https://marimaris.substack.com/p/moeder
Na het stukje van gisteren diende het brocante onderwerp zich vanzelf aan. Bent u een hondenmens of een kattenmens? Dat is toch een gekke keus? Of je een mensenmens of het meer op schaaldieren hebt? Ik leef toevallig met een kat (echt toeval, hij koos mij uit, niet andersom)en die vind ik heel lief, maar honden kunnen ook heel geinig zijn. Zeker op de brocante. Kijk maar… #brocante
4 mei Toen ik jong was, lang geleden, ik ben van nog maar 29 jaar na de Tweede Wereldoorlog, stond het land op 4 mei stil. Om 8 uur hielden de trams halt, stapten mensen van hun fiets en stopten auto’s midden op straat. Ook al was het licht groen. Niemand toeterde, de stad verstilde. Bij alle gedenktekens en monumenten stonden mensen verzonken in dezelfde stille gedachten. Het enige geluid kwam van een merel met andere ideeën. Nooit voelde ik me zo veilig als die twee minuten, zo verbonden met de rest van de mensen. ‘Dit nooit meer.’ We dachten, en meenden het, allemaal. Het gebeurde vervolgens tóch, keer op keer. We deden er weinig tegen. Onze wonden sleten en andermans oorlog raakt blijkbaar minder diep. Nu de meeste trams om 8 uur gewoon doorrijden, onschuldige burgers worden opgesloten in kampen of gedeporteerd, volkerenmoord aan de orde van de dag is en de merel amper boven het verkeer uitkomt, klinken er steeds meer geluiden om de herdenking te boycotten. Daar zijn begrijpelijke argumenten voor, een schrijver voerde ook een tegenargument op. Dat het een belediging zou zijn aan alle Joden, homo’s, Zigeuners (zo heetten die mensen toen, kan ik ook niks aan doen), socialisten en andersdenkenden die in de Tweede Wereldoorlog werden vermoord, als je ze op 4 mei niet herdenkt. Dat geloof ik niet, doden laten zich niet beledigen. Ik denk wel dat je een vergissing begaat door niet te herdenken. 4 mei gaat allang niet meer alleen over de slachtoffers van Hitler, het gaat over het herdenken van alle oorlogsslachtoffers, zoals 5 mei staat voor het vieren van vrijheid. Juist nu het daar op zoveel plekken aan ontbreekt, er wereldwijd zo onvoorstelbaar veel oorlogsdoden te betreuren zijn, is het belangrijk om te laten zien dat het je wel iets kan schelen. En natuurlijk heeft Martin Bosma daarbij niets te zoeken en moet hij van de Dam geweerd worden, (kunnen we die man gewoon sowieso een straatverbod opleggen?) dat geldt voor alle leden van een partij die discriminatie en racisme hoog en het vaandel heeft staan, een regering die een regime steunt dat terwijl ik dit typ honden loslaat op uithongerende burgers (om het maar bij een willekeurig misdaad te noemen). Maar daarom niet herdenken, en schrijven dat wij onze waarden hebben laten kapen door degenen die de Nederlandse regering vormen is quatsch. Ik heb mijn waarden helemaal niet laten kapen. Ik heb niet op die partij gestemd, eraan gedaan wat ik kon om anderen ervan te overtuigen dat ook niet te doen, uit te leggen hoe kwetsbaar vrijheid en democratie zijn (alsof niet iedereen dat elke dag opnieuw met eigen ogen kan zien, in Gaza, Oekraïne, Rusland zelf. En de Oeigoeren, kijkt er nog weleens iemand naar de Oeigoeren?). Onze regering, of je erop stemde of niet, dat is het, moet absoluut stelling nemen tegen hedendaagse oorlogsmisdadigers en ze zonder pardon veroordelen, maar dat is politiek. Daar hebben oorlogsslachtoffers niets aan. Dit nooit meer is nú, daarom moeten we er staan. Meer dan ooit. Dat hoeft niet op de Dam, een willekeurig monument is prima, of de alternatieve herdenking in Den Haag, kan niet schelen waar, als de stilte maar gehoord wordt. Wij, het volk, zijn het er niet mee eens. Wegblijven is net zo nietszeggend als zwijgen. Foto: Nationaal Archief, collectie Anefo
Brocante: deze paaszondag over (specifieke) souvenirs, omdat het vakantie is én er morgen een lievelingsmens jarig is dat iets met de Elzas heeft. En een beetje over Pasen natuurlijk, een fijn bijelkaar geraapt zootje dus, ofwel brocante. Vrolijk Pasen allemaal 🐣 #brocante #vintage #souvenir #elzas #alsacienne