Dzisiaj dla odmiany wiersz:
Umarłabym chyba
dzisiejszej nocy,
gdyby nie ten mały komar.
Kłuje mnie, kłuje,
cuci mnie z trwogi,
za nic nie chce mnie zostawić w spokoju,
bzyczy tak cicho, cieniutko,
pociesza,
że nie jestem jeszcze sama na tym świecie,
a on nie opuści mnie w biedzie,
gdy straszna jest noc jak śmierć.
Celia Dropkin - "Komar"
Z książki "Moja dzika koza, Antologia poetek jidisz", którą tutaj pozwolę sobie polecić. Kawał pięknej, bardzo zapomnianej poezji.
W poezji piękne jest właśnie to, że w skrawkach i zakamarkach ukrywają się takie małe, nieziemskie wiersze. Mnie również niezwykle poruszył.
Przebicie się jidysz do języków (oficjalnie) literackich nie pociągnęło za sobą wzmocnienia pozycji kobiet. Przeciwnie: stworzyło kolejne narzędzie dyskryminacji. „Moja dzika koza” jako całość pozostaje w tym kontekście kolekcją tekstów walczących. Walczących – bo każde słowo jest tu mieczem obosiecznym: ryzykiem dla piszącej i oskarżeniem tych, którzy na mocy władzy symbolicznej zabronili jej mówić.
Cała książka to jest czad absolutny. Zostało mi jakieś sto stron do końca, ale staram się czytać tylko wiersz dziennie i muszę powiedzieć, że to jedna z najlepszych antologii, jakie czytałem. W bonusie są jeszcze genialne ilustracje, a całość jest dość spora - ponad sześćset stron z przypisami, biogramami i omówieniami krytycznymi. To masa dobrej poezji. :D
Voril
Chłop Marcin 
🔎 📖Mi_Ja✍️