Vanmorgen, op t werk, een flinke hyperventilatie aanval. T vervelende is dat het zich niet aankondigt, maar poef, het is er. Gigantische hartkloppingen, draaierig, zware benen… ik was net de gang op gelopen, direct weer terug de klas in (t was nog geen lestijd). Op de een of andere manier mezelf weer terug in t zadel gekregen. Een poosje later terug de gang op, want ik weet dat vermijden een grote valkuil is. T ging de rest van de dag goed, tot ik thuis was. Tijdens t koken stortte ik zowat in