Climate change threatens Mediterranean shellfish farming by 2050, study finds
Mediterranean shellfish aquaculture could face severe disruption by mid-century as rising se…
#dining #cooking #diet #food #mediterranean #MediterraneanDiet #MediterraneanFood #MediterraneanSeafood #acuacultura #acuicultura #aquacultura #aquaculture #aquicultura #Mediterranean #mispeces #piscifactoría
https://www.diningandcooking.com/2509774/climate-change-threatens-mediterranean-shellfish-farming-by-2050-study-finds/
@facua
#FACUAEuskadi advierte de la instalación de una futura #piscifactoría en una zona con #metales en el #agua por encima de los límites
La asociación insta a que se realice un tratamiento de las aguas para minimizar los posibles efectos adversos de estos compuestos #saludpública
FACUA.org
#Euskadi
A pouco de comezar o meu artigo titulado ‘Quen manda aquí?‘, publicado en días pasados, dicía: “Onte entereime…”. A falta de ter a man un dicionario galego equivalente, se miramos no Diccionario de la Real Academia Española, ‘enterar’ significa “Informar a alguien de algo o instruirlo en cualquier negocio”. Pois ben, o día 22, martes, informáronme por escrito (o mesmo que a outra xente e á prensa, e do que gardo copia) así como verbalmente do básico do que poño no meu artigo aparecido días despois.
Paso de facer máis razonamentos sobre o tema do artigo antes citado, non quero que esto despiste de outros problemas do Concello, ou de outras novas que apareceron na prensa estes días relacionadas co mesmo tema. Ademáis, despois dun escrito de Balbino Pérez aparecido o domingo 27, quérome referir ás imputacións que se me fan de mentira continuada.
Ocupar a cadeira de alcalde parece que comunique un xeito de mirar ós demáis, dende arriba. Pode derivarse de que o alcalde ten como tarefa gobernar un pobo, o que certamente o convirte nunha especie de cabeza do mesmo. Nembargantes, o goberno é como servidor público, e non ó reves, o pobo servidor do alcalde. É convinte lembrar isto á beira de que ninguén é perfecto (incluídos calquera sr. alcalde e máis eu) e tamén á beira de distinguir ben calumnias e opinións sobre feitos noticiados.
Dun xeito rápido, no que a min concerne deixarei agora tamén a parte actuacións e promesas feitas polo alcalde ó pobo de Ribadeo, así como imputacións de mentiras feitas a outra xente. Xa vai para un ano que por escrito minimicei e disculpei por mala información que Balbino Pérez me acusara de mentir sobre outro tema. Dende aquela, voltou ó intento máis veces acusándome de mentir, e aínda lembro a miña presentación inmediata de testemuñas que verificaron o que eu dicía baixando a escalinata do pazo municipal. Esta vez, fíxoo no título e repetidamente no interior dun artigo publicado. Prégolle públicamente de bó xeito, pero firmemente, que se disculpe de xeito público por chamarme mentiroso.
Outras cuestións podémolas discutir, a imputación de mentiroso, non.
https://blogs.amarinha.gal/ribadeando/2005/11/27/quen-manda-aqu-en-resposta-unha/
Unha cousa curta para dar nova da nota de prensa mantida esta mañá en Ribadeo por Adega. Tratábase de dicir que tanto a piscifactoría de Meirengos (Acuinor / A. Cascos) como a de Pescanova en Piñeira non son só inconvintes para a zona, senón tamén consideradas ilegais, e sobre todo, que Adega continuará loitando sen desfalecemento contra esas inconveniencias e ilegalidades que proclama. E esta vez, xuízos e comentarios facédelos vos.
https://blogs.amarinha.gal/ribadeando/2006/06/09/rolda-de-prensa-de-adega-en-ribadeo/
Ou non entendo ben ou resulta que en Ribadeo non chega con que a xustiza dictamine, senón que hai que ter forza, seguir insistindo para que se actúe en consecuencia.
Así parece polo tema de actualidade das alturas: a xustiza polo que parece, dictaminou, pero oído que non é xa a primeira vez que conmina ó cumprimento en fronte a uns intereses que parecen grandes en contra, e o concello non se move moito. Se houbo voltas e máis voltas en recursos, non o sei, pero o caso é que a sentencia aínda está por cumprir.
Algo polo estilo pasa no da piscifactoría, aínda que agora está parada, pero onde parece que o concello ten unha posición clara e non neutra respecto da lei, polas súas actuacións ata o momento.
Noutro tema que coñezo de primeira man é aínda peor.
A este paso, cando o sr. alcalde abandoe o concello (sexa cando sexa) os xulgados non o van abandoar de súpeto por deixar de ser representante municipal, senón que seguirán tras del polas actuacións mantidas ó fronte do concello (digamos, pola costume). Esperemos que non se convirta en xeito de gobernar no futuro: eso depende de que os cidadáns deixemos facer ou non, pois está visto que se non protestamos, aquí non se fan as cousas como é debido (anda que non o teño repetido e vai dando a razón xuízo tras xuízo…), e se non levantamos moito a voz, e moi posible que se arrisquen a facelas como lles pete en troques de facelas ben.
https://blogs.amarinha.gal/ribadeando/2006/06/16/ribadeo-o-trato-da-xustiza/
Lugo, a 15 de Xuño do 2006
Contestando ao Sr. Alcalde de Ribadeo, sobre a piscifactoría de Rinlo
En relación ás declaracións do Sr. Alcalde de Ribadeo sobre a paralización das obras da piscifactoría do Sr. Álvarez-Cascos, ADEGA quere aclarar o seguinte:
Primeiro: os sucesivos incidentes de medidas cautelares de paralización das obras non foron, en absoluto, de tipo administrativo, -por máis que o tiveramos solicitado reiteradamente-, senón xudicial. Nada ten que ver, polo tanto, a suposta indefinición da Xunta que argumenta o Sr. Alcalde con esta paralización das obras acordada pola Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia.
Segunda: No caso da piscifactoría de Rinlo, -e o Sr. Alcalde coñece moi personalmente como teñen sido tomadas as sucesivas decisións ao respecto-, en absoluto tén habido indefinición por parte da Xunta: ben ao contrario, en ningún outro parque de tecnoloxía alimentaria se tén manifestado un apoio administrativo e económico tan importante. Empezando pola declaración de impacto ambiental, a aprobación polo Consello da Xunta do proxecto sectorial, a venta dunha parcela pública a 1 euro/metro cuadrado ou o expediente de caducidade da concesión da cetárea de Vázquez, e continuando pola permisividade da Administración ante unhas obras que se teñen iniciado sen contar coa autorización de Costas para a ocupación da zona de servidume da zona de domino público marítimo-terrestre nen coa concesión e autorización de actividade por parte da Consellería de Pesca e que, a maiores, se estaban a realizar incumplindo o condicionado da declaración e plan de vixiancia ambiental. En todo caso, é ben coñecido o diferente trato da Xunta de Galicia no que respecta a esta piscifactoría de Rinlo en comparación coa de Cabo Touriñán, -e o Sr. Alcalde de seguro que coñece algunha das razóns-, a pesares de que a situación administrativa destas dúas eran completamente idénticas.
Terceira: Non dubidamos que cando alguén demasiado acostumbrado a marcar as decisións da administración se ve obrigado a cumplir coa lexislación se poda sentir indefenso. Mais non pode o Sr. Alcalde alegar a indefensión xurídica do Sr. Álvarez-Cascos, pois, a maiores de contar cun equipo xurídico de seguro que ben pagado, contou, en todo momento, co apoio xurídico e político do seu governo municipal.
Cuarta: En canto á falta de autorización de actividade por parte da Consellería de Pesca en ningún momento a nosa presidenta dixo que a Consellería de Pesca poidera denegar arbitrariamente dita autorización e concesión de actividade. Limitouse a trasladar a realidade xurídica: por imperativo legal, nen esta nen ningunha outra piscifactoría poden ter autorización de actividade, mentras non aporte a disponibilidade de todos os terrenos afectados polo proxecto.
Pola nosa parte, seguimos insistindo na ilegalidade da declaración de impacto ambiental e máis do proxecto sectorial e licencia municipal e, en defensa dun patrimonio natural e paisaxístico que nos pertenece a todos, manifestamos a nosa disposición a continuar os recursos administrativos ata o final. Temos a seguridade de que o administración de Xustiza nos dará a razón.
Por último volver a reiterar que nada temos en contra do Sr. Alvarez-Cascos ou do Concello de Ribadeo. Só reclamamos que a lexislación ambiental de protección de espazos naturais tén que obrigar a todos por igual. Neste sentido, esta nova paralización debera de ofrecer a oportunidade para negociar co promotor un cambio de ubicación: ganamos todos.
ADEGA-LUGO
https://blogs.amarinha.gal/ribadeando/2006/06/16/dando-difusin-unha-nota-de-prensa-de/
Os documentos correspondentes á nova piscifactoría, ‘Granja Marina de Peces Planos’, a situar á beira (e en terreos) do castro de Vilaselán están en exposición pública dende unha tempada (31 de xullo). Chegaron ás miñas mans e agora están colgados en internet (pode accederse directamente aquí).
Os planos, a pesar de que poden ser aumentados premendo co rato sobre eles, non saen moi claros, pero si se pode observar tanto a delimitación marítimo terrestre como a servidume de paso (6m) como a servidume de protección (100m). A superficie da parcela, 265247m2, está segundo os planos, ocupada en 125247m2, dos que 51932 son para auga de engorde e 7628 para alevíns, pensando nunha produción total de 2,561Mkg/ano.
Aparecen nos planos as naves de alevíns (cadrados pequenos), o acceso (con instalación de portería e control), unha sala de elaboración (máis ó NO), o edificio principal (ó N do anterior), os silos de alimentación automática, o depósito de gasoil, o de auga doce, osíxeno, os grupos electróxenos, o pozo de captación (ó que chega ó tubo longo, con auga limpa), a osixenación, servizos e filtración (de onde sae o tubo curto, a leste do de captación, aproveitando as correntes que levarán o refugallo cara á ría de Ribadeo. Por hoxe non comentarei moito: aí están os papeis para quen os queira ler. Nembargantes, algunha pincelada: a)as instalacións métense na zona da castro. b) só hai filtración como tratamento de refugallos. c) a saída de residuais é curta, mentres a de auga entrante é longa. d) considerando os terreos ocupados e o desnivel de excavación que aparecen nos planos, saen da orde de 2.500.000m3 de terreo que se extraerá, isto é, unha montaña que se ben ocultará ás instalacións se se mira de lonxe, onde se vai botar?
—
Hai un ano poñía unha entrada sobre Rinlo.
https://blogs.amarinha.gal/ribadeando/2006/08/23/piscifactora-en-ribadeo/
Remato de ler ‘La unificación de las fuerzas fundamentales’, escrito por Abdus Salam coa participación de Werner Heisenberg e Paul Adrien Maurice Dirac. Os tres son dos máis grandes científicos do século pasado, Nobel (1979, 1932, 1933), etc. Cada volta que abría o libro me preguntaba pola tirada (é un libro pequeno, non chega ás 200 páxinas en A5, rústica, sen fórmulas, …) que descoñezo, e pola tirada doutros libros que fan historia en Ribadeo, ou pola lectura relativa no pobo. Está visto que Ribadeo está envorcado ó seu embigo, e non é o único pobo que o está, nin moito menos. Podería dicirse que é porque a palabra é máis doada, máis usada e máis dúctil que as relacións matemáticas, por exemplo, pero o caso é que xa dixen que o libro non ten fórmulas, e coas palabras que introduce antes fai eso, introducilas. Pero parece que o que está aparentemente mais preto de nós, como pode ser a historia do pobo en relación coa historia da comprensión do que nos rodea en conxunto, produce máis interese, vémonos máis recoñecidos e, ó vérmonos dalgún xeito reflectido, tamén alimenta o ego propio (da persoa e do pobo como tal).
Pode que esa sexa unha das causas da proliferación dende que comezou o século de libros sobre Ribadeo e a súa historia (incluíndo o de ‘Ribadeando’, historia recente). Nese sentido, onte escribiuse un capítulo máis coa presentación de ‘tras sus huellas’, despois de haber publicado o autor, Manuel Díaz Aledo, ‘entre tus calles’. Tras a presentación do autor por Roberto Rodríguez, tomou este a palabra e deixou claro que o pasado era un libro da súa historia en Ribadeo e o actual, unha biografía novelada a base de hemeroteca dun parente seu. O certo é que retazos da historia que foi desganando deixaron en min certa gana de lectura do Ribadeo en castelán, se ben entre outras cousas, a segunda razón do corte do libro no ano 36 deixoume cun pensamento fixo. Dicía que había unha primeira razón para o remate do libro nese ano: a morte o seu tío, o personaxe principal. Pero engadiu que esa época enconáronse os sentimentos en Ribadeo que que non ía el a meterse no tema. Coa primeira explicación para min abondaría, pero o meterse na segunda implicou un recoñecemento de que a memoria quere esquecer cousas que xa están a rememorarse e que se ve que costa facerse con elas. En fin, hai xente que está a favor do exercicio de memoria e hai xente que está en contra. O tema da que pensar, por exemplo de por que non se escribe historia actual de Ribadeo: pode que en parte porque non ten o poso abondo, pero tamén en parte por medo, por quedar ben con todo o mundo (tamén o autor se referiu de xeito indirecto a este tema de que se escribía sobre aqueles anos ía quedar mal con xente), é dicir, por un espírito moi humano que está a flor de pel en Ribadeo. Tamén dixo que antes, ‘Las Riberas del Eo’ tiña un apartado de cousas da rúa, que agora botaba de menos na Comarca: estiven a piques de lle dicir que esas cousas, transformadas, agora aparecían nos múltiples blog de Ribadeo.
Esa era a historia. E aí as historias, que irán tecendo a historia pouco a pouco: onte chamei para tentar conseguir os planos da ponte, da que aínda agora non sei se admitirá peóns, bicicletas, … en Castropol nin sabían en principio se tiñan os planos, e por fin, na demarcación de estradas en A Coruña dixéronme que tiña que esperar a que alguén viñera de vacacións. De xeito diferente foi o tema dunha consulta sobre o Castro das Grobas en relación coa piscifactoría (por certo, aquí tedes un artigo que saíu onte na prensa sobre o mesmo tema, posteado dous días antes), pois por terceira ou cuarta vez non din collido ós arqueólogos da Xunta, que en Lugo non estaban, senón nunha escavación (xa me dixeran que tiña que chamar antes), co cal non me puiden enterar polo momento do status do castro a invadir parcialmente pola piscifactoría. Dúas historias ribadenses de actualidade ás que lle custa saír ‘do armario’. Hai outra. Antonte, por fin, fixen a travesía bloques-Figueiras-bloques, cun trazado un pouco diferente ó especificado nunha entrada anterior sobre a travesía da ría de Ribadeo, e puiden comprobar que a distancia a nadar, aproveitando a marea, non chega en total ós 500m (ida), pois o tesón de Castropol está avanzando cunha lingua (que pode chegar a independizarse ou seguir unida ó mesmo tesón) que permite ir andando ata pouco máis de 50 m da Berlinga das Figueiras. É dicir, un novo tesón na ría que reforza o que dicía sobre o cruce da ría de Ribadeo outro día antes: o avance dos tesóns, visible dende a costa e a pesares do repetido rañar no fondo para baixar area. En fin, tres cousas do día a día de Ribadeo que non soen ser nova por eso precisamente, porque son do día a día e diso, en Ribadeo, fálase nos cafés daquel xeito.
https://blogs.amarinha.gal/ribadeando/2006/08/30/ribadeo-historia-e-historias/
Reprodúzoa enteira:
Santiago, a 10 de Setembro do 2006
ADEGA PIDE QUE A PISCIFACTORÍA DE PESCANOVA DESPRAZADA DE CABO TOURIÑAN A RIBADEO SE APROXIME AOS LINDES DO POLÍGONO INDUSTRIAL EN TRAMITACIÓN
O chamado Plan Sectorial de Parques de Tecnoloxía Alimentaria que o governo anterior, -da mán do exconselleiro de Pesca, D. Enrique López Veiga, nos deixou en herencia-, non consistía máis que nun mapa cos lugares elexidos polas empresas do clúster de acuicultura, sen outros criterios que os de fácil acceso á auga do mar e reducidos costes de expropiación. Nada importaba que se tratara ou non de espazos protexidos ou de paisaxes singulares e así resultou que dun total de 23 parques iniciais, 13 afectaban a espazos protexidos ou que mereceran ser considerados como tais. Entre estes estaban, a piscifactoría do Sr. Alvárez-Cascos en Rinlo-Ribadeo (hoxe paralizadas as obras por decisión do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza) e a piscifactoría de Pescanova en Cabo Touriñán, ambas as dúas en idéntica situación administrativa: estudo de impacto ambiental favorábel e proxecto sectorial aprobado no último consello da Xunta de Galiza presidido por D. Manuel Fraga.
Aínda que a actual Consellería de Pesca, de forma incoerente, tén acordado, -a pesares das múltiples irregularidades do Plan (fáltalle avaliación de impacto ambiental e informe urbanístico da consellería de Ordenación do Territorio)-, continuar adiante co Plan de acuicultura do Sr. López Veiga, hai consenso entre Pesca e a Consellería de Meio Ambiente e Desenvolvemento Sostíbel en facer respetar os espazos protexidos da Rede Natura, obrigando así a Pescanova a buscar outra ubicación para a piscifactoría de cabo Touriñán e a Stolt a buscar outra para a piscifactoría nos lindes do Parque Natural de Corrubedo.
A nova proposta de ubicación para a piscifactoría desprazada de Cabo Touriñán ven a ser agora a punta de Pena Corveira ou Pena do Corvo en Ribadeo, nun área de apenas un quilómetro de ancha entre o LIC de As Catedrais e o LIC e tamén ZEPA da Ría do Eo. Trátase dun área dentro da rasa costeira cantábrica á que aínda non tiña chegado a presión urbanística do litoral e de importante valores paisaxísticos na que, ademáis, podemos contemplar un castro no que aínda son ben visíbeis os seus muros perimetrais. Dende o punto de vista ecolóxico, esta área comparte a mesma xeoloxía, edafoloxía, condicións climáticas, etc, dos LICs colindantes nos que se constata a existencia de valiosos hábitats prioritarios: o *4020, Uceiras húmidas atlánticas de erica ciliaris e erica tetralix, ou o *4040, Uceiras secas atlánticas costeiras de erica vagans e Ulex maritimus. A escasa presencia destas especies nesta área na que está prevista a ubicación desta granxa mariña de engorde de peixes planos non é debida máis que a tratarse de parcelas aínda traballadas para uso agrario, cumplindo cos criterios do anexo III da Directiva 92/43 para a selección dos lugares de importancia comunitaria. E, en tal sentido, tanto dende ADEGA como dende a Federación Ecoloxista Galega, vimos solicitando reiteradamente a conexión destes dous espazos protexidos que só se entende que quedaran no seu día desconectados non polos seus valores ecolóxicos senón por, máis que seguramente, por intereses da especulación urbanística.
En base a isto, ADEGA pide da Consellería de Meio Ambiente que se atenda a solicitude de ampliación da Rede Natura que se tén presentado xa no principio desta lexislatura conectando estes e demáis espazos da Rede Natura do litoral de Lugo e pide da Dirección Xeral de Recursos Mariños que se lle propoña a Pescanova desprazar esta instalación ata os lindes do polígono industrial que se está iniciando en Ribadeo, de forma que, -ademáis de aproveitar os servizos propios do polígono-, permita dar coerencia a estes espazos da Rede Natura e preservar os valores paisaxísticos e ecolóxicos de toda esta zona costeira. Para facilitar isto, ADEGA propón que, dos fondos anunciados pola Ministra de Meio Ambiente para a adquisición de espazos protexidos no litoral, se solicite, por parte da Consellería de Meio Ambiente, a recompra das parcelas adquiridas por Pescanova a cambio tamén de facilitarlle a cesión de terreos necesarios dentro do polígono industrial.
Noutra orde de cousas ADEGA pide a redaccción por parte da Empresa dun nov Estudo de Impacto Ambiental que subsane carencias tan importantes como a falta dun estudo sobre o patrimonio, sobre o impacto dos vertidos ao mar ou da escombreira que resulte de rebaixar a cota do solo dende 15 m. ata os 7 m. sobre o nivel do mar.
Pide tamén ADEGA que, en todo caso, se proceda á apertura dun novo período de exposición pública para cumplir a lexislación de avaliación ambiental no que respecta a que o Estudo de Impacto Ambiental ten que facerse de forma conxunta coa exposición do proxecto, cousa que, -como xa se anuncia na publicación do DOG-, non se fixo coa exposición pública da documentación na Delegación Territorial de Pesca de Cervo onde só estivo a exposición pública o estudo de impacto ambiental.
https://blogs.amarinha.gal/ribadeando/2006/09/10/unha-nota-de-prensa-de-adega-respecto/
Poucos días despois de dar nota dunha obra veciña á oficina de turismo, na ex-horta de Boado, entérome de que é: a reprodución dun castro. E lévome unha sorpresa, non polo onde, por estarse a facer nun sitio no que se descoñece a existencia de castro previo, nin polo como, pois o presunto castro (ó meu ver) non leva a liña dos de Coaña (Asturias), Santa Tecra (Pontevedra), Fazouro ou Viladonga, nin tampouco polo por que, en contraste coa non recuperación de outros lugares de interese arqueolóxico en Ribadeo, senón polo cando, en antítese co descoñecemento sobre a situación do castro das Grobas, onde si se sabe do sitio arqueolóxico, naturalmente ten a liña de outros castros, e as defensas, e non só está totalmente abandoado, descoñecido e descoidado, senón que nestes momentos a piscifactoría de Insuíña/Pescanova está previsto que pise terreos del coa aquiescencia de poderes públicos.
Onte deixei un ‘tag’ mal posto e a letra aparecía pequena… xa o corrixo, remato de decatarme.
Onte non puiden ir ó pleno, pero tentarei enterarme a algo: sei que tentaron meter unha moción polo da piscifactoría, por exemplo…
E unha nova de internet – Ribadeo: hai outra nova páxina sobre Hernán, a parte do ‘arquivo dixital Hernán Naval‘: o blog Hernán Naval. Pouco a pouco vaise facendo unha pequena rede (eso si, moi lentamente)
https://blogs.amarinha.gal/ribadeando/2006/09/12/castro-balbinense-no-centro-histrico/
Mediterranean Diet
UniversidadxClima
Ribadeando