedia
#themag
SUNDAY SONGS • We zaten zij aan zij tegen elkaar huilend op de bank, hij iets meer dan ik. De laatste aflevering 'Stranger Things' hadden de Torreman en ik braaf opgespaard, want daarna is het écht afgelopen en dat einde wilden we niet in zicht hebben. Ik zal niks spoileren voor iedereen die het nog gaat kijken of beter Netflix-jokers kan sparen dan wij.
Verder was de week weer waarachtig. Ik verzond één scheepscontract, één wolfprint, twee Vinted-pakketjes, drie drukwerkorders, drie facturen en tig apps. Ik ontwierp twee silhouetten voor een decor, een kunstkaart voor mijn expo en drie visitekaartjes. Ik keek dwars door de week de film Den Sidste Viking in de City Bioscoop hartje Kampen, dronk een flat white bij Filter om de hoek, lijstte 40 werken in - waarvan er nu 26 in de Stadsgehoorzaal Kampen hangen - en ik ontving Sas en Lies voor de 'spaghetti aglio, olio e peperoncino', waarmee mijn Swedish Chef elke vrijdag het weekend opent.
Het gapende gat van Stranger-Things-met-Torre is nu opgevuld door het nieuwste seizoen Fargo-met-Sven. Daar duik ik zo nog even in.
Komende week kijken Torre en ik dan maar met een beetje heimwee de docu One Last Adventure.
Jij kan de berg afrollen met Landslide van Fleetwood Mac, dat voorbij kwam in de laatste aflevering van Stranger Things.
.
3/52
.
[techniek: papercut, inkt, acrylverf, houtskool, potlood, lijm en een stukje Zweedse papierschat op een 21 × 29,7 cm karton]
.
#52sundaysoflettering #sundaysongs #art #typography #abstractart #mixedmedia #artonpaper #handmadeart #lyricsinart #abstracttypography #handstamped #kunst #indieartist #artcollector #fleetwoodmac #landslide
Verder was de week weer waarachtig. Ik verzond één scheepscontract, één wolfprint, twee Vinted-pakketjes, drie drukwerkorders, drie facturen en tig apps. Ik ontwierp twee silhouetten voor een decor, een kunstkaart voor mijn expo en drie visitekaartjes. Ik keek dwars door de week de film Den Sidste Viking in de City Bioscoop hartje Kampen, dronk een flat white bij Filter om de hoek, lijstte 40 werken in - waarvan er nu 26 in de Stadsgehoorzaal Kampen hangen - en ik ontving Sas en Lies voor de 'spaghetti aglio, olio e peperoncino', waarmee mijn Swedish Chef elke vrijdag het weekend opent.
Het gapende gat van Stranger-Things-met-Torre is nu opgevuld door het nieuwste seizoen Fargo-met-Sven. Daar duik ik zo nog even in.
Komende week kijken Torre en ik dan maar met een beetje heimwee de docu One Last Adventure.
Jij kan de berg afrollen met Landslide van Fleetwood Mac, dat voorbij kwam in de laatste aflevering van Stranger Things.
.
3/52
.
[techniek: papercut, inkt, acrylverf, houtskool, potlood, lijm en een stukje Zweedse papierschat op een 21 × 29,7 cm karton]
.
#52sundaysoflettering #sundaysongs #art #typography #abstractart #mixedmedia #artonpaper #handmadeart #lyricsinart #abstracttypography #handstamped #kunst #indieartist #artcollector #fleetwoodmac #landslide
SUNDAY SONGS • Met de kerstster nog voor mijn raam, een overvloed aan kaarsjes in huis en wat hardnekkig vastgekoekte sneeuw op straat, doe ik alsof ik nog in een soort eindejaars kerst-gezelligheid wentel. Onzin. Het nieuwe jaar is allang bezig en de vakantie voorbij.
Dat voelde trouwens niet helemáál zo, want zowel de Torreman als de poppes fladderden de afgelopen week veel rond het nest wegens ‘code oranje’ en een haperend OV.
“Ik moet de héle Oudestraat nog, wel 200 pakketten, dat ga ik nooit redden met dit weer, dan ben ik om tien uur vanavond nog bezig”.
De jonge DHL-bezorger met winterfrisse blossen op de wangen moest even klagen, terwijl ik een handtekening probeerde te vegen op zijn koude scan-apparaat.
“Je veiligheid is belangrijker dan je target van 200 pakketten, rustig aan”, suste ik en besloot de laatste wissellijsten voor mijn expositie maar niét te laten bezorgen.
De dag daarna stond hij wéér op de stoep met een zending voor een buur.
“Is het nog gelukt gister?”
Een enthousiaste knik, de dooi was al een beetje ingezet, de zon scheen weer in zijn ogen.
.
Ik heb ooit de playlist ‘Songs in the waiting line’ gemaakt. Hier poot ik soms wat liedjes die voorbijkomen en ooit in een letterpostje mogen bloeien. Vandaag is dat Jacob Slade met ‘However You May’. Rol je best lekker je zondag mee uit of je maandag mee in.
.
2/52
.
[techniek: collage met m’n gescande hand, Oost-Indische inkt, acrylverf, Posca-stift, houtskool en wrijfletters op een 21 × 29,7 cm karton]
.
#52sundaysoflettering #sundaysongs #art #typography #abstractart #mixedmedia #artonpaper #handmadeart #lyricsinart #abstracttypography #kunst #indieartist #artcollector #jacobslade #howeveryoumay
Dat voelde trouwens niet helemáál zo, want zowel de Torreman als de poppes fladderden de afgelopen week veel rond het nest wegens ‘code oranje’ en een haperend OV.
“Ik moet de héle Oudestraat nog, wel 200 pakketten, dat ga ik nooit redden met dit weer, dan ben ik om tien uur vanavond nog bezig”.
De jonge DHL-bezorger met winterfrisse blossen op de wangen moest even klagen, terwijl ik een handtekening probeerde te vegen op zijn koude scan-apparaat.
“Je veiligheid is belangrijker dan je target van 200 pakketten, rustig aan”, suste ik en besloot de laatste wissellijsten voor mijn expositie maar niét te laten bezorgen.
De dag daarna stond hij wéér op de stoep met een zending voor een buur.
“Is het nog gelukt gister?”
Een enthousiaste knik, de dooi was al een beetje ingezet, de zon scheen weer in zijn ogen.
.
Ik heb ooit de playlist ‘Songs in the waiting line’ gemaakt. Hier poot ik soms wat liedjes die voorbijkomen en ooit in een letterpostje mogen bloeien. Vandaag is dat Jacob Slade met ‘However You May’. Rol je best lekker je zondag mee uit of je maandag mee in.
.
2/52
.
[techniek: collage met m’n gescande hand, Oost-Indische inkt, acrylverf, Posca-stift, houtskool en wrijfletters op een 21 × 29,7 cm karton]
.
#52sundaysoflettering #sundaysongs #art #typography #abstractart #mixedmedia #artonpaper #handmadeart #lyricsinart #abstracttypography #kunst #indieartist #artcollector #jacobslade #howeveryoumay
Dang Me
Roger Miller - song - 2015
Dang Me
Roger Miller - song - 2015