การเป็นอมตะโดยไม่อยากรับเอาความพินาศมาด้วยก็เป็นได้แค่เรื่องเพ้อฝัน สองสิ่งนี้เหมือนดั่งของคู่กัน มาราสตรัคไม่แก่ไม่ตาย ห่างไกลจากการเป็นมนุษย์

ฮือออ ชอบอาเหิงมากขึ้น รู้สึกในใจันยุ่งเหยิงมากขึ้นด้วย ตัวละครมีมิติมากเกินไป เขาเจ็บปวดมากมาก อดีตอีรุงตุงนัง ความรู้สึกเขามันมากล้น แล้วความรู้สึกเราก็มากตาม ฉันได้แต่ทำหน้ามีมใส่อาเหิง 5555

ไม่ได้ดูต่างไปจากชาติก่อนของอาเฟิงเลย อาเฟิงคนที่เอาเหล่าเพื่อนผู้กล้าของเขามาเป็นที่ยึดเหนี่ยว พื้นเพ ธรรมชาติ นิสัยเขายังเหมือนเดิม ยังกลิ่นอายเหมือนเดิม ตันเหิง ไม่ใช่ตันเฟิง แต่ตันเหิงคือจ้าวยล ตันเฟิงเองก็เป็นจ้าวยล คำว่าจ้าวยลจันทรา มีความหมายมากกว่าที่คิดไว้นัก (ซึ่งฉันกลัว555 เนื้อเรื่องอาเหิงดูน่ากลัวมากแง สเกลใหญ่กว่าชาวบ้านเซียนโจวคนธรรมดา งี้เอมซีกับมาร์ชจะมีอดีตระดับไหน คุณเวลท์เราก็รู้อดีตเขากันอยู่แล้ว ผมกลัวเสียน้ำตาในอนาคตฮะ555)