Fırtına, dağın sarsılmazlığını değil, suyun akışkanlığını sınar. Küçük ruhlar dış gürültüde kaybolurken, bilge olan iç denizinin dinginliğinde yön bulur.
Dış dünyanın gürültüsü, sığ bir su birikintisini çalkalar; hakikatini yitirir. Bilge ise içindeki durgun gölde gökyüzünü seyreder, kendi derinliğinde bulur huzuru.
Küçük insan, dış dünyanın gürültüsünde kendini arar ve bir kuyu gibi daralır. Bilge ise içindeki durgun suda, göğün sonsuzluğunu seyreder ve hakikati orada bulur.