Het is zo ver.

Mijn haren hebben het maanden volgehouden, maar sinds kuur 7 laten ze zo snel los dat er niet zoveel meer over is.

Waarschijnlijk ga ik aanstaande zondag samen met mijn jongens 'kappertje spelen', waarbij zij met schaar en tondeuse mij een korte coupe mogen geven.

Zelf vind ik het confronterend. Vanaf nu ben ik zichtbaar een "kankerpatiënt". Dat mijn jongens en ik er samen wat moois van maken verzacht het voor mij.

Nu is dan toch de muts van mijn lieve Brechtje noodzakelijk...