#Ferdydurke pour #vendredilecture Par Witold #Gombrowicz

C'est le parcours à la "Candide" de Joseph, un "blanc-bec" de 30 ans mal dans sa peau, qui complexe sur son sentiment d' immaturité. Il retourne à l'école, sous la volonté de l'obscur professeur Pimko qui veut le remettre dans le droit chemin. Il lui est prescrit de marcher au pas de la "cuculisation" sous l'œil des bonnes tantes bourgeoises.
Les assignations des discours sociaux, déforment les visages en gueules et grimaces. il se confronte à des maîtres soumis, à la lycéenne moderne et son mollet galvanisé, à son ami obsédé par les valets de ferme, fantasme de l'innocence sans "gueule"...

Dzisiaj wyjątkowo nie fikcyjny cytat, ale w ustach Morawieckiego zabrzmiał całkowicie fikcyjnie 🤡

"Nie będziemy narodem prawdziwie europejskim póki nie wyodrębnimy się z Europy - gdyż europejskość nie polega na zlaniu się z Europą, lecz na tym aby być jej częścią składową - specyficzną i nie dającą się niczym zastąpić".

(Witold Gombrowicz, "Dziennik 1953-1956").

@ksiazki #cytaty #polska #europa #gombrowicz #morawiecki #niezmyslonycytat

Wleciał dziś nowy odcinek Książkowych staroci, a w nim kolejny Kącik gotycki!

Wiecie, że Gombrowicz napisał kiedyś sensacyjną powieść gotycką z romansem w tle? W sumie nieważne, jaka jest Wasza odpowiedź, tak czy siak polecam, bo przywołuję w tym dość długim (jak na mnie) odcinku dużo opinii i sporów literackich na temat tej książki.

Powiem krótko: są dwa obozy. Jeden mówi pogardliwie „meh, napisał to dla pieniędzy, to szmira, kicz, powieść dla kucharek i dorożkarzy, a w najlepszym razie - dla niewprawionego czytelnika”. Drugi obóz to Maria Janion, która naprawdę daje czadu.

Tak szczerze to czuję, że w sumie nie do końca wyczerpałam temat, więc może kiedyś jeszcze do niego wrócę, np. przy kolejnym rereadzie za kilka lat, jak się naczytam tych artykułów ;D

#KsiążkoweStarocie #książkodon #fediBook @ksiazki #Gombrowicz #Opętani

https://open.spotify.com/episode/3PJPJJXMavAbVxtxDsMqIA?si=aaVHazCpS0KRNP1eK0tyMA

12. Kącik gotycki #2, a w nim Opętani Witolda Gombrowicza

Listen to this episode from Książkowe starocie on Spotify. Ten Gombrowicz to pisał w końcu ironicznie, czy nie? Czy należy tę książkę popularną czytać ironicznie, czy można z wypiekami na twarzy? Od razu mogę uchylić rąbka tajemnicy – zdania ekspertów i ekspertek na temat Opętanych Gombrowicza są podzielone. Jedni mówią: ha tfu, powieść dla kucharek i dorożkarzy, jak czytać, to tylko ironicznie i tylko po to, żeby potem się pastwić nad kliszami. Inni zaś dowodzą: toż to wspaniała powieść gotycka, brawurowa historia sensacyjna z romansem w tle! Jak jest naprawdę i jaki to wszystko ma związek z pojęciem kiczu – tego nie do końca dowiecie się z tego odcinka (zdania są serio podzielone). Dowiecie się natomiast, dlaczego warto się nad tą powieścią pochylić. Zanurzcie się ze mną w przeszłość – w moją starą pracę roczną z literatury (o kiczu i Opętanych) oraz w jeszcze starsze spory znawców i znawczyń literatury – zapraszam do słuchania! Bibliografia jest szeroka, poniżej kilka ważniejszych pozycji: J. Franczak, Mezalians (posłowie do wydania Opętanych z 2011 roku). J. Jarzębski, O demonach Gombrowicza, „Literatura” 1975, nr 28, s. 4. A. Moles, Kicz, czyli sztuka szczęścia. Studium psychologii kiczu, Warszawa 1978. T. Kępiński, Powieść dla kucharek, [w:] Kępiński T., Witold Gombrowicz i świat jego młodości, Kraków 1984, s. 238-245.

Spotify

Z okazji urodzin Gombrowicza ciekawostka:

Według Ricardo Piglii #Gombrowicz był drugim najlepszym argentyńskim pisarzem w historii.

“She was a great specialist in waiting, passive and shy, and that is why she suffered from toothache, for she was made for a dentist’s waiting-room, and her teeth knew it.”

#Gombrowicz #Ferdydurke

Chiamate telefoniche – 8

di Piero Cipriano In fin dei conti era chiaro che il virus aveva contagiato, ma [...]