مهمه چقدر میخوننمون، دروغ نمی‌گم اما مهم‌تر اینه به چه دلیلی میخونن، باسه سوژه گیر آوردن یا از سر محبت و علاقه‌ی مشترک؟ توت اولی که نوشتم خیلی بیشتر از 140 تا بود اما هم بوست شد و فیو خورد. از خودمون و خواسته هامون بنویسیم خونده میشه، اگه اینجا از دام 140تایی نوشتن رها شیم، حرفا از دل میشه نه باسه استار و فیو استار، بیشتر بنویسیم تا بهتر بنویسیم
5)
نظر بدید جَوونا :)
جهان جای نظر من و توست
@turinnn
خیلی وقتا دلم میخواد حرفای دلمو بگم، ولی با اینکه میدونم اینجا هیشکی منو نمیشناسه از ترس اینکه فکر کنن مثل خیلیای دیگه نیستم، یا نوع حرفام با بقیه فرق میکنه، یا اینکه درگیر مسائلی نیستم که به نظرم بی معنی‌ان و بقیه همش در موردش حرف میزنن یا اینکه اصلا بلد نیستم مثل بقیه حرفمو بزنم و خیلی دلیلای دیگه حرفامو حتی اینجا هم میخورم.
میدونم حماقته، ولی ...
چی بگم که حرف زدن به زبون خودمو یادم ندادن
@MrMaster
من کوهی از نوشته‌ها توی onenote (نرم‌افزاره) دارم که هیچ‌وخ نور هیچ شبکه‌ای را نخواهند دید. متون بدی نیستند، معدود کسایی که بخشی را دیدن گفتن خوبه، حتی چیزای شخصی نیستن، یکیش یه داستان سفارشیه که ناتموم موند. اما جاشو گذاشتم همونجا. ارزش واقعیش برام اینه که همونجا بمونه. بنویس اما نشر نکن، زیاد بنویس. بعد یه مدت میبینی هر بخشی از نوشته هات در قالب لحن و کلام کاراکتری میاد بیرون. خودت را متکثر کن، رها باشیم از این وحدت دروغ