Leo   hoxe un par de artigos con orixe diferente que andan arredor dos medicamentos máxicos para adelgazar. Fala o primeiro sobre aspectos sociais e económicos disfrazados de saúde e o segundo sobre aspectos de saúde e lonxevidade (calidade de vida, en resumo)

Ao artigo en El Pais1 convén poñerlle CW, en varios aspectos, sobre todo psicolóxicos, porque non sentíndome aludido persoalmente, si sinto a contradición de poñer o foco na industria farmacéutica e as «redes sociais» para criticalas e ao mesmo tempo darlles poder normalizador difundindo a súa mensaxe. Non sei se me explico. Creo que non, pode que sexa fobia persoal.

El culto al control del cuerpo ha vuelto y las redes sociales son altavoz y gasolina. Magnifican el mensaje y también las comparaciones. Lo que las convierte en “un disparador, un factor de riesgo” para el desarrollo de trastornos de la conducta alimentaria (TCA) y problemas con la percepción corporal, explican las expertas consultadas.

Vén a falar de que está de moda (sic) a delgadez extrema e os valores que representa.
Espero saber transmitir o valor de ser e sentirse forte (non sendo eu exemplo se non aspirante)

O outro artigo, de sweatscience2, fala sobre os efectos sobre a saúde e lonxevidade de tomar esas drogas adelgazantes, así como de banalizar o seu uso.

The general trend of evidence, according to the Danish research team, is that it’s better for health and longevity to be fit and overweight than unfit and normal weight. This distinction is important in the context of GLP-1 drugs, because if they help you lose weight without gaining fitness, then the health benefits may be less than you’d expect.

destaco «for health and longevity». Son aquí, creo, onde as «redes sociais» e a industria publicitaria en xeral colan a mensaxe de que delgadez é igual a saúde, e canto máis delgada (en feminino) mellor.

Lembro ter lido un libro3 onde unha muller de mediana idade de aparencia obesa era recriminada polo médico respecto do seu peso, pero que facía (fai) eventos que requiren moita capacidade física (ademáis de adestramento e coidado).

This conclusion—that the best way to get fitter is to exercise—is not exactly surprising. But I think it has been overlooked in discussions about GLP-1 drugs. I’ve certainly seen lots of chatter about the dangers of muscle loss with Ozempic, and the need to pound protein and lift weights. That’s a legitimate concern, but aerobic fitness is an even better predictor of longevity and marker of general health. GLP-1 drugs have remarkable properties, but they haven’t made exercise obsolete.

inclúe o artigo a referencia a outro en pubmed4 onde indica a correlación entre vo2max e lonxevidade, de onde cito

As yet, it is not possible to extend the genetically fixed lifespan with regular exercise training, but to give the years more life. This is where physical fitness plays an important role.

todas imos morrer (disclaimer), pero non é igual botar o último ano de vida decrépito que facelo os últimos 30 (como vemos).

#health #ozempic #longevity #fitness #saúde

https://elpais.com/salud-y-bienestar/2026-03-26/la-vuelta-de-la-delgadez-extrema-disfrazada-de-salud-antes-te-decian-que-estabas-gorda-y-ahora-que-estas-inflamada.html ↩︎

https://www.outsideonline.com/health/training-performance/ozempic-glp1-exercise-fitness-study-results/ ↩︎

https://lectura.social/book/162043/s/unforgiving-hours ↩︎

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29293447/ ↩︎