2025 fue un año pobre en cuanto a lecturas que ha dejado un listón tan bajo que superarlo debería ser un propósito de año nuevo razonablemente sencillo de cumplir. Así que por sexto año (cuarto en Mastodon) abro mi hilo de lecturas de #libros, #cómics, #rol y lo que se tercie con la esperanza de poder vencer a la pereza y sacar algo más de tiempo para leer.

Como siempre, lo que publique aquí también lo pondré en #bookwyrm en @[email protected]

Hilos anteriores:
[2023] https://frankenwolke.com/@nacho/109661519444580442
[2024] https://frankenwolke.com/@nacho/111688
[2025] https://frankenwolke.com/@nacho/113763296796497747

Nacho (@[email protected])

Los dos últimos años en esa otra red social de la que usted me habla lo que más ilusión me hacía era un megahilo en el que iba apuntando todo lo que leía: #libros, #cómics, grapas, #rol… Aunque todavía no sé muy bien cómo encajar esto con mi otra cuenta específica del fediverso para libros (@[email protected] en #LecturaSocial) creo que ya va siendo hora de empezar el hilo de cositas leídas en 2023. ¡Arrancamos!

Frankenwolke

1. A novela do Bravú (Xurxo Souto). Pequena decepción máis aló dun título poco axeitado ao non ser novela senón memorias. Unhas memorias que poderían ter sido un podcast ben interesante dun par de horas pero que como libro son un conxunto repetitivo de anécdotas e cunha incomprensíbel obsesión por falar de Manu Chao cada dous parágrafos coma se a vaga de creatividade do bravú precisase da aprobación dunha figura de sona mundial. Porén, así a todo, e unha testumuña de primeira man dunha época importantísima da música en galego que o antigo Nacho de dezaseis anos que tiña daquela (xa choveu!) e que escoitou mil veces o Unión Bravú no walkman leu cun sorriso nos beizos nuns días especialmente duros.

#booktodon #libros #galego #música #bravú

2. Blast (Manu Larcenet). El Larcenet que descubrí con aquellos intimistas, coloridos y deliciosos combates cotidianos queda cada vez más lejos, las últimas obras que he leído suyas son oscuras, pesimistas y tremendamente deprimentes. Siguen pareciéndome en general maravillosas pero no deja de sorprenderme el cambio de tono en sus obras. En esta nos encontramos con un mastodóntico tomo de más de 800 páginas que se limita casi en exclusiva a narrar el interrogatorio de un sospechoso de asesinato en dependencias policiales y sus correspondientes flashbacks. A veces parece un cómic underground o experimental con la inserción en las viñetas de dibujos infantiles o collages de dudoso gusto en imagen real. Un cómic maratoniano, malrollero y absolutamente imprescindible.

#booktodon #cómics

3. Siniestro Total presenta: La historia del blues (Del Peral Pineda, Santiago Sequeiros, Víctor Aparicio, Xulio Daspastoras, Javier Olivares, Juan Carlos Pérez, Bernardo Vergara, Álex Fito, Miguelanxo Prado, José Luis Ágreda, Calo, Antón Patiño, Miguel Ángel Martín). Uno de mis rituales obligatorios cada vez que vengo a Pontevedra es pasarme por la librería Paz a ver qué tienen. Es un lugar mágico que no sólo lleva acompañándome en mi frikismo desde los noventa sino que mezcla en un único lugar mis dos tipos de librería favoritos: la especializada y la de fondo. En mi última visita encontré en el estante de novedades este cómic, cosa que me extrañó porque el disco homónimo de Siniestro Total es del 2000. Al empezar a ojearlo vi que el cómic era de ese mismo año. Maravillas que sólo pasan en las librerías de fondo, que de repente te encuentras con joyitas de hace un cuarto de siglo que te pasaron desapercibidas en su momento. Desgraciadamente el cómic no tiene demasiado interés más allá de haber sido un curioso experimento transmedia de Siniestro Total para acompañar su disco conceptual sobre la biografía ficticia de un músico de blues que nunca existió. Demasiados autores con demasiados estilos diferentes como para poder conseguir un resultado coherente. Me alegra haberlo comprado por completismo como fan de la banda, pero como cómic me ha dejado un tanto frío.

#booktodon #cómics #música #blues #siniestrototal

4. Castelao en Pontevedra (Miguel Pérez Ramudo). Un cómic que lembra moito aos que ás veces de cativo dábache de agasallo a Deputación nalgunha excursión. Aínda que o título suxire que Pontevedra podería ser o tema central da obra o certo é que hai máis páxinas adicadas ás súas viaxes por Europa coa Junta de Ampliación de Estudios cá cidade do Lérez. Demasiado centrado en ser unha obra didáctica para que os rapaces coñezan a importancia de Castelao na construcción da identidade galega como para teren unha entidade propia como obra.

#booktodon #cómics #galego #castelao #pontevedra

5. Historias cortas de ciencia ficción #1: Viajeros del Espacio-Tiempo (Boichi). No sé muy bien qué pensar. Por una parte en la mayoría de las historias hay ideas bastante buenas lo suficientemente bien desarrolladas para construir relatos de ciencia ficción interesantes. Pero por otra los cambios de tono de Boichi añadiendo de repente viñetas de humor absurdo me rompen totalmente el ritmo. Leeré el siguiente tomo más que nada porque se vendían juntos en un cofre y ya lo tengo pero dudo mucho que vaya más allá.

#booktodon #cómics #manga

6. Poética (Aristóteles). Una de las cosas que más me fascinan de leer filosofía antigua es que son una cura de humildad bastante importante. Llegas a ella como un lector del siglo XXI con un cierto aire de superioridad que te da la modernidad en la que vives y de repente te encuentras con que hace unos dos milenios y medio Aristóteles ya puso por escrito las reglas que definen cómo hacer algo tan propio de nuestra naturaleza como es contar historias.

#booktodon #libros #filosofía

7. D.R. & Quinch (Alan Moore, Jamie Delano, Alan Davis). Un Moore jovencísimo se marca unos guiones gamberros y, por qué no decirlo, un tanto descerebrados que inevitablemente recuerdan a Lobo pero con el inconfundible estilo de la CiFi británica de 2000AD. Ochentero hasta la médula que gustará a completistas de Moore y a fans del último czarniano.

#booktodon #cómics #2000ad

8. Infocracia (Byung-Chul Han). Una reflexión oscura y pesimista, pero no por ello menos cierta, del daño que las redes sociales algorítmicas y en general la digitalización excesiva de nuestra sociedad están causando no sólo a nuestras propias capacidades de atención y raciocinio sino que directamente es un ataque a la línea de flotación de las democracias. Un ensayo breve que seguro que resonará mucho a los que tenemos cuenta por estos lares.

#booktodon #libros #filosofía #democracia

9. Historias cortas de ciencia ficción #2: Guerreros anónimos (Boichi). Pues se confirman las impresiones del primer tomo, esto no es para mí. Sigue habiendo ideas interesantes pero el tono me saca completamente.

#booktodon #manga

10. Gardas! Gardas! (Terry Pratchett). Aínda somos unha lingua minorizada pero polo menos xa podemos ler a Pratchett en galego grazas a Boadicea que está a facer un traballo salientábel coas súas traducións de clásicos de xénero (Dick, Le Guin, Miéville, Stephen King en breve...). Deste libro non hai moito que dicir, creo que é a cuarta vez que o leo e así a todo desfrutei del coma se fose a primeira. Por algo moitos achamos que esta é a mellor porta de entrada ao Mundodisco. Por certo, parabéns ao tradutor por nomear a Cut-Me-Own-Throat Dibbler como Evasivo Perdocartos. Marabilloso.

#booktodon #libros #fantasía #galego #mundoDisco #gnuterrypratchett #speakHisName

11. Hoy me ha pasado algo muy bestia (El Torres, Julián López). Cada vez que leo algún intento de adaptar los tropos superheroicos a un entorno español (con la honrosísima excepción de Súper López que juega su propia liga) siempre me quedo con una sensación de que hay algo que no termina de encajar. Esto no es excepción, a pesar de contar con El Torres que uno de mis guionistas nacionales favoritos. No creo que sea malo, simplemente no es para mí.

#booktodon #cómics #superhéroes

12. Paracuellos (Carlos Giménez). Confieso, no sin cierta vergüenza, que aunque conocía la fama de esta obra nunca me decidía a leerla porque me dejaba llevar por el lugar común de "ya estamos con otra historia de posguerra". Una vez corregido ese error y leído este clásico indiscutible uno no puede dejar de preguntarse hasta qué punto ese tópico en realidad no es un constructo creado artificialmente por aquéllos que no quieren que recordemos que, entre otras cosas, hasta hace dos telediarios había en España niños encerrados en internados falangistas donde eran vejados más allá de lo imaginable. Pero Paracuellos no es revanchista, ni está movido por el odio aunque sí provoque una natural indignación. Paracuellos es memoria de unos supervivientes que no quieren victimizarse, pero que tampoco quieren que se olvide su historia.

#booktodon #cómics #paracuellos #posguerra

13. Súper Humor Súper López #2 (Jan). La etapa imperial de Súper López con el cambio de tono que supuso La semana más larga, el dolorosamente actual Los cabecicubos, la fantasía gráfica de La caja de pandora que me voló la cabeza de pequeño y lo sigue consiguiendo hoy, el certero retrato del cine de exploitation ochentero de La gran superproducción con sus legendarias páginas finales y, desgraciadamente, el final de esta época gloriosa con un Al centro de la tierra que intenta mezclar el estilo Bruguera con el cómics de aventuras francobelga y pincha hueso.

#booktodon #cómics #bruguera #superlopez

14. El hombre que ríe (Víctor Hugo). Posiblemente la lectura con más contraste entre expectativas y realidad en mucho tiempo. Al tenerlo en una edición retapada de novelillas de a duro me esperaba encontrar una lectura ligera y llena de aventuras, puro pulp. En su lugar me he encontrado una novela de época sobre las injusticias en la Inglaterra del siglo XVIII, muy densa y lenta a la que además la traducción le hace un escasísimo favor. Seguramente de haber ido con unas expectativas más cercanas a la realidad la habría disfrutado más.

#booktodon #libros

15. Asteroide 3 (Luis Guillermo del Corral, más conocido en estos lares como @DekaBlack). Sabía antes de abrir la primera página que me iba a gustar porque cualquiera que siga a Deka tiene claro que tiene auténtica devoción por la literatura de género. Leerlo me ha retrotraído a mi veintena cuando yo era un auténtico loco de la ciencia ficción y leía casi todo lo que se publicaba en el fandom. Recuerdo ir religiosamente a comprarme las Artífex cada vez que salían, por ejemplo. Esta novela cumple todos los tropos del género: sentido de la maravilla, acción en entornos exóticos y, sobre todo, la búsqueda del entretenimiento puro del lector. Muy recomendable. Lo único es que ahora me quedo con la duda de quién será Omega Rider y qué pretende 😅

#booktodon #libros #cienciaficción

16. A chamada de Cthulhu e outros contos de terror cósmico (H.P. Lovecraft). Primeira experiencia lendo nun #xteink e que mellor xeito de estrealo ca con contos do soñador de Providence. Levar sempre este pequeno lector no peto axuda a non coller o móbil neses intres mortos e que cando te decatas transfórmanse nunha vendo vídeos chorras en YouTube. Tecnicamente non é o mellor trebello do mundo pero a combinación de prezo, practicidade e utilidade real é imbatíbel. Dos contos pouco que dicir que xa non saibades. Unha boa edición en epub de Urco dispoñíbel de balde na súa web.

#booktodon #libros #terror #cthulhu #galego

@nacho gracias, me la apunto. Aunque me suena de que alguien ya la recomendó por aquí.

@nacho Ante todo,muchísimas gracias por tus palabras. Asteride 3 ademas es una historia que me sirve para unir varias de mis obras en el mismo universo.

Sobre Omega Rider...es el protagonista de Kaijin, que lleva años dscatalogadísima. Aqui te dejo una reseña de 2016.

Y descuida.¡Es de los buenos!

https://castlerockasylum.blogspot.com/2016/01/resena-kaijin-de-luis-guillermo-del.html

Reseña Kaijin de Luis Guillermo del Corral

NeoNauta Ediciones es una joven editorial que se especializa en editar los sucesores de los célebres bolsilibros , que tantos bu...

@nacho Esperar que Victor Hugo sea ligero es tener mucha esperanza, ¿no?
@DekaBlack Me he dejado engañar por el formato que gritaba pulp a los cuatro vientos 😅

@nacho Si te sirve de consuelo yo tambien hubiera picado.

Y me paos lo mismo que a ti.pero con Scaramouche. Que de hecho, dejé sin acabar de leer.

@nacho época brutal, me encantan cada uno de esos títulos.
@thiegui A mí Al centro de la tierra me parece que juega ya un par de divisiones por debajo, pero los cuatro anteriores son de estar en un estado de gracia impresionante.
@nacho sí es más flojito pero siempre me ha gustado mucho no sé pk... Falta entre estos El señor de los chupetes, no? Es de la misma época? Soy malísimo con las fechas y tampoco lo he buscado 🤷‍♂️
@thiegui El señor de los chupetes está en el primer tomo de Súper Humor. Pero en ese tomo palidece porque comparte páginas con El supergrupo 😅
@nacho ah ok, que los comentarios son por los tomos de Súper humor , ok
@thiegui Luego hay otros tomos de Integral con más calidad que los Súper Humor, pero muy caros.
@nacho ni idea, siempre he tirado por los sueltos.

@nacho Muy, muy de acuerdo con la reseña sobre cada uno de los álbumes incluidos en este Superhumor. La Caja de Pandora a mí me flipó en su día, y me recuerda en cierto sentido a El Señor de los Chupetes en el sentido de que hay sociedades de ciencia ficción escondidas en la Tierra (chupópteros negros y dioses) y a los que se enfrenta Superlópez. Me parecen historias fantásticas.

La semana más larga y La gran superproducción son historias muy divertidas, de las más divertidas en mi opinión. El gag del mosquito de la semana más larga y el final de la Gran Superproducción son geniales.

Los cabecicubos... en fin, es casi hasta doloroso leerlo. Pero necesario.

Y, finalmente, Viaje al Centro de la Tierra supone, para mí, el final de la época dorada del personaje. Es una historia en la que los adversarios no hacen nada significativo (es que casi ni interactúan con Superlópez, Luisa y Jaime). Y esto es algo que se va a repetir en muuuchos libros de Superlópez en el futuro.

Yo me compré hace un par de años tanto este tomo como el primero, y para mí me sirve como "experiencia completa de Superlópez". Obviamente, hay álbumes buenos posteriores, pero son muy poquitos. Esta es la etapa buena de Superlópez, la que merece más la pena. Y lo siento por Jan, la verdad, pero es que los guiones son importantes en el cómic, no solo el dibujo.

@cdelacruz No soy ni un fan fatal ni un completista (como sí soy con Astérix del que sigo comprando todo a pesar de estar ya hundido en un pozo) así que también me he comprado esos dos primeros tomos con los que creo que tengo una colección de Superlópez más que suficiente para mí 😅
@nacho @cdelacruz oh!
Me pasa lo mismo con Astérix
@macosas @cdelacruz Y mira que hacen todo lo posible por que deje de comprarlos sacando álbumes cada vez peores pero nada, ahí sigo