Onze kinderen gaan namelijk heel erg goed samen! En dat ik nog een paar jaar mee kan.
Maar kan ik dat?
In de tussentijd krabbel ik langzaam op van de tegenslag die ik tijdens kuur 4 heb gehad.
De realisatie dat ik palliatief behandeld wordt is weer volop terug. Dat de insteek is om er voor te zorgen dat mijn leven niet té slecht is, niet dat de insteek is dat ik straks weer zonder kanker ben. De hoop is er natuurlijk wel bij iedereen…
De afgelopen periode hebben Brechtje en ik juist alleen op die hoop geleefd. Dat we kunnen gaan samenwonen, een gecombineerd gezin kunnen vormen […]
Afgelopen maandag heb ik een CT gehad zodat we een beeld hebben bij de voortgang van mijn behandeling.
Mijn kwaliteit van leven is overduidelijk vooruit gegaan, maar we hebben nog geen idee wat het effect op de tumor op mijn blindedarm of de uitzaaiingen op mijn buikvlies is. Daar zitten de witte jassen in het Rijnstate én Antonie van Leeuwenhoek ziekenhuis nu dus op te broeden. Vrijdag hoor ik daar de uitslag van.