Heel blij dat dit vanochtend in mijn inbox landde: hoe je met chronische vermoeidheid en PEM kan onderzoeken waar je grenzen daadwerkelijk liggen, als die grenzen gedeeltelijk fysiek zijn en gedeeltelijk door je hersenen voor de zekerheid neergelegd om je te beschermen, op een plek waar misschien wel ruimte is.
https://onelifelivedwell.substack.com/p/how-to-tell-the-difference-between
@venite Ik begon met lezen met een vriendin met post covid in het achterhoofd, onder andere om te bepalen of ik het wel of niet moet doorsturen of een vertaling maken of anderszins regelen (want Engels lezen kost haar meer energie dan voorheen).
Maar wat ik lees is ook op mij van toepassing. Niet zo zeer over post covid of langdurige vermoeidheidsklachten. De dingen die genoemd worden over grenzen passen ook bij de gedachten die ik, nu en in het verleden, heb gehad over ADHD en andere vormen van neurodivergentie. Die grenzen liggen meer op het mentale vlak en minder op het fysieke (meestal), maar zijn net zo echt, en de mechanismen die beschreven worden zijn net zo hard van toepassing. Het klopt exact met mijn waarnemingen toen ik met ADHD medicatie begon, stopte en weer begon.
En in situaties waar mijn fysieke conditie verandert (want met sportblessures, kortdurende ziektes en leeftijdsgerelateerde zaken doet die dat bij 'gezonde' mensen ook) geldt dit tot op zekere hoogte ook, en een neurodivergent brein zou best nog wel eens harder in de veiligheidslinten kunnen blijven hangen.
Kortom, het was een leerzaam en verhelderend artikel. Ik weet nog steeds niet wat ik er mee moet met betrekking tot mijn vriendin, maar ik heb er zelf hoe dan ook iets aan. Dus bedankt!
@wynke wat fijn dat je er ook iets aan hebt! Ik heb zelf ook gemerkt dat mijn autisme-strategieën betekenden dat ik soms makkelijker een long covid strategie kon toepassen dan @Dehuisgenoot (die is min of meer neurotypisch kan hij niets aan doen nemen we hem niet kwalijk).
Als je vriendin nog erg bezig is met binnen haar grenzen leren blijven zou ik het niet delen, of misschien als iets van hoop voor de toekomst: wat je nu stopt hoeft niet voor eeuwig te zijn.
Anna Miriamsdochter
Wynke