in de #redactie postbus "Gezien het #exclusieve karakter van deze #redactionele content, gaat [bedrijf] uit van vrijblijvende plaatsing.
... een persbericht gratis plaatsen omdat het exclusief is? #koekkoek
Meer onafhankelijkheid voor redacties nieuwsplatforms hogescholen en universiteiten
Na censuur in Delft en Eindhoven hebben meerdere universiteitsbladen hun onafhankelijkheid versterkt met een vernieuwd redactiestatuut. ‘Iets wat je nooit nodig hoopt te hebben, maar er wel moet zijn.’
Bijna twee jaar geleden kreeg het hoger onderwijs te maken met twee censuurkwesties, in Delft en Eindhoven. Het leidde tot veel ophef en debat in de Tweede Kamer. Ook toenmalig minister Dijkgraaf kwam op voor de onafhankelijke journalistiek op hogescholen en universiteiten.
Sindsdien werken meerdere onderwijsbladen aan een nieuw redactiestatuut. In dat document staat dat ze journalistiek onafhankelijk zijn van de onderwijsinstelling die hen betaalt.
Reddingsboei
Twee weken geleden presenteerde Erasmus Magazine van de Erasmus Universiteit een nieuw statuut. Niet omdat er in Rotterdam censuur speelde, maar om het te voorkomen. Zo’n statuut is ‘iets wat je nooit nodig hoopt te hebben, maar er wel moet zijn’, schrijft hoofdredacteur Wieneke Gunneweg. Ze vergelijkt het met een reddingsboei: als je eenmaal in het water ligt, is het te laat om er een te maken.
In het statuut is de onafhankelijkheid van de redactie onder meer versterkt door expliciet op te schrijven dat de universiteit de ‘vrije en onafhankelijke beroepsuitoefening van journalisten zal eerbiedigen’.
Aansprakelijk
Bij Delta, het blad van de TU Delft was meer aan de hand. Onder druk van juristen van de universiteit haalde de redactie vorig jaar een stuk offline over de angstcultuur die heerste onder een voormalig directeur. De hoofdredacteur zou persoonlijk aansprakelijk worden gesteld voor eventuele schade als ze het stuk zou laten staan.
Nu heeft het college van bestuur een nieuw statuut voor Delta goedgekeurd. Daarin staat dat het college van bestuur de onafhankelijkheid “beschermt”. ‘Dat klinkt een stuk actiever dan het voorwaardelijk klinkende “toevertrouwen” uit het vorige statuut’, schrijft Bonger in een hoofdredactioneel commentaar.
Ontslagen
Begin dit studiejaar kreeg ook Cursor van de TU Eindhoven een nieuw statuut. In de oude versie stond nog dat de redactie rekening moest houden met de belangen van de universiteit, maar dat is er nu uit.
Bij Cursor adviseerde de eigen redactieraad om een artikel over belangenverstrengeling niet te publiceren. De hoofdredacteur werd uiteindelijk ontslagen en de redactie zette de eigen website op zwart vanwege de groeiende druk vanuit het college van bestuur om bepaalde stukken niet te publiceren.
Meer redacties zijn op dit moment bezig hun statuten te vernieuwen. Ook Profielen kondigde vorig jaar aan dat het aan een nieuw statuut werkt, nadat de redactie moest verhuizen naar de afdeling marketing en communicatie van de Hogeschool Rotterdam.
Een papiertje waarop staat dat je onafhankelijk bent beschermt je alleen als iedereen zich eraan wil houden. Hoofdredacteur Saskia Bonger van Delta schrijft over de komst van het nieuwe statuut: ‘De grootste waarde is bewustwording over waarom Delta er is, hoe de redactie werkt, hoe journalistiek werkt en hoe de TU daarvoor ruimte moet bieden’.
Tekst: HOP, Bas Belleman
Beeld: Beeldbewerking van Eugène Delacroix Le Juillet’s La Liberté guidant le peuple. Bron: wikimedia commons, beeldbewerking door Demian Janssen
Schrijf je in voor onze wekelijkse nieuwsbrief!
Profielen, het onafhankelijke nieuwsmedium van de Hogeschool Rotterdam, deelt wekelijks artikelen op Linkedin. Ben jij onze nieuwe connectie?
"Twee kanttekeningen vanuit de redactie: het Platform spreekt helaas consequent van “migranten” waar het in werkelijkheid om vluchtelingen gaat.
Vluchtelingen zetten alles op alles om ook daadwerkelijk door de Nederlandse staat erkend te worden als “vluchteling”, want als “migrant” komen ze niet in aanmerking voor verblijfsrecht.
Het is voor de hand liggend om met de anti-racistische beweging aan te sluiten bij hun zelfomschrijving.
Verder vinden we het belangrijk om het racistische geweld te documenteren, en daarom delen we ook deze oproep.
Maar we worstelen wel met de vraag of we hiermee niet ook extreem-rechtse geweldplegers motiveren (“kijk eens wat we allemaal gedaan hebben”) en met de kwestie dat die geweldplegers mogelijk zelfs gaan proberen om ook met een actie op de lijst te komen.
Lijstjes van linkse acties hadden eerder soms wel dat effect, en waren ook als zodanig bedoeld."
Journalistenpraat – ‘Ze kan hem in de muil hebben’
Toen ik 15 jaar was, en besloot om journalist te worden, wist ik zeker dat reporters een soort superieure wezens waren, die met een onverschrokken blik in de ogen onvermoeibaar schandalen aan het licht brachten, desnoods ten koste van hun leven. Soms is dat trouwens ook zo, maar meestal niet.
Toen ik na de journalistenschool een baan kreeg bij een krant, kwam ik er al snel achter dat, zeker destijds, een krantenredactie een open inrichting was, bevolkt door bijvoorbeeld gesjeesde seminaristen, deeltijd-revolutionairen en een enkele feministe (die meedogenloos “moeder overste” werd gedoopt).
Ik dacht dat ik al van alles kon, want ik had in het kader van mijn opleiding wel eens een beroemde politicus geïnterviewd. Tot ik er tijdens de eerste week op de redactie achter kwam dat het veel ingewikkelder is om een verkeersongeval in 100 woorden correct te beschrijven. Ook de jaren daarna kreeg ik ruimschoots de gelegenheid fouten te maken die me op een serieuzere redactie ontslag op staande voet hadden gekost.
Niettemin beleefde ik non-stop een soort romantische droom, want ik mocht stukjes schrijven voor een echte papieren krant (die toen nog ‘meneer’ werd genoemd). Na het werk ging ik regelmatig met collega’s naar het café, waar op hoge toon werd aangekondigd welke wethouder of burgemeester er de volgende dag het graf in geschreven ging worden. Dat bier tanken gebeurde trouwens niet zelden op kosten van de krant, want de bomen groeiden toen nog tot in de hemel, en dat lelijke internet bestond nog niet.
Het zou best kunnen dat toen de basis is gelegd voor mijn latere alcoholisme, want veel bier drinken werd door mijn collega’s stoer gevonden, en ik wilde natuurlijk niet achterblijven, ook omdat ik een oogje had op collega C. Ik dacht dat ze me een mietje zou vinden als ik minder bier zou drinken dan de rest. Dat heeft ze trouwens geweten, al moet ik daar bij aantekenen dat ik in mijn jeugdige onschuld nogal schematische opvattingen had over man-vrouwrelaties, hoe die op te starten en vooral hoe die in stand te houden. Vooral wist ik toen nog niet dat je nooit betrekkingen moet aanknopen met vrouwelijke collega’s, waar ik me later trouwens strikt aan gehouden heb.
Ook met haar kwam ik weg. Als ik me na het werk niet op een terras met C. zat aan te stellen om indruk op haar te maken (wat ongeveer 2 weken lukte), zat ik op een ander terras de staat van de wereld door te nemen met collega R. Vooral door hem leerde ik dat journalisten ook maar gewone mensen zijn, met heel alledaagse zwakheden.
R. was gehuwd met een aantrekkelijke Braziliaanse, wat hem er niet van weerhield zich te bekennen tot iedere leuke dame die hij tegenkwam, en dat waren er veel. Hij was sportjournalist, waar hij participerend uitdrukking aan gaf door alle speelsters van een handbalteam waarover hij berichtte “op te schrijven”, zoals hij dat noemde, inclusief de lesbiennes.
Misschien overdreef hij een beetje. Maar mijn excursies naar de plaatselijke horeca met deze koene reporter relativeerden wel mijn verheven beeld van journalisten, hun beroepsethiek en vooral hun seksuele moraal.
R. had de kwaliteit om op een terras met een ogenschijnlijk nors en ongeïnteresseerd gezicht de langslopende fauna te observeren. Als er een in zijn ogen geslaagder exemplaar passeerde, kon hij vanuit het niets zeggen: “Ze kan hem in de muil hebben, maar alleen als ze een beugel draagt.” Of: “Ik wil best op haar bruno kruipen, maar dan moet ze wel een zak over haar hoofd doen.” Ook placht hij soms te zeggen: “Ze heeft een paar mooie poten onder die zeikkelder.”
Hij deinsde er niet voor terug dat soort opmerkingen zo hard te maken, dat de dames in kwestie het konden horen. Enigszins tot mijn verbazing werd hem nooit het gezicht opengekrabd. Tot zijn ontlasting sprak dat hij een scheut Indisch bloed had. Ook later leerde ik dat een ongegeneerder menstype nauwelijks denkbaar is.
Na 11 jaar nam ik ontslag bij de krant om te gaan freelancen. Alles wat ik nu kan en niet kan, heb ik toen in de basis geleerd.
Ik schrijf dit ook op omdat ik me in deze rubriek wel eens een kritische opmerking veroorloof over psychiaters, psychologen en andere hulpverlenende potten zalf. Welnu, journalisten zijn geen haar beter. Eerder erger.
Toen ik later manische episodes kreeg, heb ik wel eens weerstand moeten bieden aan de aanvechting om een telefoontje te plegen met de Braziliaanse echtgenote van collega R. Eerlijk gezegd vond ik haar best leuk. Eerlijk gezegd had ik haar willen vragen of zij hem ook in de muil kan hebben.
Ik ben blij dat ik het nooit gedaan heb.
Dit is een automatisch geplaatst bericht via ActivityPub.
Ik dacht dat ik al van alles kon, want ik had in het kader van mijn opleiding wel eens een beroemde politicus geïnterviewd. Tot ik er tijdens de eerste week op de redactie achter kwam dat het veel ingewikkelder is om een verkeersongeval in 100 woorden correct te beschrijven. Ook de jaren daarna kreeg ik ruimschoots de gelegenheid fouten te maken die me op een serieuzere redactie ontslag op staande voet hadden gekost.
📰 Opmerkelijk: klimaatverandering krijgt belangrijke oceaanstroom niet helemáál klein
📰 Publieke omroep op de schop: minder bestuurders en aparte omroephuizen
https://nieuwsjunkies.nl/artikel/Z9r
🕒 14:59 | RTL Nieuws
🔸 #Bruins #Bestuurder #Redactie #RTL #NPO
Minister Eppo Bruins gaat de publieke omroep met al haar 13 omroepen flink op de schop nemen. Hij wil de omroepen gaan onderbrengen in omroephuizen waar ze gaan samenwerken om programma's te maken. Dat melden ingewijden aan de politieke redactie van RTL Nieuws. Die omroephuizen krijgen elk een eigen Raad van Bestuur en Raad van Toezicht die besluiten nemen over de programmering en het geld. Daarmee moeten er veel minder bestuurders komen, omdat nu elke omroep zijn eigen bestuurders heeft.
📰 Rabobank discrimineerde bij klantcontroles
https://nieuwsjunkies.nl/artikel/YKl
🕗 08:00 | NPO Radio 1
🔸 #Discriminatie #Terrorisme #Rabobank #Banken #Redactie
<p>De Rabobank zocht op basis van mogelijk discriminerende kenmerken in banktransacties naar terroristen. Dat blijkt uit een intern document van de Rabobank uit 2017, in handen van Argos. In het document is te lezen dat de bank op zoek ging naar transacties die wezen op, bijvoorbeeld, de aankoop van een visum voor Turkije, de aanschaf van islamitische kleding en aankopen bij religieuze stichtingen of boekhandels.</p>
drsdannydevries
rniamat ✍🏽
Profielen
Fen Hartje
Boeddhistisch Dagblad
NieuwsJunkies.nl
Rixt Lothein
Conny Hoogendoorn