71 Followers
7 Following
25 Posts
Schrijver, chef in ruste, zij van de groenten.
Moeder!

3 generaties moeders, de 4e generatie zag ervanaf

Mari Maris’ Substack
Mijn groentenkalender staat deze maand op asperges (ik bedoel de maandkalender met elke maand een ander fotomodel), lievelingseten van het seizoen -met nog 1000 andere dingen maar daar is het nu even niet om te doen. Mijn grote kleine vriendin was er, en we maakten asperges van kop tot kont en natuurlijk soep met alles dat je dan overhoudt.

Happy asperges!
Na het stukje van gisteren diende het brocante onderwerp zich vanzelf aan. Bent u een hondenmens of een kattenmens? Dat is toch een gekke keus? Of je een mensenmens of het meer op schaaldieren hebt? Ik leef toevallig met een kat (echt toeval, hij koos mij uit, niet andersom)en die vind ik heel lief, maar honden kunnen ook heel geinig zijn. Zeker op de brocante. Kijk maar…

https://substack.com/@marimaris/note/c-114321265
Mari Maris on Substack

Na het stukje van gisteren diende het brocante onderwerp zich vanzelf aan. Bent u een hondenmens of een kattenmens? Dat is toch een gekke keus? Of je een mensenmens of het meer op schaaldieren hebt? Ik leef toevallig met een kat (echt toeval, hij koos mij uit, niet andersom)en die vind ik heel lief, maar honden kunnen ook heel geinig zijn. Zeker op de brocante. Kijk maar… #brocante

Substack
Het leven is niet zwart-wit, de kat wel. Of toch ook niet helemaal..?
Stukje vanaf de andere kant bekeken:

https://open.substack.com/pub/marimaris/p/fabeldier-in-zwart-wit?r=3tejx3&utm_campaign=post&utm_medium=web&showWelcomeOnShare=true
Fabeldier in zwart-wit

De fabels zijn het er niet over eens, zeven levens of negen, hoe dan ook, een normaal dier was allang dood geweest, Pierre de kat is het om het even.

Over 4 mei
En waarom júist nu:
https://substack.com/@marimaris/note/c-113544219
Mari Maris on Substack

4 mei Toen ik jong was, lang geleden, ik ben van nog maar 29 jaar na de Tweede Wereldoorlog, stond het land op 4 mei stil. Om 8 uur hielden de trams halt, stapten mensen van hun fiets en stopten auto’s midden op straat. Ook al was het licht groen. Niemand toeterde, de stad verstilde. Bij alle gedenktekens en monumenten stonden mensen verzonken in dezelfde stille gedachten. Het enige geluid kwam van een merel met andere ideeën. Nooit voelde ik me zo veilig als die twee minuten, zo verbonden met de rest van de mensen. ‘Dit nooit meer.’ We dachten, en meenden het, allemaal. Het gebeurde vervolgens tóch, keer op keer. We deden er weinig tegen. Onze wonden sleten en andermans oorlog raakt blijkbaar minder diep. Nu de meeste trams om 8 uur gewoon doorrijden, onschuldige burgers worden opgesloten in kampen of gedeporteerd, volkerenmoord aan de orde van de dag is en de merel amper boven het verkeer uitkomt, klinken er steeds meer geluiden om de herdenking te boycotten. Daar zijn begrijpelijke argumenten voor, een schrijver voerde ook een tegenargument op. Dat het een belediging zou zijn aan alle Joden, homo’s, Zigeuners (zo heetten die mensen toen, kan ik ook niks aan doen), socialisten en andersdenkenden die in de Tweede Wereldoorlog werden vermoord, als je ze op 4 mei niet herdenkt. Dat geloof ik niet, doden laten zich niet beledigen. Ik denk wel dat je een vergissing begaat door niet te herdenken. 4 mei gaat allang niet meer alleen over de slachtoffers van Hitler, het gaat over het herdenken van alle oorlogsslachtoffers, zoals 5 mei staat voor het vieren van vrijheid. Juist nu het daar op zoveel plekken aan ontbreekt, er wereldwijd zo onvoorstelbaar veel oorlogsdoden te betreuren zijn, is het belangrijk om te laten zien dat het je wel iets kan schelen. En natuurlijk heeft Martin Bosma daarbij niets te zoeken en moet hij van de Dam geweerd worden, (kunnen we die man gewoon sowieso een straatverbod opleggen?) dat geldt voor alle leden van een partij die discriminatie en racisme hoog en het vaandel heeft staan, een regering die een regime steunt dat terwijl ik dit typ honden loslaat op uithongerende burgers (om het maar bij een willekeurig misdaad te noemen). Maar daarom niet herdenken, en schrijven dat wij onze waarden hebben laten kapen door degenen die de Nederlandse regering vormen is quatsch. Ik heb mijn waarden helemaal niet laten kapen. Ik heb niet op die partij gestemd, eraan gedaan wat ik kon om anderen ervan te overtuigen dat ook niet te doen, uit te leggen hoe kwetsbaar vrijheid en democratie zijn (alsof niet iedereen dat elke dag opnieuw met eigen ogen kan zien, in Gaza, Oekraïne, Rusland zelf. En de Oeigoeren, kijkt er nog weleens iemand naar de Oeigoeren?). Onze regering, of je erop stemde of niet, dat is het, moet absoluut stelling nemen tegen hedendaagse oorlogsmisdadigers en ze zonder pardon veroordelen, maar dat is politiek. Daar hebben oorlogsslachtoffers niets aan. Dit nooit meer is nú, daarom moeten we er staan. Meer dan ooit. Dat hoeft niet op de Dam, een willekeurig monument is prima, of de alternatieve herdenking in Den Haag, kan niet schelen waar, als de stilte maar gehoord wordt. Wij, het volk, zijn het er niet mee eens. Wegblijven is net zo nietszeggend als zwijgen. Foto: Nationaal Archief, collectie Anefo

Substack
Misschien hebt u op de vrijmarkt al genoeg schatten bijelkaar gescharreld (en/)of een houten kop van het feesten, voor de zekerheid een impressie van de afgelopen week, samengevat in oude spulletjes.
https://marimaris.substack.com/p/het-gras-van-de-buren

En voor wie gisteren aan het feesten was en nog wat wil lezen, ik zette een vers verhaaltje voor u klaar:
Hoe dan ook, een mooie dag!

https://substack.com/@marimaris/note/c-112442898
Het gras van de buren

Je hebt van die mensen, daar liggen de tijdschriften altijd recht, durft geen afgewaaid blaadje op de stoep te landen, bladdert verf nooit van vensterbanken en staat de voorraad pastapakken op alfabet – of op kleur, kies maar.

Mari Maris’ Substack
Cadeautje!
Om de 16e druk van mijn eerste boek te vieren, ga ik samen met de uitgeverij uitdelen. We doen niet lullig en geven 16 Groentebijbels weg.
Hoeft u niks bijzonders voor te doen, als abonnee hoeft u alleen even een reactie achter te laten. Ik gooi de namen over 2 weken in een hoge hoed en trek er 16 uit die een Groentebijbel opgestuurd krijgen. Als u iemand weet die wel een Groentebijbel kan gebruiken, maar nog geen abonnee is, tip diegene dan even om zich in te schijven en ook mee te doen. Zo wordt het hier steeds gezelliger en kunnen we vaker samen iets vieren. Leuk toch?!

Omdat de feestvreugde te verhogen en de gele paardenbloemvelden te vieren, hier twee klassiekers uit de Groentebijbel en een ijsje toe.
Hier is de link:
https://marimaris.substack.com/p/cadeautje
Cadeautje!

't is paardenbloemenfeest én ik geef Groentebijbels weg...

Mari Maris’ Substack
Brocante: deze paaszondag over (specifieke) souvenirs, omdat het vakantie is én er morgen een lievelingsmens jarig is dat iets met de Elzas heeft. En een beetje over Pasen natuurlijk, een fijn bijelkaar geraapt zootje dus, ofwel brocante.
Vrolijk Pasen allemaal 🐣

https://substack.com/@marimaris/note/c-110515397?utm_source=notes-share-action&r=3tejx3

#brocante #vintage #souvenir #elzas #alsacienne
Mari Maris on Substack

Brocante: deze paaszondag over (specifieke) souvenirs, omdat het vakantie is én er morgen een lievelingsmens jarig is dat iets met de Elzas heeft. En een beetje over Pasen natuurlijk, een fijn bijelkaar geraapt zootje dus, ofwel brocante. Vrolijk Pasen allemaal 🐣 #brocante #vintage #souvenir #elzas #alsacienne

Substack
Als het sneeuwt in april, teer wit zich helder aftekent tegen een loodgrijze hemel, dan is het meestal bloesem, dansend op een ferme voorjaarswind…
Nieuw stukje!
https://open.substack.com/pub/marimaris/p/blauwe-plekken-en-sneeuw-in-april?r=3tejx3&utm_campaign=post&utm_medium=web&showWelcomeOnShare=false
Blauwe plekken en sneeuw in april

Als het sneeuwt in april, teer wit zich helder aftekent tegen een loodgrijze hemel, dan is het meestal bloesem, dansend op een ferme voorjaarswind.

Een lekker pak lenterecepten, asperges, raapstelen, gekleurde eieren…Pistachekoekjes…wat doet u hier nog? Ga gauw kijken!
https://marimaris.substack.com/p/even-wat-recepten
Ik zeg het er nog maar even bij, substack is gratis. Daar schijnt verwarring over te zijn: betalen kán (en is heel lief) maar hoeft niet.
Even wat recepten,

Omdat het woensdag is, en heel erg lente, en bijna pasen...

Mari Maris’ Substack