Opowiadania:
»Andrzej Piętka „Kolęda dla śpiących”«

Świąteczny okres to tradycyjnie czas radości, ale też pewnej refleksji i zadumy. Nad upływającym czasem, przemijaniem, cyklem życia. I możliwym odrodzeniem. Jak się okazuje, wszystkie te uczucia i myśli mogą przeżywać nie tylko ludzie. Zapraszamy do lektury opowiadania Andrzeja Piętki "Kolęda dla śpiących".
(Uprzedzając - tak, to prawda, w tekście nie o te nadchodzące właśnie święta chodzi, ale przecież nie to jest w nim najważniejsze).

https://www.fahrenheit.net.pl/literatura/opowiadania/andrzej-pietka-koleda-dla-spiacych/

#Fahrenheit_zin #opowiadanie #AndrzejPiętka #Kolędadlaśpiących #kometa

Napisałam pierwsze 600 słów opowiadania. Rzecz zaczyna się w XII-wiecznej Islandii, a kończy na pewnej wyspie Hebrydów Zewnętrznych. Będzie trochę postaci historycznych, trochę wymyślonych, a wreszcie mój własny, zupełnie osobisty głos w dyskusji, która od lat toczy się między archeologami.

Rzecz dotyczy spraw, które żywo mnie interesują, więc pisanie - podobnie jak w wypadku Amber - jest dla mnie ni mniej, ni więcej tylko przygodą.

Nie wiem jak to jest, że ja - bez jakichkolwiek potrzeb czytania tzw. kobiecej literatury - nieustannie piszę o kobietach. Kobietach mocnych, niezwykłych i...

A, nie powiem więcej. Opowiadanie będę publikować na moim Substacku. Kto zechce, pewnie tam trafi.

Jest coś fajnego w tym, gdy nosisz w głowie losowo ułożone sceny i nagle stawiasz pierwsze litery - zupełnie jakbyś zaczął nabierać koraliki na nitkę. Wybierasz koraliki, czasem musisz ten czy ów podmienić, czasem musisz z któregoś zrezygnować, bo choć wydawał się taki super, po prostu nie pasuje do reszty.

Wiem, to malownicze uproszczenie, ale mówię o opowiadaniu. Powieść, zwłaszcza obszerna, to już nie sznurek korali, to skomplikowana kolia. Na to się chyba nigdy nie porwę.

#blog #opowiadanie #rozwazania

https://open.substack.com/pub/monikaibetley/p/walizka

#pisanie #opowiadanie

Zapraszam do lektury mojego nowego opowiadania pt. „Zlecenie na Wodza Zagnieżdżonego Scope’a”:

https://aubrey.codeberg.page/po-wilkach/zlecenie-na-wodza-zagniezdzonego-scopea/

Jak wspomniałem w weekend, jest to kolejna odsłona, tym razem porzucająca ramy w postaci wilków, które karmimy codziennie i które rozszarpują pozostałe wilki, ale one wszystkie się odradzają następnego dnia itd.

Pamiętam, że kiedy opublikowałem pierwszą część, na Twitterze jeszcze, to dostałem w pysk komentarzem, że zapowiedziałem, że napisałem bez przecinków i autor komentarza spodziewał się, że będą długie zdania i był ciekaw efektu, a okazało się, że właściwie niewiele to zmieniło. Najwidoczniej zalazł mi za skórę, bowiem tym razem nie ma nie tylko ani jednego przecinka, ale również ani jednej kropki w treści opowiadania. Nada. Nic. Null. Nichts.

Jest to raczej jednorazowy gimmick i następnym razem podzielę na zdania od czasu do czasu, ale jednorazowo było to dość zabawne dla mnie.

Niemniej jednak spotkałem się również z komentarzami, że „tego nie da się czytać w tej formie”, że nie tak się pisze dialogi w polskim (musi być od pauzy) itd., na co zawsze odpowiadałem, że tak jest i chuj, ale tym razem złamałem się, trochę też z ciekawości i przygotowałem wersję bardziej polskawą:

https://aubrey.codeberg.page/po-wilkach-z-przecinkami/zlecenie-na-wodza-zagniezdzonego-scopea/

Interpunkcja jest *jedyną* różnicą między obydwoma wersjami. W gruncie rzeczy pomysł rozważałem kilkakrotnie już wcześniej, ale bałem się, że skończy się to tak, że zmieni mi to stosowany język i zatraci się zamierzona wymowa. Ale wyszło raczej spoko.

(Tym samym wersja z przecinkami ma inny, nie planowany gimmick: każdy akapit składa się z dokładnie jednego zdania).

#opowiadanie

Pół miasta przejechałem, ale jest!
W grudniowym numerze Nowej Fantastyki mój debiut*, opowiadanie „Demon pod murami Jerozolimy”. Trochę oniryczny cyberpunk, trochę postapokaliptycza ekofikcja? Cholera wie. Na szczęście krótkie więc łatwo będzie wam samemu przeczytać i zdecydować.
Na pewno najładniejsza językowo rzecz, jaką dotychczas napisałem. Enjoy!
*przynajmniej u nich 🙂

#fantastyka #nowafantastyka #opowiadanie #ksiązki #sff #literatura #bookstodon #bookstodonpl

Opowiadania:
»Tomasz Grysztar „Dawno temu w DOS-ie”«

– No, szykuj tego Dooma – powiedziałem. – Ja jeszcze wgram Tetrisa.
Wyjąłem dyskietkę z własnego plecaka i skopiowałem zawartość do naprędce przygotowanego katalogu na dysku C.
– Tetris? Jakiś sieciowy? – dopytała Ania.
– Nie, zwykły.
– To po co wam?
– Ach, to właśnie gwóźdź programu! – Krzysiek przejął rozmowę. – Sedno całej operacji! Nasze tajne narzędzie do przenoszenia świadomości.

https://www.fahrenheit.net.pl/literatura/opowiadania/tomasz-grysztar-dawno-temu-w-dos-ie/

#Fahrenheit_zin #opowiadanie #komputery #TomaszGrysztar #DawnotemuwDOSie

Napisane przez australijskiego autora Matthew R. Davisa „Mroki Reginy Court” to horror dla zwolenników oldscoolowej grozy. Choć fabuła wydaje się spokojna, jak to w weird-fiction bywa, niepostrzeżenie zasiewa mrok w czytelniku.

Do znalezienia w antologii „Na krawędzi pojmowania”:

https://www.zapomnianesny.pl/na-krawedzi-pojmowania/

Tłumaczenie: Emilian Wojnowski

Przypominamy, że antologia jest dostępna na zasadach charityware – w zamian za możliwość lektury zachęcamy do wsparcia celu dobroczynnego (informacje dostępne na stronie pobierania).

Fotografia w tle: Jez Timms / Unsplash

#fantastyka #literatura #ksiazki #opowiadanie