Decennialange structurele psychische #mishandeling van #moeders en hun #kinderen is tot nu toe steeds stelselmatig verzwegen door het (extreem)rechtse #christelijke #conservatieve #patriarchaat dat er alleen maar op uit is om onder hun verantwoordelijkheid uit te komen #criminelen:
Petra bevalt op haar 17de van een tweeling, maar mag haar kinderen niet houden: ‘Ik mocht ze niet eens vasthouden’
#afstandskinderen #afstandsmoeders
https://www.ad.nl/binnenland/petra-bevalt-op-haar-17de-van-een-tweeling-maar-mag-haar-kinderen-niet-houden-ik-mocht-ze-niet-eens-vasthouden~af542ed1/
Zonder paywall https://archive.vn/Q0Th1
Petra Borsboom (68) bevalt als 17-jarige van een tweeling. Onder druk van haar omgeving laat ze de kinderen adopteren. Ze is te jong, het kán niet. Het tekent haar verdere leven, terwijl anderen doen alsof er niets is gebeurd. Later krijgt Petra een zoon en dochter, maar ze kan de zoektocht naar háár tweeling niet loslaten.
Is de polder echt zo vlak als we graag denken? Naast de groeiende kloof tussen huizenbezitters en huurders luiden experts ook de noodklok over een bredere kansenongelijkheid in de Nederlandse samenleving. ‘We moeten geen huizen bouwen, maar gemeenschappen.’
Als 16-jarig meisje raakte Irene Hill (1951) zwanger en moest ze afstand doen van haar dochter. De Baarnse schreef er het boek ’Stilgezwegen’ over. ,,Ik ben heel dankbaar dat het bij mij zo goed is gekomen.”
Afstandsouders en -kinderen reageren teleurgesteld op het langverwachte rapport van de Commissie-De Winter over ongehuwde moeders die – vaak onder dwang – hun kind afstonden in de periode 1956-1984. Ze vinden dat de commissie gedegen onderzoek heeft gedaan, maar zijn kritisch over de ‘slappe’ aanbevelingen.