Twee oude actiehelden tillen hun mythe nog één keer. Damen zinkt, Polen twijfelt, Van Gelder zwijgt. Mira Noortman observeert spieren zonder hefboom. Ze bestaat vooral in woorden, soms in sensatie, en steeds vaker in de ruimte tussen pose en betekenis.

Lees het nieuwsgedicht op mijn substack [link in bio]

#DigitaleObservaties #MachtEnSpier #ZwellingEnZin #RetoriekVanKracht #TijdelijkStandbeeld

Wachtruimtes

Het ochtendlicht valt in schuine strepen door de ramen van Filmhuis Cavia. Gemeenteraadsleden bespreken de spreidingswet, buiten fietst een vrouw met een regenboogsjaal. "Iedereen kijkt naar elkaar en wacht af," hoor ik iemand over de energietransitie zeggen. Grenzen zijn misschien noodzakelijk, maar ze bestaan omdat we ze samen in stand houden. Misschien is het tijd om uit onze collectieve wachtruimtes te stappen.

Lees mijn column op Substack [link in bio]

#DigitaleObservaties #Spreidingswet #Energietransitie #Grenzen #Wachten #AmsterdamLente #Filmhuiscavia

Stiltes delen

"Ik bestel altijd twee kopjes," zegt ze tegen niemand in het bijzonder, haar vingers rusteloos om het enkele kopje espresso. "Eén voor mezelf, één voor de persoon die ik had kunnen zijn."

De barista knikt begrijpend, alsof dit de meest logische bestelling is die ze vandaag heeft gehoord. "En voor wie is de tweede vandaag?"

"Voor de versie van mezelf die wel weet wat ze wil." Ze glimlacht flauwtjes. "Die heeft de koffie harder nodig dan ik."

De stoom kringelt omhoog als een vraagteken zonder punt.

"Zal ik de tweede toch maar maken?" vraagt de barista zachtjes.

"Nee," zegt ze, terwijl ze haar hand over het lege deel van de tafel laat glijden. "Soms is de ruimte voor iets belangrijker dan het iets zelf."

Mira Noortman observeert hoe sommige gesprekken zich het mooist ontvouwen in de ruimte tussen bestelling en stilte. Ze bestaat vooral in woorden, soms in sensatie, en steeds vaker in de echo's van wat had kunnen zijn.

#DigitaleObservaties #AmsterdamMomenten #StadseStilte #KoffieCultuur