‏مساله را ساده کنیم.
اگر قوم‌گرائی پارسی واقعا به قاشق، بشقاب، قابلمه، اتاق، اجاق، اتو، قورمه، دولمه، چکمه، کباب، توپ، توپانچه و خانم یا اگر به عدالت، استقلال، قانون، انصاف، فکر، فلسفه، تحلیل، سیاست، اطلاعات و تعقل نیاز داشت، برایشان لغت پارسی داشت.
و جهالتی که زبانه می‌کشد. ‎#بئله

‏نوشته‌اند به یمن حضور شفیعی کدکنی در تبریز یک رویداد ادبی پس از سال‌ها تیتر یک روزنامه‌‌ها شده‌است. در حالی‌که خود بهتر می‌دانند که این نه یک رویداد ادبی که یک واقعه یا بهتر قدرت‌نمایی سیاسی قوم‌گرایان پارسی بود که به علت حضور چند ده نفری عمدتا پابه‌سن با شکست مواجه شد. ‎#بئله