✍️ Découvrir #Rimbaud : entretien avec #AlixStéfan

En réinscrivant les textes au cœur des tensions du #SecondEmpire et de la #Commune, l'autrice dégage la puissance d'une #poésie qui n'est ni un refuge esthétique, ni un miroir passif.

https://www.revolutionpermanente.fr/Decouvrir-Rimbaud-entretien-avec-Alix-Stephan
#revolution

Mais la meilleure découverte, au #NorlisAntikvariat en face de l’université, était un livre insensé du collectionneur d’œuvres d’art, ami, biographe, conseiller financier de #EdvardMunch, homme d’affaires, participant au 200 mètres des j.o. d’Antwerpen 1920 : #RolfStenersen – qui publiait en 1946 sous le titre « Spinn etter #Rimbaud » (lubie d’après R.) la première et pour longtemps seule édition norvégienne de poésie et prose de Rimbaud, avec pour seul inconvénient qu’il ne parlait pas français… Il était malgré cela d’une confiance inébranlable en son propre interprétation des images qu’évoquait l’original – du vandalisme littéraire, pas de traduction. 3/3
An interesting day with the poetry of #Rimbaud at #SollièsPont today, as part of the #FestivalDeThéâtre first at the new #Médiatheque then at the #SalleDesFêtes this evening.

C’est maintenant fini (chanson)

Une chanson un rien désabusée où l'on retrouve Rimbaud serveur dans un fast-food

https://vincentbreton.fr/cest-maintenant-fini-chanson/

Gdy szron osrebrzy nasze łany,
Kiedy zapadłe senne sioła
Na Anioł Pański dzwon zawoła,
Nad zmarłym światem rozbujany,
Niech z Twoich niebios, Panie Boże,
Spłynie k'nam drogich kruków może.

O dziwne wojska, wrzasku dziki!
We wasze gniazda wichr uderza.
Lećcie na zżółkłe wód wybrzeża,
Na dróg krzyżowych rozstajniki.
Gdzie się wądolne rosy kładą,
Rozpierzchłe, łączcie się gromadą.

Po polach Francji, gdzie się pleni
Wczorajszych zmarłych grób przy grobie,
Kołujcie w smutnej swej żałobie,
By człowiek baczył o jesieni.
twój krzyk, żałobny ty nasz ptaku,
Niech nas przy wielkim skupia znaku.

Zaś piegż majowych śpiew radosny
Na wierzchach dębu, co w zaklęty
Pokładł się wieczór, jak maszt ścięty,
Zostawcie tym, o święci wiosny,
Których wśród leśnych gdzieś gałęzi
Snadź beznadziejna klęska więzi.

Rimbaud

#dzieńzwierszem

#Rimbaud

– Il est un Dieu qui rit aux nappes damassées
Des autels, à l’encens, aux grands calices d’or ;
Qui dans le bercement des hosannah s’endort ;

Et se réveille, quand des mères, ramassées
Dans l’angoisse, et pleurant sous leur vieux bonnet noir,
Lui donnent un gros sous lié dans leur mouchoir !

2/2

#musique #poésie #chanson #ArthurRimbaud #rimbaud #gallus #DuoGallus #paroles #mastoradio #ChansonFrançaise #alexandrins

Gwiazda w muszli twych uszu płakała różowo,
Bezkres biało z twych ramion na biodra się stoczył,
Morze spłoniło wzgórza twych piersi perłowo,
A człowiek na twym łonie czarno krwią się zbroczył.

Rimbaud
#dzieńzwierszem

#Rimbaud

Z dala od trzody, ptaków, wieśniaków urody,
Cóż to piłem na klęczkach, z wrzosami przy twarzy,
Dokoła mając świeżej leszczyny ustronie,
W południa zielonym i ciepłym oparze?

Cóż z młodziutkiej Oazy chłonąć mogłem wody,
- Nieme wiązy, darń nagą, niebo w chmur zasłonie! -
Pić w żółtych tykwach, z dala od błogiej zagrody?
Złoty likwor, z którego pot bije na skroni.

Zdawałem się gospody podejrzanym godłem.
- Nawałnica pognała przez niebo. Z wieczora
Nikły w dziewiczych piaskach leśne wody chłodne,
Boży wiatr sople lodu ciskał na bajora;

Płakałem, widząc złoto - ale pić nie mogłem.

Rimbaud

#dzieńzwierszem

#Rimbaud

“Almost Home,” by Adrian Matejka

Poetry by Adrian Matejka: “Bob Kaufman loved San Francisco’s / gentle malaise, long views of bay / & insistent bridge, the ocean right after.”

The New Yorker
Little is known about Rimbaud as an adult, but here are the few pictures he took and that have remained. www.openculture.com/2016/11/the-... #Rimbaud #Photography

The Photography of Poet Arthur...
The Photography of Poet Arthur Rimbaud (1883)

Arthur Rimbaud, far-seeing prodigy, “has been memorialized in song and story as few in history,” writes Wyatt Mason in an introduction to the poet’s complete works; “the thumbnail of his legend has proved irresistible.” The poet, we often hear, ended his brief but brilliant literary career when he ran off to the Horn of Africa and became a gunrunner... or some other sort of adventurous outlaw character many miles removed, it seems, from the intense symbolist hero of Illuminations and A Season in Hell.

Open Culture