शून्यता
Liberal Konservativ LesenKatholischer Erwachsenenkatechismus (1985/1995) – Katechismus der Katholischen Kirche (1992)
Flow im OhrOstern 2026. Mir geht es gut. Ich habe angefangen zu arbeiten, vier Wochen Hamburger Modell liegen hinter mir, ab Dienstag dann wieder „ganz normal“. Eine lange Phase des „wieder in die Spur kommen“ liegt hinter mir. Jetzt bin ich wieder aktiv, gehe zum Sport, lebe das Leben wieder mit einer neuen Normalität.
Es ist nicht lange her, aus der Reha kommend, jeder Tag war eine kleine […]
https://blog.hamdorf.org/herzinfarkt-v/
𝙲𝚕𝚊𝚛𝚊-𝙰𝚕𝚋𝚘𝚛 
Y es que, seamos sinceros, lo de "racional" se nos ha quedado grande.
Si de verdad usáramos el coco como decía el tito Aristóteles, no estaríamos envenenando el agua que bebemos ni cargándonos bosques enteros por cuatro billetes que no se pueden comer.
Somos la única especie que entiende perfectamente que está destruyendo su casa y, aun así, decide seguir mirando hacia otro lado mientras la cuenta atrás avanza.
Más que animales racionales, parecemos parásitos con tecnología punta.
Usamos el lenguaje para dar discursos preciosos sobre sostenibilidad en galas de etiqueta, pero luego nos importa un bledo que se extingan especies a un ritmo de locos si eso significa que podemos tener el último modelo de móvil cada año.
Hemos perdido el norte y la conexión con lo que nos mantiene vivos.
Igual es que Aristóteles pecó de optimista.
Se le olvidó advertir que la inteligencia, si no va de la mano de un poco de empatía y de sentido común, es una herramienta peligrosísima.
Al paso que vamos, seremos los seres más listos de la historia en provocar su propia extinción por puro egoísmo.
A ver si despertamos, que razonar no sirve de nada si al final no nos queda ni un río limpio donde lavarnos la cara.
▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓
#planeta #realidad #aristoteles #ecologia #bastaya #humanidad #reflexion
CortexTo_Educar no es solo llenar la cabeza
Aristóteles lo dijo claro: educar la mente sin educar el corazón… no es educar.
Un niño puede aprender datos,
pero si no aprende a sentir, a escuchar, a convivir… algo falta.
Porque al final:
no recordamos lo que nos enseñaron,
recordamos cómo nos hicieron sentir.
Educar no pasa en grandes momentos.
Pasa en lo pequeño, todos los días.
elfstricheinsSchlag nach bei Äsop
Mit welchem Tier würdest du dich vergleichen und warum? Die Idee, sich mit einem Tier zu vergleichen, ist für sich genommen charmant. Sie baut darauf auf, dass den Tieren irgendwelche Charaktereigenschaften zugesprochen werden, die aus ihrem Verhalten in der freien Natur abgeleitet werden. Photo by Vincent M.A. Janssen on Pexels.com Äsop hat das vor zweieinhalb Jahrtausenden eindrucksvoll in das literarische Weltkulturerbe eingeschrieben. Wenn es darum geht, sich als Siegertyp […]https://anwaltsblog.wordpress.com/2026/03/11/schlag-nach-bei-aesop/
Es gibt ein Wort, das wir alle benutzen, als wüssten wir genau, was es bedeutet: Gerechtigkeit. Wir fordern sie ein, selbst dann wenn wir sie gar nicht definieren können, wenn uns Unrecht widerfährt, und berufen uns auf sie, wenn wir Entscheidungen bewerten. Doch der Begriff zerfällt, sobald man ihn genauer betrachtet. Was genau ist gerecht? Und ist Gerechtigkeit durch Gesetze überhaupt […]
https://blog.hamdorf.org/gerechtigkeit/
Päivi Pulkkinen
Jona LenderingDe islam in Europa (3)
Latijnse vertaling van Ibn Sina’s “Canon der Medicijnen” (Institut du monde arabe, Parijs)[Derde van vier blogjes over Crucible of Light van Elizabeth Drayson. Het eerste blogje was hier.]
Vertalingen
Drayson beschrijft de Latijnse vertalingen die in Spanje werden gemaakt van Arabische weergaven van teksten die oorspronkelijk in het Grieks waren geschreven. Door de eeuwen heen varieerde de taal van de wetenschap nu eenmaal: eerst het Akkadisch (de schrijftaal van Mesopotamië), dan Grieks, toen Arabisch, daarna Latijn en vervolgens via Frans en Duits naar het Engels. Het is terecht dat Drayson deze Grieks-Arabisch-Latijnse traditie noemt, maar ze negeert nogal wat.
Om te beginnen: opnieuw schrijft ze iets toe aan de islam dat daar weinig mee van doen heeft. Die vertalingen hebben meer van doen met de eigen, autonome ontwikkeling van de wetenschap. Verder verzwijgt ze dat de geleerden van de scholastiek aanvankelijk niet zo heel veel deden met die vertalingen. De West-Europese geleerden begonnen Aristoteles pas echt te bestuderen toen zijn teksten in de dertiende eeuw bekend waren geworden in de vertalingen van Willem van Moerbeke. Die waren rechtstreeks uit het Grieks gemaakt, dus zonder Arabische tussenstap.
De sociale wetenschappen
Waar Drayson dus enerzijds zaken benadrukt waarbij de islamitische bijdrage aan de West-Europese cultuur eigenlijk niet zo heel doorslaggevend was, negeert ze structurerende aspecten als de madrasa/universiteit. Ik vermoed dat ze cultuur opvat als een soort patchwork van losse elementen. (Ik kan dit niet zeker weten omdat ze haar aannames niet toelicht.) Het is de afgelopen eeuw echter gebruikelijker geweest culturen te beschrijven door het maken van onderscheid tussen enerzijds structuren en culturele regels en anderzijds uiterlijke vormen. Vergelijk het met de grammatica en de woordenschat van een taal. Door dit onderscheid vermijd je dat cultuur een ongedifferentieerde nevenschikking is van losse elementen.
Drayson lijkt evenmin op de hoogte van de literatuur over acculturatie, integratie, assimilatie, enculturatie en wat dies meer zij. De simpele waarheid is echter dat waar twee culturen naast elkaar bestaan, ze altijd zaken van elkaar overnemen, zelfs als ze ideologisch afkeer voelen. Daar wordt al sinds mensenheugenis onderzoek naar gedaan, en leidt tot interessante discussies, zoals die over de vraag of de islam in Andalusië verspaanste of dat Spanje islamiseerde. Drayson had deze inzichten kunnen gebruiken om een beter boek te maken én een bijdrage te leveren aan deze discussies.
Obligaat Andalusisch plaatjeZe had ook kunnen ingaan op het mechanisme waarmee vooroordelen worden doorgegeven. U kent het van het schoolplein. De pestkoppen verspillen hun energie niet aan een slachtoffer waarvan ze nog moeten uitleggen waarom het een lachwekkend type is. In tegendeel: de bullebak is gemakzuchtig en zoekt iemand waarover de vooroordelen al klaar liggen, zoals het meisje met de bril, de jongen die niet kan rennen, de jood of de moslim. Dit is het mechanisme waardoor mensen in West-Europa en moslims tegen elkaar kunnen worden opgezet: de vooroordelen zijn er al en populisten zullen liever die herhalen dan dat ze zich focussen op een nieuwe zondebok. Als Drayson literatuur over mechanismen als dit zou hebben geciteerd, was haar boek beter geweest.
[Deze bespreking, eerder gepubliceerd op VersTwee, wordt vervolgd.]
#Aristoteles #boek #CrucibleOfLight #ElizabethDrayson #structuur #WillemVanMoerbeke
EL PAÍS: el periódico global