Fojfoje mi vidas en Federujo esperantiston, kiu petas lingvajn korektojn en sia prio, sed malofte vidas ĝin misuzi la lingvon tiel, ke korekto estus necesa. 
Alifoje mi vidas en Federujo esperantiston, kiu elbuŝigas (elfingrigas) esprimon tiom abomenan, ke mi sentas devon korekti ĝin, sed mi ne faras, ĉar ĝi ne petis korektojn en sia prio, kaj nepetitaj korektoj povas impresi malĝentile. 
Samideanoj, lingvo estas granda donaco; bonvolu trakti ĝin zorge kaj respondece. 

Feliĉan Esperanto-tagon! Je la temo de Esperanto, mi volas peti vian opinion pri lingva afero.
Kiel vi eble scias, ekzistas multaj proponoj pri seks-neŭtrala pronomo en Esperanto. Kiu ajn tiu pronomo estu, mi opinias, ke por baze kontentigi plejparton de personoj, ĝi devas plenumi almenaŭ ĉi tiujn tri bazajn kriteriojn; ĝi devas:
Ĉu vi konsentas pri tiuj bazaj kriterioj? Ĉu ekzistas alia universala kriterio (kiu ne estas nurnura persona prefero), kiun mi eble preterrimarkis, kaj kiun oni devus ankaŭ konsideri? Ĉiaj pensoj, komentoj kaj ripetoj estas tre bonvenaj!

Ĉi tiuj vortoj oficialiĝis en la jaroj 1929 kaj 1974, respektive. Ili estas gramatikaj vortoj, kiuj respektive signifas »multenombro« kaj »ununombro«.
Kial? Nu, ĉiu devas kompreni, ke lingvoscienco estas scienco serioza, kaj ke seriozaj sciencistoj ne povas paroli vulgaran lingvon de ordinaruloj! Fideblecon de fakulo oni plej bone taksas laŭ tio, kiom da latinaj vortoj ĝi uzas en ĉiu frazo.
Se vi volas esti fidebla lingvosciencisto, nepre diru »pluralo« kaj »singularo«! (Sed se vi nur volas, ke oni facile komprenu vin… eble sufiĉos, ke vi diru »multenombro« kaj »ununombro«.)
Estimataj samideanoj! Antaŭ kelkaj monatoj, mi faris enketon, kiun mi jam reklamis tie ĉi. Nun mi reklamas ĝin unu lastan fojon, ĉar ĝi baldaŭ finiĝos. Eble iuj el vi volus respondi, sed ankoraŭ ne sciis pri ĝi.
Grandan dankon al la multaj respondintoj, kaj espereble ankoraŭ iuj respondontoj.

