Jednojęzyczny Twitter odkrywa przede mną tajemnice historii:
Rok 1974. Marina #Abramović tworzy jeden ze swoich najsłynniejszych i najbardziej kontrowersyjnych performance’ów - #Rhythm0
Galeria Studio Morra w Neapolu. Abramović przez 6 godzin stała nieruchomo i pozwoliła publiczności robić z nią wszystko, co zechcieli.
Instrukcja dla widzów brzmiała: Jestem przedmiotem. Możecie zrobić ze mną wszystko.
-------------------
Instructions:
There are 72 objects on the table that one can use on me as desired.
Performance.
I am the object...
During this period I take full responsibility.
Duration: 6 hours (8 pm – 2 am).
-------------------
Na stole umieściła 72 przedmioty - od nieszkodliwych (róża, pióra, miód, chleb, wino, perfumy) po niebezpieczne (nóż, żyletka, łańcuchy, bicz a nawet naładowany pistolet).
Początkowo ludzie byli ostrożni, ale z czasem (bierność artystki, nuda, chęć nowego?) zachowania stawały się coraz brutalniejsze - cięto jej ubrania, raniono skórę, a jedna osoba przyłożyła jej pistolet do głowy.
#Performance miał pokazać:
* granice między artystą a publicznością,
* psychologię tłumu,
* przemoc ukrytą w ludziach,
* uprzedmiotowienie kobiecego ciała.
Rhythm 0 jest dziś podobno uznawany za jedno z najważniejszych dzieł w historii sztuki performansu.
Inspiracja: https://x.com/creepydotorg/status/2052483524666479025

Creepy.org (@creepydotorg) on X
In 1974, Marina Abramović stood still for six hours and let strangers do anything they wanted to her. The performance was called Rhythm 0. Beside her was a table with 72 objects. Some were harmless: a rose, feathers, honey, bread, wine, and perfume. Others were weapons:


🇺🇦