Zωήเคารพการตัดสินใจของอาเหิงนะ ที่เขาบอกว่าฉันไม่ใช่ตันเฟิง เขาคือตันเหิง ปฏิเสธเพื่อนเก่าอย่างไร้เยื่อใย(ทั้งที่เขาจดจำอดีตของชาติก่อน ๆ ได้ ดูจากเสียงของวิญญาณ หลาย ๆ เรื่องราวในอดีตที่ระลึกได้ เป็นของตันเฟิงซะเยอะด้วย จะบอกว่าเพราะเป็นชาติก่อนนี้นี่เอง ก็ไม่แปลกอะไร) แต่ พอสังเกตดูดี ๆ เขายึดติดกับกลุ่มขบวนรถไฟ ยึดติดและห่วงใยเพื่อนและสมาชิกมาก พอจิ่งหยวนพูดเรื่องเพื่อนขึ้นมา เขาออกอาการชัดเจนว่าปฏิเสธไม่ได้ ถ้ามีเพื่อนเขาข้องเกี่ยวด้วย
ไม่ได้ดูต่างไปจากชาติก่อนของอาเฟิงเลย อาเฟิงคนที่เอาเหล่าเพื่อนผู้กล้าของเขามาเป็นที่ยึดเหนี่ยว พื้นเพ ธรรมชาติ นิสัยเขายังเหมือนเดิม ยังกลิ่นอายเหมือนเดิม ตันเหิง ไม่ใช่ตันเฟิง แต่ตันเหิงคือจ้าวยล ตันเฟิงเองก็เป็นจ้าวยล คำว่าจ้าวยลจันทรา มีความหมายมากกว่าที่คิดไว้นัก (ซึ่งฉันกลัว555 เนื้อเรื่องอาเหิงดูน่ากลัวมากแง สเกลใหญ่กว่าชาวบ้านเซียนโจวคนธรรมดา งี้เอมซีกับมาร์ชจะมีอดีตระดับไหน คุณเวลท์เราก็รู้อดีตเขากันอยู่แล้ว ผมกลัวเสียน้ำตาในอนาคตฮะ555)
ฮือออ ชอบอาเหิงมากขึ้น รู้สึกในใจันยุ่งเหยิงมากขึ้นด้วย ตัวละครมีมิติมากเกินไป เขาเจ็บปวดมากมาก อดีตอีรุงตุงนัง ความรู้สึกเขามันมากล้น แล้วความรู้สึกเราก็มากตาม ฉันได้แต่ทำหน้ามีมใส่อาเหิง 5555