توتم نمیاد، خوابم هم
خیلی وقت بود نیومده بودم، نه اینکه قبلا شهره بودما، بالاخره گوشه کنارا واسه خودم میپلکیدم میخوندم، الان احساس میکنم هیشکیو نمیشناسم

دیگه حالم از تکرار به هم میخوره
دلم یه جای جدید، یه حال جدید، یه نفر جدید، یه ...
نمیدونم، فقط می‌دونم حالم از این تکرار به هم میخوره

جوری سر کار حوصلم سر رفته که دلم میخواد خودمو از پنجره بندازم پائین
تو دو طبقه کلا ۴ نفر آدم اومدن
آخه چرا ما دو روز در هفته تعطیل نیستیم؟
به کدامین گناه؟

صد بار نوشتم و پاک کردم ولی از ترس طرد شدن یه بار جرات نکردم بفرستمشون
از ترس فهمیده نشدن همش خودمو کتمان کردم
بس که همه به چشم یه آدم غیر طبیعی و عجیب نگاهم کردن دیگه دارم از خودم هم مخفی میشم
لابه‌لای اداها و احساسات ساختگی دارم گم میشم

امروز دادگاه بودم، دادیار زن بود داشت کارمو میکرد چپ دست هم بود، گفتم روزتون مبارک چنان ذوقی کرد که کم مونده بود بپره ماچم کنه، یه لحظه دلم سوخت براش که محیط کارش چنان تخمیه که یه تبریک ساده اینجوری دگرگونش میکنه

اگه روز کسدست هم داشتیم من به نصف رفیقام باید تبریک میگفتم

خواهرزاده ۴ ساله و برادرزاده ۳ سالم دارن با هم بازی میکنن
یکی داره از اونیکی کیک فلفلی میخره!
قراره با سفینه (فسینه) هم براش ببرن!

اینکه حس کنی اضافه‌ای، چه درست چه غلط، واقعا حس گوهیه

وقتی حالش بده ۵۰ تا پی ام میده
وقتی حالت بده ۵ تا، اونم قطره چکونی و از سر بازکنی
نمی‌دونم توقع زیادیه که انتظار داشته باشی جوری باهات رفتار کنن که باهاشون رفتار میکنی؟؟!!!