currently writing a gameRelax, everyone. I brought the Protomen. #SundaySongs
YouTube
Flipturns 🏊♀️ 📷 🦋"Seven Sundays In A Row" by
Blue Highway
#Bluegrass
#EasterTunes
#SundaySongs
open.spotify.com/track/5OagXU...
Life's Railway To Heaven; Will The Circle Be Broken?
#TrainTunes
#SundaySongs
#EasterSunday
#NGDB #JohnnyCash singing the lead.
open.spotify.com/track/2qHD0F...
LAURA / k u n s t & m a k e rSUNDAY SONGS • Op vrijdag 16 januari staat er in kapitale zwarte letters ‘INRICHTEN EXPO’, ‘PAPA ONDERZOEK ZIEKENHUIS’ en ‘LIES & SAS ETEN MEE’ in mijn agenda. De dag werd een breiwerk van activiteit en socialigheid, gemarineerd in koffie, paprikasoep, boterwijn en knoflookspaghetti, want: vrijdag.
Tegen bedtijd open ik voor het eerst sinds úren mijn telefoon. ‘Bel me even vanaf een plekje waar niemand in de buurt is’, lees ik in een whatsapp-bericht van mama. Om tien uur appt ze vervolgens: ‘Nu niet mee bellen, we gaan naar bed’.
Ja, wat een onbedoelde kutcliffhanger is dat. Nattigheid.
Dus broer contacten. In de kille lichte galm van de badkamer rijgen we schrik en optisme tot een schild dat we nodig hebben om de diagnose te weren. Ik ben gevoelig voor taal en het woord kanker klinkt als een stutpaal dat met veel lawaai en bruut geweld door hart en ziel wordt geboord. Terwijl het heus niet meteen een mes op de keel is en het einde der tijden. Niet altijd.
Morgen staat er ‘UITRUIMEN STADSGEHOORZAAL’ in mijn agenda. De expositie is dan voorbij en wat is er dan veel gebeurd precies tussen ophangen en uitruimen.
En papa? Hij mocht vandaag naar huis!
.
13/52
.
Start je maandag rustig met 'Miffed It' van Way Dynamic.
.
[techniek: inkt, houtskool, Japans papier en stempelinkt, potlood, aquarelverf en acrylverf op een vel offwhite tekenpapier van 30 x 32 cm]
.
#52sundaysoflettering #sundaysongs #mixedmedia #artonpaper #waydynamic
Tegen bedtijd open ik voor het eerst sinds úren mijn telefoon. ‘Bel me even vanaf een plekje waar niemand in de buurt is’, lees ik in een whatsapp-bericht van mama. Om tien uur appt ze vervolgens: ‘Nu niet mee bellen, we gaan naar bed’.
Ja, wat een onbedoelde kutcliffhanger is dat. Nattigheid.
Dus broer contacten. In de kille lichte galm van de badkamer rijgen we schrik en optisme tot een schild dat we nodig hebben om de diagnose te weren. Ik ben gevoelig voor taal en het woord kanker klinkt als een stutpaal dat met veel lawaai en bruut geweld door hart en ziel wordt geboord. Terwijl het heus niet meteen een mes op de keel is en het einde der tijden. Niet altijd.
Morgen staat er ‘UITRUIMEN STADSGEHOORZAAL’ in mijn agenda. De expositie is dan voorbij en wat is er dan veel gebeurd precies tussen ophangen en uitruimen.
En papa? Hij mocht vandaag naar huis!
.
13/52
.
Start je maandag rustig met 'Miffed It' van Way Dynamic.
.
[techniek: inkt, houtskool, Japans papier en stempelinkt, potlood, aquarelverf en acrylverf op een vel offwhite tekenpapier van 30 x 32 cm]
.
#52sundaysoflettering #sundaysongs #mixedmedia #artonpaper #waydynamic
One Littlle #Song
By Gillian Welch 🐦
open.spotify.com/track/7wjKYt...
#SongbirdSunday
#SundaySongs
#SundayMorning
#Americana/Folk
SUNDAY SONGS • Afgelopen week was ik ongepland meerdere malen taxichauffeur én koerier voor kind en scheepswaar. Dat begint bij mij met licht defensief en geïrriteerd gesputter dat ‘mijn tijd toch óók kostbaar is’ en ‘mijn flexibiliteit grenzen heeft’, maar eindigt dan met cd’tje aan en gaan want het is helemaal geen straf om in mijn auto te rijden. Een ritje door de polder met stevige wind en regen om de bak en op het dak heeft ook wel iets gezelligs.
“Ik kom nog niet zoveel aan m’n autonome werk toe als ik zou willen”, concludeerde ik na de tourtjes in een spraak-app aan een vriendin. Het zijn vooral de zondagavonden die ik kan vullen met spielerei, maar vandaag zit de go niet echt in mijn scheppingsflow. Het is dan maar zo.
Morgen kan ik m’n krijtstiften eindelijk weer eens inpakken en wegwezen naar een klusje in Zwolle en komende week hoop ik een ontwerp voor een hoodie, een opzet voor een feestkaart, een Spotify-plaatje én een cd-ontwerp uit de koker te kunnen schudden, maar drie keer wedden dat er van mijn planning gesnoept gaat worden ;-)
Pak de nieuwe week bij de kladden en laat ‘m je smaken!
.
Ik laat Dove Ellis de lijst in fladderen met ‘Pale Song’. De link naar de playlist op Tidal vind je in de bio. De lijst is óók op Spotify op te speuren.
.
11/52
.
[techniek: acrylverf, Japans papier, houtskool, lijm, inkt, wit potlood, grafietpotlood, stempelinkt op een 15 x 21 cm gevouwen en gescheurd karton]
.
#52sundaysoflettering #sundaysongs #mixedmedia #artonpaper #doveellis
“Ik kom nog niet zoveel aan m’n autonome werk toe als ik zou willen”, concludeerde ik na de tourtjes in een spraak-app aan een vriendin. Het zijn vooral de zondagavonden die ik kan vullen met spielerei, maar vandaag zit de go niet echt in mijn scheppingsflow. Het is dan maar zo.
Morgen kan ik m’n krijtstiften eindelijk weer eens inpakken en wegwezen naar een klusje in Zwolle en komende week hoop ik een ontwerp voor een hoodie, een opzet voor een feestkaart, een Spotify-plaatje én een cd-ontwerp uit de koker te kunnen schudden, maar drie keer wedden dat er van mijn planning gesnoept gaat worden ;-)
Pak de nieuwe week bij de kladden en laat ‘m je smaken!
.
Ik laat Dove Ellis de lijst in fladderen met ‘Pale Song’. De link naar de playlist op Tidal vind je in de bio. De lijst is óók op Spotify op te speuren.
.
11/52
.
[techniek: acrylverf, Japans papier, houtskool, lijm, inkt, wit potlood, grafietpotlood, stempelinkt op een 15 x 21 cm gevouwen en gescheurd karton]
.
#52sundaysoflettering #sundaysongs #mixedmedia #artonpaper #doveellis
Day After Day...
New week coming...
#SundaySongs
open.spotify.com/track/2XKW8C...
Day After Day - Remastered 201...
Day After Day - Remastered 201...
Ze stapt in met het deksel van de KRISPIG (IKEA, javisst!) op schoot. Haar broertje slingert vlug een tas met joggers, onderbroek, sokken en hoodie op de achterbank. Ik geef gas.
“Kom maar hier naartoe, ze moet nú naar de kno-arts en jij moet haar rijden”, aldus ex zonder auto even daarvoor. Hij waakte op mijn verzoek over haar, nadat ze in de ochtend al van alles ophoestte en ik het niet vertrouwde. Volgens de assistente aan de telefoon was het opgeven van stolsels vrij normaal.
Ook zoveel?
Ja hoor, ook zoveel - gemotiveerd met praat over korstvorming, grijze laagjes, loslaten, ja, ja, genoeg wel zo.
Op het parkeerterrein van het ziekenhuis dartelt een jochie ons hand in hand met zijn ouders tegemoet. Zijn blik zakt van blij naar afgrijzen. Fuck het. Dit is ook die leven, jongen. Niet de hele wereld met oogjes en alles altijd hoera. Okay, de hoofdingang was misschien toch niet het beste idee. Maar ik hád geen idee. Alleen ‘kno-arts’ als een mantra in mijn hoofd bonken. Bordjes, mensen, help ons dan.
Drie tellen later ligt ze op de eerste hulp aan een infuus, want ze bleef niet overeind. Bloeddruk laag. Hartslag traag. De bak die ze vol spuugde van Kampen naar Zwolle zet een verpleger in de gang. Of ik ’m schoon mee wil nemen. Ik schud van niet.
Narcose. Wachten. Wachten. Wachten aan een tafel met kreukelige Story’s. In de kinderhoek een bakje (också från IKEA!) met potloden. Ik schets haar na van de foto op mijn telefoon. Alles is troebel.
“De operatie is geslaagd. Dikke pech. Een lekkend bloedvaatje.”
Nog een extra week amper eten. Veel slapen en pillen die pijn moeten bazen.
Ik rij met een lege auto en dito maag naar huis.
Nu, zes dagen later, oogt ze wat kilo’s lichter en tinten bleker, maar haar wangen kleuren inmiddels weer een klein beetje.
.
Midlake heeft een vrij nieuw album en ook zij hebben Madison Cunningham weten te strikken voor een gastrol. Een puntje Guardians.
.
7/52
.
[techniek: mixed media op 14 x 14 cm karton]
#sundaysongs
“Kom maar hier naartoe, ze moet nú naar de kno-arts en jij moet haar rijden”, aldus ex zonder auto even daarvoor. Hij waakte op mijn verzoek over haar, nadat ze in de ochtend al van alles ophoestte en ik het niet vertrouwde. Volgens de assistente aan de telefoon was het opgeven van stolsels vrij normaal.
Ook zoveel?
Ja hoor, ook zoveel - gemotiveerd met praat over korstvorming, grijze laagjes, loslaten, ja, ja, genoeg wel zo.
Op het parkeerterrein van het ziekenhuis dartelt een jochie ons hand in hand met zijn ouders tegemoet. Zijn blik zakt van blij naar afgrijzen. Fuck het. Dit is ook die leven, jongen. Niet de hele wereld met oogjes en alles altijd hoera. Okay, de hoofdingang was misschien toch niet het beste idee. Maar ik hád geen idee. Alleen ‘kno-arts’ als een mantra in mijn hoofd bonken. Bordjes, mensen, help ons dan.
Drie tellen later ligt ze op de eerste hulp aan een infuus, want ze bleef niet overeind. Bloeddruk laag. Hartslag traag. De bak die ze vol spuugde van Kampen naar Zwolle zet een verpleger in de gang. Of ik ’m schoon mee wil nemen. Ik schud van niet.
Narcose. Wachten. Wachten. Wachten aan een tafel met kreukelige Story’s. In de kinderhoek een bakje (också från IKEA!) met potloden. Ik schets haar na van de foto op mijn telefoon. Alles is troebel.
“De operatie is geslaagd. Dikke pech. Een lekkend bloedvaatje.”
Nog een extra week amper eten. Veel slapen en pillen die pijn moeten bazen.
Ik rij met een lege auto en dito maag naar huis.
Nu, zes dagen later, oogt ze wat kilo’s lichter en tinten bleker, maar haar wangen kleuren inmiddels weer een klein beetje.
.
Midlake heeft een vrij nieuw album en ook zij hebben Madison Cunningham weten te strikken voor een gastrol. Een puntje Guardians.
.
7/52
.
[techniek: mixed media op 14 x 14 cm karton]
#sundaysongs
