List z Rożawy do polskich chłopaków (i nie tylko)
List z Rożawy do polskich chłopaków (i nie tylko)
Rozumiem. Nie tak to miało zabrzmieć. Bynajmniej nie odmawiam istnienia transmężczyznom. Byłoby to conajmniej nieporozumieniem. Kwestie samoorganizacji grup ze względu na doznawane opresje są o tyle pojemne i definiowalne o ile definiować je będą osoby doświadczające podobbych opresji.
W moim doświadczeniu pracy nad tymi kwestiami, osoby trans mają dodatkowe ważne doświadczenia, pozwalające zrozumieć mechanizmy opresji oraz przywilejów z dwóch stron. Przy podziale na grupy ‘męskie’ i ‘żeńskie’, przy pracy nad kwestiami patriarchalnymi na warsztatach, np czasami osoby te wybierały grupy zgodne z własną płcią, bądź tą według ktorych były socjalizowane przed tranzycją, bo mają wgląd w to doświadczenie i mogły pomóc zrozumieć pewne mechanizmy. Same to wybierały. Tu nikt niczego nie narzuca, ani nikogo na siłe nigdzie nie wpycha, za to każda osoba ktora doswiadcza opresji patriarchalnej przez bycie w danej kategorii powinna miec dostęp do przestrzeni wolnej od cis mężczyzn (jako głównych opresorów) do pracy nad tym czy innym tematem.