@rozie Jako reprezentant intelektualnego kibolstwa dodam, że o tej odzieży to jest tylko wyciągane jak cię pochwycą na spacerach przez siatkę w kierunku przeciwników, nie dalej jak wczoraj rozmawiałem na meczu z chłopakiem na zakazie po jego wizycie na sektorach Ruchu Chorzów. Ogólnie podczas meczu, gdy potrzebujesz tymczasowej anonimowości, robimy to tak: naciągamy jakąś flagę-sektorówkę, bez bajerów, tylko kolory. Pod spodem ultrasi zakładają kominiary i czasem jakieś nieoznakowane ciuchy, flaga zjeżdża, odpalmy piro. Dym się kończy i w tył. Flaga, przebieranka.

Co do „tylko dla pełnoletnich”, ja nie cierpię na takie rozdwojenie, dla mnie oczywisty problem jest w atestacji:

nie chcę żeby to było w rękach firm prywatnych
nie chcę żeby urząd państwowy wiedział, co klikam. Niestety, magazyn „Młode Azjatki” można kupić relatywnie anonimowo, natura Internetu jest pseudo-anonimowa
Oczywiście, można wyobrazić sobie system, gdzie jak w podpisie zaufanym, dostajesz jakiś tymczasowo działający token podpisany przez bank/edowód i prezentujesz go u bram. Tylko wtedy co, pokazywać pornostronie imię i nazwisko. GDPR fajnie, ale ufasz januszex sp. z o.o.?

@rozie Dowód osobisty to można mieć i mając 13 dni.

To nie te czasy gdzie przed osiemnastką jedyne ID to legitymacja szkolna. Dowód osobisty pozwala podróżować po większości Europy.

@rozie weryfikacja wieku i uniemożliwienie anonimowości są bardziej inwazyjne w sieci niż w świecie fizycznym.

Aktywność użytkowników internetu zostawia względnie trwały ślad i łatwiej poddaje się data miningowi i analizie danych. Daje się jednak w nim działać jako pseudonim.
„Użytkownika” świata fizycznego daje się rozpoznać, ale wyśledzenie dużej części jego działalności wymaga wysiłku wywiadowczego.

Weryfikacja tożsamości internauty jest tu podobna upowszechnieniu w miejscach publicznych kamer automatycznie rozpoznających twarze. Obie łączą zalety realu i wirtualu. Zalet dla śledczego, oczywiście.