In a right-wing society, a man's life is expected to follow two main axes (women have it even worse, but I'm going to talk of the gender that I experience first hand):

1. Education → finding a job → gaining experience and promotions → managing to retire.

2. Finding a girlfriend → marriage → having children → rearing children.

Of course, there are other expectations too: buying a car and house, but they can generally be derived from these two axes.

While, technically, the individual elements aren't limited to a specific age, usually you have to deal with them early enough. I suppose many people can confirm that — those who tried to learn a new language, supplement their education, find a better job late in life. But things can get worse.

You could lose your job and discover that our specific experience isn't worth uch. You end up competing for junior positions, with people who are young, healthy and ambitious; with people who don't have all your negative experiences and who can accept a smaller living wage.

You could notice that all your friends have already started their own families, and you didn't have anything even remotely resembling a relationship for over 10 years now; that you find it harder and harder to connect with anyone.

I think that's precisely what being #MADAO is: discovering that you're already (relatively) old and you didn't put your life in order, in time. Add being neuroatypical to that. The awareness that you no longer have the momentum that made it possible for us to overcome difficulties, even if we were only moving through the path of least resistance. Now not only this path is no longer available to us, but also we're being burdened with emotional baggage that makes it almost impossible to move.

And the right-wing society doesn't include a place for people who aren't moving across the only legitimate axis.

#ActuallyAutistic

W prawicowym świecie, od mężczyzn oczekuje się funkcjonowania wokół dwóch głównych osi (kobiety mają jeszcze gorzej, ale ze względów praktycznych będę wypowiadał się o płci, której doświadczam):

1. Zdobycie wykształcenia → znalezienie pracy → zdobywanie doświadczenia i awansów → wyrobienie emerytury.

2. Znalezienie dziewczyny → ślub → poczęcie potomstwa → odchowanie dzieci.

Oczywiście, są też inne oczekiwania — kupno samochodu, mieszkania, domu, ale można je też odnieść do tych dwóch głównych osi.

Choć, technicznie rzecz biorąc, poszczególne elementy mogą nie mieć ścisłych ograniczeń wiekowych, zazwyczaj trzeba "zaliczyć" je odpowiednio wcześnie. Może poświadczyć o tym chociażby wiele osób, które późno wzięło się za naukę nowego języka, uzupełnienie wykształcenia czy poszukiwanie lepszej pracy. Bywa jednak gorzej.

Można stracić pracę i odkryć, że nasze specyficzne doświadczenie nie jest wiele warte. Wówczas przychodzi nam konkurować z ludźmi, którzy są młodzi, zdrowi i ambitni; z ludźmi, których nie obarczają negatywne doświadczenia i którzy mogą sobie pozwolić na niższą pensję.

Można zauważyć, że wszyscy nasi znajomi już pozakładali rodziny, a my ostatni raz cokolwiek przypominającego związek mieliśmy ponad 10 lat temu; że coraz trudniej nam poczuć jakąkolwiek więź z kimkolwiek.

Myślę, że właśnie na tym polega bycie #MADAO — na odkryciu, że jesteśmy już (względnie) starzy i nie ułożyliśmy sobie życia w czasie, który był na to przewidziany. Dodać do tego bycie neuronietypowym, ze świadomością, że już nie mamy tego pędu, tej energii, która pozwalała nam jakoś funkcjonować, choćbyśmy tylko poruszali się po linii najmniejszego oporu. Teraz ta droga nie jest już dla nas dostępna, a dodatkowo obciąża nas bagaż, który czyni ruszenie z miejsca wręcz niemożliwym.

A w prawicowym świecie nie ma miejsca dla ludzi, którzy nie poruszają się według jedynej słusznej osi.

#autyzm #ŻycieWSpektrum

Time for some silly #Gintama, #game related humor. "Suupaa #MADAO burazaazu", or how they've finally found work. As plumbers.

And yes, it's far enough into the series for S&M not to signify "social media".

(S09E12)

#anime

Czas na głupi humor z #anime #Gintama, w temacie gier. "Suupaa #MADAO burazaazu", albo o tym, jak w końcu udało im się znaleźć pracę. Jako hydraulicy.

I tak, w tym sezonie "S&M" nie oznacza "mediów społecznościowych". Nie żeby w moim wieku takie było pierwsze skojarzenie.

(S09E12)

#giereczkowo

The #Gintama anime character I identify most with is Hasegawa-san. I'm a #MADAO just like he is.

https://gintama.fandom.com/wiki/MADAO

MADAO

MADAO (マダオ) is a nickname first given by Kagura to Hasegawa Taizou in episode 16. According to Kitaooji Daigorou school report, Madao is the master of the park. A creature with a beard and sunglasses. It sits in the park all day without work. But his teacher corrected him saying Madao is an unemployed middle-aged man living the park. Like Hasegawa, the main character COMLORD has also been called a MADAO on multiple occasions. English translated terms Middle Aged Dumb Ass Oldies The abbreviation

Gintama Wiki

Postacią z anime #Gintama, z którą najbardziej się utożsamiam, jest Hasegawa-san. Podobnie jak on, jestem #MADAO.

https://gintama.fandom.com/pl/wiki/MADAO

MADAO

MADAO (MĘŻCZYZNA DO ABSOLUTNIE NICZEGO) – zwrot, określający mężczyzn, którzy są beznadziejni i do niczego się nie nadają. Najczęściej używany jest na Hasegawę. Po raz pierwszy został użyty przez Kagurę, która w ten sposób nazwała Taizo. MADAO posiada także szereg innych, dowolnych znaczeń. Hasegawa Taizo Sakata Gintoki Przeważnie dorosły mężczyzna, siedzący na ławce w parku w tych samych ubraniach już czwarty dzień. Łatwo go rozpoznać również po tym, że wykazuje ogromne zamiłowanie do alkoholu.

Gintama Wiki